Ανάλυση της «ΝΥΤ»: Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του εαυτού του ο πρόεδρος Τραμπ

Σε πρώτο πλάνο, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, ενώ πίσω διακρίνεται ο κ. Τζον Μπόλτον, στις 22 Μαΐου 2018 (AP Photo/Evan Vucci, File)

ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ. Στο ένα ζήτημα εξωτερικής πολιτικής μετά το άλλο, ο Τζον Μπόλτον (John R. Bolton) αποτελούσε τον σκεπτικιστή εντός του Λευκού Οίκου, ο οποίος προσπαθούσε να ελέγξει τα πιο ανορθόδοξα ένστικτα του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.

Είτε μιλούσε με τη Βόρεια Κορέα, είτε συνεργαζόταν με τον πρόεδρο της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν, είτε προσκαλούσε τους Ταλιμπάν στο Καμπ Ντέιβιντ, ήταν ο σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας που έλεγε «όχι», αναφέρουν στην ανάλυσή τους οι Μάικλ Κρόλεϊ και Λάρα Τζέικς της εφημερίδας «New York Times».

H έξοδος του κ. Μπόλτον από τη Δυτική Πτέρυγα αφαιρεί ένα από τα τελευταία εμπόδια στην άποψη που διαμορφώνει ο Τραμπ για τις παγκόσμιες υποθέσεις.

Στα λιγότερα από τρία χρόνια που βρίσκεται στον Λευκό Οίκο, ο κ. Τραμπ έχει απολύσει περισσότερους συμβούλους για την εξωτερική πολιτική και την εθνική ασφάλεια από οποιονδήποτε άλλο πρόεδρο, αφήνοντάς τον χωρίς τους άντρες που κάποτε θεωρούνταν οι ενήλικες εντός του Λευκού Οίκου: τον Τζιμ Μάτις, τον Ρεξ Τίλερσον, τον Χ. Ρ. Μακμάστερ, τον Τζον Κέλι και άλλους.

«Η αποχώρηση του Μπόλτον δείχνει πως ο πρόεδρος Τραμπ πρόκειται να είναι ο σύμβουλος εξωτερικής πολιτικής του εαυτού του», δήλωσε ο Μάρτιν Ιντάικ, του Συμβουλίου για τις Διεθνείς Σχέσεις (Council on Foreign Relations), ο οποίος υπηρέτησε ως διπλωμάτης και αξιωματούχος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας (National Security Council) κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Κλίντον.

Και ανεξάρτητα από το ποιος θα αντικαταστήσει τον κ. Μπόλτον «δεν θα είναι πλέον μια σημαντική θέση – στην πραγματικότητα δεν θα υπάρξουν πολλές διεργασίες υπό τον Τραμπ», ανέφερε ο Ελιοτ Κοέν, ο οποίος είχε εργαστεί για την υπουργό Εξωτερικών Κοντολίζα Ράις κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης του Τζορτζ Μπους του νεότερου. «Θα συμβεί οτιδήποτε είναι πιο ευνοϊκό για την επανεκλογή του», πρόσθεσε ο κ. Κοέν.

Ο Μπόλτον ακολούθησε το πρότυπο της εξωτερικής πολιτικής του Ψυχρού Πολέμου, αλλά ως ένα σημείο θεωρήθηκε ακραίος από τους Δημοκρατικούς και κάποιους μετριοπαθείς Ρεπουμπλικανούς.

Πίεζε για την ανάληψη στρατιωτικής δράσης ενάντια στο Ιράν και τη Συρία, μιλούσε για «το τέλος της Βορείου Κορέας» και πιο πρόσφατα δήλωσε πως οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να είναι πιο δυναμικές στην αντιμετώπιση της κυβέρνησης της Βενεζουέλας.

Ακόμα και έτσι, ήταν προσδεμένος στο Ρεπουμπλικανικό καθεστώς αναφορικά με την εξωτερική πολιτική.

O κ. Τραμπ ανέλαβε καθήκοντα με μια εντελώς ασυνήθιστη εξωτερική πολιτική που συνδύαζε έναν ενστικτώδη απομονωτισμό με θεατρικές προσπάθειες για την επίτευξη συμφωνιών. Και έχει αποδείξει ότι δεν ενδιαφέρεται να συνεργάζεται με τους συμμάχους που καθόρισαν σε μεγάλο βαθμό 50 χρόνια διμερούς αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.

Η διπλωματία της επίδειξης του κ. Τραμπ έχει παράγει λίγες επιτυχίες, πέρα από μία σειρά πρωτοφανών συναντήσεων με τον ηγέτη της Βορείου Κορέας, τον Κιμ Γιονγκ Ουν, και την ανακήρυξη της ήττας του χαλιφάτου του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία και το Ιράκ.

Για να σημειώσει πρόοδο στις διαπραγματεύσεις, ο κ. Τραμπ θα πρέπει σχεδόν σίγουρα να αμβλύνει ορισμένα από τα απόλυτα σήματά του στην εξωτερική πολιτική. Αυτό σημαίνει την επιστροφή στις ειρηνευτικές συνομιλίες με τους Ταλιμπάν – ακόμα και αν ο Τραμπ διακήρυξε τη Δευτέρα πως η διαδικασία «είναι νεκρή».

Για τη Βόρεια Κορέα, αυτό θα μπορούσε να σημαίνει μια σταδιακή ανατροπή των πυρηνικών ικανοτήτων της, αντί της άμεσης και πλήρους αποπυρηνικοποίησης, όπως απαίτησε η κυβέρνηση του Τραμπ.

Και για το Ιράν, οι Αμερικανοί αξιωματούχοι θα πρέπει ίσως να χαλαρώσουν την εκστρατεία «μέγιστης πίεσης» στην επιβολή κυρώσεων πριν ο πρόεδρος Χασάν Ροχανί συμφωνήσει με τον Τραμπ – ίσως μέσα στον τρέχοντα μήνα στην ετήσια συνδιάσκεψη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη.

Ο Μπόλτον θα διαφωνούσε με όλες αυτές τις κινήσεις. Αλλά, ο υπουργός Εξωτερικών Μάικ Πομπέο, πλέον ο ανώτερος Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας στην ομάδα του Τραμπ, δεν είναι πιθανό να σταθεί εμπόδιο στο δρόμο του Προέδρου.

Ο Πρόεδρος δήλωσε ότι θα ανακοινώσει έναν νέο Σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας την ερχόμενη εβδομάδα.

«Είναι δύσκολο για μένα να φανταστώ πως θα επιλέξει κάποιον που δεν θα έχει ως μοναδική του ατζέντα την εφαρμογή της ατζέντας του Προέδρου», δήλωσε ο Μάθιου Βάξμαν, ο οποίος κατείχε διάφορες θέσεις στην εθνική ασφάλεια κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης Μπους του νεότερου και πλέον διατελεί καθηγητής στο Columbia.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available