Ανδρέας Δρακόπουλος, η κινητήριος δύναμη πίσω από το ΙΣN

Ο πρόεδρος του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, κ. Ανδρέας Δρακόπουλος. Φωτογραφία αρχείου: ΙΣΝ/Μαριλένα Κατσίνη.

Μια μακροσκελέστατη συνέντευξη, στην οποία αναφέρθηκε σε μια σειρά από ζητήματα, παραχώρησε στο περιοδικό «Lifo» ο κ. Ανδρέας Δρακόπουλος, πρόεδρος του κοινωφελούς Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ).

Από τη συνέντευξη δεν θα μπορούσαν να λείψουν οι ερωτήσεις για το ΙΣΝ αλλά και το Κέντρο Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ).

Για το ΙΣΝ ο κ. Δρακόπουλος είπε ότι δεν έχει μετόχους, ούτε και επιχειρηματικές ή εμπορικές δραστηριότητες. «Τα περιουσιακά του στοιχεία είναι αφιερωμένα στην κοινωφελή δραστηριότητα, όπως αυτή παράγεται μέσα από τους τέσσερις προγραμματικούς τομείς του ΙΣΝ: Τέχνες και Πολιτισμός, Παιδεία, Υγεία και Αθλητισμός, και Κοινωνική Πρόνοια». Αναφερόμενος στο ΚΠΙΣΝ είπε ότι πρόκειται για ένα στοίχημα που κερδήθηκε: «Το ΚΠΙΣΝ συγκαταλέγεται στα σημαντικότερα πολιτιστικά και εκπαιδευτικά έργα που έχουν υλοποιηθεί ποτέ στη χώρα. Αρχικά, επικράτησαν αντιρρήσεις και αμφιβολίες για την αποτελεσματικότητά του, αλλά ο κόσμος το αγκάλιασε και, κυρίως, το σεβάστηκε. Το ασύγκριτο πλεονέκτημά του είναι ότι διαθέτει ένα φάσμα δραστηριοτήτων που είναι άκρως ελκυστικό.

Προσωπικά, αν ζούσα στην Αθήνα, θα το επισκεπτόμουν καθημερινά».

Κάνοντας αναφορά στην πολιτική, ο πρόεδρος του ΙΣΝ είπε ότι σήμερα «δεν υπάρχει Δεξιά ή Αριστερά, παρά μόνο το σωστό: να υπηρετείς το δημόσιο συμφέρον και το κοινό καλό».

Για την κρίση, είπε ότι «δυστυχώς, αν αύριο εμφανιζόταν κάποιος και πλήρωνε όλο το δημόσιο χρέος, πιστεύω ότι σε τρία χρόνια θα επιστρέφαμε στην ίδια κατάσταση που μας οδήγησε στη χρεοκοπία. Διατηρούμε ακόμα την άποψη ότι είμαστε οι μάγκες που κοροϊδέψαμε τους άλλους, γλυτώσαμε και τα καταφέραμε. Μια ζωή πορευόμαστε λέγοντας ότι ‘η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει’. Και η Ελλάδα σχεδόν πέθανε, αλλά εμείς δεν καταλάβαμε τίποτα».

Ως προς το προσφυγικό/μεταναστευτικό, που βρίσκεται στην επικαιρότητα, ο κ. Δρακόπουλος ανέφερε: «Ζω σε μια χώρα (ΗΠΑ) που ‘οικοδομήθηκε’ από μετανάστες και πρόσφυγες, γι’ αυτό και ανήκω στους υποστηρικτές της μετανάστευσης. Κανείς δεν διαφωνεί ότι τα λάθη είναι πολυάριθμα. Βρισκόμαστε σε δύσκολη κατάσταση και ως χώρα δεν μας βοηθά κανείς. Αλλά για ποια Ευρώπη μιλάμε; Ουσιαστικά, η Ευρώπη πρέπει να προστατέψει τα ελληνικά σύνορα γιατί είναι και σύνορα της Ευρώπης. Εδώ είναι που δεν μπορούμε να κρίνουμε αρνητικά καμία ελληνική κυβέρνηση. Ιδεολογικά μόνο μπορούμε να προβούμε σε κρίσεις. Ο δυτικός κόσμος έχει ανάγκη τη μετανάστευση λόγω του μεγέθους της υπογεννητικότητας. Οι μεταναστευτικές ροές προς την Ευρώπη είναι ένα κομβικό πρόβλημα, με τους θεσμούς και τα κράτη-μέλη της να αδυνατούν να αντιμετωπίσουν ως σήμερα επιτυχώς την έλευση τόσων εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων στα εδάφη της. Κι αυτό συμβαίνει επειδή απουσιάζουν το ρυθμιστικό πλαίσιο ένταξης, η στρατηγική και η θέσπιση κοινής νομοθεσίας για το άσυλο».

Αναφερόμενος στην Οικονομία και στο πώς η Ελλάδα θα προσελκύσει επενδύσεις, ο κ. Δρακόπουλος είπε: Η Ελλάδα διαθέτει όλα τα εφόδια ώστε να προσελκύσει επενδύσεις. Κι εγώ βρήκα πολλές φορές τοίχους μπροστά μου, αλλά πάντοτε τους έσπρωχνα. Ευτυχώς, επειδή μόνο δίνουμε χωρίς να λαμβάνουμε κάτι, υπάρχουν πολλοί οι οποίοι σε βοηθούν, σκεπτόμενοι το πολιτικό κόστος αν μια δωρεά χαθεί. Αλλά, ολοφάνερα, απαιτείται να γίνουν πολλά σημαντικά βήματα, όπως αλλαγές στη νομοθεσία, καθώς και να δημιουργηθούν οι κατάλληλες δομές που θα ευνοήσουν και θα συγκεντρώσουν το ενδιαφέρον των επενδυτών.

Σε άλλο σημείο της συνέντευξης οι ερωτήσεις είχαν πιο ανάλαφρο χαρακτήρα και ήταν πιο προσωπικές. Ο δημοσιογράφος της «Lifo» ρώτησε τον κ. Δρακόπουλο γιατί δεν συνηθίζει να φορά κοστούμια. «Δεν το κάνω επίτηδες, αλλά πράγματι αισθάνομαι πολύ πιο άνετα. Ο σεβασμός απέναντι στους άλλους δεν επιδεικνύεται με τέτοιες θεσμικές συμπεριφορές αλλά με ποικίλους τρόπους και, κυρίως, με έργα. Επίσης, πώς μπορεί στην εποχή μας να μιλάμε ακόμα για ρατσισμό; Είναι αδιανόητο. Θυμάμαι τα λόγια του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ: ‘Δεν είναι το χρώμα του δέρματός σου, είναι ο χαρακτήρας σου’. Επομένως, τι με νοιάζει το χρώμα του δέρματός σου, οι σεξουαλικές σου προτιμήσεις, οι πολιτικές πεποιθήσεις ή η κοινωνική και οικονομική σου κατάσταση; Σημασία έχει ο χαρακτήρας».

Στην ερώτηση «ποιος είναι ο μεγαλύτερός του φόβος» ο πρόεδρος του ΙΣΝ απάντησε πως «από τη στιγμή που δεν φοβάμαι τον θάνατο, όλα τα υπόλοιπα είναι υποδεέστερα. Η έννοια του χρόνου δεν με τρομάζει, αλλά με στενοχωρεί που φεύγει και περνά. Γι’ αυτό και προσπαθώ, όσο μπορώ, να είμαι παρών σε κάθε φάση της ζωής μου». Ερωτηθείς για το αν υπάρχει κάτι που του λείπει απάντησε αρνητικά: «Οχι. Αισθάνομαι πλήρης και δεν το λέω με καμία διάθεση οίησης». Προσδιόρισε δε ως ευτυχία το «να ζει κανείς» και είπε ότι τα πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή είναι η υγεία, η αγάπη, η φιλία και το γέλιο. «Πολύ γέλιο! Το να γελάς δεν είναι εύκολο, αλλά είναι μεγάλο φάρμακο».

Λίγο προτού ολοκληρωθεί η συνέντευξη, ο κ. Δρακόπουλος ερωτήθηκε και για τον θείο του, τον αείμνηστο Σταύρο Νιάρχο.

«Τι θυμάστε πιο έντονα από τον θείο σας;» ρωτήθηκε. «Είναι πάρα πολλά αυτά που κρατώ στη μνήμη μου. Αν ξεχώριζα κάτι, θα ήταν το ‘ποτέ να μη ζητάς κάτι που δεν μπορείς να κάνεις ο ίδιος’», απάντησε ο κ. Δρακόπουλος. Επιπλέον, «πρώτα απ’ όλα να είσαι αυστηρός με τον εαυτό σου, κι ύστερα με τους άλλους».

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available