Απαράδεκτες οι επιθέσεις Τραμπ στον Μακέιν

O John McCain το 2008 (AP Photo/Carolyn Kaster, File).

Ορισμένα πράγματα δεν μπορούν να μένουν ασχολίαστα. Διαφορετικά γινόμαστε συνένοχοι. Από την εποχή της Αρχαίας Ελλάδας μέχρι σήμερα η μνήμη των νεκρών αντιμετωπίζεται με τον μεγαλύτερο δυνατό σεβασμό και δέος.

Ακόμα και άδικο να είχε ο νεκρός, ακόμα κι αν είχε διαπράξει κάποιο κακό, παρέμενε στο απυρόβλητο. Τα πολιτικά πρόσωπα αφήνονται στην κρίση της Ιστορίας.

Αυτή η φιλοσοφία ισχύει μέχρι τις μέρες μας. Η κριτική στον νεκρό θεωρείται ως μια απρέπεια, ακόμα και ως μια ανήθικη πράξη, αφού ο νεκρός δεν μπορεί να αμυνθεί του εαυτού του.

Οταν όμως αυτό -σπανίως- παραβιάζεται, όταν ασκείται κριτική σε έναν νεκρό, αυτό δεν χαρακτηρίζει τον νεκρό, αλλά αυτόν που τον κατακρίνει.

Τις τελευταίες ημέρες ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ εξαπολύει την μια επίθεση μετά την άλλη στον αείμνηστο γερουσιαστή Τζον Μακέιν (John McCain), παρά το γεγονός ότι αυτός πέθανε πριν 7 μήνες.

Σε επανειλημμένα tweets και σε ομιλία του στο Οχάιο, προχθές, επανέλαβε τις κατηγορίες του ενάντια στον νεκρό γερουσιαστή.

Πρώτον, ότι έδωσε τον φάκελο Steele (The Steele Dossier), με στοιχεία σε βάρος τού τότε υποψηφίου για την προεδρία Τραμπ, στο FBI.

Και, δεύτερον, ότι ενώ ο Πρόεδρος ενέκρινε την κηδεία που ήθελε ο Μακέιν, η οικογένειά του δεν του είπε ένα «ευχαριστώ».

Ας σταματήσω όμως ένα λεπτό για να κάνω μια σύντομη αναφορά στο ποιος ήταν ο εκλιπών γερουσιαστής:

Ο Μακέιν υπηρέτησε ως αξιωματικός στο Ναυτικό για 22 χρόνια. Τον Οκτώβριο του 1967 κατά την διάρκεια της 23ης αεροπορικής επίθεσης στο Βόρειο Βιετνάμ ένας πύραυλος χτύπησε το αεροπλάνο του και τον ανάγκασε να το εγκαταλείψει. Βρέθηκε αναίσθητος και με σπασμένα χέρια και ένα πόδι.

Φυλακίστηκε στην χειρότερη φυλακή στο Ανόι, το λεγόμενο «Χίλτον» (τώρα είναι μουσείο), και του στέρησαν ιατρική βοήθεια. Αργότερα ως γερουσιαστής πρωτοστάτησε στην ψήφιση του νόμου που ομαλοποιούσε τις σχέσεις των δυο χωρών.

Τώρα, όσον αφορά τον φάκελο:

Ο φάκελος αυτός περιείχε εκρηκτικά στοιχεία ενάντια στον τότε υποψήφιο που συνέλλεξε ένας Βρετανός κατάσκοπος, ο Κρίστοφερ Στιλ (Christopher Steele), που είχε ηγηθεί του τμήματος για την Ρωσία στη Βρετανική Μυστική Υπηρεσία (M16).

Τα στοιχεία αυτά ήταν πολύ αρνητικά, αλλά επειδή ήταν ανεπιβεβαίωτα ελάχιστοι δημοσιογραφικοί οργανισμοί, σχεδόν περιθωριακοί, τα δημοσίευσαν. Κανείς άλλος.

Ο Μακέιν έπραξε αυτό που θα έκανε ο κάθε λογικός γερουσιαστής. Παρέδωσε τον φάκελο στις Αρχές για εξέταση.

Δεύτερον, έχει κάποιο δίκαιο όσον αφορά το γεγονός ότι δεν του είπε ένα τυπικό «ευχαριστώ» η οικογένεια του Μακέιν που ενέκρινε την δημοσία δαπάνη κηδεία του.

Ομως αυτό δεν είναι από τα πράγματα που λέγονται.

Και από την τσέπη του να τα πλήρωνε πάλι δεν λέγεται.

Και σίγουρα όχι από έναν πρόεδρο των ΗΠΑ.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available