Απεβίωσε ο Δάσκαλος της Αστόριας, Κώστας Παρθένης

O αείμνηστος Κώστας Παρθένης. Φωτογραφία αρχείου: Εθνικός Κήρυξ, Κώστας Μπέη.

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. Ο Δάσκαλος της Αστόριας -όπως είθισται να αποκαλούν τον Κώστα (Κωνσταντίνο) Παρθένη οι μαθητές, οι συνάδελφοι και κατ’ επέκταση η μεγαλώνυμη κοινότητα του Αγίου Δημητρίου Αστόριας- δεν υπάρχει πια ανάμεσά μας.

Την Παρασκευή άφησε την τελευταία του πνοή έχοντας στο προσκεφάλι του τα παιδιά και τα εγγόνια του. Η σορός του, τη Δευτέρα το απόγευμα, επρόκειτο να εκτεθεί για προσκύνημα στο Γραφείο Τελετών «Αντωνόπουλος» στο Ντίτμαρς.

Την Τρίτη, στις 11:30 π.μ., θα ψαλλεί νεκρώσιμο τρισάγιο στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Δημητρίου Αστόριας. Η κηδεία του θα γίνει στην ιδιαίτερή του πατρίδα στο Θολό Ποτάμι της Χίου.

Ο θάνατός του καταλυπεί τα παιδιά του Πέτρο και Rosemary Παρθένη, Λίτσα και Παναγιώτη Ορίσση, Σμαραγδή και Γεώργιο Κατόπη, τα εγγόνια του Παντελή, Χριστίνα, Αντώνιο, Κατερίνα, Μαρία και Θοδωρή, Σοφία και Μάριο, Μαρία, καθώς επίσης την αδελφή Ελένη Γιαννούμη, την κουνιάδα Χρυσούλα Ψύλλου και τους λοιπούς συγγενείς εδώ και στην Ελλάδα.

Ο εκλιπών γεννήθηκε το 1925 στο Θολό Ποτάμι της Χίου. Το 1947 αποφοίτησε από την Παιδαγωγική Ακαδημία και ξεκίνησε την διδασκαλική του πορεία σε σχολείο της Χίου, αλλά σύντομα στρατεύτηκε. Φοίτησε στην Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών και στη συνέχεια συμμετείχε στις μάχες του Μπέλες, όπου και τραυματίστηκε. Μετά από τρία χρόνια απολύθηκε με τον βαθμό του υπολοχαγού.

Διορίστηκε σε σχολεία της Μακεδονίας και το 1956 ήρθε στην Αμερική και δίδαξε έναν χρόνο σε σχολείο της Φιλαδέλφειας. Το 1957, όταν ιδρύθηκε το Ημερήσιο Σχολείο του Αγίου Δημητρίου Αστόριας, ανέλαβε την διεύθυνση του ελληνικού προγράμματος καθώς επίσης και του Ελληνικού Απογευματινού Σχολείου.

Ηταν φιλομαθής όσο ελάχιστοι και δεν αρκέστηκε μόνο με το πτυχίο της Παιδαγωγικής Ακαδημίας, αλλά σπούδασε στο Τμήμα Κλασσικών Σπουδών του Hunter College.

To 1953 νυμφεύτηκε την Μαρία Κονταρούδη με την οποία απέκτησαν τρία παιδιά, τον Πέτρο, την Λίτσα και την Σμαραγδή και μόνον ο χάρος μπόρεσε να τους χωρίσει προ τριών δεκαετιών.

Ο εκλιπών υπηρέτησε με πάθος την ελληνική παιδεία για πέντε ολόκληρες δεκαετίες. Τις τέσσερις τελευταίες δεκαετίες υπηρέτησε στα σχολεία του Καθεδρικού Ναού του Αγίου Δημητρίου Αστόριας και το 1994 ο «Εθνικός Κήρυξ» τον τίμησε αναδεικνύοντάς τον «Εκπαιδευτικό της Χρονιάς».

Παράλληλα, έχει τιμηθεί από τον Σύλλογο Θολοποταμουσίων Χίου, από τον Σύλλογο Ελλήνων Εκπαιδευτικών «Προμηθέας», όπου διετέλεσε τρεις θητείες πρόεδρος, από την Ιερά Αρχιεπισκοπή με το Μετάλλιο του Αποστόλου Παύλου και από τον Παγχιακό Σύλλογο «Κοραής» Νέας Υόρκης και άλλους ομογενειακούς φορείς.

Ο αείμνηστος υπηρέτησε με πάθος τον Παγχιακό Σύλλογο και έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην βράβευση του Συλλόγου από την Ακαδημία Αθηνών, καθώς επίσης και στις δωρεές του Συλλόγου προς τα ελληνικά ημερήσια και απογευματινά σχολεία. Ο Παγχιακός τον βράβευσε στην 97η επέτειο της ιδρύσεώς του.

Η διευθύντρια του Γραφείου Παιδείας Αμέσου Αρχιεπισκοπικής Περιφέρειας, Μαρία Μακεδών, όπως έγραψε ο «Ε.Κ.», συνεχάρη τον «ιστορικό Παγχιακό Σύλλογο Κοραής, όχι μόνο γιατί αποφάσισε να τιμήσει τον δάσκαλο των δασκάλων της Ομογένειάς μας, αλλά και γιατί για χρόνια τώρα ενισχύει οικονομικά τα σχολεία των κοινοτήτων μας, είτε αυτά είναι ημερήσια, είτε είναι απογευματινά. Αλλωστε, η οικονομική υποστήριξη των σχολείων της Ομογένειάς μας, που υιοθετήθηκε από το Σύλλογό σας, ήταν ιδέα του Κωνσταντίνο Παρθένη».

Την επίδοση της τιμητικής πλακέτας στον Κωνσταντίνο Παρθένη έκανε εκ μέρους του «Κοραή» ο Χριστόφορος Στρατάκης, ο οποίος ανέφερε «Ο Κωνσταντίνο Παρθένης θα παραμείνει ο δάσκαλος, ο συνετός, ο αγαπητός και ο πατριώτης».