Αφιέρωμα στο 13ο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης (NYCGFF)

το 13ο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης. Φωτογραφία: Εθνικός Κήρυξ / Βασίλης Βούλτσος

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. Το 13ο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης (NYCGFF), το οποίο διεξάγεται από τις 17 Οκτωβρίου έως τις 23 Οκτωβρίου, θα παρουσιάσει 50 ταινίες και ντοκιμαντέρ μικρού και μεγάλου μήκους στο Γαλλικό Ινστιτούτο (FIAF), που βρίσκεται στην καρδιά του Μανχάταν, (55 East 59 street).

Για πρώτη φορά φέτος το Φεστιβάλ έχει συμπεριλάβει δημιουργίες από διεθνείς καλλιτέχνες, των οποίων οι ταινίες έχουν ελληνική θεματολογία.

Το Φεστιβάλ θα φιλοξενήσει μια έκθεση αφιερωμένη στον Μέγα Αλέξανδρο, σε συνεργασία με το Μουσείο Βυζαντινών και Προβυζαντινών σπουδών της Βενετίας, με σπάνια χειρόγραφα του 14ου αιώνα που απεικονίζουν τη ζωή του Μ. Αλεξάνδρου.

Η έκθεση επίσης περιλαμβάνει έργα από την XOTARIS gallery, με θέμα τον Μ. Αλέξανδρο.

Σας παρουσιάζουμε κάποιες από τις ταινίες που μπορείτε να δείτε. Ολες τις ταινίες και τις ώρες προβολής τους θα τις βρείτε στο πρόγραμμα του Φεστιβάλ: https://nycgreekfilmfestival.com/audience-program

Επιλογές ταινιών από το 13ο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου στη Νέα Υόρκη

«Σ’ αυτή τη χώρα κανείς δεν ήξερε να κλαίει»

Ενας ύμνος στην ελεύθερη ζωή και στην ομορφιά της φύσης και του έρωτα. Ο Γιώργος Πανουσόπουλος μας μεταφέρει σε ένα ονειρικό νησί, το Αρμενάκι, όπου ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει.

Τα άγχη και οι έγνοιες είναι ανύπαρκτα, ενώ οι φιλήσυχοι κάτοικοί του έχουν ξεχάσει τι πάει να πει χρήμα και ζουν όλοι αγαπημένοι. Οταν στο νησί καταφτάσουν ένας Γάλλος ευρωβουλευτής και η ελληνική συνοδεία του, θα πέσουν από τα σύννεφα, ανακαλύπτοντας ξανά, από την αρχή, το νόημα της ζωής, την πραγματική ευτυχία και τον έρωτα.

Ενας από τους καλύτερους διευθυντές φωτογραφίας, κινηματογραφιστές, σκηνοθέτες, σεναριογράφους και διαφημιστές της γενιάς του, βετεράνος και άγριο αγόρι των κινηματογραφικών πλατό της δεκαετίας του ’70, ο Γιώργος Πανουσόπουλος γεννήθηκε το 1942. Εκανε αρκετές ταινίες και πάνω από 1000 διαφημιστικά.

Με τον φακό του σφράγισε την άχρωμη δεκαετία του ‘70, όταν ο νέος ελληνικός κινηματογράφος μπήκε στη ζωή μας. Υπήρξε ένας από τους πιο ερωτικούς σκηνοθέτες του ελληνικού κινηματογράφου.

Η ταινία του Πανουσόπουλου που άνοιξε το φεστιβάλ προβλήθηκε στις 17 και 18 Οκτωβρίου στο Florence Could Hall Theater.

«Ακίνητο Ποτάμι»

Το «Ακίνητο Ποτάμι» είναι η ταινία του Αγγελου Φραντζή, η οποία εντάχτηκε στο play list HBO Europe, ενός από τα μεγαλύτερα συνδρομητικά τηλεοπτικά δίκτυα του Κόσμου, με παρουσία σε 14 χώρες. Με φόντο τα σχεδόν αποκαλυπτικά παγωμένα τοπία της Σιβηρίας, το «Ακίνητο Ποτάμι» είναι μια ταινία πάνω στα όρια του ανθρώπινου και ταυτόχρονα μια ταινία για την αγάπη, την εμπιστοσύνη και την πίστη που αγωνίζονται αέναα απέναντι στην αμφιβολία.

Ενα ατμοσφαιρικό δράμα μυστηρίου περιστρέφεται γύρω από ένα ζευγάρι, την Αννα και τον Πέτρο, που μετακόμισε πρόσφατα από την Ελλάδα στη Σιβηρία, λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων του Πέτρου. Με έκπληξη ανακαλύπτουν ότι η Αννα είναι έγκυος, παρότι για μήνες δεν έχουν ολοκληρωμένες σεξουαλικές επαφές. Ο μέχρι πρότινος αδιάρρηκτος δεσμός τους κλονίζεται. Τι έχει συμβεί; Αναζητώντας μια εξήγηση, οι δυο τους στρέφονται προς αντίθετες κατευθύνσεις και η σχέση τους μετατρέπεται σε πεδίο μάχης ανάμεσα στο ορθολογικό και το πνευματικό.

Ο Αγγελος Φρατζής γεννήθηκε το 1970 στην Αθήνα. Σπούδασε σκηνοθεσία κινηματογράφου στην INSAS στις Βρυξέλες. Γύρισε 4 ταινίες μικρού από το 1992 μέχρι το 1997: «Who’s afraid of the big bad wolf», «Μικρές ιστορίες γι’ ανθρώπους και πορτοκάλια», «Δεκαεννιά» και «Τρύπιος κόσμος» σε συν-σκηνοθεσία με τον Στρατή Βουγιούκα.

Το 2000 ολοκλήρωσε την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία με τίτλο «Polaroid» που βγήκε στις αίθουσες τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου. Πολύ συχνά αρθρογραφεί σε περιοδικά και βιβλία για θέματα κινηματογράφου.

Το φιλμ, εκτός από την Παρασκευή 18 Οκτωβρίου, θα προβληθεί και το Σάββατο 19 Οκτωβρίου στις 4:00 μ.μ στο Florence Gould Hall Theater. Για περισσότερες πληροφορίες στην ιστοσελίδα του φεστιβάλ (https://nycgreekfilmfestival.com/).

«Λούφα και Παραλλαγή», «Βίος και Πολιτεία», «Σειρήνες του Αιγαίου»

Μια μοναδική τριλογία ταινιών με πυρήνα την «Λούφα και Παραλλαγή», μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου, θα σας ταξιδέψει σε πραγματικότητες του πολιτικού και κοινωνικού κατεστημένου της Ελλάδας, τις οποίες ο Νίκος Περάκης καταφέρνει με ευφάνταστη μαεστρία και μοναδικό χιούμορ, να μετατρέψει σε σάτιρα.

Η «Λούφα και Παραλλαγή» πραγματεύεται την κωμική πλευρά μιας δύσκολης περιόδου, υπό το καθεστώς δικτατορίας και το γέλιο ως φυσική αντίδραση στην καταπίεση και τη στέρηση της ελευθερίας.

Η δεύτερη ταινία «Βίος και Πολιτεία» με πεσιμιστικό τρόπο διακωμωδεί την πτώση των ιδεολογικών αξιών της γενιάς του Πολυτεχνείου, ενώ η τρίτη ταινία της σειράς «Σειρήνες του Αιγαίου» πραγματεύεται τα ευτράπελα της στρατιωτικής θητείας μιας ομάδας φαντάρων, που καλούνται να αντιμετωπίσουν μια ελληνοτουρκική κρίση στην Πίττα, μια βραχονησίδα του Αιγαίου.

Ο Νίκος Περάκης ένας από τους καλύτερους σκηνοθέτες στην Ελλάδα γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια το 1944 και σε ηλικία ενός έτους οι γονείς του μετακόμισαν στην Αθήνα. Σπούδασε στην Σχολή Καλών Τεχνών στην Γερμανία και στη συνέχεια έμεινε εκεί για αρκετά χρόνια.

Ασχολήθηκε αρχικά με την σκηνογραφία και συνέχισε με εξαιρετική επιτυχία την σκηνοθεσία. Εχει κάνει 14 ταινίες.

Είναι ο σκηνοθέτης, σεναριογράφος και κινηματογραφικός παραγωγός που μισήθηκε και αγαπήθηκε με πάθος, γιατί στο φακό του έβαλε στόχαστρο όλα τα κακά της φυλής μας και κυρίως την τετριμμένη εκδοχή του Νεοέλληνα.

Η ταινία «Λούφα και Παραλλαγή» προβλήθηκε την Παρασκευή 18 Οκτώβριου στο Tinker auditorium, ενώ το «Βίος και Πολιτεία» προβάλλεται την Κυριακή 20 Οκτωβρίου στις 5 μ.μ. στο Florence Could Hall Theater και οι «Σειρήνες στο Αιγαίο» την Τρίτη 22 Οκτωβρίου στις 5:30 μ.μ στο Florence Could Hall Theater.

Για εισιτήρια και περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πρόγραμμα στην ιστοσελίδα του φεστιβάλ (https://nycgreekfilmfestival.com/)

«Ενα δέντρο θυμάται»

Την συγκλονιστική ιστορία του μικρού χωριού Λίντιτσε στην Τσεχία, που είναι αδελφοποιημένο με το Δίστομο και αποτελεί σύμβολο του διαρκούς αγώνα κατά του φασισμού, διηγείται στο ντοκιμαντέρ «Ενα δέντρο θυμάται», ο δημοσιογράφος και σκηνοθέτης, Κώστας Φόλλας.

Το Λίντιτσε είναι ένα από τα χωριά που ισοπέδωσαν οι Ναζί τον Ιούνιο του 1942 μετά τη δολοφονία του διοικητή των SS στην κατεχομένη Πράγα, Ράινχαρντ Χάιντριχ. Συνολικά 1.300 άμαχοι, μεταξύ των οποίων 200 γυναίκες, σφαγιάστηκαν ως αντίποινα για τη δολοφονία του Χάιντριχ από Τσέχους πατριώτες.

Η ταινία-ντοκιμαντέρ του Κώστα Φόλλα «Eνα δέντρο θυμάται» έκανε πρεμιέρα στο 20ό Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Θεσσαλονίκης, όπου απέσπασε το Ειδικό Βραβείο Επιτροπής Νεότητας. Παράλληλα, κέρδισε το Βραβείο Κοινού για το Καλύτερο Ελληνικό Ντοκιμαντέρ στο 5ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου, ενώ απέσπασε την 1η τιμητική διάκριση στην κατηγορία ταινιών μεγάλου μήκους στο 12ο Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ της Χαλκίδας.

Σε διεθνές επίπεδο η ταινία του Κώστα Φόλλα έχει προβληθεί στο «Strasburg Film Festival» (Βιρτζίνια, ΗΠΑ), στο «Liverpool International Film Festival 2018», στο «Ogeechee International History Film Festival» (Τζόρτζια, ΗΠΑ) και στο «Benton Park Film Festival» (Μιζούρι, ΗΠΑ).

Το φιλμ θα προβληθεί Κυριακή 20 Οκτωβρίου στις 12:30 μ.μ. στο Florence Could Hall Theater και Δευτέρα 21 Οκτωβρίου στις 2:00 μ.μ. στο Tinker Auditorium. Για εισιτήρια και περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πρόγραμμα μπορείτε να αποταθείτε στην ιστοσελίδα του φεστιβάλ (https://nycgreekfilmfestival.com/).

«Φιλοθέη, η Αγία των Αθηνών»

Το ντοκιμαντέρ Φιλοθέη, η Αγία των Αθηνών αναφέρεται στην ιστορία της γυναίκας που ύψωσε το ανάστημά της στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, στον Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή. Απελευθέρωσε άντρες και γυναίκες από τα σκλαβοπάζαρα, ίδρυσε το πρώτο στην Ελλάδα και την Ευρώπη σχολείο γυναικών, έχτισε νοσοκομείο όπου νοσηλεύονταν δωρεάν Ελληνες, Τούρκοι και Φράγκοι, προσέφερε καταφύγιο σε κακοποιημένες γυναίκες. Οι κατακτητές και το κατεστημένο την φυλάκισαν, και βρήκε μαρτυρικό θάνατο το 1589.

Η σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ Μαρία Χατζιμηχάλη- Παπαλιού γεννήθηκε στην Αθήνα και ασχολείται με τον κινηματογράφο ως παραγωγός και σκηνοθέτης. Εχει σκηνοθετήσει πολλά ντοκιμαντέρ και τηλεοπτικές σειρές, τα οποία έχουν αποσπάσει βραβεία στην Ελλάδα (Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών κ.ά.) και στο εξωτερικό (Βραβείο Διεθνούς Ομοσπονδίας Κριτικών Κινηματογράφου-FIPRESCI, Βραβείο Henry Ford κ.ά.) και έχουν έχει προβληθεί σε διεθνή φεστιβάλ και μουσεία, έχουν μεταδοθεί από διεθνή τηλεοπτικά κανάλια και βρίσκονται σε περισσότερες από 500 βιβλιοθήκες πανεπιστημίων στην Αμερική και στην Ευρώπη.

Μέλος της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής για την UNESCO. Καλλιτεχνική διευθύντρια του Διεθνούς Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ με θέμα την Αναπηρία ΕMOTIONSPICTURES(2007-2011).

Η ταινία προβάλλεται Σάββατο 19 Οκτωβρίου 12:30 μ.μ. και Κυριακή 20 Οκτ. 10:30 π.μ. στο Florence Could Hall Theater. Για εισιτήρια και περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πρόγραμμα μπορείτε να αποταθείτε στην ιστοσελίδα του φεστιβάλ (https://nycgreekfilmfestival.com/).

«Τα Δάκρυα του Βουνού»

Ο γνωστός ντοκιμαντερίστας, Στέλιος Χαραλαμπόπουλος, συμμετέχει φέτος στο ελληνικό φεστιβάλ κινηματογράφου της Νέας Υόρκης, με την ταινία μυθοπλασίας του «Τα Δάκρυα του Βουνού» (The mountain tears).

Πρόκειται για μια ελεύθερη απόδοση της Οδύσσειας του Ομήρου και εκτός από τη σκηνοθεσία ο κ. Χαραλαμπόπουλος υπογράφει και τη συγγραφή του σεναρίου. Η ταινία μάς μεταφέρει στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, γύρω στο 1900.

Οι πρωταγωνιστές της ταινίας είναι ένα μπουλούκι μαστόρων πέτρας, οι οποίοι έχουν ξενιτευτεί από τα χωριά τους, και περιπλανιούνται, χτίζοντας παράλληλα γεφύρια, εκκλησίες, σπίτια και σχολεία.

Οι μάστορες αυτοί, αποκλεισμένοι από τον τόπο τους, εξαιτίας ενός μακροχρόνιου πολέμου, κάποια στιγμή αποφασίζουν να διαπεράσουν τις γραμμές της μάχης, παρακινούμενοι από το νόστο της επιστροφής στην πατρίδα. Η ταινία παρακολουθεί αυτή την πορεία, η οποία οδηγεί και όλους τους μάστορες στο χαμό τους, με μόνη εξαίρεση τον πρωτομάστορα.

Η ηπειρωτική αυτή οδύσσεια του Χαραλαμπόπουλου διαδραματίζεται σε μια συγκεκριμένη ιστορική περίοδο -αυτή του αναδυόμενου καπιταλισμού αλλά και αυτή των οραμάτων- με συγκεκριμένες ιστορικές αναφορές, που ευαγγελίζονται μια νέα κοινωνία, στο όνομα της ευκαιρίας και της ισότητας, αλλά και του αμερικανικού ονείρου.

Το μεγαλύτερο μέρος των γυρισμάτων λαμβάνουν χώρα στη Λευκάδα ενώ στην ταινία συμμετέχουν και εμφανίζονται πολλοί Λευκαδίτες. Αυτή η επιλογή του σκηνοθέτη δεν είναι καθόλου τυχαία, αφού συνδέεται και με τις αρχαιολογικές έρευνες του Γερμανού αρχαιολόγου Βίλχελμ Ντόρπφελντ, ο οποίος πρότεινε πως η ιστορική Ιθάκη του Ομήρου, δεν είναι άλλη από τη σημερινή Λευκάδα και τοποθετεί το παλάτι του Οδυσσέα στο σημερινό Νυδρί.

Η ταινία του Χαραλαμπόπουλου, είναι λιτή και απέριττη και συνεπής στο ποιητικό κινηματογραφικό της στυλ από την αρχή μέχρι το τέλος. Αν τη χαρακτηρίζει κάτι είναι ο εσωτερικός της στοχασμός και η ησυχία της, κινηματογραφικές ποιότητες που γίνονται όλο και πιο σπάνιες στην εποχή μας – και που και για αυτό αξίζουν ίσως και προσοχής.

Η ταινία διαρκεί 111 λεπτά και προβάλλεται την Κυριακή 20 Οκτωβρίου στις 7:30 μ.μ., και τη Δευτέρα 21 Οκτωβρίου στις 2:30 μ.μ. στο κινηματογραφικό θέατρο Florence Gould Hall Theater (55 Ε 59th St NY, NY). Για εισιτήρια και περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πρόγραμμα μπορείτε να αποταθείτε στην ιστοσελίδα του φεστιβάλ (https://nycgreekfilm
festival.com/).

«Crete Arising»

Είναι σπάνιο να βλέπει κανείς ένα ντοκιμαντέρ με θέμα την Ελλάδα ή εν τέλει οποιοδήποτε κινηματογραφικό ή τηλεοπτικό προϊόν με θέμα την Ελλάδα γεμάτη με χιονισμένες βουνοπλαγιές.

Κι όμως, ο Κωνσταντίνος Παπανικολάου, καταφέρνοντας το διπλό άθλο -σκηνοθεσίας και παραγωγής- για το ντοκιμαντέρ του «Crete Arising», κατόρθωσε το απίθανο. Να μας δείξει το μεγαλύτερο, και συνάμα ένα από τα πιο επιθυμητά για το καλοκαίρι ελληνικά νησιά, την Κρήτη, το χειμώνα.

Για πολλούς τουρίστες, ο ελληνικός χειμώνας, είναι μια ιδέα τόσο απίθανη, όσο και το να πιστεύει κανείς στην ύπαρξη μυθικών πλασμάτων. Σε αυτό το στερεότυπο αντιτίθεται ο κ. Παπανικολάου, που έρχεται να μας δείξει πως ο Ελληνικός -και δη ο Κρητικός- χειμώνας δεν είναι ένα σπάνιο φαινόμενο αλλά μια εποχή που συμβαίνει με συνέπεια, κάθε χρόνο, από τον Δεκέμβρη μέχρι και τον Μάρτιο και μεταμορφώνει τις βουνοπλαγιές του νησιού σε ιδανικό τόπο για χειμερινά σπορ.

Κάθε χρόνο η Κρήτη κατατάσσεται ως ένα από τα κορυφαία θερινά μέρη διακοπών στον κόσμο. Ωστόσο, λιγοστοί συνειδητοποιούν, ότι το νησί είναι γεμάτο βουνά και δέχεται άφθονες χιονοπτώσεις το χειμώνα. Ανησυχώντας για το γεγονός, ότι η μεγαλοβιομηχανία του καλοκαιρινού τουρισμού έχει αρχίσει να αλλοιώνει το χαρακτήρα της Κρήτης, μια ομάδα ορειβατών αναμένεται να οργανώσει τον πρώτο χειμερινό αγώνα ορειβασίας στο νησί.

Οι προβολές του ντοκιμαντέρ είναι προγραμματισμένες για τη Δευτέρα 21 Οκτωβρίου, στις 5:30 μ.μ., στο Florence Gould Hall Theater (55 Ε 59th St NY, NY) και την Τρίτη στις 2:30 μ.μ. στο Le Skyroom του FIAF (22 Ε 60th Str). Για εισιτήρια και περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πρόγραμμα μπορείτε να αποταθείτε στην ιστοσελίδα του φεστιβάλ (https://nycgreekfilmfestival.com/).

«The waiter»

Η ταινία του σκηνοθέτη Στηβ Κρικρή, έχει διανύσει ήδη μια αξιόλογη πορεία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και είναι σίγουρα μια από τις πλέον συζητημένες συμμετοχές στο Ελληνικό Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης.

Το «The waiter», είναι μια ιστορία εμπνευσμένη από πραγματικά γεγονότα, που βίωσε ο σκηνοθέτης, ενώ ζούσε στη Νέα Υόρκη πριν από αρκετά χρόνια. Ενώ ο κ. Κρικρής δούλευε στην παραγωγή μιας αμερικανικής ταινίας, έζησε ένα ακραίο γεγονός – τη δολοφονία του γείτονά του. Ολη αυτή η εμπειρία χαράχτηκε μέσα του, ενώ χρόνια αργότερα αυτή η αληθινή ιστορία αποτέλεσε το έναυσμα για να δημιουργήσει τη δική του ταινία – μια σπουδή πάνω στη ανθρώπινη φύση.

Κεντρικός ήρωας της ταινίας είναι ο Ρένος, ένας επαγγελματίας σερβιτόρος, διφορούμενος, μοναχικός αλλά και σχολαστικός παρατηρητής ανθρώπων, ο οποίος απροσδόκητα εμπλέκεται στη μυστηριώδη εξαφάνιση του γείτονά του Μιλάν.

Δύο ακόμα μυστηριώδεις χαρακτήρες, «ο Ξανθός» και η Τζίνα, οι οποίοι σχετίζονταν με τον Μιλάν, θα οδηγήσουν τον Ρένο σε μια ακραία πορεία, που θα αλλάξει για πάντα την καλά διατηρημένη του ρουτίνα, και θα τεστάρει την ικανότητα και την επιθυμία του αλλάξει τις αντιλήψεις του πάνω σε θέματα ζωής και θανάτου.

Η ταινία «The waiter», θα προβληθεί τη Δευτέρα το βράδυ στις 7:30 και την Τρίτη 22 Οκτωβρίου στις 3 μ.μ. στο Florence Gould Hall Theater στο Μανχάταν (55 Ε 59th St NY, NY). Για εισιτήρια και περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πρόγραμμα μπορείτε να αποταθείτε στην ιστοσελίδα του φεστιβάλ (https://nycgreekfilmfestival.com/).

«Ρωμανιώτες, οι Ελληνες Εβραίοι των Ιωαννίνων»

Το ντοκιμαντέρ των Ανιές Σκλάβου και Στέλιου Τατάκη τιτλοφορούμενο «Ρωμανιώτες, οι Ελληνες Εβραίοι των Ιωαννίνων» (Romaniotes, the Greek Jews of Ioannina), ακολουθεί τα ίχνη των Γιαννιωτών Εβραίων, αφηγούμενο την ιστορία τους, ακολουθώντας παράλληλα και την ιστορία της πόλης των Ιωαννίνων αλλά και ολόκληρης της Ελλάδας.

Η ταινία αποκαλύπτει τη συνεισφορά τους στην τοπική κοινωνία και τον τρόπο με τον οποίο συμβίωναν με τους χριστιανούς κατοίκους της πόλης.

Η πλειοψηφία των Ρωμανιωτών εξοντώθηκαν στο Ολοκαύτωμα αφότου οι δυνάμεις του Αξονα κατέλαβαν την Ελλάδα κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά τον πόλεμο η πλειοψηφία των επιζώντων μετανάστευσε στο Ισραήλ, τις ΗΠΑ και τη Δυτική Ευρώπη.

Οι Ρωμανιώτες Ελληνόφωνοι Εβραίοι υπήρχαν στον Ελλαδικό χώρο τουλάχιστον από τον 4ο π.Χ. αιώνα και παραμένουν η λιγότερο μελετημένη εβραϊκή ομάδα της Ευρώπης. Η ταινία προσπαθεί να ρίξει φως αλλά και να διατηρήσει τη μνήμη τους παρουσιάζοντας φωτογραφικό υλικό, ιστορικές μαρτυρίες, και ρεάλια από τις θρησκευτικές τους πρακτικές.

Το ντοκιμαντέρ προβάλλεται από το Ελληνικό Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης την Κυριακή 20 Οκτωβρίου στις 2:45 μ.μ. στο Florence Gould Hall Theater (55 Ε 59th St NY, NY) και τη Δευτέρα 21 Οκτωβρίου, στις 5 μ.μ., στο Tinker Auditorium του Γαλλικού Ινστιτούτου (FIAF, 22 Ε 60th Str).

Για εισιτήρια και περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πρόγραμμα μπορείτε να αποταθείτε στην ιστοσελίδα του φεστιβάλ (https://nycgreekfilmfestival.com/).

«Ακρα» 

Τον Οκτώβριο του 2018 ο υπέρ-κολυμβητής Σπύρος Χρυσικόπουλος πέφτει στη θάλασσα για να κολυμπήσει μεμιάς 140 χιλιόμετρα στο ανοιχτό Αιγαίο – μια απόσταση, που για τον κοινό νου, είναι επόμενο να φαίνεται ακατόρθωτη να καλυφθεί. Στόχος του κολυμβητή, είναι να βάλει το ανατολικότερο νησί της Ευρώπης, το Καστελόριζο, στο χάρτη.

«Δε μου άρεσε που στο χάρτη δεν υπήρχε το Καστελόριζο – δεν υπήρχε στο χάρτη καθόλου ή βρισκόταν σε ένα κουτάκι από την άλλη πλευρά. Διάλεξα αυτή την απόσταση για να γίνει λίγο πιο γνωστό», ακούγεται η φωνή του Σπύρου Χρυσικόπουλου στο ντοκιμαντέρ να ρίχνει φως στα ίδια του τα κίνητρα.

Το ντοκιμαντέρ όμως, της Δήμητρας Μπαμπαδήμα δεν είναι μια μονοδιάστατη καταγραφή ενός αθλητικού κατορθώματος. Αντίθετα, η σημασία της ταινίας είναι διττή. Αφενός τα «άκρα» αφορούν στις ρεαλιστικές γεωγραφικές συντεταγμένες του Καστελόριζου, γνωστού και ως ανατολικού άκρου της Ελλάδας, αφετέρου όμως τα «άκρα» είναι εσωτερικά και βρίσκονται στα μύχια της ανθρώπινης ψυχής.

Πώς καθορίζει κανείς το μέτρο των δυνατοτήτων του και ποιο είναι το όριο των ανθρώπινων δυνάμεων; Είναι κάποια από τα ερωτήματα που θέτει το ντοκιμαντέρ. Κάτω από την ερευνητική ματιά της κας Μπαμπαδήμα, δεν βρίσκεται το ανθρώπινο κατόρθωμα per se, αλλά η μυστηριώδης ανθρώπινη φύση και το πείσμα της να στέκεται αγέρωχη μπροστά στο άγνωστο.

Την ιστορία του κ. Σπύρου Χρυσικόπουλου στο ντοκιμαντέρ αφηγείται ο εικαστικός Αλέξανδρος Ζυγούρης. Η φωνή του κυρίου Ζυγούρη είναι η ίδια μεστή με ιστορίες και αιχμαλωτίζει το θεατή με την αφηγηματική της δύναμη. «Το δημιούργημά σου είναι πόνος μέχρι να πεις, ότι ίσως τώρα είναι ολοκληρωμένο», μας εξομολογείται αφοπλιστικά στην ταινία ο κ. Ζυγούρης.

Οι δυο αυτοί κεντρικοί χαρακτήρες του ντοκιμαντέρ, ο καλλιτέχνης και ο κολυμβητής, οι φαινομενικά τόσο διαφορετικοί, είναι τελικά και οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Και τα άκρα τα ίδια, μάλλον τελικά, δεν είναι αντικειμενικά ορισμένα. Σύμφωνα με το ντοκιμαντέρ ο καθένας μας καλείται να ορίσει τα δικά του «άκρα» ώστε να ζήσει τη ζωή του στο έπακρο.

Εκτός από την Παρασκευή 18 Οκτωβρίου, στις 5:15, τα «Ακρα» προβάλλονται από το NYC Greek Film Festival και το Σάββατο 19 Οκτωβρίου 2.15, στο κινηματογραφικό Θέατρο Florence Gould Hall Theater (55 Ε 59th St NY, NY). Για εισιτήρια και περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πρόγραμμα μπορείτε να αποταθείτε στην ιστοσελίδα του φεστιβάλ (https://nycgreekfilmfestival.com/).

«Πατρίδα από Μάρμαρο»

«Κάθε μάρμαρο ήταν κάποτε ζωντανό. Αυτά όλα ήταν κάποτε κοχύλια. Ο,τι υπάρχει στη γη, είναι με κάποιο τρόπο ζωντανό. Εχει πνεύμα μέσα», μας λέει σε άπταιστα ελληνικά η φωνή του Γερμανού γλύπτη Ινγκμπερτ Μπρουνκ, στο ντοκιμαντέρ του Μένιου Καραγιάννη, το οποίο προβάλλεται αυτή την εβδομάδα στο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης. (New York City Greek Film Festival).

Το ντοκιμαντέρ του κ. Καραγιάννη το οποίο τιτλοφορείται «Πατρίδα από Μάρμαρο» (Marble Homeland), είναι κατά κάποιο τρόπο μια ερωτική ιστορία ανάμεσα σε έναν καλλιτέχνη και το υλικό μέσο της δημιουργίας του. Ο Γερμανός γλύπτης Ινγκμπερτ Μπρουνκ, έκανε τη Νάξο πατρίδα του γιατί αγάπησε το μάρμαρό της.

Η ιδιαιτερότητα του μαρμάρου της Νάξου είναι γνωστή ήδη από την αρχαιότητα. Ο πλούτος του νησιού σε αρχαίους μαρμάρινους ναούς, μνημεία και γλυπτά εμφανίζεται σε ολόκληρο το νησί και τεκμηριώνει τη δεξιοτεχνία, η οποία είχε αναπτυχθεί ήδη από τα χρόνια του Κυκλαδικού και Πρωτοκυκλαδικού πολιτισμού. Η συμβολή του ναξιώτικου μαρμάρου στην έμπνευση και τη δεξιοτεχνία συνεχίζονται ακόμα και σήμερα.

Σε αυτή τη μακρά παράδοση της μαρμαροτεχνίας, ανήκει και ο κ. Μπρουνκ, ο οποίος με θρησκευτική σχεδόν προσήλωση προσπαθεί να αποκαλύψει το μυστικό κόσμο που κρύβεται, και μας περιμένει μέσα στο ίδιο το μάρμαρο.

Ο κινηματογραφικός φακός του Μένιου Καραγιάννη, ρίχνει φως στο μυστικό αυτό κόσμο του μαρμάρου και μας προσκαλεί βιώσουμε το μυστήριο του, που συνεχίζει να αιχμαλωτίζει με τη γοητεία του.

Εκτός από την Παρασκευή 18 Οκτωβρίου και ώρα 3.15 μ.μ. το ντοκιμαντέρ «Πατρίδα από μάρμαρο» προβάλλεται το Σάββατο 19 Οκτωβρίου στη 1:30 μμ στο κινηματογραφικό Θέατρο Florence Gould Hall Theater (55 Ε 59th St NY, NY).

Για εισιτήρια και περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πρόγραμμα μπορείτε να αποταθείτε στην ιστοσελίδα του φεστιβάλ (https://nycgreekfilmfestival.com/).

«Παύση» 

Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες καλλιτεχνικές παρουσίες του φετινού Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης είναι η ταινία «Παύση», η οποία αποτελεί και την πρώτη ταινία μεγάλου μήκους της Κύπριας σκηνοθέτιδος Τώνιας Μισιάλη.

Η ταινία, η οποία έχει ήδη ταξιδέψει με επιτυχία σε μια σειρά από διεθνή φεστιβάλ, είναι μια συμπαραγωγή Κύπρου και Ελλάδας. Κεντρική ηρωίδα της ταινίας είναι η Ελπίδα, μια παντρεμένη γυναίκα με μια φαινομενικά φυσιολογική ζωή.

Σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να ξεφύγει από τη μιζέρια ενός καταπιεστικού γάμου χωρίς αγάπη, η Ελπίδα βρίσκει καταφύγιο σε έναν φανταστικό κόσμο. Οι θεατές παρακολουθούν τη ζωή της πρωταγωνίστριας να περιπλέκεται, καθώς αυτός ο φανταστικός κόσμος γεμίζει από εκδικητική βία και τα όρια ανάμεσα στη φαντασία και την πραγματικότητα αρχίζουν να θολώνουν.

Η ταινία της Μισιάλη πραγματεύεται ένα θέμα τόσο παλιό όσο και σύγχρονο και φέρει τη δική της ματιά στο σύγχρονο διάλογο και προβληματισμό για τη κοινωνική θέση των γυναικών. «Οταν μου προξένεψαν τον Κώστα, ήθελα όσο τίποτα άλλο να φύγω μακριά από τον πατέρα μου. Σκέφτηκα, πόσο χειρότερα μπορεί να είναι;», βλέπουμε την Ελπίδα να εκμυστηρεύεται σε μια φίλη της στην ταινία.

Η ηρωίδα της Μισιάλη, ζει έντονα και δυνατά μόνο μέσα από τη φαντασία της, ενώ η πραγματική της ζωή είναι μόνο πνιγηρή. Η σκηνοθέτις υπογραμμίζει σοφά την ψυχική κατάσταση της ηρωίδας πλαισιώνοντάς την καθ’ όλη τη διάρκεια της ταινίας, με χρώματα ξεθωριασμένα και μουντά.

Η Ελπίδα, αν και ακραία, παραμένει ένα πραγματικό πρόσωπο με το οποίο μπορεί να συσχετιστεί κανείς. Είναι μια γυναίκα που έχει σπαταλήσει τη ζωή της ανάμεσα σε δυο ανυπόφορες εξουσίες -αυτή του πατέρα και έπειτα του συζύγου της- και οι υπερβολές που ταλανίζουν τη ζωή της, δεν μπορούν παρά να χρησιμοποιηθούν ως παράδειγμα προς αποφυγή.

Σύμφωνα με το πρόγραμμα του φεστιβάλ, η ταινία «Παύση» προβάλλεται το Σάββατο 19 Οκτωβρίου στις 7:15 μ.μ. στο κινηματογραφικό Θέατρο Florence Gould Hall Theater (55 Ε 59th St NY, NY) και την Κυριακή 20 Οκτωβρίου την ίδια ώρα στο Tinker Auditorium του Γαλλικού Ινστιτούτου (FIAF, 22 Ε 60th Str).

Για εισιτήρια και περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πρόγραμμα μπορείτε να αποταθείτε στην ιστοσελίδα του φεστιβάλ (https://nycgreekfilmfestival.com/).

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available