Βαγγέλης Ρήνας: H τέχνη χρειάζεται 100% προσήλωση

ΑΘΗΝΑ.(Γραφείο Εθνικού Κήρυκα). Σε μία εποχή κατά την οποία οι λέξεις «περικοπές», «κούρεμα», «συρρίκνωση» είναι στην ημερήσια διάταξη, άλλες έννοιες όπως λ.χ. η «αφθονία» σπανίζουν. Δεν μιλάμε φυσικά για την υλική αφθονία, αλλά για την αφθονία των αισθήσεων, των χρωμάτων, της φαντασίας. Η Τέχνη άλλωστε πάντα είχε τις δυσκολίες της ανθρωπότητας ως πηγή έμπνευσης, κάτι που συμβαίνει και στην περίπτωση του

ΑΘΗΝΑ.(Γραφείο Εθνικού Κήρυκα). Σε μία εποχή κατά την οποία οι λέξεις «περικοπές», «κούρεμα», «συρρίκνωση» είναι στην ημερήσια διάταξη, άλλες έννοιες όπως λ.χ. η «αφθονία» σπανίζουν. Δεν μιλάμε φυσικά για την υλική αφθονία, αλλά για την αφθονία των αισθήσεων, των χρωμάτων, της φαντασίας. Η Τέχνη άλλωστε πάντα είχε τις δυσκολίες της ανθρωπότητας ως πηγή έμπνευσης, κάτι που συμβαίνει και στην περίπτωση του ζωγράφου Βαγγέλη Ρήνα, ο οποίος σε πείσμα των καιρών έχει καταφέρει να διακριθεί εντός και εκτός συνόρων όσο λίγοι Ελληνες καλλιτέχνες.
Η θεματολογία του Ικαριώτη ζωγράφου έχει ως πηγή έμπνευσης τη ναυτική ζωή, τα πλοία, τη θάλασσα, τα έντονα στοιχεία της φύσης, τη λιτή ζωή στην ύπαιθρο. Τα έργα του είναι η επιτομή του νησιώτη καλλιτέχνη, ενός ανθρώπου που δείχνει δεμένος με τη θάλασσα και τη γενναιοδωρία της. Οι πίνακες ξεχειλίζουν από Ελλάδα, ίσως από τα πιο αντιπροσωπευτικά δείγματα γραφής νέων καλλιτεχνών που συνδέονται στενά με την ελληνική παράδοση.
Ο Βαγγέλης Ρήνας έχει πείσει το φιλότεχνο κοινό εδώ και πολλά χρόνια με το έργο του, ωστόσο πέρσι οι δημιουργίες του έφτασαν μέχρι την Κίνα και μάλιστα στη διάσημη Εθνική Πινακοθήκη που βρίσκεται στο Πεκίνο. Η έκθεση είχε τον τίτλο «Ατέρμων πλεύση ΙΙΙ». Ηταν η πρώτη φορά που Ελληνας εικαστικός έκανε δική του έκθεση στο σημαντικότερο μουσείο της αχανούς αυτής χώρας.
Η τέχνη του, με συμβολισμό, παραστατικότητα, έντονο το ελληνικό στοιχείο, συγκίνησε το κινεζικό κοινό που την είδε με θέρμη, σαν μία από τις λίγες, καλές ελληνικές ειδήσεις το τελευταίο διάστημα.
Ο ίδιος μίλησε στον «Ε.Κ.» για την εμπειρία του στην Κίνα, αλλά και για τις υπόλοιπες στιγμές της καλλιτεχνικής του καριέρας.
«Ηταν εντυπωσιακό, σε μία τόσο μακρινή χώρα, να μπορεί κανείς να αγγίξει το φιλότεχνο κοινό. Είναι ένα συναίσθημα μοναδικό για το δημιουργό. Υπάρχει ένας πνευματικός κόσμος στη χώρα αυτή με μεγάλο και ουσιαστικό ενδιαφέρον για την Ελλάδα» , είπε.
«Εκθέτω εδώ και είκοσι χρόνια, ζω από τη δουλειά αυτή εδώ και είκοσι χρόνια. Αλλωστε καλλιτέχνης πρέπει να ονομαστεί αυτός που ζει 100% από τη δουλειά του», σημείωσε και στάθηκε στη Σχολή Καλών Τεχνών όπου φοίτησε και η οποία όπως είπε «διατηρεί ακόμη υψηλό το επίπεδό της».
Οσο για τα ερεθίσματα που τον ώθησαν στη ζωγραφική, τονίζει πως ήταν οι γνωριμίες με ζωγράφους, καθώς στην εφηβεία του δεν είχε ακόμη επαφή με πινακοθήκες.
Οσο για την αντιμετώπιση που είχε στο ξεκίνημα της καριέρας του, σημείωσε:«Στην αρχή κάθε τέτοιας καριέρας υπάρχει μία μικρή αντίδραση, μία ανασφάλεια. Ομως όταν κανείς είναι σίγουρος ότι αυτό είναι το πεπρωμένο του, τότε όλα τα ξεπερνάει. Με την πίστη που έχει, πείθει και τους άλλους για τις δυνατότητές του. Αλλωστε είμαστε μία χώρα που σέβεται την οικογένεια. Αυτές οι αμφιβολίες ξεπερνιούνται στο τέλος. Με άλλα λόγια, από την αρχή ο καλλιτέχνης αποδεικνύει την αξία του».
Στην ερώτηση για την υπομονή που έδειξε, ανέφερε πως «χρειάζεται πάρα πολλή δουλειά και πίστη στον εαυτό σου. Πρέπει να είσαι αφοσιωμένος σ’ αυτό που κάνεις. Ακόμη και όταν γνώρισα τη γυναίκα μου, τής είπα χαριτολογώντας ότι είμαι ήδη παντρεμένος και εννοούσα ότι ήμουν παντρεμένος με τη ζωγραφική. Πάρα πολλή δουλειά».
«Μετά την αναγνώριση από τους δικούς σου ανθρώπους έρχεται και η αναγνώριση από ξένους. Ετσι παίρνεις βοήθεια και προχωράς γιατί κάθε καλλιτέχνης έχει τις ιδιαιτερότητές του. Φυσικά στο τέλος αυτό που έχει κάποιος μέσα του στοχεύει να το δείξει στον κόσμο, γι’ αυτό έχει απόλυτη ανάγκη αυτή την αναγνώριση», πρόσθεσε σχετικά.
Από την περίοδο της Σχολής Καλών Τεχνών ο Βαγγέλης Ρήνας πήρε μέρος σε εκθέσεις ομαδικές, ενώ αργότερα, από το 1992, πραγματοποίησε και την πρώτη ατομική έκθεση, η οποία είχε σημαντική επιτυχία, δίνοντάς του δύναμη για τη συνέχεια.
Οσον αφορά στη ναυτιλία και τη θάλασσα, που αποτελούν το κεντρικό θέμα των έργων του, ο ζωγράφος παραδέχεται πως αυτά «βρίσκονται μέσα μας, στην παράδοσή μας και οφείλουμε να τα προβάλλουμε», ενώ για τα πρότυπα που είχε, υπογράμμισε πως «αγάπησα πάρα πολύ τον Μώραλη, τον Τσαρούχη, ενώ υπήρχαν δάσκαλοι και πρότυπα από τους παλιούς. Είχα ακόμη δάσκαλο τον Κοκκινίδη, επαφές με τον Μυταρά και άλλους πολλούς».
Στην ερώτηση εάν η Τέχνη σήμερα μπορεί να αποτελέσει ένα ασφαλές επενδυτικό καταφύγιο, σημείωσε: «O ζωγράφος πρώτα απ’ όλα πρέπει να αναζητάει την τέχνη και μετά την υλική της αξία. Ομως όλοι ξέρουμε ότι έχει απόλυτη ανάγκη την οικονομική στήριξη, γι’ αυτό το οικονομικό αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της καριέρας του. Πλέον υπάρχει ένα αρνητικό κλίμα και μας επηρεάζει όλους, αλλά θα δούμε πώς θα εξελιχθεί. Δυστυχώς η τέχνη θεωρείται είδος πολυτελείας γι’ αυτό και είναι και πιο ευάλωτη. Το υγιές είναι το εμπόριο τέχνης να συντηρείται από πολλούς και όχι από λίγους».
Σχετικά με την Ελλάδα ως τόπο κατάλληλο για έναν δημιουργικό καλλιτέχνη, ανέφερε πως «δεν είμαστε απομονωμένοι όπως πριν από πενήντα χρόνια. Η εποχή μας μάλιστα χωράει τη διαφορετικότητα. Είμαι ζωγράφος του τελάρου και αυτό το πράγμα έχει τη δική του αξία γι’ αυτό προσπαθώ να το κρατήσω. Επειδή αρχίζει να εξαφανίζεται, το θεωρώ μάλιστα και δύσκολο. Η γνώση της παράδοσης μπορεί να είναι και πρωτοπορία μερικές φορές».
Ο Κινέζος συγγραφέας Yang ShaoBο, τονίζει αναφερόμενος στο έργο του Ελληνα εικαστικού: «Ο Βαγγέλης Ρήνας, άλλοτε είναι ο γηραιός ογδοντάχρονος Οδυσσέας του Ομήρου και άλλοτε, ο οκτάχρονος Μικρός Πρίγκιπας του Αντουάν ντε Σαιντ Εξπερύ. Η ζωγραφική του αναμειγνύει δύο ατμόσφαιρες: λύπη και χαρά. Αυτό, που στα ελληνικά αποδίδεται ως ‘χαρμολύπη’ και στα κινέζικα ως ‘Bei Xin Jiao Ji’ (λύπη και χαρά σε πλήρη συνύπαρξη)».
Ο Βαγγέλης Ρήνας έζησε και μεγάλωσε στην Ικαρία. Πήρε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής από τον Βασίλη Κορκόβελο. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με καθηγητές τον Δημοσθένη Κοκκινίδη στη ζωγραφική και τον Θανάση Εξαρχόπουλο στη χαρακτική. Εχει στο βιογραφικό του πολλές ατομικές εκθέσεις αλλά και συμμετοχή σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Και εντός συνόρων, ο Βαγγέλης Ρήνας έχει προβάλλει τα έργα του σε αναρίθμητες ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στις πιο γνωστές γκαλερί της Αθήνας.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *