Βγάζουμε μόνοι μας τα μάτια μας…

Ο Ολυμπιακός έφερε μόλις έναν βαθμό στο Τσάμπιονς Λιγκ (φωτογραφία Ευρωκίνηση)

Η οικονομική κρίση, η έλλειψη σχεδιασμού, αλλά πάνω απ’ όλα οι έριδες και η «μάχη» για την νομή της εξουσίας, οδηγούν με αργά, αλλά σταθερά βήματα το ελληνικό ποδόσφαιρο στα… παρακατιανά της Ευρώπης.

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός για να καταλάβει τις δύσκολες μέρες που έρχονται. Αρκεί μόνο να ρίξει μια ματιά στην ειδική βαθμολογία της ΟΥΕΦΑ, εκεί όπου η άλλοτε κραταιά ποδοσφαιρικά Ελλάδα που βρισκόταν σταθερά λίγο πάνω ή λίγο κάτω από την δέκατη θέση, κατρακύλησε από το βράδυ της περασμένης Τρίτης στην 15η με ότι αυτό συνεπάγεται για τις παρουσίες των εκπροσώπων της στα Ευρωπαϊκά Κύπελλα από την μεθεπόμενη χρονιά.

Αν ο Ολυμπιακός χρειάστηκε φέτος προκειμένου να βρεθεί στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ να υπερβάλει εαυτόν, αποκλείοντας διαδοχικά τις πρωταθλήτριες ομάδες της Σερβίας και της Κροατίας, πλέον ο πρωταθλητής, αλλά και ο δευτεραθλητής της σεζόν 2018-19 θα χρειασθεί να διαβούν ένα «Γολγοθά» αν θέλουν να πάρουν θέση δίπλα στις κορυφαίες ομάδες της «Γηραιάς Ηπείρου», καθώς θα ξεκινάνε αμφότεροι από τον δεύτερο προκριματικό γύρο με ότι αυτό συνεπάγεται στην επίτευξη των στόχων τους.

Δυστυχώς ως ελληνικό ποδόσφαιρο αφήσαμε να μας ξεφύγει η κατάσταση, γιατί όταν ήμασταν ισχυροί, όταν είχαμε φτάσει να βγάζουμε ακόμη και τρεις ομάδες στο Τσάμπιονς Λιγκ, χαλαρώσαμε και επαναπαυτήκαμε, με αποτέλεσμα η κατάσταση να θέλει πολύ κόπο και προσπάθεια από δω και μπρος για να συμμαζευτεί..

Οταν ο ΠΑΟΚ των μεγάλων φιλοδοξιών αποκλείεται από την άσημη Εστερσουντ, όταν ο Παναθηναϊκός βρίσκεται μεταξύ σφύρας και άκμονος χωρίς κανείς να γνωρίζει ποια θα είναι η επόμενη μέρα του, όταν η ΑΕΚ απουσίαζε για αρκετά χρόνια από την Ευρώπη λόγω των γνωστών περιπετειών της κι όταν ο Ολυμπιακός προσφέρει μόλις έναν βαθμό από την συμμετοχή του στον όμιλο του Τσάμπιονς Λιγκ τότε για ποιο ελληνικό ποδόσφαιρο μιλάμε και κυρίως πως μπορούμε πραγματικά να προσδοκούμε μια καλύτερη μέρα σε Ευρωπαϊκό επίπεδο.

Οσο κι αν βαυκαλιζόμαστε με κάποιες πρόσκαιρες επιτυχίες, όσο κι αν προσπαθούμε να ωραιοποιήσουμε τα πράγματα, η αλήθεια είναι μια και λέει ότι η Ελλάδα θα χάνει διαρκώς την επαφή της με τις προηγμένες ποδοσφαιρικά χώρες και θα περιοριστεί τα προσεχή χρόνια περισσότερο σε τυπικές παρά ουσιαστικές παρουσίες στα Ευρωπαϊκά Κύπελλα.

Το έχουμε γράψει και θα το ξαναγράψουμε ότι η ψαλίδα ανοίγει διαρκώς ειδικά στο υψηλό επίπεδο, το οποίο αδυνατούμε να παρακολουθήσουμε. Ακόμη και η Σπόρτινγκ Λισαβόνας που σε καμία περίπτωση δεν την λες μεγαθήριο όπως την Μπαρτσελόνα και την Γιουβέντους, αποδείχτηκε πολύ μεγάλο μέγεθος για τα… δόντια του Ολυμπιακού.

Ομως στην Πορτογαλία, στην Ιταλία ακόμη και στην Ισπανία μιας και αναφερόμαστε σε χώρες από τις οποίες προέρχονταν οι αντίπαλοι του Ολυμπιακού στο φετινό Τσάμπιος Λιγκ, οι ποδοσφαιρικές τους Ομοσπονδίες βοηθάνε όσο μπορούν τις ομάδες τους που αγωνίζονται στην Ευρώπη.

Η πανίσχυρη Γιουβέντους πριν έρθει στην Ελλάδα για να αντιμετωπίσει τους Πειραιώτες έπαιξε Παρασκευή στο Καμπιονάτο για να έχουν οι παίκτες της μια περισσότερη μέρα ξεκούρασης. Το ίδιο έγινε και με την Σπόρτιγνκ. Εδώ γιατί δεν ορίστηκαν τα ματς του Ολυμπιακού πριν αγωνισθεί στο Τσάμπιονς Λιγκ την Παρασκευή;

Μα απλούστατα γιατί θα ξεσηκώνονταν οι υπόλοιποι μεγάλοι και θα μιλούσαν για προνομιακή μεταχείριση και όλα τα σχετικά. Κι όμως αυτές οι… λεπτομέρειες που κάθε άλλο παρά λεπτομέρειες είναι όταν πρόκειται για αγώνες του υψηλότερου επιπέδου κάνουν την διαφορά και καταδεικνύουν γιατί φτάσαμε ποδοσφαιρικά ως χώρα ως εδώ που φτάσαμε.

Κανείς δεν κοιτάει το συνολικό συμφέρον και όλοι ασχολούνται από το πρωί ως το βράδυ πως θα βγάλουν το μάτι του άλλου, αδυνατώντας να αντιληφθούν ότι η καταιγίδα που θα έρθει θα τους πλήξει όλους. Κι έτσι όπως πορευόμαστε, τα χειρότερα δεν έχουν έρθει ακόμη…


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *