Γιάννης και Μαρία Κερατσοπούλου: άνθρωποι του μόχθου και της προσφοράς

ΒΟΣΤΩΝΗ. Υπάρχουν δεκάδες εστιατόρια στην περιοχή του Λόουελ της Μασαχουσέτης, αλλά ξεχωρίζει ένα, το «Maria’s Breakfast & Lunch» το οποίο βρίσκεται στη διεύθυνση 1164 Lawrence St και είναι ιδιοκτησίας των ομογενών Ιωάννη και Μαρίας Κερατσοπούλου. Μπορεί να είναι μικρό σε χωρητικότητα, αλλά μεγάλο σε φήμη και ποιότητα για το πρόγευμά του, το οποίο είναι πλούσιο και μοναδικό.
Ο Γιάννης και η Μαρία Κερατσοπούλου είναι άνθρωποι με αρχές και αξίες της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού τις οποίες υπηρέτησαν και υπηρετούν με πιστότητα και αφοσίωση και με τις οποίες ανάθρεψαν τα παιδιά τους και σήμερα συνεχίζουν να τις μεταγγίζουν στα εγγόνια τους τα οποία μαθαίνουν άριστα την ελληνική γλώσσα, τις παραδόσεις και το ήθος. Αμφότεροι αναγνώστες του «Ε.Κ.» επί πολλές δεκαετίες.
Οπως συμβαίνει με όλους τους ομογενείς μας, ο Γιάννης και η Μαρία Κερατσοπούλου έχουν τη δική τους ιστορία, τη δική τους πορεία ζωής, η οποία ξεκίνησε από το χωριό Πολύλακο Κοζάνης και στη συνέχεια από τη Θεσσαλονίκη. Ο Πολύλακος, όπως είπε ο κ. Κερατσόπουλος, «είναι ένα μικρό χωριό με 300 κατοίκους χτισμένο σε ύψωμα και γύρω-γύρω είναι γκρεμός, και πιο πάνω είναι η πεδιάδα και τα χωράφια, κοντά στο ποταμό Αλιάκμονα».
Εκεί ασχολιόταν με τη γεωργία, με αμπέλια, σταφύλια και τα παρεμφερή. Το 1960 μετοίκισαν στη Θεσσαλονίκη «για καλύτερη ζωή», όπως είπε ο Γιάννης, ο οποίος εργαζόταν στο εργοστάσιο παραγωγής πεπιεσμένου χαρτιού της Esso Papas.
Το 1969 μετανάστευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες οι γονείς του, ο αδελφός και η αδελφή του και το 1970 ήλθε εκείνος και συγκεκριμένα στο Λόουελ όπου είχαν εγκατασταθεί χρόνια πριν δύο αδέλφια του πατέρα του και τρία αδέλφια του παππού του. Το 1973 επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη, νυμφεύθηκε με την Μαρία την οποία γνώριζε από πριν και ήλθαν μαζί στην Αμερική.
Η πρώτη εργασία που έκανε εδώ ήταν οικοδόμος διότι γνώριζε την τέχνη από την Ελλάδα όπου εργαζόταν τα Σαββατοκύριακα για έναν θείο του που ήταν εργολάβος. Εδώ εργαζόταν στη Βοστώνη τις καθημερινές και τα Σαββατοκύριακα έπαιρνε και δικές τους εργασίες. Εργάστηκε ως χτίστης από το 1970 μέχρι το 1988. Οταν τον ρωτήσαμε «γιατί δεν ιδρύσατε μία δική σας οικοδομική εταιρεία;» είπε πως «ήταν και το θέμα της αγγλικής γλώσσας το μεγαλύτερο εμπόδιο τότε».
Είπε πως «κάποια στιγμή κουράστηκα γιατί ξέρετε σήκωνα βάρη κάτι τεράστιους τσιμεντόλιθους 100 πάουντ ο καθένας, σκληρή δουλειά, είχα πρόβλημα με τη μέση μου. Κι έτσι άνοιξαν το εστιατόριο το οποίο στις 5 Μαΐου συμπληρώνει είκοσι χρόνια ζωής και το οποίο ανοίγει το πρωί στις 6 και κλείνει το απόγευμα στις 2 η ώρα.

KERATSOPOLOS 2Είπε πως «καθώς βλέπετε όλοι οι πελάτες μας είναι οικογενειάρχες και καλοί άνθρωποι έρχονται από όλα τα περίχωρα Τσέλμφορντ, Τίγκσμπορο, Μπιλερίκα».
Ο κ. Κερατσόπουλος είπε ότι «όταν ήλθαμε το Λόουελ ήταν γεμάτο Ελληνες, όμορφο, ήσυχο, δεν είχες πρόβλημα να κυκλοφορήσεις, ενώ σήμερα έχει αλλάξει η δημογραφία του. Ο Ελληνισμός έχει φύγει από το κέντρο του Λόουελ έχει βγει προς τα έξω, όλοι πιάσαμε τα προάστια».
Παρά τις επαγγελματικές του ασχολίες και τις οικογενειακές του υποχρεώσεις ο κ. Κερατσόπουλος εύρισκε και βρίσκει χρόνο συμμετοχής και συμβολής στα ομογενειακά κοινά πράγματα. Συμμετείχε και συμμετέχει και σήμερα ως μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ομοσπονδίας Ελληνικών Σωματείων Νέας Αγγλίας, μέλος τοπικών συλλόγων του Λόουελ, ενώ υπηρέτησε επί μακρά σειρά ετών ως μέλος και πρόεδρος του κοινοτικού συμβουλίου της κοινότητα του Αγίου Γεωργίου του Λόουελ.
Η κ. Κερατσοπούλου τρέφει επίσης ιδιαίτερη αγάπη και σεβασμό για την κοινότητα του Αγίου Γεωργίου διότι έχει και συναισθηματικούς δεσμούς μαζί της, αφού όπως είπε «τα παιδιά μας τα βαφτίσαμε στον Αγιο Γεώργιο, εκεί έγιναν οι γάμοι τους, οι βαφτίσεις των εγγονών μας, ναι μεν μικρή ενορία, αλλά καλή και την αγαπήσαμε αφού είμαστε εκεί επί 40 χρόνια».
Οταν καταστράφηκε από πυρκαγιά ο ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Λόουελ και προτού κτιστεί ο καινούργιος στο Ντρέικετ είχαν γίνει συζητήσεις οι δύο κοινότητες να ενωθούν, αλλά τελικά δεν επιτεύχθηκε. Ο κ. Κερατσόπουλος, ο οποίος ήταν πρόεδρος του κοινοτικού συμβουλίου τότε, είπε ότι «ήθελα την ένωση» και συμπλήρωσε ότι «ήταν μεγάλο λάθος που δεν έγινε αυτή η ένωση διότι δυστυχώς σήμερα υποφέρουν και οι δύο κοινότητες». Υπενθυμίζεται ότι το Λόουελ έχει σήμερα τρεις κοινότητες, της Αγίας Τριάδος, της Μεταμόρφωσης και του Αγίου Γεωργίου, ενώ σε απόσταση τριών περίπου μιλίων στην πόλη Ντρέικετ χτίσθηκε ο ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου ο οποίος βρισκόταν κι αυτός μέσα στο Λόουελ, αλλά καταστράφηκε από πυρκαγιά.
Εν τω μεταξύ, δεν είναι λίγοι εκείνοι οι οποίοι πιστεύουν ότι σήμερα δεν χρειάζονται και οι τέσσερις κοινότητες καθότι δεν υπάρχουν οι πιστοί να τις στηρίξουν.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available