Γυναίκες -και- από την Ελλάδα μετανάστευσαν στον Βορρά κατά τον μεσαίωνα (έρευνα)

(State collection for Anthropology and Palaeoanatomy Munich via AP)

ΒΕΡΟΛΙΝΟ. Οι νεοφερμένοι στα μικρά αγροτικά χωριά της μεσαιωνικής Γερμανίας θα πρέπει να ξεχώριζαν καθώς είχαν σκουρόχρωμα μαλλιά και δέρμα, μιλούσαν διαφορετική γλώσσα και είχαν ιδιαίτερα επιμηκή κεφάλια.

Οι επιστήμονες, ανέφερε το «ΑΡ» έχουν ερευνήσει μάλιστα το ασυνήθιστο σχήμα των κρανίων και λένε πως υπάρχουν αποδείξεις ότι και γυναίκες μετανάστευσαν μακρές αποστάσεις ανά την μεσαιωνική Ευρώπη, όχι μόνο άντρες. Η γενετική ανάλυση έδειξε πως γυναίκες ταξίδεψαν από χώρες των Βαλκανίων σήμερα, τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία και τη Βόρεια Ελλάδα, ενώ η ευρωπαϊκή ήπειρος ανασχηματιζάν καθώς η ρωμαϊκή αυτοκρατορία κατέρρεε.

Η εν λόγω μελέτη δημοσιεύτηκε στο Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS) και οι ερευνητές αναφέρουν πως οι γυναίκες με τα επιμηκή κεφάλια -αποτέλεσμα «δεσίματος» μετά τη γέννησή τους- δείχνουν πως ίσως ήταν πρόσωπα της υψηλής τάξης.

«Αυτές οι γυναίκες έμοιαζαν εξαιρετικά διαφορετικές από τις τοπικές, πολύ εξωτικές αν μου επιτρέπετε», είπε ο επιστήμονας, Joachim Burger, γενετιστής πληθυσμιακών ομάδων στο πανεπιστήμιο του Mainz της Γερμανίας.

(State collection for Anthropology and Palaeoanatomy Munich via AP)

Με συναδέλφους του από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ, ο Burger συνέκρινε τα γενετικά προφίλ περί των 40 ανθρώπινων οστών που βρέθηκαν σε ανασκαφές τόπων ταφής του 5ου και του 6ου αιώνα στην Βαυαρία κοντά σε ποτάμια.

Περίμεναν να βρουν τα χαρακτηριστικά σημάδια ρωμαϊκής παρουσίας αιώνων στην περιοχή. Οι Ρωμαίοι στρατιώτες με καταγωγή από τη Μεσόγειο έχουν αφήσει τα γενετικά τους «στοιχεία» στους πληθυσμούς εκεί. Αντίθετα, ό,τι ανακάλυψαν φαινόταν «πολύ βορειοευρωπαϊκό και από την κεντρική Ευρώπη – ανοιχτόχρωμο δέρμα, όπως οι σύγχρονοι Σκανδιναβοί», είπε ο κ. Burger.

Η εξαίρεση ήταν μία ομάδα με διαφορετικό σχήμα κρανίων. Είναι γνωστό από ποικίλες κουλτούρες ανά τον Κόσμο πως η τεχνητή επιμήκυνση κεφαλιών μπορεί να θεωρείτο ένα είδος ομορφιάς ή να υποδήλωνε υψηλή τάξη στην κοινωνία, λόγω του χρόνου και της προσπάθειας που απαιτούσε να επιδεθεί το κεφάλι ενός παιδιού, διευκρίνισε ο επιστήμονας.

Αν και η τακτική αυτή συχνά συνδέεται με τους Huns που εξαπλώθηκαν στην Ευρώπη από την Ανατολή κατά τη διάρκεια του 5ου αιώνα, τα γενετικά στοιχεία των γυναικών που βρέθηκαν στη Βαυαρία «δείχνουν» μικρή ασιατική κληρονομιά. Ετσι, υπάρχουν επιχειρήματα πως είτε η επίδεση του κεφαλιού υιοθετήθηκε από ανθρώπους που ζούσαν στη νοτιοανατολική Ευρώπη ή υπήρχε και εκεί ανεξάρτητα.

«Πρόκειται για μία έγκυρη μελέτη με αρκετά ενδιαφέροντα αποτελέσματα», δήλωσε ο Jean-Jacques Hublin του Max Planck Institute για την Εξελικτική Ανθρωπολογία στη Λειψία της Γερμανίας. Ο ίδιος δεν είχε κάποιο ρόλο στην έρευνα.

«Συνήθως οι μετακινήσεις μεγάλων αποστάσεων (σ.σ. για πληθυσμούς) περιλαμβάνουν περισσότερους άντρες -στρατιώτες, πολιτική ελίτ κ.ά.- ενώ οι πιο κοντινές μετακινήσεις είναι πιο συνηθισμένες για γυναίκες (σύζυγοι προς την οικογένεια του άντρα τους)», ανέφερε ο κ. Hublin.

Αν και παραμένει ασαφές γιατί γυναίκες -προφανώς χωρίς άντρες- ταξίδεψαν τόσο μακριά, οι συγγραφείς της έρευνας εικάζουν πως ίσως αποτελούσαν μέρος κάποιων στρατηγικών συμμαχιών μεταξύ απομακρυσμένων πληθυσμών της Ευρώπης.

«Θα πρέπει να ήρθαν με κάποιο σκοπό», είπε ο κ. Burger. «Δεν είναι μεμωνομένη περίπτωση, υπάρχουν αρκετές από αυτές».

Παρά την ξένη προέλευσή τους, οι γυναίκες ενσωματώθηκαν στην κοινωνία της Βαυαρίας, σύμφωνα με τους ερευνητές. Φορούσαν τα ίδια ρούχα, όπως οι ντόπιοι και θάφτηκαν με τα ίδια αντικείμενα. Ο κ. Burger σημείωσε ότι περαιτέρω μελέτη απαιτείται για να διαπιστωθεί αν οι γυναίκες έκαναν και γάμους με τον ντόπιο πληθυσμό.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *