Δέσμιος της «ψύχωσης»

Ντιναμό Κιέβου - Ολυμπιακός. Φωτογραφία: Ευρωκίνηση.

Ο Ολυμπιακός έπεσε για ακόμη μια φορά θύμα της παραδοσιακής «ψύχωσης» που τον διακατέχει ως σύλλογο εδώ και δεκαετίες. Την «ψύχωση» για την κατάκτηση τίτλων και διακρίσεων ακόμη κι όταν η ομάδα του δεν είναι ικανή για να τους κατακτήσει.

Μετά την περυσινή παταγώδη τους αποτυχία σε όλα τα μέτωπα, οι «ερυθρόλευκοι» αποφάσισαν να δημιουργήσουν εκ του μηδενός μια νέα ομάδα, με «φρέσκα» και ποιοτικά υλικά και να φέρουν έναν νέο… αέρα δημιουργίας και ανασυγκρότησης στον σύλλογο.

Ηταν κάτι που το χρειαζόταν ο Ολυμπιακό και άπαντες, εντός κι εκτός της ομάδας του, το είδαν πολύ θετικά. Ο Ολυμπιακός παρά τις ατέλειες και τις δυσλειτουργίες που αρχικά παρουσίασε, κάτι απόλυτα φυσιολογικό καθώς δεν ήταν δυνατόν να αποκτήσει με τη… μια «χημεία» και ομοιογένεια, κατάφερε σταδιακά να βρει τα πατήματά του, να παίζει καλό και θεαματικό ποδόσφαιρο, να παίρνει τα αποτελέσματα που ήθελε και να βγάζει μια ποδοσφαιρική υγεία που έδινε υποσχέσεις για ένα καλύτερο αύριο.

Κάπου εκεί όμως έγινε το λάθος στον Ολυμπιακό. Ο πήχης των προσδοκιών γι’ αυτή τη νέα και πολλά υποσχόμενη ομάδα ξαφνικά εκτινάχθηκε στα… ουράνια και από κει που όλοι στον σύλλογο μιλούσαν με ορίζοντα την επόμενη σεζόν ή και ακόμη μακρύτερα, άλλαξαν επικοινωνιακή πολιτική και έκαναν λόγο για πρωτάθλημα, κύπελλο ακόμη και για συμμετοχή στον τελικό του φετινού Γιουρόπα Λιγκ στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν.

Για να υποστηριχθούν μάλιστα αυτοί οι στόχοι, υπερκεκτιμήθηκαν αυτομάτως οι δυνατότητες του προπονητή, αλλά και των παικτών, με αποτέλεσμα να ανέβουν ακόμη περισσότερο οι απαιτήσεις απ’ όλους και κυρίως από τον κόσμο της ομάδας.

Από την στιγμή όμως που ο φετινός Ολυμπιακός δεν έγινε και δεν ήταν δυνατόν να γίνει μέσα σε τόσο λίγους μήνες ποδοσφαιρική υπερδύναμη, οι αποτυχίες που γνώρισε μέσα στον Φεβρουάριο και είχαν ως αποτέλεσμα να τεθεί νοκ άουτ απ’ όλους τους στόχους του, ήταν φυσιολογικό να φέρουν τεράστια απογοήτευση και προβληματισμό. Αυτά βέβαια συμβαίνουν όταν βάζεις στόχους που εκ των πραγμάτων είναι εξαιρετικά δύσκολο έως απίθανο να τους πετύχεις.

Ο Ολυμπιακός για μια ακόμη φορά βιάστηκε και το… πληρώνει. Διέγραψε από το λεξιλόγιο του τη λέξη υπομονή και με τους λάθους χειρισμούς που έκανε, κινδυνεύει να βρεθεί ξανά στο σημείο… μηδέν όπως είχε βρεθεί πέρυσι τέτοια εποχή.

Αν οι «ερυθρόλευκοι» είχαν ξεκαθαρίσει από την αρχή σε όλους τους τόνους και προς κάθε κατεύθυνση ότι ο ένας και μοναδικός στόχος φέτος θα ήταν η δημιουργία ενός νέου συγκροτήματος και θα θεωρείτο απλά καλοδεχούμενη η οποιαδήποτε σημαντική επιτυχία, δεν θα βρίσκονταν τώρα σε αυτή την θέση μετά τον αποκλεισμό τους στο κύπελλο από την Λαμία.

Δεν θα βρίσκονταν ενώπιον του τεράστιου διλήμματος για το αν θα πρέπει να στηρίξουν αυτό που ξεκίνησαν να «χτίζουν» από το περασμένο καλοκαίρι ή θα πρέπει να τα «γκρεμίσουν» όλα και να ξεκινήσουν ξανά από την αρχή.

Δεν θα γινόταν καν συζήτηση γιατί ο Πέδρο Μάρτινς ξεκίνησε σ’ ένα παιχνίδι ρεβάνς κυπέλλου με τη Λαμία στο Φάληρο και με το σκορ του πρώτου αγώνα υπέρ του Ολυμπιακού, τον Σολδάνο και όχι τον Χασάν -αλήθεια αν δεν είναι κατάλληλος να παίξει σε τέτοια ματς ο Σολδάνο τότε γιατί αποκτήθηκε- ή γιατί αποφάσισε να δώσει κάποιες ανάσες στον κουρασμένο Φορτούνη.

Σε κάθε περίπτωση ο Ολυμπιακός βρίσκεται ξανά σ’ ένα κρίσιμο σταυροδρόμι και θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον ποιον δρόμο θα ακολουθήσει και κυρίως αν έχει μάθει από τα λάθη του, ώστε μετά τη φετινή σεζόν να μην χαθεί και η επόμενη.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available