Είναι να απορείς

(EUROKINISSI/ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ)

«Είναι να απορείς», λέει το τραγούδι για τόσα ρομαντικά και μη πράγματα που συμβαίνουν στην ζωή και που μεταφορικά, αλλά και στην πραγματικότητα δεν μπορεί κανείς εύκολα να εξηγήσει.

Οι στίχοι του τραγουδιού και κυρίως η επωδός του, με αρνητικό όμως τρόπο, έρχονται συχνά στο μυαλό μας και μας βασανίζουν όταν προβληματισμένοι παρακολουθούμε όσα συμβαίνουν στην πολιτική και οικονομική ζωή της Ελλάδος τα τελευταία χρόνια.

Πώς είναι δυνατόν ένα Εθνος με πανάρχαιες και ένδοξες ρίζες να μη μπορεί να στρώσει μια ομαλή πολιτική ζωή και σε τόσο μεγάλη έκταση ταλανίζεται από αυταρχικούς, ανεπαρκείς, επιπόλαιους ή λαϊκιστές ηγέτες;

Πώς γίνεται ένας λαός που μετρά ανάμεσά του άπειρα ταλέντα και προσωπικότητες, όχι μόνο να κατρακυλήσει σε μια βαριά και ατελείωτη οικονομική κρίση, αλλά και να μη μπορεί να απαλλαγεί από αυτή την μιζέρια και την ανέχεια όταν άλλοι ευρωπαϊκοί λαοί με παρόμοιες κρίσεις τα κατάφεραν γρήγορα και αποτελεσματικά;

Ακόμη χειρότερο, είναι να απορείς πώς, έπειτα από όλες αυτές τις δοκιμασίες, παλιές αλλά και πρόσφατες, σήμερα, η πολιτική ζωή της Ελλάδος να μη μπορεί να σηκωθεί όρθια. Να μη μπορεί να επωφεληθεί από την σκληρή πείρα και να δοκιμάζεται από την τρέχουσα κοινοβουλευτική παρωδία που έχει καταλήξει σε γενική απαξίωση του πολιτικού συστήματος.

Πώς γίνεται ένα μεγάλο μέρος της κυβερνητικής ηγεσίας να επιμένει σε κομματικά τεχνάσματα, σε δημαγωγία και σε κοντόφθαλμη και φανερά υστερόβουλη πολιτική;

Είναι να απορείς πώς μια χώρα, της οποίας το μισό εκλεκτό δυναμικό του λαού της ζει στο εξωτερικό, εξαιτίας μικροπολιτικών υπολογισμών και πεισματικής άρνησης της κυβέρνησής της, να μη μπορεί να θεσμοθετήσει την συμμετοχή των απόδημων παιδιών της στο πολιτικό γίγνεσθαι του τόπου.

Ιδιαίτερα όταν στηρίζεται και επωφελείται τόσο πολύ από τον Ελληνισμό που ζει εκτός των στενών γεωγραφικών της συνόρων.

Ισως να είναι δύσκολο να δοθεί μια καθαρή απάντηση σε όλες αυτές τις απορίες και τα ερωτηματικά. Ισως, πάλι, να θελήσει κανείς να αποδώσει όσα αξιοθρήνητα συμβαίνουν σήμερα στην Ελλάδα σε μια περιστασιακή κρίση πολιτικής ηγεσίας.

Σε κάθε όμως περίπτωση και κυρίως εάν συμβαίνει το τελευταίο, το πολίτευμα της Ελλάδος στην οποία γεννήθηκε και για πρώτη φορά εφαρμόστηκε η δημοκρατία, προσφέρει θεσμικούς χρονικούς σταθμούς περισυλλογής και πολιτικές διαδικασίες ανανέωσης.

Οι οποίες επιτρέπουν στον λαό να επανεκτιμήσει, να διορθώσει σφάλματα και με την ψήφο του να δώσει την εξουσία σε μια νέα ηγεσία άξια να χτίσει ένα καινούργιο, πιο στέρεο μέλλον.

Ενας τέτοιες σταθμός είναι οι κοινοβουλευτικές εκλογές του 2019 που, ανεξάρτητα από την τελική ημερομηνία διεξαγωγής τους, δεν θα αργήσουν.

Θα δοθεί έτσι ακόμη μια ευκαιρία να μπουν τα θεμέλια για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της τρέχουσας κακοδαιμονίας της πολιτικής ζωής.

Η ελπίδα είναι, βεβαίως, ότι οι Ελληνες ψηφοφόροι θα θελήσουν, με βάση τα κριτήρια της εντιμότητας, της αλήθειας και της καταδίκης του λαϊκισμού, να επιλέξουν νέους ηγέτες ικανούς να δώσουν απάντηση στα βασανιστικά ερωτήματα και να προχωρήσουν στα βήματα εκείνα που θα μπορέσουν να διορθώσουν τα λάθη που μέχρι σήμερα έχουν γονατίσει την πατρίδα.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available