Εγκλημα και τιμωρία στην Τουρκία

(Presidential Press Service via AP, FILE)

Τα τραγικά γεγονότα που διαδραματίζονται στην Τουρκία, σχεδόν δυο χρόνια μετά το πραξικόπημα σε βάρος του προέδρου της Ερντογάν, εξακολουθούν και αφήνουν, δυστυχώς, ασυγκίνητο τον Κόσμο.

Ο Ερντογάν συνεχίζει και κατέχει προνομιακή θέση στον κατάλογο των ηγετών διεθνώς. Οι ξένοι ηγέτες που τον επισκέπτονται -μεταξύ των οποίων πρόσφατα και ο Ελληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας- ούτε καν που διανοούνται να εγείρουν δημόσια το θέμα των εκατοντάδων χιλιάδων καταδιώξεων, των βασανισμών των εσωτερικών του αντιπάλων ή αυτών που θεωρούνται ύποπτοι ως αντίπαλοί του.

Ο φιμωμένος Τύπος της Τουρκίας αδυνατεί, και να θέλει, να κάνει σωστά την δουλειά του. Ο διεθνής Τύπος ασχολείται σποραδικά και μόνο με το θέμα αυτό, προφανώς από την έλλειψη ενδιαφέροντος των αναγνωστών του. Ετσι η καταδίωξη συνεχίζεται ανελέητη.

Είναι τέτοια η έκταση της καταπάτησης των δημοκρατικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων εκατοντάδων χιλιάδων Τούρκων από την σημερινή κυβέρνηση που πρέπει να θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι αργά ή γρήγορα όταν οι σημερινοί διωχθέντες ανέλθουν στην εξουσία, τόσο η ίδια η Τουρκία όσο και οι γείτονές της και η Δυτική Συμμαχία θα πληρώσει σοβαρό τίμημα για την αδιαφορία της απέναντί τους.

Αναφέρομαι στους διωγμούς, τις συλλήψεις, τις φυλακίσεις, τους βασανισμούς και τις «δίκες» χιλιάδων Τούρκων με την κατηγορία ότι συμμετείχαν στο πραξικόπημα του Ιουλίου του 2016 ενάντια στον Ερντογάν. Τις μέρες αυτές διεξάγονται μαζικές δίκες σε βάρος εκατοντάδων Τούρκων. Μέχρι τώρα 3.000 λαϊκοί και μέλη των Σωμάτων Ασφαλείας έχουν καταδικαστεί σε ομαδικές δίκες.

Οι συλλήψεις συνεχίζονται κάθε εβδομάδα. Την περασμένη Τρίτη, σύμφωνα με την «Νew Υork Τimes», οι Αρχές εξέδωσαν εντάλματα συλλήψεων σε βάρος περισσοτέρων από 1.100 ανθρώπους σε 75 επαρχίες της χώρας.

Κι ενώ η τουρκική κυβέρνηση και οι οπαδοί της πανηγυρίζουν, η κοινωνία βράζει. Διχάζεται. Δηλητηριάζεται. Πολλοί θα ονειρεύονται την ημέρα της εκδίκησης. Εναντίον των εσωτερικών τους αντιπάλων.

Αλλά και των συμμάχων τους που αδιαφορούν για την κατάστασή τους. Που συνεχίζουν να δικαιολογούν την ύπαρξη των συμμαχιών, π.χ. του ΝΑΤΟ, στο όνομα της Ελευθερίας, της Δικαιοσύνης και της Δημοκρατίας, αλλά δεν κάνουν τίποτα αν και γνωρίζουν ότι καταπατούνται ξεδιάντροπα.

Αυτές οι εμπειρίες δεν ξεχνιούνται και δεν συγχωρούνται εύκολα. Οπως το δικό μας το παράδειγμα, αυτό της χούντας, έχει αποδείξει.

Αντίθετα, δημιουργούν τέτοιες κακώσεις που ακολουθούν την χώρα για δεκαετίες. Επιφέροντας πολλαπλές, αρνητικές συνέπειες. Σε όλους.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available