Εκδήλωση της AHEPA για τον Κανάρη και τον Μιαούλη στον Σύλλογο Αθηναίων

Στιγμιότυπο από την βράβευση του κ. Λεωνίδα Τσιαντούλα (αριστερά) στην εκδήλωση της AHEPA και του Συλλόγου των Αθηναίων με τίτλο: «Κωνσταντίνος Κανάρης – Ανδρέας Μιαούλης: Βίοι παράλληλοι στο Ναυτικό Αγώνα του 1821». Φωτογραφία: «Εθνικός Κήρυξ»

ΑΘΗΝΑ. Το Τμήμα AHEPA HJ – 17 Βάρης – Βούλας – Βουλιαγμένης, διοργάνωσε μαζί με τον ιστορικό Σύλλογο των Αθηναίων μια επετειακή ομιλία με θέμα: «Κωνσταντίνος Κανάρης – Ανδρέας Μιαούλης: Βίοι παράλληλοι στο Ναυτικό Αγώνα του 1821».

Η εκδήλωση έλαβε χώρα την Τετάρτη 20 Μαρτίου το απόγευμα στο εντευκτήριο του Συλλόγου, με κεντρικό ομιλητή τον τέως διευθυντή της Υπηρεσίας Ιστορίας Ναυτικού και νυν αντιπρόεδρο του Ελληνικού Ινστιτούτου Ναυτικής Παράδοσης, αρχιπλοίαρχο εν αποστρατεία Π.Ν. κ. Λεωνίδα Τσιαντούλα.

Την εκδήλωση προλόγισε ο πρόεδρος του Συλλόγου των Αθηναίων και γενικός διευθυντής της εφημερίδας «Εστία» κ. Ελευθέριος Σκιαδάς. Χαιρετισμό απηύθυνε και ο πρόεδρος του Τμήματος AHEPA HJ – 17 Βάρης – Βούλας – Βουλιαγμένης, κ. Παναγιώτης Ριζόπουλος.

Στιγμιότυπο από την εκδήλωση της AHEPA και του Συλλόγου των Αθηναίων με τίτλο: «Κωνσταντίνος Κανάρης – Ανδρέας Μιαούλης: Βίοι παράλληλοι στο Ναυτικό Αγώνα του 1821», στο βήμα είναι ο κ. Λεωνίδας Τσιαντούλας. Φωτογραφία: «Εθνικός Κήρυξ»

Ο κ. Τσιαντούλας ξεκίνησε την ιστορική του αφήγηση από την υπογραφή της Συνθήκης του Κιουτσούκ Καϊναρτζή το 1774, μεταξύ της Ρωσίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Σε ό,τι αφορά στα ελληνικά ενδιαφέροντα, με την υπογραφή της Συνθήκης κατοχυρώθηκε νομικά το δικαίωμα της χρήσης της ρωσικής σημαίας από Ελληνες πλοιοκτήτες, όπως και η ναυπήγηση πλοίων μεγάλου εκτοπίσματος.

Ο Ανδρέας Μιαούλης. Πηγή: Wikipedia

Η υπογραφή της συνθήκης άνοιξε τον δρόμο για την θεαματική ανάπτυξη του εμπορικού στόλου των Ελλήνων πλοιοκτητών. Ενας από τους πολλούς που άδραξαν την ευκαιρία, ήταν και ο νεαρός τότε, Ανδρέας Βώκος, γόνος αρχοντικής Υδραίικης οικογένειας, ο οποίος λόγω του επιχειρηματικού του δαιμόνιου συγκέντρωσε, μέσω εμπορικών δραστηριοτήτων, ένα μεγάλο ποσό, με το οποίο αγόρασε από έναν Οθωμανό της Χίου το εμπορικό πλοίο «Μιαούλ» και έκτοτε εμφανίζεται με το επώνυμο Μιαούλης.

Ο κ. Τσιαντούλας έδωσε πολλές και ενδιαφέρουσες πληροφορίες για την ζωή και του έργο του Ανδρέα Μιαούλη πριν ενταχθεί στην Επανάσταση του 1821, μεταξύ των οποίων η σύλληψη και η απελευθέρωσή του από τον Αγγλο Ναύαρχο Νέλσονα κατά τον Αγγλογαλλικό Πόλεμο, αλλά και ο αγώνας του για απεξάρτηση από το αλκοόλ και τον καπνό.

Κάπου εκεί μπαίνει στην αφήγηση και το έτερο «τιμώμενο» πρόσωπο της βραδιάς, ο Ψαριανός, Κωνσταντίνος Κανάρης (Κωνσταντής Σπηλιωτέας). Ο Κανάρης, κατά 23 χρόνια μικρότερος του Μιαούλη (γεν. 1793) έμεινε από πολύ μικρός ορφανός από πατέρα και έτσι άρχισε να δουλεύει σε πλοία συγγενών του. Αρχικά το όνομά του ήταν «Κανάριος» και τελικά έγινε Κανάρης.

Κομβικής σημασίας για την ζωή του Κανάρη αλλά και για την Νεότερη Ιστορία της Ελλάδας ήταν το ταξίδι που έκανε σε ηλικία 20 ετών στην Οδησσό το 1820. Εκεί εντάχθηκε στη «Φιλική Εταιρεία» και όταν έμαθε ότι ξέσπασε η Επανάσταση στη Μολδαβία από τον Αλέξανδρο Υψηλάντη, έσπευσε να πάρει μέρος στον πρώτο «πολεμικό στόλο» των Ψαριανών.

Στη συνέχεια της ομιλίας του ο κ. Τσιαντούλας έκανε εκτενή αναφορά σε γεγονότα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, όπου η συμβολή τόσο του Μιαούλη όσο και του Κανάρη ήταν καταλυτική.

O Κωνσταντίνος Κανάρης. Πηγή: Wikipedia

Ενδεικτικά αναφέρουμε τη ναυμαχία της Πάτρας και την πυρπόληση της τουρκικής ναυαρχίδας στη Χίο και την ναυμαχία του Ναυπλίου το 1822, την ναυμαχία του Γέροντα το 1824 αλλά και το αποτυχημένο αλλά γενναίο εγχείρημα της Αλεξάνδρειας το 1825. Αναφορά έγινε επίσης και στις σφαγές της Χίου, της Κάσου, των Ψαρών.

Μεγάλο ενδιαφέρον είχε η περιγραφή μιας τυπικής ναυμαχίας από τον Αντιπλοίαρχο: «Πώς φαντάζεστε περίπου τις ναυμαχίες; Ελληνικά με τουρκικά πλοία συναντώνται κάπου. Υπήρχε ένα σινιάλο που έκαναν τα ελληνικά πλοία, ένα σηματάκι που σήμαινε ότι ο εχθρός έρχεται. Οταν ζύγιζαν την κατάσταση, τον άνεμο, την αριθμητική υπεροχή και τον καιρό και έβλεπαν ότι υπάρχει σκοπιμότητα να διεξαχθεί μάχη, σήκωναν ένα άλλο σηματάκι που έλεγε ‘να ετοιμαστεί όλος ο στόλος εις πόλεμον’ και όταν ήταν η ώρα της μάχης σήκωναν το τρίτο σηματάκι που έλεγε ‘με την βοήθεια του σταυρού επιτεθείτε’».

«Τότε τα ελληνικά πλοία άρχιζαν ένα μπαράζ πυροβολισμών, όχι για να βουλιάξουν τα τουρκικά πλοία, το βεληνεκές των οποίων ήταν μικρότερο των τουρκικών, και η κατασκευή τους καλύτερη, αλλά για να δημιουργήσουν ένα καπνόφραγμα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία μιας συνθήκης μηδενικής ορατότητας και μόλις ο καπνός αναπτυσσόταν, έφευγαν τα ‘πυρπολικά’ πλοία, από πολλές διαφορετικές μεριές. Είχαν εντοπίσει από πριν το πώς θα κινηθούν και έψαχναν να βρουν τον πιο ‘πολύτιμο’ αντίπαλο, την ‘καπιτάνα’ ή την ‘υποκαπιτάνα’, τα δυο μεγάλα πλοία δηλαδή. Αυτή ήταν η διαδικασία της ναυμαχίας, πάντα με χρήση ‘πυρπολικών’ και τα πυροβόλα χρησίμευαν μόνο για την δημιουργία καπνοφράγματος» είπε χαρακτηριστικά.

Στο τελευταίο μέρος της ομιλίας του, ο κ. Τσιαντούλας αναφέρθηκε στη λήξη της Επανάστασης, την έλευση του Καποδίστρια το 1828, την πολιτική σταδιοδρομία των δύο ανδρών και τον θάνατό τους.

Ως επίλογο επέλεξε να χρησιμοποιήσει τα λόγια του Μακρυγιάννη: «Τούτη την πατρίδα την έχομεν όλοι μαζί, και σοφοί κι αμαθείς, και πλούσιοι και φτωχοί, και πολιτικοί και στρατιωτικοί, και οι πλέον μικρότεροι άνθρωποι. Οσοι αγωνιστήκαμεν, αναλόγως ο καθείς, έχομεν να ζήσομεν εδώ. Το λοιπόν δουλέψαμεν όλοι μαζί να τη φυλάμε κι όλοι μαζί, και να μη λέγει ούτε ο δυνατός ‘εγώ’, ούτε ο αδύνατος. Ξέρετε πότε να λέγει ο καθείς ‘εγώ’; Οταν αγωνιστεί μόνος του και φκιάσει ή χαλάσει, να λέγει ‘εγώ’. Οταν όμως αγωνίζονται πολλοί και φκιάνουν, τότε να λέμε ‘εμείς’. Είμαστε στο ‘εμείς’ κι όχι στο ‘εγώ’».

Στο τέλος της εκδήλωσης ο κ. Ριζόπουλος ευχαρίστησε τον «Εθνικό Κήρυκα» τόσο για την προσφορά του ως χορηγού επικοινωνίας της βραδιάς, όσο για την εκτενή κάλυψη των εκδηλώσεων της AHEPA.

Στο βήμα βρίσκεται ο κυβερνήτης της AHEPA Ελλάδος κ. Στάθης Κεφαλίδης και δίπλα του ο πρόεδρος του Τμήματος AHEPA HJ – 17 Βάρης – Βούλας – Βουλιαγμένης, κ. Παναγιώτης Ριζόπουλος.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available