Η άνοδος της άκρας δεξιάς

O Santiago Abascal, επικεφαλής του ακροδεξιού κόμματος Vox στην Ισπανία (AP Photo/Manu Fernandez)

Τα συμπεράσματα που προκύπτουν από κάθε εκλογική αναμέτρηση είναι πολλά. Συνήθως, όμως, γίνεται το λάθος να εστιάζει κανείς την προσοχή του στον νικητή και στον μεγάλο χαμένο των εκλογών, αφήνοντας σε δεύτερη μοίρα όλα τα υπόλοιπα στοιχεία που προκύπτουν από την κάλπη.

Κάτι ανάλογο φαίνεται πως πάει να γίνει και στην περίπτωση των ισπανικών εθνικών εκλογών. Η Ισπανία δεν είναι τυχαία χώρα. Είναι η τέταρτη μεγαλύτερη Οικονομία της Ευρωζώνης (μετά τη Γερμανία, την Γαλλία και την Ιταλία) και ένα πολυπληθές κράτος για τα δεδομένα της Ευρώπης (ο πληθυσμός της πλησιάζει τα 50 εκατομμύρια κατοίκους).

Είναι λογικό το ενδιαφέρον να επικεντρώνεται κυρίως στο πώς θα κυβερνηθεί η χώρα αυτή, αν οι σοσιαλιστές που αναδείχθηκαν πρώτο κόμμα (χωρίς όμως αυτοδυναμία) θα μπορέσουν να πετύχουν τις κατάλληλες συμμαχίες ώστε να προκύψει κυβέρνηση.

Ανεξάρτητα όμως από αυτό, υπάρχει ένα άλλο στοιχείο από τις ισπανικές εκλογές, το οποίο χρήζει αναφοράς και επισήμανσης: Είναι η άνοδος της ακροδεξιάς που για πρώτη φορά μετά από 40 και πλέον χρόνια εισέρχεται στο ισπανικό κοινοβούλιο με το ακροδεξιό κόμμα της χώρας να συγκεντρώνει ποσοστό κοντά στο 10%.

Εάν επρόκειτο για ένα μεμονωμένο φαινόμενο, ίσως και να μην υπήρχε ιδιαίτερος λόγος ανησυχίας. Η άνοδος όμως του ισπανικού ακροδεξιού κόμματος έρχεται να προστεθεί στην άνοδο μιας σειράς άλλων παρόμοιων κομμάτων σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες τα τελευταία χρόνια (μεταξύ αυτών των χωρών ας μην ξεχνάμε είναι και η Ελλάδα).

Υπάρχει λόγος (ή καλύτερα λόγοι) για τους οποίους ακροδεξιά κόμματα σημειώνουν άνοδο στην Ευρώπη, το φαινόμενο δεν μπορεί πλέον να είναι συμπτωματικό, τυχαίο.

Αν οι μετριοπαθείς δυνάμεις της Ευρώπης δεν εστιάσουν την προσοχή τους στο πρόβλημα, αν δεν το αντιμετωπίσουν ως πρόβλημα αλλά ως ένα φαινόμενο που θα περάσει μόνο του, αν δεν δουν προσεκτικά τι είναι αυτό που πυροδοτεί την ενίσχυση αυτών των κομματικών σχηματισμών, τότε η Γηραιά Ηπειρος (και ίσως όχι μόνο) θα βρεθεί μπροστά σε δυσάρεστες και μη αναστρέψιμες καταστάσεις.

Ας σταθεί, λοιπόν, το μήνυμα της ισπανικής κάλπης η αφορμή ώστε η Ευρώπη να πάρει στα σοβαρά τον ακροδεξιό κίνδυνο και να λάβει ουσιαστικά μέτρα για αυτόν.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available