Η αλήθεια του Σωκράτη και η νοοτροπία μας

Ο Σωκράτης Παπασταθόπουλος (φωτογραφία: Ευρωκίνηση).

«Ισως να μην μπορούμε κάτι καλύτερο». Τάδε έφη Σωκράτης Παπασταθόπουλος. Ο αρχηγός της Εθνικής Ελλάδας έκανε αυτή τη δήλωση μετά το τέλος του αγώνα της «γαλανόλευκης» με την Εθνική Εσθονίας για την τελευταία αγωνιστική του Νations League.

Ο Σωκράτης που και στην ΑΕΚ όταν ήταν ξεχώριζε για το ήθος του, από το 2008 που είναι εκτός Ελλάδας λέει τα πράγματα με το όνομά τους. Ετσι τα είπε και μετά το 0-1 από τους Εσθονούς. Αυτοί είμαστε, αυτά μπορούμε να κάνουμε. Και να το πάω παραπέρα; Να γράψω αυτό που έχουμε πει όλοι μας, τουλάχιστον μία φορά στη ζωή μας, μετά το 2004;

Η κατάκτηση του Ευρωπαϊκού του 2004 ήταν θέμα συγκυριών και όχι αγώνων στα… ίσια. Στον όμιλο τα βρήκαμε σκούρα και περάσαμε χάρη στο γκολ που βάλαμε στη Ρωσία. Στα νοκ άουτ παίξαμε αυτό που ξέρουμε να κάνουμε… αντάρτικο. «Ταμπούρι» κι ό,τι βγει. Ολες οι ομάδες που βρέθηκαν απέναντί μας έπαιζαν ποδόσφαιρο, έπαιζαν σωστό ποδόσφαιρο κι εμείς… αντιποδόσφαιρο στη λογική του «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα».

Σωστό ή λάθος το αποτέλεσμα δικαίωσε και τα δύο. Σωστό γιατί γράψαμε ιστορία με την πρώτη κατάκτηση ευρωπαϊκού κυπέλλου στο ποδόσφαιρο (και μάλλον δεν πρόκειται να ξαναπάρουμε σε εθνικό ή συλλογικό επίπεδο) και λάθος γιατί επί σειρά ετών μας τάισε και με το παραπάνω την λανθασμένη νοοτροπία που έχουμε σαν λαός. Ποια είναι αυτή; Οτι είμαστε οι καλύτεροι, οι ομορφότεροι, οι σοφότεροι, οι εξυπνότεροι, οι γρηγορότεροι, οι πιο μάγκες, οι πιο δουλευτεράδες, οι πιο…, οι πιο…, οι πιο…

Για χρόνια μετά το 2004 νομίζαμε ότι θα πηγαίνουμε και θα τα σαρώνουμε όλα. Ηταν τυχαίο και όσες φορές ξαναγίνει εκεί το Ευρωπαϊκό ούτε από τον όμιλο δεν θα περάσουμε. Κι εκεί τον… άθλο δεν τον ερμηνεύσαμε σωστά. Ούτε μάθημα πήραμε, ούτε υποδομές φτιάξαμε, ούτε Ακαδημίες, ούτε τίποτα. Οσο γρήγορα φτάσαμε στην κορυφή της Ευρώπης, άλλο τόσο γρήγορα πέσαμε.

Και ακόμα πέφτουμε. Και θα πέφτουμε, όσο δεν κάνουμε «μότο» μας αυτό που είπε ο Σωκράτης Παπασταθόπουλος. Οτι, «ίσως να μην μπορούμε κάτι καλύτερο». Και πως ερμηνεύεται αυτό; Οτι, ίσως να είμαστε του επιπέδου ομάδων Εσθονίας, Ουγγαρίας, Βουλγαρίας κ.λπ. Ισως να πρέπει να σκύβουμε το κεφάλι από σεβασμό απέναντι σε ομάδες όπως Κροατία, Αγγλία, Πορτογαλία και να μαθαίνουμε και όχι να τους… ξεφτιλίζουμε με το ελληνικό «Κροατία; Ελα μωρέ…».

Μιλάμε για μία Εθνική, για μία Ομοσπονδία, για ομάδες που την στελεχώνουν, αλλά και για προπονητές που έχουν… κοντά μάτια. Κοιτούν τις ομάδες που πρωταγωνιστούν, τα συμφέροντα και ποιος θα μπορέσει να την περάσει σε μία μεγάλη διοργάνωση. Αν αξίζει να περάσει ή όχι αυτό δεν μας νοιάζει. Πανηγυρίζουμε την όποια νίκη ανεξάρτητα αν την αξίζαμε ή όχι και ψάχνουμε δικαιολογίες σε κάθε «γκέλα».

Μετατρέπουμε σε ήρωες τους παίκτες που φέρνουν νίκη επί της Κροατίας και τους ίδιους τους «σταυρώνουμε» για το 0-2 από την Φινλανδία ή τα Νησιά Φερόε. Μία Εθνική που αποτελείται από παίκτες των 4 «μεγάλων» λες και είναι «καταδικασμένοι» όλοι οι προπονητές να παίρνουν από εκεί. Β’ Εθνική δεν έχουμε. Ο Μανιάς του Αστέρα δεν είναι καλός; Ή επειδή είναι στον Αστέρα;

Ή επειδή δεν είναι «κολλητός» κάποιου από τους «δυνατούς» παίκτες της Εθνικής; Γιατί όπως ξέρουμε και έχουμε μάθει ο Ελληνας είναι μετρ των… διασυνδέσεων. Παντού έχει «κολλητούς» και φίλους και παντού έχει τις άκρες και τους «δικούς» του. Ετσι και η Εθνική που είναι μία μικρή κοινωνία. Και για να πω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα που έχει ήδη δει το φως της δημοσιότητας; Οι διεθνείς ήταν αυτοί που κράτησαν την πρώτη φορά τον Σκίμπε γιατί «είναι καλός μαζί μας» είχαν πει…

Ο Σωκράτης είπε την αλήθεια. Και η ερμηνεία αυτής της δήλωσής του με «έξω από τα δόντια» ανάλυση είναι ότι το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι κομμένο και ραμμένο πάνω στην νοοτροπία του Ελληνα. Του Ελληνα… μοιρολάτρη, του Ελληνα… αντάρτη, του Ελληνα που αρέσκεται να κλαίγεται όταν ο άλλος είναι πολύ ανώτερος και δεν πέφτει στην παγίδα να μας υποτιμήσει, αλλά και του Ελληνα που στο… αντάρτικο και όχι στο οργανωμένο φέρνει αποτελέσματα. Του Ελληνα που ατομικά πάει καλά αλλά σαν σύνολο… Γιατί απλά ο Ελληνας έχει μάθει να δουλεύει για την… πάρτη του και όχι την Ελλάδα.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *