Η γυναίκα πρέπει να πρωτοστατεί δηλώνει στον «Ε.Κ.» η δυναμική ομογενής Μαριγώ Μίχαλου

Η κ. Μαριγώ Μιχαλού. Οι φωτογραφίες είναι ευγενική παραχώρηση της ίδιας στον «Ε.Κ.».

Τη συνάντησα για πρώτη φορά πριν μερικές εβδομάδες, σε μια εκδήλωση της οργάνωσης Ελληνίδων Επαγγελματιών (Hellenic Professional Women). Σε μια αίθουσα γεμάτη δυναμικές και επιτυχημένες γυναίκες, εκείνη ξεχώριζε. Μου έκανε εντύπωση η δυναμική της, η επικοινωνία της με τον κόσμο, η θετική ενέργειά της. Δεν στεκόταν λεπτό. Ηταν παντού, μιλούσε με όλους και για όλα.

Σκέφτηκα λοιπόν, μια νέα γυναίκα σαν κι αυτή σίγουρα θα έχει να πει πολλά. Γεννημένη στην Αμερική αλλά με την ψυχή της δοσμένη στο αγαπημένο της νησί την Κάρπαθο η 31χρονη ομογενής Μαριγώ Μίχαλου μας μίλησε για την μέχρι τώρα πορεία της, τα όνειρά της, την οικογένειά της, τους νησιώτες γονείς της, την Ελλάδα, τον αγαπημένο της παππού που έχασε πριν μόλις ένα μήνα.

Παραδοσιακή, δυναμική, αυθόρμητη, φιλική και με το χαμόγελο στα χείλη. Μια πραγματική Ελληνίδα, μια γυναίκα πρότυπο.

Γεννήθηκε στην Αμερική. Η μητέρα της είναι από το Νιου Τζέρσεϊ με καταγωγή από Νίσυρο και Κάρπαθο και ο πατέρας της από τη Νίσυρο αλλά μεγάλωσε Κω και Ρόδο.

Ο πατέρας της τον οποίο έχασε το 2010, ήρθε στην Αμερική για το αμερικανικό όνειρο, παντρεύτηκε και μετακόμισε στο Λονγκ Αϊλαντ όπου και μεγάλωσε η Μαριγώ.

Με τον αγαπημένο της πατέρα Ιπποκράτη Μίχαλο που «έχασε» το 2010.

«Ο πατέρας μου αγαπούσε την Αμερική πάρα πολύ. Ηταν πολύ δουλευταράς και δούλευε σκληρά και από αυτόν μάθαμε για τη δουλειά. Ο πατέρας μου ήταν πολύ απλός αλλά είχε πλάνο στη ζωή του. Θα πας σχολείο, θα πάρεις πτυχίο, θα βρεις καλή δουλειά, δεν θα χρωστάς λεφτά πουθενά. Αυτά μας έμαθε. Τώρα που έχασα τον παππού μου είναι σα να έχασα ακόμα έναν πατέρα».

Μεγάλωσε στον Αγιο Παύλο στο Χέμπστεντ. «Η μάνα μου και ο πατέρας μου ήταν μέσα στην εκκλησία κάθε μέρα. Η μητέρα μου ήταν πρόεδρος στις ‘Daughters of Penelope’ (‘Θυγατέρες της Πηνελόπης’), στη Φιλόπτωχο, ο πατέρας μου προπονητής. Κάθε μέρα εκεί, μεγαλώσαμε στην εκκλησία και αυτό ήταν πολύ σημαντικό μέρος της ζωής μας. Θυμάμαι, ήμουν 7 χρονών και ο ξάδελφός μου ο Μπόμπι πέθανε από καρκίνο μέσα σε 14 μήνες. Μάζεψα χρήματα για οργανώσεις για τον καρκίνο στα οκτώ μου χρόνια. Και η μάνα μου πάντοτε έλεγε ‘αυτό το παιδί θα δουλέψει σίγουρα στις δημόσιες σχέσεις’».

Η μητέρα της, της έμαθε τι σημαίνει να στέκεσαι μόνη σου. «Η μητέρα μου, η Βασιλεία μου, με έμαθε ότι πρέπει να ξεχωρίσω όχι από αυτά που έχω αλλά από αυτά που κάνω στη ζωή».
Η Μαριγώ σπούδασε στο πανεπιστήμιο Φόρνταμ στο Μανχάταν για δύο πτυχία (Communication & business). Οσο σπούδαζε στο πανεπιστήμιο δούλευε παράλληλα στις Δημόσιες σχέσεις, στον κόσμο της μόδας.

«Με την κρίση του 2009 στην Αμερική, όπου τράπεζες έκλειναν η μία πίσω από την άλλη, δούλευα για έναν Εβραίο που ήταν σαν πατέρας μου. Μου είπε θυμάμαι: ‘Μαριγώ τα έχεις κάνει όλα εδώ. Εσύ πρέπει να ανοίξεις τα φτερά σου. Γιατί τα φτερά σου είναι τόσο μεγάλα που δεν το καταλαβαίνεις. Τα έχεις κάνει όλα εδώ. Βγες έξω στη ζωή’. Τότε άρχισα να ψάχνω δουλειές και με χρήματα λιγότερα από όσα έβγαζα στο πανεπιστήμιο. Τότε, τους έλεγα: ‘Εγώ δεν θα καθίσω να δουλεύω και να σας φτιάχνω καφέδες για ένα μικρό μισθό τον χρόνο’. Επιασα λοιπόν τους γονείς μου και τους είπα: ‘Θα ξεκινήσω δική μου εταιρεία δημοσίων σχέσεων’. Ημουν 20 χρονών.

Η Μαριγώ έχει γνωρίσει πολλούς διάσημους στο χώρο που δουλεύει. «Οι περισσότεροι είναι απλοί άνθρωποι σαν κι εμάς» θα πει.

Ο πατέρας μου έλεγε θυμάμαι: ‘Η Μαριγώ μπορεί να πουλήσει νερό στο ψάρι. Αν θες να κάνεις κάτι, η Μαριγώ θα βρει την άκρη’. Πάντα τον εντυπωσίαζα. Η μάνα μου πάντα με έσπρωχνε, με έσπρωχνε. Ετσι, έφτιαξα την δική μου εταιρεία για μόδα, διασκέδαση, λάιφσταιλ και δημόσιες σχέσεις σε πολύ κόσμο. Εκανα πολύ networking. Εκεί έμαθα τι είναι να έχεις network. Ολοι έχουν κάρτα με το τηλέφωνό τους, αλλά αν δεν τον ξέρεις τον άνθρωπο που θα συνεργαστείς, να βγεις έξω μαζί του, να τον μάθεις, δεν κάνεις τίποτα. Από μικρή ήθελα να ξέρω ποιος είσαι, από πού έρχεσαι, ποια είναι η ιστορία σου, οι τρόποι σου. Και πάντοτε ταξίδευα πολύ για τη δουλειά μου γιατί είναι σημαντικό να έχεις επαφές όχι μόνο στη Νέα Υόρκη αλλά και στο Λος Αντζελες».

Η απώλεια

Το 2010 χάνει τον αγαπημένο της πατέρα και η ζωή της αλλάζει. «Αρρώστησε ο πατέρας μου και μέσα σε τρεις μήνες τον έχασα. Και αυτό ήταν πολύ τραυματικό και τραγικό για μένα. Ο πατέρας μου ήταν γυμνασμένος, ωραίος. Μια βδομάδα πριν πάει στο νοσοκομείο είμασταν στο εξοχικό μας στο Greenport και έπαιζε ρακέτες και ποδόσφαιρο. Από τότε που έχασα τον πατέρα μου έχω μάθει τόσα πολλά για τη ζωή. Αυτά τα μαθήματα δεν μπορείς να τα διδάξεις. Σε κάνουν πιο σκληρό, πιο δυνατό. Αγαπάς τους ανθρώπους πιο πολύ. Από μικρή ήθελα να βοηθήσω, να τρέξω για όλους. Κανείς δε με βοήθησε στη ζωή, ό,τι έκανα το έκανα μόνη μου.

Οταν δούλευα στο πανεπιστήμιο δεν είχα ούτε μια επαφή αλλά έλεγα στον εαυτό μου: ‘Θα πας εκεί, θα μπεις μέσα, ντυμένη ωραία, με αυτοπεποίθηση και θα τα καταφέρεις’. Χρειαζόμουν μια επανεκκίνηση. Γνώρισα όλους τους παραγωγούς των πελατών μου. Πάντοτε ήξερα τι γίνεται στον κόσμο της μόδας, της ποπ, τι ήθελε ο κόσμος. Τότε μια φίλη από το Wendy Williams show στο κανάλι 5 μου είπε ότι με ήθελε για δουλειά.

Με τη γνωστή ηθοποιό Ντόλι Πάρτον.

Εγώ της είπα ‘δεν έχω δουλέψει στην τηλεόραση ποτέ, εγώ κάνω δημόσιες σχέσεις’. Μου λέει ‘δεν πειράζει, εσύ ξέρεις τη ζωή, ξέρεις τι θέλει ο κόσμος, έχεις καλή γνώμη’. Θυμάμαι ήμουν στην Ελλάδα τότε. Και μετά από δυο εβδομάδες μου έστειλε το συμβόλαιο. Τελικά υπέγραψα και έτσι άρχισε η καριέρα μου στην τηλεόραση. Ολοι οι ηθοποιοί ερχόντουσαν και με χαιρετούσαν, οι μάνατζερ τους, οι ατζέντηδες.

Και μου άρεσε πολύ αυτή η δουλειά. Ετσι άρχισα να οργανώνω την προβολή τους και να τους κλείνω τηλεοπτικό χρόνο στα σόου. Η δουλειά μου είναι να οργανώνω τους ηθοποιούς, τραγουδιστές κ.λπ. να προβάλουν τις νέες τους δουλειές, ταινίες, τραγούδια κ.λπ.. Μετά δούλεψα για το Bethenny Show, όπου η Ελεν Ντε Τζενέρες ήταν η παραγωγός και έπειτα για το Meredith Vieira Show.

Τότε, σκέφτηκα να μετακομίσω στην Ελλάδα. Ηθελα μια αλλαγή. Εκανα κάποιες δουλειές με την Ελένη Βαϊτσου από την τηλεοπτική σειρά ‘Μπρούσκο’ που είναι και κουμπάρα της μητέρας μου και την Τζούλι Τσόλκα. Θυμάμαι, με πήρε η μητέρα μου τηλέφωνο και μου είπε ‘γύρνα πίσω, δεν θα καθίσεις στην Ελλάδα. Αν δεν γυρίσεις θα έρθω να σε φέρω’.

Mε την Ελληνίδα τραγουδίστρια Αννα Βίσση.

Ενας λαμπερός κόσμος

Ετσι γύρισα και έπιασα δουλειά στο Sirius Xm (satellite radio company) όπου δουλεύω τα τελευταία 4 χρόνια. Στην εταιρεία αυτή έχουμε 34 εκατομμύρια συνδρομητές και τώρα πήραμε και το Pandora και μεγαλώσαμε ακόμα πιο πολύ. Εχουμε 200 κανάλια και στο κάθε κανάλι έχουμε 20 με 30 εκπομπές. Π.χ. έχει η Τζούλια Ρόμπερτς καινούργια ταινία; Ερχεται να τη διαφημίσει.

Η Κριστίνα Αγκιλέρα έχει καινούργιο τραγούδι; Ερχεται να το διαφημίσει. Σε μένα. Εγώ τα οργανώνω όλα αυτά. Είναι πολύ ανταγωνιστική δουλειά. Κάποιες φορές έχουν μόνο 2-3 μέρες για την προβολή τους, κάποιες φορές και μία μόνο ημέρα. Πρέπει να πάνε στο ‘Good Morning America’, στο ‘Today Show’, στον ‘Jimmy Kimmel”. Πρέπει να μου δώσουν την ώρα τους κι εγώ έχω να ανταγωνιστώ τόσα σόου. Η δουλειά αυτή για μένα δεν είναι δουλειά. Είναι μέσα μου, είναι στο αίμα μου. Το φιλότιμο με το οποίο μεγάλωσα το εφαρμόζω στην καριέρα μου.

Το φιλότιμο δεν μπορείς να το διδάξεις. Το έχεις μέσα σου. Και αυτή η δουλειά που κάνω βασίζεται στο φιλότιμο, στις σχέσεις, στις επαφές. Κάποιοι θέλουν να δουλέψουν μαζί μου γιατί ξέρουν ότι θα έχουν μια καλή εμπειρία. Η εντύπωση που αφήνεις στον άλλον είναι κάτι σημαντικό γιατί ποτέ δεν ξεχνάνε. Κανένας δεν με βοήθησε. Ο,τι έμαθα το έμαθα μόνη μου. Επεσα, σηκώθηκα, δοκίμασα ξανά, βρήκα τρόπο, τα κατάφερα’.

Mε την Τζένιφερ Λόπεζ.

Μερικοί είναι παράξενοι, αυτή είναι η αλήθεια, αλλά κάποιοι είναι τόσο καλοί και απλοί. Αλλά εγώ φέρομαι σε όλους το ίδιο. Θα φερθώ το ίδιο σε μια σερβιτόρα και το ίδιο στην Τζούλια Ρόμπερτς. Ετσι είμαι. Και σε όλους τους διάσημους πρέπει να φέρεσαι χύμα, όχι με φανατισμό. Εχω γνωρίσει διάσημους που άγγιξαν την καρδιά μου.

Οταν πέθανε ο θείος μου ο Γιάννης, της μαμάς μου ο αδελφός, πριν τρία χρόνια, η Φραν Ντρέσερ (Fran Drescher) που έπαιζε τη Nanny ήρθε μέσα και έκλαιγε μαζί μου. Είναι απλοί άνθρωποι σαν εμάς. Τους έχουμε βάλει στο πάνω σκαλί σα να είναι θεοί αλλά είναι άνθρωποι. Πονάνε, κλαίνε, γελάνε.

Η Οπρα είναι για μένα πολύ μεγάλη και με έχει εμπνεύσει αρκετά. Οπως και η Αναστάζια η οποία έχει ελληνική καταγωγή και ήρθε στην Αμερική με 4 πένι στην τσέπη. Σήμερα είναι δισεκατομμυριούχος. Ακούς κάθε μέρα, ‘η ζωή είναι ωραία’. Η ζωή δεν είναι ωραία. Η ζωή είναι πάρα πολύ δύσκολη και έχει στιγμές που καταστρέφεσαι και κανένας δεν σε μαθαίνει πώς να φερθείς στον πόνο, όταν χάσεις κάποιον, σε μια αποτυχία.

Αλλά αυτό που είναι όμορφο και πιο σημαντικό είναι ότι ο ήλιος βγαίνει κάθε μέρα στον ουρανό και δύει κάθε σούρουπο. Και είναι στο χέρι του καθενός να κάνει τη ζωή του όμορφη. Η μεγαλύτερη επιτυχία είναι οι άνθρωποι που έχεις δίπλα σου. Που σε εμπνέουν και σου δίνουν κίνητρα. Στη ζωή πρέπει να έχεις δίπλα σου ανθρώπους καλύτερους από σένα για να προσπαθείς να γίνεις κι εσύ καλύτερος».

Η Κάρπαθος

«Μεγάλωσα με αγάπη για την Ελλάδα, και ειδικά την Κάρπαθο. Οι Καρπάθιοι είναι σα να είναι από άλλη χώρα. Εχουμε τα έθιμά μας. Είμαστε παραδοσιακοί. Είμαι περήφανη που έχω καταγωγή από εκεί. Αγαπώ αυτό το νησί και είναι μέσα στην καρδιά μου.

Ολα αυτά έχουν παίξει μεγάλο ρόλο για το ποια είμαι εγώ. Πηγαίνω στο χωριό και κάθομαι με μεγάλες γυναίκες για καφέ, 70 χρονών, και μιλάω μαζί τους. Από μικρή το έκανα αυτό, μου άρεσε πολύ. Ο προπάππους μου ο Βασίλης Λαχανάς ήταν μεγάλος λυριστής από το Απέρι και έφτιαχνε τις καλύτερες λύρες στα Δωδεκάνησα. Ολοι τον ήξεραν. Και η γιαγιά μου η Μαριγώ ήταν μια από 7 κόρες.

Η κάθε αδελφή πιο όμορφη από την άλλη. Και ο παππούς μου προσπάθησε επτά φορές να κάνει γιο και τελικά έκανε επτά κόρες. Η μαμά μου έχει 21 πρώτα ξαδέλφια και εμείς είμαστε 26 δεύτερα ξαδέλφια. Μεγαλώσαμε με αγάπη για την οικογένειά μας. Μεγαλώσαμε όλοι μαζί. Είμαστε μεγάλο σόι αλλά είμαστε ενωμένοι, ο ένας είναι για τον άλλον.

Ο παππούς μου ο Νίκος ο Καραγιώργης με ενέπνευσε. Μεγάλωσε στη Νίσυρο, έχασε μάνα, έχασε πατέρα, έχασε και αδέλφια δεν είχε τίποτα. Και ήρθε στην Αμερική. Και όταν πέθανε ο πατέρας μου, ο παππούς μου είπε ένα πράγμα: ‘η ζωή προχωράει, δεν θα κάτσεις εδώ να κλάψεις, δεν θα κάτσεις εδώ στα μαύρα’. Ηταν τόσο περήφανος άνθρωπος και ήθελα πάντα να του μοιάσω και να είμαι σαν κι αυτόν.

Εδινε σε όλους, σε φιλανθρωπίες, έδινε ό,τι μπορούσε, έψελνε στους Αγίους Αναργύρους στο Greenport. Την κάθε στιγμή που είχε ελεύθερο χρόνο την έδινε στους συνανθρώπους του. Και για μένα πρέπει να δίνεις στη ζωή.

Δούλευε μέρα και νύχτα και έκανε ολόκληρη περιουσία. Και για μένα ήταν μεγάλη έμπνευση. Και πάντοτε μου έλεγε: ‘Συνέχισε, έχεις πολλά ακόμα Μαριγώ να κάνεις’. Η ζωή έχει πολλά κύματα. Και ο ωκεανός ποτέ δεν ημερεύει. Ο κάθε άνθρωπος έχει τα προβλήματά του και προσπαθεί να τα βγάλει πέρα με τα κύματα. Αλλά όταν έχεις καλούς ανθρώπους γύρω σου όλα τα ξεπερνάς».

Η δύναμη της γυναίκας

«Εγώ μεγάλωσα σε ένα σπίτι με μια πάρα πολύ δυνατή γιαγιά, η γιαγιά Μαριγώ από όπου πήρα και το όνομά της. Η πιο δυνατή γυναίκα που θα βρεις στον Κόσμο. Σκληρή. Η μάνα μου με έσπρωχνε όλη τη ζωή μου. ‘Μαριγώ θα προχωρήσεις, θα πας, θα πας, θα πας’. Σήμερα υπάρχουν πολλές ευκαιρίες για τις γυναίκες, οι ρόλοι έχουν αλλάξει, η γυναίκα μπορεί να κάνει ό,τι θέλει. Μπορεί να κάνει και πιο πολλά από τον άντρα.

Η μάνα μπορεί να είναι μάνα, μπορεί να δουλεύει. Δεν γίνεται να μένει πια στο σπίτι, αυτό είναι πάρα πολύ παλιό, είναι αρχαίο. Η γυναίκα σήμερα είναι τόσο δυνατή, ούτε μπορεί να καταλάβει την δύναμη που έχει. Το πρόβλημά μας στη σημερινή εποχή είναι οι φόβοι μας. Παλιά ήταν αλλιώς, σήμερα και να πέσεις θα σηκωθείς. Μπορεί να σπάσεις σε χίλια κομμάτια. Αλλά πρέπει να πέσεις γιατί μετά θα μπορέσεις να βάλεις τον εαυτό σου πίσω και καλύτερα.

Η μητέρα μου μου έλεγε ‘ποτέ δεν ήθελα να σε σταματήσω από τα όνειρα σου’. Και ακόμη και σήμερα λέω έχω ακόμη πολλά να κάνω, δεν σταματάω εδώ. Είναι 2019 και οι ευκαιρίες που έχουν οι γυναίκες είναι πάρα πολλές. Οι γυναίκες μπορούν να κάνουν τα πάντα. Δεν πρέπει να δέχονται το όχι για απάντηση. Το όχι δεν είναι επιλογή. Αν θες να πετύχεις στη ζωή πρέπει να θες περισσότερα.

Η κ. Μαριγώ Μιχαλού. Οι φωτογραφίες είναι ευγενική παραχώρηση της ίδιας στον «Ε.Κ.».

Πρέπει να στέκεσαι μόνη σου, να μην ακολουθείς, να είσαι αρχηγός. Και η γυναίκα μπορεί να καταφέρει ό,τι βάλει στο μυαλό της. Να μην φοβάται, να μη λέει τι θα πει ο κόσμος, πώς θα το κάνω, πώς γίνεται. Απλά κάνε το, βρες τον τρόπο. Δεν υπάρχουν όρια. Μπορείς να έχεις και πέντε παιδιά σπίτι, θα βρεις τρόπο. Ολες αυτές οι CEO γυναίκες στις μεγάλες εταιρείες πώς τα καταφέρνουν;».

H Μαριγώ τον περασμένο Οκτώβριο εντάχθηκε στο συμβούλιο της Οργάνωσης Ελληνίδων Επαγγελματιών ενώ από τον Ιανουάριο έγινε μέλος του ΔΣ. Πέρυσι τιμήθηκε από την ελληνοαμερικανική οργάνωση «40 under 40» για τα όσα έχει καταφέρει έως τώρα.
«Μέσα από αυτό τον οργανισμό (HPW) οι γυναίκες βοηθούν η μία την άλλη, αλλάζουν επαφές, μαζεύουν χρήματα για καλό σκοπό. Οι γυναίκες πρέπει να είναι πάντοτε ενωμένες. Προσπαθώ όσο μπορώ να βοηθάω νέα παιδιά με την καριέρα τους.

Αν μπορώ να σε βοηθήσω, θα σε βοηθήσω. Θα σου τα δώσω όλα. Ξέρω, μερικές φορές δεν είναι καλό αλλά έτσι είμαι. Θέλω να δω τον άλλο να πετύχει, να προχωρήσει. Οταν κάνεις καλό το βρίσκεις και εκατό φορές πίσω. Και πρέπει να θέλεις να είσαι καλός άνθρωπος. Δεν μπορώ να βλέπω τον άλλον να υποφέρει».

Η Μαριγώ δηλώνει τυχερή για όσα απόκτησε χάρη στην υποστήριξη και την αγάπη από την οικογένειά της. «Ημουν πολύ τυχερή που είχα γονείς που με έμαθαν από μικρή να έχω πάθος και τον Θεό στην καρδιά. Από εκεί και πέρα όλα γίνονται».

Με την μητέρα της Βασιλεία και τον αδελφό της Γιώργο Ιπποκράτη Μίχαλο.

Με την βαφτιστήρα της Αλεξάνδρα, κόρη της Ντέμπι Ματενοπούλου, παρουσιάστρια του «The View», με την Barbara Walters.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available