Η Δύση εθελοτυφλεί για τον Ερντογάν

(Kayhan Ozer/Pool Photo via AP)

Πραγματικά αξίζει να δείτε το έργο «Η πιο Σκοτεινή Ωρα», για τον Ουίνστον Τσώρτσιλ. Τότε που παιζόταν η τύχη της Μ. Βρετανίας και -τουλάχιστον- όλης της Ευρώπης.

Πάνω απ’ όλα είναι ένα έργο διδακτικό όσον αφορά το τεράστιας σημασίας θέμα της ηγεσίας. Για τις ασυνήθιστες ψυχικές δυνάμεις που ο άνθρωπος ο οποίος κατέχει θέση ευθύνης αφενός χρειάζεται για να μπορεί να πάρει τις υπεράνθρωπες εκείνες αποφάσεις κόντρα στο ρεύμα και, αφετέρου, για να αντέξει στη συνέχιση των αποφάσεών του όταν όλοι, σχεδόν, οι άλλοι τον αμφισβητούν.

Το έργο όμως δείχνει και την αντίθετη πλευρά. Την αναρρίχηση στην εξουσία ανθρώπων αδύναμων, που δεν διαθέτουν τις ηγετικές ικανότητες που οι περιστάσεις επιβάλλουν, όπως στην περίπτωση του Τσάμπερλιν, ο οποίος εξαπατούσε τον εαυτό του σε ότι αφορούσε τις προθέσεις του Χίτλερ, αμελώντας έτσι να προετοιμάσει τις Ενοπλες Δυνάμεις της χώρας του μέχρι που ήταν αργά.

Το έργο αυτό με έφερε στο παρόν, στην περίπτωση του Τούρκου προέδρου Ερντογάν, ο οποίος ενώ ακολουθεί επί σειρά ετών μία ωμή επιθετική πολιτική σε διάφορα μέτωπα και μια περιφρονητική στάση προς τα συμφέροντα των ΗΠΑ, τόσο η Αμερική όσο και η Ευρώπη συνεχίζουν και τον καλοπιάνουν.

Δυστυχώς, εθελοτυφλούν -αλά Τσάμπερλιν- με πιθανόν πολύ δυσάρεστες εξελίξεις.

Για εμάς τους Ελληνες η πορεία του Ερντογάν, αν θέλουμε να βλέπουμε καθαρά τα πράγματα, είναι πορεία σύγκρουσης. Αυτό αποκαλύπτει η απαίτηση της αναθεώρησης της Συνθήκης της Λωζάννης.

Στο συμπέρασμα αυτό οδηγεί η πρόσφατη δήλωση του αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων της Τουρκίας, ότι ελέγχουν ήδη τα Ιμια και μπορούν ταυτόχρονα να πολεμήσουν σε δύο μέτωπα, στη Συρία και στο Αιγαίο.

Και αυτό σημαίνει το μπλόκο από την αρμάδα τουρκικών πολεμικών πλοίων στο πλωτό ιταλικής ιδιοκτησίας γεωτρύπανο στην κυρίαρχη θαλάσσια περιοχή της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Οσον αφορά τις σχέσεις του με τις ΗΠΑ, είναι τόσο άσχημες που παραλίγο οι δυνάμεις τους να έρθουν πρόσφατα σε σύγκρουση στη Συρία.

Ακόμα, η Τουρκία έχει αναπτύξει στενές σχέσεις με τη Ρωσία και το Ιράν, όχι ακριβώς φιλικές χώρες προς τη Δύση.

«Οσο λιγότερο οι σύμμαχοί μας συνεργάζονται μαζί μας», δήλωσε ο Τούρκος πρέσβης στην Ευρωπαϊκή Ενωση, «τόσο εμείς θα συνεργαζόμαστε με άλλους περιφερειακούς παίκτες».

Ακόμα, οι τουρκικές Αρχές έχουν συλλάβει μερικούς Τουρκοαμερικανούς που επισκέπτονται την γενέτειρα γη τους, ως δήθεν οπαδούς του Γκιουλέν.

Παρόλα αυτά, η κυβέρνηση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ συνεχίζει να τους καλοπιάνει. Το Σαββατοκύριακο επισκέφτηκε την Κωνσταντινούπολη ο σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας Μακμάστερ.

Την Τετάρτη, ο Υπουργός Αμυνας θα συναντηθεί με τον Τούρκο ομόλογό του στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ και στο τέλος αυτής της εβδομάδας ο υπουργός Εξωτερικών Ρεξ Τίλερσον αναμένεται να επισκεφτεί την Τουρκία. Εθελοτυφλούν!

Σε αντίθεση με την κυβέρνηση, ο γερουσιαστής Τζέιμς Λάνκφορντ, από την Οκλαχόμα, ρεαλιστικά ενεργώντας, ζητά την επιβολή κυρώσεων κατά της Τουρκίας για την εν γένει συμπεριφορά της.

Γράφοντας στην εφημερίδα «Wall Street Journal» του Σαββάτου, ο γερουσιαστής υποστηρίζει ότι «το πρόσφατο επίπεδο αλητείας (στην Τουρκία) είναι χωρίς προηγούμενο για έναν σύμμαχο του ΝΑΤΟ.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να συνεργαστούν με την Τουρκία στην αντιμετώπιση του κοινού μας εχθρού της τρομοκρατίας. Ομως οφείλουμε με ρεαλισμό να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις που ο Ερντογάν δημιουργεί στις σχέσεις των δυο χωρών». Μιλά σαν ένας καλός μαθητής του Τσώρτσιλ. Μακάρι η φωνή του να ακουστεί.

Πριν να είναι αργά.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *