Η Ελλάδα από μακριά, προβλήματα και ευκαιρίες

(AP Photo/Petros Giannakouris)

Σήμερα θα δούμε δύο ειδήσεις, θα αναλύσουμε τη σημασία τους και μέσα από αυτή θα βγάλουμε, ενδεχομένως, συμπεράσματα χρήσιμα για την Ελλάδα.

Είδηση πρώτη:

Αντιγράφω τον πρώτο τίτλο της χθεσινής εφημερίδας: «Iσχυρό τρομοκρατικό χτύπημα κατά του σταθμού ‘Σκάι’».

Για κάποιον που μένει στην Αθήνα, το γεγονός αυτό, πιθανόν, μπορεί να έχει κιόλας ξεχαστεί.

Για κάποιον όμως που το βλέπει από μακριά, ας πούμε από τη Νέα Υόρκη, η εικόνα που δημιουργείται είναι μιας χώρας με σοβαρά προβλήματα.

Η χώρα, όπως είναι γενικά αποδεκτό, χρειάζεται επενδύσεις, πολλές, μεγάλες, στρατηγικά επιλεγμένες.

Ομως, με βάση αυτή την είδηση – δεν θα αναφερθώ στον άνθρωπο που κρεμάστηκε στο κέντρο της Αθήνας ή στον άλλο που λήστεψε το κατάστημα Rolex στο Κολωνάκι – εσείς θα επενδύατε π.χ. $25 εκατομμύρια στην Ελλάδα; Θα το κάνετε;

Είδηση δεύτερη:

Η εταιρεία Google ανακοίνωσε ότι θα επενδύσει ένα δισεκατομμύριο δολάρια στη Νέα Υόρκη για την κατασκευή γραφείων στα οποία θα στεγάσει 14.000, τους διπλάσιους υπαλλήλους από αυτούς που έχει τώρα.

Η Google ακολουθεί την Amazon που μόλις τον προηγούμενο μήνα ανακοίνωσε ότι θα ιδρύσει γραφεία στο Λονγκ Αϊλαντ Σίτι -Long island City-, στο Κουίνς, όπου θα στεγάσει περίπου 25.000 υπαλλήλους.

Ποιο είναι το συμπέρασμα που βγάζετε από τη δεύτερη είδηση; Δεν είναι ότι η Νέα Υόρκη δρα ως ένας μαγνήτης που ελκύει τις πιο σημαντικές και απαιτητικές εταιρείες στον Κόσμο;

Κι αν ναι, πού οφείλεται αυτό;

Δεν οφείλεται στη συνεχή βελτίωση της πόλης; Στην ασφάλεια που παρέχει στους κατοίκους της;

Στη δυνατότητα να προσελκύει ταλαντούχους ανθρώπους από όλο τον Κόσμο; Στο επιχειρηματικό κλίμα της; Στην κουλτούρα; Στον δυναμισμό; Στην πολυεθνικότητά της; Στην απουσία αναχρονιστικών φαινομένων όπως της εγχώριας τρομοκρατίας;

Η τοποθέτηση βόμβας εναντίον οποιουδήποτε στόχου αποτελεί μία βάρβαρη και αναχρονιστική πράξη.

Οταν όμως τοποθετείται ενάντια σε ένα Μέσο Μαζικής Ενημέρωσης έχει και μία άλλη διάσταση:

Δείχνει την ύπαρξη μιας ξεπερασμένης νοοτροπίας, τη διάθεση της φίμωσης, αν όχι άμεσα, διά του εκφοβισμού του στόχου τους.

Αποκαλύπτει υπόγεια ρεύματα, συνωμοτικά, μαφιόζικης νοοτροπίας, που με τον τρόπο αυτό στέλνουν ένα μήνυμα για το πώς αυτοί αντιλαμβάνονται την οργάνωση της κοινωνίας και τη δομή του δημοκρατικού πολιτεύματος.

Δείχνει αδιαφορία για το κοινό συμφέρον αρκεί οι ίδιοι να διατηρήσουν τη δυνατότητα να καρπούνται ό,τι καρπούνται.

Θυμίζει σε μικρογραφία τα καθεστώτα της Λατινικής Αμερικής που όμως στη δική μας περίπτωση, λόγω της πρόσφατης ιστορίας μας, η εγχώρια τρομοκρατία προκαλεί αυξημένες ανησυχίες.

Τώρα, υπάρχει κάποιο συμπέρασμα, κάποιος κοινός παρονομαστής που μπορεί να συνδέσει τις δυο περιπτώσεις και να ωφελήσουν την Ελλάδα;

Ναι, υπάρχει.

H «απόβαση» της Google και της Amazon στη Νέα Υόρκη προκαλεί γαργαλιστικές σκέψεις για το τι θα μπορούσε να κάνει η Ελλάδα:

Μια Ελλάδα με σοβαρή ηγεσία, που θα αντιμετώπιζε πολλά από τα σημερινά προβλήματα και σίγουρα αυτό της εγχώριας τρομοκρατίας, θα μπορούσε να δρομολογήσει τη δημιουργία ενός μικρού Silicon Valley κοντά σε κάποιο Πολυτεχνείο, π.χ. της Κρήτης αλλά οπωσδήποτε εκτός της Αθήνας.

Κάτι δηλαδή ανάλογο, σε ένα βαθμό, με αυτό που έκανε το Ισραήλ.

Γιατί μπορεί κάτι τέτοιο να έχει επιτυχία;

Πρώτον, γιατί η απόσταση πλέον δεν παίζει κανένα ρόλο στην τεχνολογία.

Δεύτερον, γιατί τα ελληνόπουλα είναι ταλαντούχα και ιδίως στον τομέα της έρευνας και της τεχνολογίας.

Και τρίτον, γιατί η Ελλάδα διαθέτει ένα καταπληκτικό κλίμα.

Μία τέτοια εξέλιξη, πέρα από τα φανερά οφέλη, όπως τη δημιουργία θέσεων εργασίας, με καλές αμοιβές, θα συνέβαλε στη δημιουργία ενός κλίματος που θα ευνοούσε την έρευνα και την επιχειρηματικότητα και θα αναβάθμιζε τη χώρα γενικώς.

Πολλά πράγματα στη ζωή ενεργούν ως συγκοινωνούντα δοχεία.

Τίποτα δεν λειτουργεί από μόνο του.

Χρειάζονται λοιπόν οι σοβαρές υποδομές. Χρειάζεται σοβαρή ηγεσία. Χρειάζεται να δοθεί η δυνατότητα σε ταλαντούχους ανθρώπους να ανοίξουν τα φτερά τους χωρίς την παρέμβαση άσχετων πολιτικών και γραφειοκρατών.

Είναι άραγε τυχαίο ότι ο Ελληνας διακρίνεται στη Ναυτιλία εκεί όπου δεν τον φτάνει η κρατική καταπίεση; Οχι βέβαια.

Απαιτείται όμως μια άλλη αντίληψη, κάτι που να πλησιάζει κάπως σε αυτή που επιτρέπει στη Νέα Υόρκη να μεγαλουργεί, μία χώρα που να αφουγκράζεται τις εξελίξεις της ανθρώπινης ζωής και δραστηριότητας και που δημιουργεί και άλλους τομείς -όπου ο Ελληνας διακρίνεται, πέρα από τη Ναυτιλία- για το καλό των κατοίκων της, και την τιμή της χώρας.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available