Η ευθύνη των Υπουργών

Από συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ (Φωτογραφία αρχείου: EUROKINISSI/ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ)

Η πρώτη παράγραφος του άρθρου 86 του Συντάγματος λέει: «Πλημμελήματα ή κακουργήματα, που τελούνται από Υπουργό, κατά την άσκηση των καθηκόντων του, εκδικάζονται σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου αυτού από το κατ’ άρθρο 86 του Συντάγματος Ειδικό Δικαστήριο, ακόμα και αν ο Υπουργός έχει παύσει να έχει την ιδιότητα αυτή».

Αρα μόνο με αλλαγή του Συντάγματος μπορεί να αφαιρεθεί η ευθύνη των υπουργών.

Ωστόσο, το θέμα αυτό έχει γίνει εύκολο επιχείρημα στα στόματα λαϊκιστών. Δίκαιο να μην έχει ειδικά προνόμια ένας πολιτικός, αλλά δίκαιο είναι να μην υπόκειται στη μήνιν του καθενός αντιπάλου που εύκολα μπορεί να τον μηνύσει. Εξ ου και η μεγάλη προσοχή που πρέπει να αποδίδεται σε τέτοιες ερμηνείες.

Κι ενώ η κυβέρνηση συκοφαντεί τα δύο κόμματα της αντιπολίτευσης που κυβέρνησαν επί μακρόν ότι δεν θέλησαν να αλλάξουν το άρθρο, να θυμίσουμε ότι αυτό ενυπάρχει αναλλοίωτο από το 1844 σε κάθε σύνταγμα.

Ισχυε μέχρι το 1975 όταν άλλαξε και με την αναθεώρηση του Συντάγματος το 2001 η σχετική ρύθμιση έγινε από πολλές πλευρές αυστηρότερη. Και ενδεχομένως να γίνεται ακόμη πιο αυστηρή αν το κρίνουν οι ειδικοί.

Τότε ψηφίστηκε ομόφωνα και από τον τότε Συνασπισμό (σήμερα ΣΥΡΙΖΑ). Αλλά ο λαϊκισμός δεν ήταν ίδιον του Συνασπισμού. Η ηγεσία του εμφιλοχώρησε σε αυτόν πολύ αργότερα, αφού γεύτηκε το σκληρό μάθημα της διακυβέρνησης που αν δεν έχεις μάθει να λες την αλήθεια και να υπόσχεται πράγματα που πιστεύεις ότι μπορεί να υλοποιήσεις, τότε χάνεις το λογαριασμό και πολύ συχνά και την αλήθεια.
Και είναι καιρός για την αλήθεια.

Ρυθμίσεις ανάλογες υπάρχουν σε όλα σχεδόν τα δημοκρατικά Συντάγματα των δυτικών κρατών. Μάλιστα, στις ΗΠΑ είναι το Κογκρέσο αρμόδιο, όχι μόνο για την κίνηση της σχετικής διαδικασίας, αλλά και για την εκδίκαση της υπόθεσης ως δικαστήριο.

Εξάλλου, μόνον οι λαϊκιστές λένε ότι φταίει το άρθρο 86. Αποκρύπτουν ότι το «μαύρο χρήμα» δεν εμπίπτει στο νόμο περί ευθύνης υπουργών. Διότι η νομολογία, και σωστά, αναφέρει ότι ο νόμος περί ευθύνης υπουργών καλύπτει τον Υπουργό στις αρμοδιότητές του.

Δεν είναι αρμοδιότητα του υπουργού να κλέβει, δεν είναι αρμοδιότητά του να διακινεί «μαύρο χρήμα». Και αυτή είναι η σωστή ερμηνεία.

Επομένως, το ερώτημα δεν είναι αν θα ικανοποιηθεί ο λαϊκισμός ενός κόμματος. Αλλά, αν χωρίς κάποια προστασία των υπουργών, θα μπορεί να κυβερνηθεί μία χώρα.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available