Η ζωή και η προσφορά του Νίκου Μούγιαρη

Ο κ. Νίκος Μούγιαρης.

Ο θάνατος του Νίκου Μούγιαρη με βρήκε εκτός Νέας Υόρκης.

Κι επειδή από μακριά συχνά τα πράγματα φαίνονται πιο καθαρά, αυτό συνέβαλε στο να συνειδητοποιήσω ακόμα περισσότερο το μέγεθος της προσφοράς του και του κενού που αφήνει.

Δεν ήμουνα από τους «κολλητούς» του Νίκου. Κάποτε μάλιστα υπήρξαμε και ανταγωνιστές. Βρισκόμασταν, όμως, τα τελευταία χρόνια, κατά διαστήματα, και τα λέγαμε. Ετρεφα, ανέκαθεν, βαθιά εκτίμηση στον Νίκο. Τον θεωρούσα από τα καλύτερα παραδείγματα ομογενή, Ελληνα και Ελληνοκύπριου.

Είχε ζυγίσει με σοφία τα υπέρ και τα κατά της ζωής και έβγαλε τα σωστά συμπεράσματα για το τι πραγματικά μετρά στην εφήμερη τούτη ζωή μας.

Ηταν δισεκατομμυριούχος. Και πάντως δεν θα το καταλάβαινε κανείς ότι ήταν δισεκατομμυριούχος αν δεν το γνώριζε.

Ηταν τόσο ταπεινός.

Μα πάνω από όλα, κι αυτό το σημείο θέλω να τονίσω, θεωρώ ως τη μεγαλύτερη κατάκτηση του Νίκου το γεγονός ότι ήξερε ποιος ήταν. Οτι παρέμενε πιστός στον εαυτό του.

Γι’ αυτό και αξιοποίησε μέρος από την τεράστια περιουσία του με τον τρόπο που το έκανε. Υπηρετώντας την Ομογένεια, την Κύπρο, τον Ελληνισμό.

Γι’ αυτό και γινόταν δυσάρεστος με άλλους δισεκατομμυριούχους.

Στο φύλλο της 27ης Φεβρουαρίου 2018 είχα γράψει το ακόλουθο σχόλιο, με τίτλο «H ευθύνη των ομογενών υπερπλουσίων», με την ευκαιρία της ειδικής μας έκδοσης «Οι 50 πιο πλούσιοι ομογενείς», που εκφράζει, νομίζω, τη φιλοσοφία του:

«Ο φετινός κατάλογος -των πλουσίων- έγραφα, είχε μια διαφορετική διάσταση. Τίθεται επί τάπητος η φοβερή ευθύνη που απορρέει από τους πολύ πλούσιους προς την κοινωνία. Και μάλιστα από έναν από τους ίδιους τους πιο πλούσιους.

Ο κ. Νίκος Μούγιαρης είναι ένας από τους 50 πιο πλούσιους -23ος στον κατάλογό μας με περιουσία τουλάχιστον $900 εκατομμύρια- και ζήτησε ο ίδιος να μας μιλήσει.

Κι αυτό αποτελεί έκπληξη, γιατί ο κ. Μούγιαρης αποφεύγει να μιλά για τον εαυτό του. Είναι πολλές οι περιπτώσεις που θεωρούμε ότι θα μπορούσε να εμπλουτίσει τον δημόσιο λόγο ή να φωτίσει άλλους με το παράδειγμά του, αλλά το αποφεύγει.

Αυτή όμως τη φορά το ζήτησε…ήθελε να μιλήσει για τη μεγάλη ευθύνη που οι πλούσιοι γενικά έχουν έναντι στην Κοινότητά μας, στην Ελλάδα και την Κύπρο.

Οσον αφορά τον ίδιο, όπως όλοι γνωρίζουν, είναι από τους πιο ευσυνείδητους, τους πιο ένθερμους υποστηρικτές των εθνικών μας θεμάτων και από τους πιο γενναιόδωρους που έχει γνωρίσει ποτέ η Ομογένεια: ‘Εχω πει πολλές φορές’, δήλωσε στον ‘Εθνικό Κήρυκα’, ‘ότι είμαστε επιτυχημένοι όχι γιατί είμαστε πολύ έξυπνοι. Οχι γιατί δουλέψαμε πολύ σκληρά και είμαστε τυχεροί. Αλλά γιατί είχαμε την καλή τύχη να μπορούμε να σταθούμε στους ώμους άλλων’.

Και στη βάση αυτή, στη βάση της ευεργεσίας που έχουν δεχθεί λόγω της καταγωγής τους έχουν και ευθύνη για τη συνέχισή μας ως μειονότητα και ως γένος. Γι’ αυτό και ζητά από τους άλλους πολύ πλούσιους συναδέλφους του να προσφέρουν περισσότερα.

Μάλιστα, τους επικρίνει για την γνωστή αδιαφορία που πολλοί από αυτούς -η μεγάλη πλειοψηφία- δείχνουν: ‘Δεν κάνουν τίποτα’, λέει, ‘να βοηθήσουν τους πολύ ικανούς νέους επαγγελματίες που επιθυμούν να βοηθήσουν και την Ελλάδα και την Κύπρο’.

Και προσθέτει: ‘Πραγματικά χρειαζόμαστε να αποφασίσουμε ότι πρέπει να βοηθήσουμε τους ανθρώπους μας με τα δίδακτρά τους, με την επαγγελματική τους αποκατάσταση. Και τότε θα έχουμε σημειώσει πρόοδο ως κοινότητα’».

Αυτός ήταν ο Νίκος Μούγιαρης.

Το ότι αφήνει μεγάλο κενό, είναι ολοφάνερο.

Ωστόσο, ας ελπίσουμε ότι το παράδειγμά του θα βρει συνεχιστές.

Ας είναι αιωνία η μνήμη του.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available