Θύμηση του Ιωακείμ

Ο Μητροπολίτης Νικομηδείας Ιωακείμ, ο από Χαλκηδόνος.

Του Θεοδώρου Καλμούκου.

Την ονομαστική του γιορτή γιόρταζε το περασμένο Σάββατο ο Μητροπολίτης Νικομηδείας Ιωακείμ (Νερατζούλης), ο οποίος ήταν ευρύτερα γνωστός με τον τίτλο Χαλκηδόνος και ο οποίος πριν από δεκαπεντέμισι χρόνια υπέστη βαρύ εγκεφαλικό και από τότε κείτεται «ωσεί νεκρός» σε Νοσοκομείο της Κωνσταντινούπολης διατηρούμενος «στη ζωή» με τις δικές του δυνάμεις κι όχι με μηχανική υποστήριξη.

Ο Ιωακείμ ήταν πολύτιμος και αγαπητός πνευματικός αυτάδελφος του σημερινού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου, το στήριγμα και η καταφυγή του σε πολλά θέματα, τα οποία τα χειριζόταν ο Ιωακείμ με εκπληκτική σύνεση και ηρεμία.

Τον σεβόταν πολύ τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο και εφάρμοζε το πρωτόκολλο στην εντέλεια κι ας είχαν μεγάλη εγγύτητα και συνάφεια. Θυμάμαι σε μία από τις επισκέψεις μου στο Φανάρι καθόμαστε στο γραφείο του Ιωακείμ και συζητούσαμε για εκκλησιαστικά θέματα όταν χτύπησε το εσωτερικό του τηλέφωνο.

Ηταν ο Πατριάρχης, ο οποίος τον καλούσε να μεταβεί στο γραφείο του. Ο Ιωακείμ αμέσως έβαλε το εξώρασο και το καλυμμαύχι του και έτρεξε. Οταν επέστρεψε έπειτα από λίγα λεπτά τον ρώτησα «Γέροντα γιατί έβαλες το ράσο και το καλυμμαύχι και δεν πήγες με μόνο το εσώρασο, το γνωστό αντερί, αφού με τον Βαρθολομαίο είστε αδέλφια;».

Κι ο Ιωακείμ μου έδωσε την εξής απάντηση, την οποία δεν θα ξεχάσω ποτέ, «μα είναι ο Πατριάρχης». Ηξερε να διαχωρίζει την προσωπική συνάφεια και φιλική εγγύτητα με τον θεσμό του Πατριάρχη.

Τελικά είναι, θαρρώ, αυτός ο σεβασμός και η τιμή στους θεσμούς που κράτησαν το Φανάρι όρθιο όλους αυτούς τους αιώνες. Κι αυτός ο σεβασμός στους θεσμούς συνεχίζεται μέχρι σήμερα και ίσως να είναι ακατανόητος στους μη γνώστες της ζωής του Φαναρίου.

Ο Ιωακείμ ανέδυε μία έμφυτη καλλιέπεια και αριστοκρατικότητα κι ήταν πάντοτε ήρεμος και γαλήνιος.

Οσα χρόνια γνωριζόμαστε μόνο μία φορά τον είδα εν αγωνία πολλή, και συγκεκριμένα το έτος 1994 με την απόπειρα του εκκλησιαστικού πραξικοπήματος στο Λιγκονίερ της Πενσιλβάνιας, στο οποίο πρωτοστατούσαν με κοινή συμφωνία και συμπόρευση οι αείμνηστοι σήμερα Αρχιεπίσκοποι Αμερικής Ιάκωβος με τον Αντιοχειανό Φίλιππο Σαλίμπα. Αγωνιούσε πολύ ο Ιωακείμ για την πορεία των πραγμάτων στην Αμερική.

Ηταν φίλος αγαπητός και αφοσιωμένος του «Εθνικού Κήρυκα». Παρακολουθούσε τα πάντα, ενημερωνόταν. Και να σκεφτεί κανείς τότε δεν υπήρχε η ευκολία του Ιντερνετ, των ηλεκτρονικών και των i-phones εκτός από το φαξ.

Οταν τον επισκέφθηκα πριν μερικά χρόνια στο Νοσοκομείο στην Πόλη ειλικρινά πικράθηκα πολύ γιατί είδα έναν Ιωακείμ αλλιώτικο, «εν ετέρα μορφή». Δεκαπεντέμισι χρόνια τώρα ανεβαίνει τον Γολγοθά του μαρτυρίου του, κείμενος ζωντανός-νεκρός. Τι μυστήριο που είναι αλήθεια η ζωή!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *