Ιδού οι υπεύθυνοι…

Λάθος, μεγάλο λάθος τα συντονισμένα πυρά που εκτοξεύονται εναντίον του Αγγελου Αναστασιάδη και των διεθνών παικτών μετά την βαριά ήττα, αλλά κυρίως την θλιβερή εικόνα της Ελληνικής Εθνικής ομάδας στο παιχνίδι της με την Ιταλία το περασμένο Σάββατο στο ΟΑΚΑ για τα προκριματικά του Euro 2020.

Ολοι έσπευσαν να μιλήσουν για χοντρά και ανεπίτρεπτα λάθη από πλευράς του προπονητή και για έλλειψη πάθους και αποφασιστικότητας από το μέρος των ποδοσφαιριστών. Ακόμη κι αν είναι έτσι, επαναλαμβάνω δεν φταίνε αυτοί.

Και δεν φταίνε γιατί αυτή είναι η πραγματική εικόνα του αθλήματος στην χώρα. Πως θα παράγουμε νέους και ταλαντούχους ποδοσφαιριστές που θα επανδρώσουν την Εθνική ομάδα όταν όλα τα κάνουμε λάθος.

Oταν δεν έχουμε δυνατό και ανταγωνιστικό πρωτάθλημα, όταν η παραγωγική διαδικασία στις μικρές ηλικίες είτε είναι ανύπαρκτη είτε λειτουργεί πάνω σε λάθος σχεδιασμό, όταν το πρώτο πράγμα που μαθαίνουν οι Ελληνες ποδοσφαιριστές από τις μικρές ηλικίες είναι πως θα διώχνουν τη μπάλα και να καταστρέφουν το παιχνίδι του αντιπάλου και όχι να δημιουργούν.

Οταν ακόμη και ο αγωνιστικός προγραμματισμός που κάνουμε ως ποδόσφαιρο είναι εκτός λογικής και φυσικά αναφέρομαι στο γεγονός ότι ενώ άπαντες γνώριζαν ότι υπήρχε ο κρίσιμος αγώνας με την Ιταλία αρχές Ιουνίου, το πρωτάθλημα της Σούπερ Λιγκ είχε ολοκληρωθεί από τις πρώτες μέρες του Μαΐου, πώς να έχουμε απαιτήσεις για μια ισχυρή και ανταγωνιστική Εθνική ομάδα.

Αν τύχει και βγει καμιά φουρνιά αξιόλογων ποδοσφαιριστών που θα οδηγήσουν σε κάποιες πρόσκαιρες επιτυχίες το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα έχει καλώς. Διαφορετικά η απόλυτη μετριότητα και μια εκνευριστική μιζέρια που κουράζει και απογοητεύει ακόμη και τους πιο φανατικούς οπαδούς του αθλήματος.

Κι όμως το ελληνικό ποδόσφαιρο είχε την δυνατότητα να γνωρίσει καλύτερες μέρες, να σταθεί δυνατά στα πόδια του και να σταθεροποιηθεί μεταξύ των υπολογίσιμων δυνάμεων παγκοσμίως, αν είχε εμπιστευθεί τις γνώσεις, την μεθοδικότητα και το όραμα ενός ανθρώπου που ήρθε ως δώρο εξ’ ουρανού μετά τον Οτο Ρεχάγκελ στο τιμόνι της Εθνικής ομάδας, του Φερνάντο Σάντος.

Ομως στην Ελλάδα νομίζουμε πάντα ότι τα ξέρουμε όλα, πως κανείς δεν είναι πάνω από μας. Το ότι διώξαμε τον Σάντος μετά από δυο μεγάλες πορείες της «γαλανόλευκης» στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 2012 και στο Μουντιάλ του 2014, ενδεχομένως να είναι και το… τελευταίο.

Το χειρότερο απ’ όλα είναι ότι πετάξαμε στα… σκουπίδια το πρόγραμμα που είχε εκπονήσει ο σπουδαίος Πορτογάλος προπονητής όταν βρισκόταν στο τιμόνι της Εθνικής ομάδας για την συνολική ανάπτυξη του ποδοσφαίρου στην χώρα.

Ενα πρόγραμμα που προέβλεπε την βελτίωση και εκπαίδευση εκατοντάδων ποδοσφαιρικών ταλέντων σε ολόκληρη την Ελλάδα με στόχο να επιλέγονται μέσα από αγωνιστικές δοκιμασίες οι καλύτεροι που θα έφθαναν μέχρι το κορυφαίο επίπεδο του αθλήματος.

Ο Σάντος ήθελε μέσα από το πλάνο του όχι μόνο να αρχίσουν να βγαίνουν όλο και περισσότεροι παίκτες πρώτης γραμμής που θα στελεχώσουν τις Εθνικές ομάδες, αλλά να αποκτήσει παράλληλα το ελληνικό ποδόσφαιρο μια «ταυτότητα» ή να προτιμάτε μια δική του σχολή.

Το πρόγραμμα του Σάντος λειτούργησε ικανοποιητικά επί τρία χρόνια, όμως πριν προλάβει να αρχίσει να παράγει αποτελέσματα, σταμάτησε αιφνιδιαστικά όταν ο ίδιος αποπέμφθηκε από το τιμόνι της Εθνικής Ελλάδας μετά την ονειρώδη παρουσία της στο Μουντιάλ της Βραζιλίας.
Γι’ αυτό λοιπόν ας μην… πυροβολούμε τον Αναστασιάδη και τους παίκτες του. Οι υπεύθυνοι της συνεχούς οπισθοδρόμησης του ελληνικού ποδοσφαίρου είναι άλλοι. Αυτοί που το διοικούν…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available