«Κατά συνείδηση»

Φωτογραφία αρχείου: EUROKINISSI/ ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ.

Τις προηγούμενες δυο εβδομάδες η πατρίδα έζησε σύνθετες και σημαντικές πολιτικές εξελίξεις.

Οχι μόνον είδε μια κυβέρνηση μειοψηφίας να γαντζώνεται στην εξουσία με την ψήφο ολίγων ιδεολογικά ετερόκλητων κοινοβουλευτικών, αλλά βίωσε και την επικύρωση μιας κρίσιμης για την χώρα διεθνούς συμφωνίας με την έγκριση βουλευτών, οι οποίοι εψήφισαν κατά τρόπο αντίθετο προς την πολιτική βάση που τους εξέλεξε στην ελληνική Βουλή.

Αποτέλεσμα ήταν η κοινοβουλευτική διάλυση δυο κομμάτων της ήσσονος αντιπολίτευσης και η γενικότερη αναξιοπιστία και απαξίωση του πολιτικού κόσμου.

Βασική δικαιολόγηση και γενική επωδός εκείνων που αλλαξοπίστησαν ήταν ότι ενήργησαν «κατά συνείδηση».

Βαρυσήμαντη κουβέντα που συνήθως χρησιμοποιείται για να δηλώσει πράξεις ανιδιοτελούς εντιμότητας και κάποιου ηρωισμού.

Ας δούμε λοιπόν τα πράγματα με καλή μεν πίστη, αλλά στην αληθινή τους διάσταση.

Πράγματι, η συνείδηση είναι η νοητική δυνατότητα του ανθρώπου να γνωρίζει και να κατανοεί τον εαυτό του και το περιβάλλον του και, έτσι, να έχει την αίσθηση της θέσης του στον Κόσμο και του αντίκτυπου των πράξεών του.

Με δυο λόγια, επίκληση της συνείδησης είναι η εκ μέρους του ατόμου θαρραλέα ανάληψη προσωπικής ευθύνης έναντι του εαυτού του και του περιβάλλοντός του.

Εν τούτοις, για εκείνους τους λίγους βουλευτές που εγκατέλειψαν τις πολιτικές τους οικογένειες για να συμπορευθούν με την κυβέρνηση, επιβάλλεται να υπογραμμισθεί και μια άλλη εντελώς ξεχωριστή και βαρύνουσα διάσταση.

Οι πολιτικοί αυτοί είχαν διεκδικήσει την ψήφο του ελληνικού λαού ανήκοντες σε μια διακριτή πολιτική παράταξη και έχοντας υποσχεθεί και δεσμευθεί στην προώθηση ενός συγκεκριμένου πολιτικού προγράμματος και μιας αντίληψης για την εξυπηρέτηση του εθνικού συμφέροντος.

Η συνείδηση του καθενός εξ αυτών εκφράσθηκε κατά τον χρόνο της εκλογής τους και προκαθόρισε την πολιτική τους φυσιογνωμία με βάση την οποία μια μερίδα των εκλογέων τους εξουσιοδότησε να τους εκπροσωπήσουν στο Κοινοβούλιο.

Αβίαστα, ως εκ τούτου, προκύπτει ότι πρωταρχικό καθήκον ενός βουλευτού είναι να σεβαστεί αυτή την λαϊκή εξουσιοδότηση και να παραμείνει μέσα στο πλαίσιό της.

Είναι προφανές ότι «κατά συνείδηση» ενέργειες ενός πολιτικού νοούνται μόνον όταν το κόμμα του παρεκκλίνει κατάφωρα από την πολιτική πλατφόρμα με την οποία εξελέγη, κάτι το οποίο σε ό,τι αφορά το κόμμα που μέχρι πρότινος μετείχε στην κυβέρνηση έπρεπε να είχε συμβεί προ ετών.

Και δεν είναι βεβαίως υπερβολή να επισημάνει κανείς ότι αυτή η «κατά συνείδηση» πολιτική συμπεριφορά θα έπρεπε ακόμη πιο έντονα και προ πολλού να χαρακτηρίσει εκείνους που βρέθηκαν σε υπουργικά αξιώματα παρά το γεγονός ότι ανήκαν σε άλλο από το κυβερνών κόμμα.

Ισως όμως κάποιος να θελήσει να επιχειρηματολογήσει αναφέροντας τον μεγάλο Ελληνα φιλόσοφο Σωκράτη και το περίφημο προσωπικό του δαιμόνιο που, όπως έλεγε, τον απέτρεπε από πολλά και γενικώς ενέπνεε την σοφία της σκέψης του.

Θα πρέπει όμως ταυτόχρονα να θυμηθεί κανείς και να μνημονεύσει ότι ο μεγάλος Ελληνας φιλόσοφος είχε υπογραμμίσει ότι αυτό ακριβώς το δαιμόνιο είναι εκείνο που του απαγόρευσε να μην ασχοληθεί με τα πολιτικά και να διατηρήσει την φιλοσοφική του ανεξαρτησία.

Το «κατά συνείδηση», λοιπόν επιχείρημα, των ολίγων εκείνων που καταλυτικά στήριξαν την κυβέρνηση στην διατήρησή της στην εξουσία και την επικύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών δεν είναι τίποτα άλλο από μια ρηχή και διαφανής δικαιολογία.

Μια δικαιολογία πολιτικά, ηθικά και λογικά αστήρικτη αφού, στην περίπτωση βουλευτών ενός κόμματος, η θεμελίωση της Πολιτείας τους και των κοινοβουλευτικών ενεργειών τους πρέπει να είναι ο σεβασμός του περιεχομένου της λαϊκής εξουσιοδότησης που τους οδήγησε στο Κοινοβούλιο και το πολιτικό πρόγραμμα με βάση το οποίο εξελέγη το κόμμα τους.

Οποιαδήποτε άλλη ερμηνεία οδηγεί, όπως σημειώθηκε, σε προσωπικό εξευτελισμό αλλά, δυστυχώς, και στην απαξίωση του πολιτικού κόσμου στο σύνολό του.

Η σύγχυση και η τραγελαφική κατάσταση που, ως συνέπεια της «κατά συνείδηση» πολιτικής συμπεριφοράς ορισμένων, επικρατεί έκτοτε στην ελληνική Βουλή, είναι αρκετή για να καταδείξει του λόγου το αληθές.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available