Κύριο άρθρο: Μαύρες επέτειοι

Το επίσημο μνημόσυνο των πεσόντων στο πραξικόπημα τελέστηκε στο κοιμητήριο Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στη Λευκωσία (ΚΥΠΕ).

Ο Ιούλιος εξακολουθεί να είναι ένας πένθιμος μήνας για την Κύπρο. Γιατί οι πληγές που άνοιξαν το καλοκαίρι του 1974 είναι ακόμη ανοικτές. Οσο κι αν πολλοί που βίωσαν τα τραγικά γεγονότα εκείνης της περιόδου ή έφυγαν από τη ζωή ή διανύουν το τελικό στάδιο του βιολογικού τους βίου, οι συνθήκες δεν αφήνουν κανέναν να ησυχάσει ή να ξεχάσει. Και οι νέοι της Κύπρου που ήρθαν αργότερα προσαρμόζονται σε αυτές τις συνθήκες. Και να μην θέλουν, δεν μπορούν.

Στις 8:20 το πρωί του περασμένου Σαββάτου, 43η επέτειο του πραξικοπήματος της Χούντας της 15ης Ιουλίου 1974 που άνοιξε την κερκόπορτα στους Τούρκους για να εισβάλουν στην Κύπρο πέντε μέρες αργότερα, ήχησαν και πάλι εφιαλτικά οι σειρήνες σε όλες τις ελεύθερες πόλεις της νήσου για να θυμίσουν σε όλους την ημέρα της μεγάλης προδοσίας, τις συνέπειες της οποίας πληρώνει ακόμη όλος ο Ελληνισμός.

Το ίδιο θα συμβεί και την ερχόμενη Πέμπτη 20 Ιουλίου στις 5:30 το πρωί, ώρα που εκδηλώθηκε η εισβολή του «Αττίλα» στο νησί. Θα ηχήσουν πάλι οι σειρήνες και η σκέψη θα στραφεί 43 χρόνια πίσω στην πιο θλιβερή, ίσως, ημέρα της νεότερης ιστορίας του Ελληνισμού.

Τι κι αν η Κύπρος έχει ενταχθεί στην ενωμένη Ευρώπη. Εξακολουθεί να μην είναι ένα «φυσιολογικό και κανονικό κράτος», όπως το περιέγραψε ο ίδιος ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών Αντόνιο Γκουτέρες στην πρόσφατη Διάσκεψη για την Κύπρο που έγινε στο ελβετικό θέρετρο Κραν Μοντάνα και κατέληξε σε ναυάγιο, όπως και όλες οι άλλες προσπάθειες που έγιναν σε αυτή τη διαδρομή των 43 χρόνων για λύση του Κυπριακού.

Το πρόβλημα παραμένει άλυτο για τον απλούστατο λόγο ότι η Τουρκία δεν θέλει λύση. Δεν υποχωρεί από τα «κεκτημένα» της στο νησί. Δεν αναιρεί τα τετελεσμένα που δημιούργησε με τη στρατιωτική εισβολή και την κατοχή για 43 χρόνια του βόρειου τμήματος του νησιού. Και αυτά τα «κεκτημένα» είναι η δημιουργία χωριστού «κράτους» στα κατεχόμενα, έστω και αν αυτό δεν αναγνωρίζεται από καμιά άλλη χώρα στον κόσμο πλην της ίδιας της Τουρκίας, και την εσαεί στρατιωτική παρουσία στο νησί.

Ποσώς ενδιαφέρει τους στρατοκράτες της Αγκυρας, το κοινό μέλλον και η ευημερία Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Το μόνο που ενδιαφέρει την Τουρκία είναι ο γεωστρατηγικός έλεγχος της Κύπρου, τίποτα άλλο.

Το αποδεικνύει άλλωστε και με τις καθημερινές προκλήσεις και απειλές που εκτοξεύει, με αφορμή την έναρξη γεωτρήσεων στην κυπριακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη για υδρογονάνθρακες. Αμφισβητεί την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας και επικαλούμενη, τη δήθεν προστασία των συμφερόντων των Τουρκοκυπρίων, στέλνει πολεμικά πλοία και απειλεί με επέμβαση.

Μια προκλητική συμπεριφορά που δεν θα πρέπει να υποτιμήσει και να αγνοήσει ο Ελληνισμός. Γιατί αν σε κάτι φάνηκαν συνεπείς οι Τούρκοι στην πρόσφατη ιστορία των προστριβών τους με τον Ελληνισμό, είναι ότι εννοούν και υλοποιούν τις απειλές που θρασύτατα εκτοξεύουν. Και με το σημερινό καθεστώς του οποίου ηγείται ο αλλοπρόσαλλος Ερντογάν, η Τουρκία καθίσταται απρόβλεπτη και επικίνδυνη.

Ας έχουν γνώσιν λοιπόν οι φύλακες. Να είμαστε προετοιμασμένοι και για τα χειρότερα. Για να μην μας πιάσουν και πάλι στον ύπνο και να την ξαναπάθουμε όπως το μαύρο καλοκαίρι του 1974…

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *