Κύριο άρθρο: Νέο ξεκίνημα για την Ευρώπη;

Michael Kappeler/dpa via AP.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η εκλογή του νέου Προέδρου της Γαλλίας αποτελεί σταθμό όχι μόνο για τα εσωτερικά της χώρας αυτής αλλά και για ολόκληρη την Ευρώπη. Ο λαϊκισμός, η ξενοφοβία, ο ευρωσκεπτικισμός, η άρνηση και ο στείρος εθνικισμός, μετα από πρόσφατες εκλογές και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, υπέστησαν σημαντική ήττα.

Μπορεί όμως η κρίσιμη αυτή πολιτική εξέλιξη να αποτελέσει την απαρχή για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στο όραμα της ευρωπαϊκής ενσωμάτωσης και την Ευρωπαϊκή Ενωση;

Στο ερώτημα αυτό θέλησαν να ανταποκριθούν ο νέος ηγέτης της Γαλλίας και η Γερμανίδα Καγκελάριος κατά την πρώτη συνάντησή τους, η οποία ως γνωστό, αποτελεί και την κατά παράδοση άμεση πρώτη διεθνή επαφή των ηγετών των δυο χωρών οπότε ένας εξ αυτών εκλέγεται στο ύπατο αξίωμα της χώρας του.

Πολλαπλά και καίρια ήταν τα μηνύματα τα οποία η κ. Μέρκελ και ο κ. Μακρόν θέλησαν, με την πρώτη αυτή συνάντησή τους, να εκπέμψουν προς την Ευρώπη αλλά και τον υπόλοιπο κόσμο.

Θύμισαν, πρώτα απ’ όλα, ότι το ιστορικό επίτευγμα της Ευρωπαϊκής Ενωσης, δηλαδή η επί 70 χρόνια διατήρηση της ειρήνης στην ήπειρο μετα από δυο παγκοσμίους πολέμους που προξενήθηκαν από την σύγκρουση των δυο αυτών χωρών, παραμένει ζωντανό και ισχυρό, αφού το Βερολίνο και το Παρίσι συνεχίζουν να αποδίδουν ζωτική σημασία στην μεταξύ τους συνεργασία και θερμές σχέσεις.

Θέλησαν ταυτόχρονα να τονίσουν, με συμβολισμούς αλλά και με δηλώσεις, ότι η διαγραφόμενη τάση γερμανικής ηγεμονίας στην γηραιά ήπειρο δεν είναι επιθυμητή και ότι η Ευρώπη πρέπει να συνεχίσει να στηρίζεται σε ισότιμη συνεργασία των δυο αυτών μεγάλων χωρών για την χάραξη του μέλλοντός της.

Βέβαια η πραγματικότητα μπορεί να αποδειχθεί διαφορετική εάν ο νέος Γάλλος ηγέτης δεν επιτύχει να αποκαταστήσει την οικονομική και πολιτική ισχύ της Γαλλίδας κατά τρόπο που να ισοσταθμίζει την αναμφισβήτητη υπεροχή και δυναμισμό της Γερμανίας.

Κρίσιμης σημασίας είναι επίσης όσα δήλωσαν οι δυο ηγέτες για την ανάγκη αλλαγών στις συμφωνίες που καθορίζουν την λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Αναμφισβήτητα, το θεσμικό πλαίσιο της Ενωσης έχει επείγουσα ανάγκη προσαρμογής προς τις προκλήσεις και αλλαγές των καιρών ιδιαίτερα μετά την αποχώρηση της Βρετανίας, του αντίκτυπου της μείζονος οικονομικής κρίσεως αρκετών κρατών μελών που ακόμη ταλανίζει την Ελλάδα και βεβαίως του προσφυγικού προβλήματος.

Καίτοι είναι ενωρίς ακόμη, η προοπτική μιας Ευρώπης διαφορετικών ταχυτήτων είναι ευδιάκριτη και βεβαίως πάντοτε υπολανθάνει ως εναλλακτικό σενάριο στις διαβουλεύσεις μεταξύ προηγμένων και ισχυρών χωρών μελών όπως η Γερμανία και η Γαλλία.

Και η Ελλάδα;

Η μέχρι τώρα απόκρουση του λαϊκισμού σε αρκετές πλέον ευρωπαϊκές εκλογές δημιουργεί δικαιολογημένη ελπίδα ότι και ο ελληνικός λαός θα εμπνευσθεί και θα θελήσει να εμπιστευτεί τις τύχες της χώρας στα χέρια νέων ηγετών, όπως ο Γάλλος Πρόεδρος, που θέλουν και μπορούν να πουν την αλήθεια και να προχωρήσουν στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις και αλλαγές.

Εξάλλου οι διαγραφόμενες τάσεις για θεσμικές αλλαγές στην Ευρωπαϊκή Ενωση καθιστούν την ως άνω ανάγκη για αλλαγή και μεταρρυθμίσεις ακόμη πιο επιτακτική. Η Ελλάδα, παρά τα τραύματα που έχει υποστεί από την κρίση, ανήκει ακόμη στο στενό, εσωτερικό κύκλο των χωρών εκείνων που καθορίζουν την πορεία της ευρωπαϊκής ενσωμάτωσης.

Αδυναμία του ελληνικού λαού να συστρατευθεί και όχι μόνο να βγει από την παρούσα κρίση, αλλά κυρίως να αποκτήσει τις απαραίτητες εκείνες δομές και δυνατότητες για την αντιμετώπιση των προκλήσεων της εποχής, θα κατατάξει την γενέτειρα στους ουραγούς της ευρωπαϊκής οικογένειας.

Οι λαοί κάνουν λάθη. Η Ιστορία τους όμως κρίνεται από την ικανότητά τους να διορθώνουν αυτά τα λάθη, να γυρίζουν σελίδα και να προχωρούν μπροστά. Αυτό έκανε η Γαλλία και αυτό επιδιώκουν, οι δυο ισχυρότερες δυνάμεις της, η Γαλλία και Γερμανία, να κάνουν για την Ευρώπη.

Ας ελπίσουμε ότι και η Ελλάδα θα μπορέσει να ανταποκριθεί στο κάλεσμα των καιρών.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *