Κύριο άρθρο της «Νew Υork Τimes» για το Σκοπιανό

(AP Photo/Petros Giannakouris, File)

Στο διαχρονικό πρόβλημα που προκαλεί στα Βαλκάνια το ονοματολογικό των Σκοπίων, αναφέρεται κύριο άρθρο της εφημερίδας «New York Times» με την χαρακτηριστική φράση ότι «η χρήση του λάθος ονόματος μπορεί να αποβεί πολύ, πολύ επικίνδυνη».

Ειδικότερα, το άρθρο της εφημερίδας αναφέρει:

Οποιος πιστεύει ότι η μετονομασία της «Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας» σε «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας» είναι κάτι τετριμμένο, καλύτερα να αποφύγει να ταξιδέψει στα Βαλκάνια. Στον λαβύρινθο αυτών των σφοδρών και παλαιών εχθροτήτων, η χρήση του λάθος ονόματος μπορεί να αποβεί πολύ, πολύ επικίνδυνη.

Αυτός είναι ένας λόγος που ο Μάθιου Νίμιτς αφιέρωσε περισσότερο από 20 χρόνια στην μεσολάβηση για την επίλυση αυτού του θέματος που πρέπει να είναι μία από τις πλέον σκοτεινές, και ακόμη πιο δισεπίλυτες διαφορές. Και για τον λόγο αυτόν ο Νίμιτς χαιρέτισε με τόση θέρμη την επίτευξη συμφωνίας ανάμεσα στους δύο Πρωθυπουργούς για νέο όνομα.

Η διένεξη πάει πίσω στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας στις αρχές της δεκαετίας του ’90 και την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας ενός εκ των κρατών της με το όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας».

Στους Ελληνες το «Μακεδονία» δεν είναι μόνο το όνομα μίας σημαντικής βόρειας επαρχίας της χώρας τους, αλλά και κεντρικό μέρος μίας ένδοξης αρχαιότητας όταν βασίλευσε ο Φίλιππος και ο Μέγας Αλέξανδρος.

Οι «Μακεδόνες» της Γιουγκοσλαβίας ήταν Σλάβοι, όχι Ελληνες, ισχυρίζονταν. Ο ισχυρισμός τους στο όνομα ήταν στην πραγματικότητα αλυτρωτικές βλέψεις στα ελληνικά εδάφη και ταυτότητα. Ενα εκατ. Ελληνες διαδήλωσαν το 1992 και έκτοτε υπήρξαν περίοδοι διαδηλώσεων.

«Από ασφαλή απόσταση, μπορεί να εμφανίζεται ως τοπική διένεξη ανταγωνιζόμενων μύθων», αναφέρει το κύριο άρθρο, που εξιστορεί το χρονικό της διαφοράς αρχής γενομένης από την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και την διένεξη που προέκυψε από τις διεκδικήσεις ιστορικού παρελθόντος και εθνικής ταυτότητας. «…Αλλά, όταν εξάπτονται τα πνεύματα στα Βαλκάνια, η Ιστορία διδάσκει ότι δεν υπάρχει ασφαλής απόσταση».

Η ευκαιρία για τον Μάθιου Νίμιτς, που ξεκίνησε το 1994 τις μεσολαβητικές του προσπάθειες, ήρθε όταν «ο αριστερού προσανατολισμού Ζόραν Ζάεφ έγινε πρωθυπουργός της ‘Μακεδονίας’ πριν από έναν χρόνο. Εκείνος, όπως και ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας της Ελλάδας, είναι αντι-εθνικιστής. Ο κ. Νίμιτς ενέτεινε τις μεσολαβητικές του προσπάθειες, δοκιμάζοντας το ένα επίθετο μετά το άλλο, μέχρι και οι δύο Πρωθυπουργοί να συμφωνήσουν στο ‘Βόρεια’. Τα συγχαρητήρια ήλθαν από όλες τις πλευρές».

«Μπορεί να είναι πρόωρο», προειδοποιεί η «New York Times» και προσθέτει: Οι εθνικιστές στην Ελλάδα και την «Μακεδονία» παραμένουν αντίθετοι σε οποιονδήποτε συμβιβασμό. Ο κ. Ζάεφ έχει υποσχεθεί να θέσει την ονομασία σε δημοψήφισμα, ενώ ο δεξιός κυβερνητικός εταίρος του κ. Τσίπρα δήλωσε ότι θα εναντιωθεί στη συμφωνία στο Κοινοβούλιο. Πολύ καλύτερα θα έκαναν να γιορτάσουν μαζί με τον κ. Νίμιτς «μία περίοδο βελτιωμένων σχέσεων», αυτό που μπορεί να είναι η καλύτερη πραγματική συμφωνία αυτής της εβδομάδας.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *