Λαξευτός τάφος της Υστερομινωικής Περιόδου

ΑΘΗΝΑ. (Γραφείο Εθνικού Κήρυκα). Λαξευτός τάφος της Υστερης Μινωικής Περιόδου (περίπου του 1300 π.Χ.) βρέθηκε σε αγροτικό δρόμο, λίγο έξω από το χωριό Μονή Μαλεβιζίου κατά τη διάρκεια των εκσκαφών για την κατασκευή των εγκαταστάσεων του βιολογικού καθαρισμού των οικισμών Μονής, Κεραμουτσίου και Καμαρίου.
Πρόκειται για έναν ομαδικό τάφο που περιείχε πήλινες σαρκοφάγους, αγγεία και πολλά άλλα ευρήματα. Η ανακάλυψη οδήγησε στην αναγκαία σύντομη διακοπή στο έργο, προκειμένου η Αρχαιολογική Υπηρεσία να παρέμβει για την ανασκαφή και προστασία των αρχαίων θησαυρών. Επειτα από εντατική έρευνα, τα αρχαία αντικείμενα περισυνελέγησαν στα εργαστήρια συντήρησης της αρμόδιας ΚΓ’ Εφορείας Αρχαιοτήτων και το έργο της κατασκευής του βιολογικού καθαρισμού συνεχίζεται κανονικά.
Ο δήμαρχος Μαλεβιζίου Κώστας Μαμουλάκης, σε δηλώσεις του, αφού ευχαρίστησε τους αρχαιολόγους και τα στελέχη της Εφορείας για την έγκαιρη και αποτελεσματική παρέμβασή τους, εξέφρασε την ικανοποίησή του για τη νέα αυτή αρχαιολογική ανακάλυψη που αναδεικνύει, όπως δήλωσε, τον μεγάλο πολιτιστικό πλούτο της ευρύτερης περιοχής του Μαλεβιζίου.
«Ουδέποτε δεν υπήρξαν στην περιοχή μας τόσο συχνές ανακαλύψεις αρχαίων, όσο τα τελευταία χρόνια. Αυτό οφείλεται κυρίως στο πλούσιο τεχνικό πρόγραμμα του Δήμου μας, αφού δεν υπάρχει οικισμός στον οποίο να μην εκτελούνται τεχνικά έργα. Είναι λοιπόν σχεδόν αναμενόμενη η αποκάλυψη των αρχαίων μας όταν πραγματοποιούνται τόσο μεγάλης κλίμακας χωματουργικές εργασίες. Από τη μεριά μας φροντίζουμε να εκτελούμε τα έργα με όλες τις προβλεπόμενες από τον αρχαιολογικό νόμο διαδικασίες ώστε τα αρχαία που τόσο συχνά αποκαλύπτονται να τυγχάνουν τις δέουσας προσοχής και σεβασμού.
»Με το μεγάλο έργο του βιολογικού καθαρισμού των οικισμών Μονής, Κεραμουτσίου και Καμαρίου διασώζεται οριστικά το περιβάλλον της ευρύτερης περιοχής και προωθείται δυναμικά η αειφόρος ανάπτυξη του τόπου. Ταυτόχρονα όμως, με την αποκάλυψη και διάσωση των αρχαιοτήτων στα πλαίσια του έργου, αναδεικνύεται και προβάλλεται η πολιτιστική κληρονομιά της περιοχής μας. Εύκολα λοιπόν αντιλαμβάνεται κανείς τη σημασία του εν λόγω έργου, στο οποίο θα έλεγε κανείς ότι αντανακλάται το όραμά μας για την ανάπτυξη του δήμου Μαλεβιζίου, που θα είναι ισόρροπη και βιώσιμη, με σεβασμό στο περιβάλλον και την ιστορία μας».
Ρωμαϊκή αγροικία
Στο μεταξύ, λείψανα τμήματος ενός εκτεταμένου συγκροτήματος αγροτικής εγκατάστασης, πιθανώς μιας αγροικίας-αγροτικής έπαυλης (villa rustica) των ρωμαϊκών χρόνων, συμπεραίνει ο επίτιμος διευθυντής της ΛΔ’ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, Λεωνίδας Χατζηαγγελάκης, πως έχουν αποκαλυφθεί στο πλαίσιο της νέας χάραξης και κατασκευής της επαρχιακής οδού Καρδίτσας-Λάρισας, στη θέση «Οργόζινος» της κτηματικής περιφέρειας Ματαράγκας, στο νομό Καρδίτσας.
Ο πρώτος πυρήνας της εγκατάστασης -ήτοι τα πρώτα οικοδομικά λείψανα- τοποθετείται κυρίως με βάση τα νομίσματα στον 3ο αι. π.Χ. Η χρήση, όμως, του συνόλου της αγροικίας -πάλι από τα νομίσματα και τα λυχνάρια- από τα μέσα του 2ου (161-180 μ.Χ.) έως και τα μέσα του 4ου αιώνα μ.Χ., οπότε, όπως αναφέρει ο κ. Χατζηαγγελάκης, και εγκαταλείπεται βιαίως, ύστερα από πυρκαγιά, που ίσως προκλήθηκε κατά τη διάρκεια εχθρικών επιδρομών.
Πρόκειται, σύμφωνα με τον κ. Χατζηαγγελάκη, για μία μεγάλη αγροικία, συνολικής έκτασης 480 τ.μ., που ήταν ανοιχτή στο νότο και με την πλάτη στο βορρά. Είχε ορθογώνια κάτοψη όχι με ίσο πλάτος, προφανώς για τοπικούς, κλιματολογικούς λόγους. Ανάλογα χαρακτηριστικά έχει παρατηρηθεί πως συγκεντρώνουν και τα κατάλοιπα αγροικιών που αποκαλύφθηκαν σε άλλες θέσεις, όπως στα «Τρία Πλατάνια» και «Κομπολόι» στην περιοχή Φίλας-Ηρακλείου και Λειβήθρων του Μακεδονικού Ολύμπου.
Το τμήμα που ανασκάφτηκε, όπως αναφέρει στην εργασία του ο κ. Χατζηαγγελάκης, είχε πιθανώς δύο εισόδους: μία στα βορειοδυτικά, η οποία πριν από την προσθήκη του συγκεκριμένου κτίσματος οδηγούσε απευθείας στον χώρο που υποτίθεται ότι αποτελούσε την αυλή του συγκροτήματος και μία στα βορειοανατολικά.
Η αγροικία θα μπορούσε να διαχωριστεί σε τρεις πτέρυγες: τη νότια πτέρυγα (κύρια), τη βόρεια και την ανατολική (πτέρυγες βοηθητικών χώρων). Ο διαχωρισμός σε νότια (κύρια) και βόρεια (βοηθητική) πτέρυγα συναντάται και στη ρωμαϊκή αγροικία, στη θέση «Ποδαρούλι», στις ακτές του Αμβρακικού κόλπου. Αντίθετα, σε αγροικίες της Μακεδονίας, όπως στη θέση «Κομπολόι» και στις αγροικίες Α’ και Γ’ της αρχαίας Λητής, ο διαχωρισμός αυτός, διευκρινίζει ο αρχαιολόγος, απαντά με κατά τόπους μικρές παραλλαγές, που ίσως οφείλονται σε κλιματολογικούς παράγοντες.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available