Μαρία Τζομπανάκη, λάτρις του Ελληνικού Πολιτισμού

Η διεύθυντρια του Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου της ΝέαςΥόρκης, κ. Μαρία Τζομπανάκη. (Οι φωτογραφίες είναι ευγενική παραχώρηση της ίδιας στον «Ε.Κ.»)

Το NYC Greek Film Festival έχει διευθύντρια! Μια μαχητική Ελληνίδα από την Κρήτη! Τη Μαρία Τζομπανάκη. Τι πιο επίκαιρο από το να έχουμε μία εκτενή συζήτηση μαζί της. Αλλωστε οφείλουμε να την γνωρίσουμε καλύτερα, αφού ζει μεταξύ μας στη Νέα Υόρκη.

Και η Μαρία Τζομπανάκη μιλάει στο ένθετο «Γυναίκα» του «Εθνικού Κήρυκα» για όλα. Τη ζωή της, την τέχνη της, εκφράζει την άποψή της για την πολιτική, τον πολιτισμό, την οικογένειά της, για όλα όσα μπορούσαμε να την ρωτήσουμε χωρίς να περάσουμε τα όρια της διακριτικότητας. Και μας εξέπληξε τόσο ευχάριστα που δεν αρνήθηκε καμία απάντηση.

Ακολουθεί η συνέντευξη:

Να ξεκινήσουμε αντίστροφα. Βρίσκεστε με τον σύζυγο πλέον και ζείτε στη Νέα Υόρκη. Πόσο εύκολα προσαρμοστήκατε; Και όταν ο σύζυγός σας πρότεινε τη μετεγκατάστασή σας το φοβηθήκατε στην αρχή;

Δεν σκέφτηκα καθόλου αρνητικά! Ηρθα το 2015 για δυο μήνες, τον επόμενο χρόνο για τρεις και τον Νοέμβριο του 2017 ήρθα για να μείνω. Η προσαρμογή ήταν ένα θέμα όντως. Επειδή στην Ελλάδα όλη η ζωή μου ήταν χτισμένη με τον τρόπο που διάλεξα εγώ να ζήσω. Σε κλίμακα ανθρώπινη και μέσα στον πολιτισμό και την παράδοση.

Μετά τους 4 μήνες στη Νέα Υόρκη «κατάλαβα» πως ήταν αλλιώτικα από αυτό που είχα πριν σαν τρόπο ζωής. Το διαφορετικό δεν είναι κακό. Χρειάζεται χρόνο, να εξοικειωθείς μαζί του, να κάνεις «διάλογο» με όσα διαφωνείς, να το ψάξεις… Και μετά να το αποδεχτείς και να σε αποδεχτεί. ’Η το αντίθετο…. Συνειδητοποίησα πάντως, πως ήταν εξαιρετικά τολμηρό. Και από μια άποψη και γενναίο.

Πόσο κοντά στην Ομογένεια βρίσκεστε;

Είμαι κοντά με δυο τρόπους. Γνωρίζοντας από κοντά κάποιους πολύ ενδιαφέροντες Ελληνες και με έναν τρόπο συναισθηματικό: Πολύ γρήγορα, μετά από μια συνέντευξη στον Πάνο Σατζόγλου στο «Cosmos FM», το κοινoτικό ραδιόφωνο της Νέας Υόρκης, ο ίδιος και η Ιωάννα Γιαννοπούλου, η διευθύντριά του, μου πρότειναν να αναλάβω μια παραγωγή στο πρόγραμμά του. Που δέχτηκα με χαρά!

Eχοντας την εκπομπή μου, κάθε δεύτερο Σάββατο μεσημέρι, «Για την Ελλάδα», άρχισα μέσα από εκεί, να επικοινωνώ με την Ομογένειά μας… Είναι συγκινητική η ανταπόκριση. Μα πιο πολύ το συναίσθημα το δικό μου, όταν μπορώ να εκφράζομαι δημόσια, για ό,τι αγαπάμε από την Ελλάδα μας, για ό,τι θέλουμε να αλλάξει στη χώρα μας και για ό,τι ονειρευόμαστε για την πατρίδα… Αισθάνομαι όπως όλοι. Νοσταλγία από την μια και ασφαλής με την επιλογή μου να έρθω σ’ αυτήν τη χώρα από την άλλη. Γιατί πολύ γρήγορα μου άνοιξε διαδρομές σπουδαίες για ανάπτυξη!

Οταν σας αναγνωρίζουν τι σας λένε συνήθως;

Ξαφνιάζονται! Δεν με συνέδεαν αμέσως με την ηθοποιό Τζομπανάκη. Και όλοι, μα όλοι, μου έκαναν έμμεσα η άμεσα την ίδια ερώτηση: γιατί βρίσκομαι στις ΗΠΑ. Αντίστροφα στην Ελλάδα με ρωτάνε, γιατί έφυγα. Η αλήθεια είναι πως δεν φεύγεις ποτέ από ό,τι αγαπάς βαθειά. Από ό,τι έχεις αφήσει τις ρίζες σου και τον τρόπο που τραγουδάς τη ζωή σου… Ομως οι τόποι γίνονται αγαπητοί, όταν συνδέεσαι μαζί τους διά της αγάπης. Κάποιοι αγαπούν την οικονομική τους ευμάρεια, άλλοι την επιβράβευση των κόπων τους κι άλλοι συνδέονται με τον πολιτισμό της ίδιας της αγάπης και την χωρίς σύνορα διαδρομή της τέχνης.

Σ’ αυτή την τελευταία κατηγορία ανήκω κι εγώ. Αγαπώ τον άντρα μου, τον Γιάννη Βάλβη, που ζει στη χώρα αυτή 37 χρόνια, από φοιτητής, και τον ακολούθησα στη ζωή του. Αγαπώ τον πολιτισμό και η αγάπη μου βρήκε αμέσως πεδίο έκφρασης, όταν αποδέχτηκα την πρόταση του HACC να αναλάβω την διεύθυνση του Ελληνικού Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης!

Η εγκατάστασή σας μακριά από την Ελλάδα επανατοποθέτησε τον πατριωτισμό σας και τα όσα πριν σκεφτόσασταν για την πατρίδα;

Α..! Δεν χρειάστηκε ποτέ να φύγω για να νοιώσω την βαθειά αγάπη που με κατακλύζει για την πατρίδα μου. Προφέρω την λέξη «πατρίδα» και είναι το ίδιο σαν να προσφωνώ την μάνα μου την αγαπημένη. Πάντα την είχα ψηλά μέσα μου.

Παντρεύτηκε παραδοσιακά στην Κρήτη τον Γιάννη Βάλβη, όπου στον γαμπρό την παρέδωσε ο γιος της Ορφέας Αυγουστίδης.

Και από τη Νέα Υόρκη όταν λείπετε μακριά;

Ο γιος μου. Απόλυτα και αδιάκοπα. Και αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ. Που ζει την ζωή του δημιουργικά! Είναι σεβαστός και αγαπητός στον επαγγελματικό του χώρο και όχι μόνο. Δεν θα μπορούσα ποτέ να γίνω βάρος στη ζωή του, ούτε παίρνοντας τον στο κατόπι, ούτε δημιουργώντας του ενοχές και την υποχρέωση να ακολουθεί εκείνος εμένα.

Δεν γεννάμε τα παιδιά μας για να τα φυλακίσουμε στο πλαίσιο της δικής μας ύπαρξης! Αλλά είμαστε ευλογημένοι σαν γονείς τους, που δώσαμε πνοή σε ανθρώπους που κάποτε θα επηρεάσουν άλλους ανθρώπους. Ισως και την Ιστορία του Κόσμου. Είναι μέγιστη ευθύνη και ευλογία το να είσαι μητέρα. Προσωπικά νοιώθω ευγνωμοσύνη. Και το μόνο που θέλω για τον Ορφέα, είναι να ζήσει με συνείδηση τη ζωή του και να σέβεται το μεγαλείο τού να είναι Ανθρωπος.

Επίσης μου λείπει και η Κρήτη μου. Τα αδέλφια μου, τ’ ανίψια μου, οι φίλοι μου τα βαφτιστήρια μου, το σπίτι μου στην Κρήτη.

Τι είναι ο άνθρωπος με δύο πατρίδες; Δυστυχής ή ευτυχής;

Η οσμή του παγκόσμιου πολιτισμού! Το αίσθημα πως όλα είναι εφικτά! Είναι ευτυχής αν νοιώθει πως έχει δύο! Αν θεωρεί πως ανήκει σε μία, τότε… δύσκολο…

Αν σας ζητούσα να ορίσετε τι σημαίνει Κρήτη στην ψυχή σας, τι θα λέγατε; Παντρευτήκατε άλλωστε παραδοσιακά στην Κρήτη.

Κρήτη είναι η αγκαλιά της πατρίδας! Είναι η γη που θα δεχτεί το σώμα μου όταν αναχωρήσω από αυτή τη ζωή. Είναι οι ήχοι της ψυχής μου. Είναι η αλήθεια, η δύναμη της ανατροφής μου. Είναι το λίκνο του Θεού.

Κρητικό γλέντι στο γάμο της με τον Γιάννη.

Πόση ευθύνη, πόσο βάρος και πόση αγωνία προσφέρει η προετοιμασία του Φεστιβάλ Ελληνικών Ταινιών;

Αυτό είναι πραγματικά κάτι που δεν περίμενα να είναι τόσο επίπονο. Ενώ έχω εμπειρίες αυτού του είδους: Είχαμε οικογενειακή επιχείρηση κινηματογράφους. Στον Δήμο της Αθήνας ως αντιδήμαρχος, είχα ασχοληθεί πολύ με τους δημοτικούς κινηματογράφους, συμμετείχα επίσης ως ηθοποιός, ως μέλος κριτικής επιτροπής σε διεθνή φεστιβάλ.

Αυτό που συμβαίνει όμως εδώ, έχει αλλιώτικο ανάστημα: έχει το μπόι που απόκτησε από τους ανθρώπους που το δημιούργησαν με μεράκι. Εχει το μέγεθος της αγάπης των ανθρώπων που το στήριξαν επί χρόνια. Και τώρα έχει, την δέσμευση την δική μου να προσθέσω νέο ύψος στην αξία του. Με την αφοσίωση μου, την εμπειρία μου και την πίστη μου στο ρόλο του στον Ελληνισμό της Νέας Υόρκης, αλλά και σ’ αυτόν που μπορεί να παίξει στους Ελληνες δημιουργούς του σινεμά.

Νομίζετε πως είναι εύκολος δρόμος αυτός; Είναι μεγάλη ευθύνη να μπεις σε σπίτι όμορφο και να ονειρευτείς ρεαλιστικά, να το κάνεις το πιο όμορφο από πολλά..! Και θέλω να γίνει το πιο όμορφο! Οχι για να προκαλέσει ζήλεια. Αλλά για να θελήσει κι άλλος μετά από μένα, να το προστατεύσει. Να αναδείξει τις χάρες του, αν έχει τέτοιες. Και ποτέ, αν έχει αξία, να μην το πετροβολήσει.

Σκίτσο αυτοπροσωπογραφίας από την κα Μ. Τζομπανάκη.

Θα μας αποκαλύψετε ποιοι θα προσκληθούν από Ελλάδα;

Είναι γνωστό πια από το site μας, που φτιάχτηκε από την αρχή όλο (www.nycgreekfilmfestival.com). Σκηνοθέτες νεότεροι και άλλοι πιο έμπειροι με πολλές (25) ενδιαφέρουσες ταινίες, ντοκιμαντέρ, καθώς και μικρού μήκους (που αρκετές από αυτές είναι μιας ώρας).

Είναι συγκινητικές οι πιο πολλές, και κωμικές άλλες, ιστορικές και βιογραφίες και περιπέτειες σύγχρονης κινηματογραφικής γραφής. Και όλες με πολλή ελληνική κουλτούρα!

Προσθέτω την παλιά ελληνική ταινία του Μιχάλη Κακογιάννη «Το κορίτσι με τα μαύρα», μια θρυλική ταινία με την Ελλη Λαμπέτη.

Φέτος στο φεστιβάλ μας, θα τιμήσουμε έναν άνθρωπο σημαντικό της Ομογένειας και των Ελληνικών Γραμμάτων και από τους πρωτεργάτες του φεστιβάλ όταν ξεκίνησε πριν 12 χρόνια, τον Νταν Γεωργακά (Dan Georgakas). Επίσης, στην τελετή λήξης, όπου θα δοθούν και τα βραβεία κοινού, θα τιμήσουμε για την πολύχρονη καριέρα και το έργο του, τον πολύ σημαντικό Ελληνα ηθοποιό Γιώργο Κιμούλη.

Να πάμε λίγο στο παρελθόν… Σας τράβηξε αρχικά η ερμηνεία και η σκηνοθεσία. Λίγο μετά δείξατε να έχετε το μεράκι της πολιτικής, ξεκινώντας από την Παγκρήτια Ενωση και τον Δήμο Αθηναίων. Ηταν πρόκληση και δοκιμή του εαυτού σας ή εσώτερη ανάγκη;

Μπα δεν είχα ποτέ μεράκι να γίνω πολιτικός. Στην Παγκρήτιο ήταν λογικό γιατί, ενώ έχει πια πολιτικό χαρακτήρα, στην πραγματικότητα είναι πολιτισμικού περιεχομένου οι δράσεις και το καταστατικό του.

Στον Δήμο της Αθήνας ενεπλάκην εξαιτίας της Ντόρας της Μπακογιάννη. Μπήκα στον Δήμο πλάι στην γυναίκα -Κρητικιά- δοκιμασμένη στα δύσκολα, άνθρωπος. Αυτά ήταν τα κριτήριά μου. Μαζί με την επιθυμία μου να προσφέρω για το κοινό καλό των πολιτών. Ομως προτιμώ να λέω «απ’ έξω» την γνώμη μου, ως πολίτης συνειδητοποιημένος και ως άνθρωπος του πολιτισμού. Είσαι πιο ελεύθερος έτσι να πεις αυτό που πιστεύεις.

Με απογοήτευσε η δομή του συστήματος! Είναι αράχνη που στον ιστό της μπορεί να εγκλωβίσει και τους πιο ευφυείς, τους πιο ικανούς και να μπερδέψει άσχημα την καθαρότητα μιας ανιδιοτελούς προσπάθειας για το κοινό καλό, με το προσωπικό συμφέρον… Υπουλο το σύστημα. Επικίνδυνα δομημένο δεκαετίες πολλές… Αν δεν αλλάξουν οι άνθρωποι την κακή συνήθεια, να είναι ευάλωτοι στην εξουσία, δεν θα αλλάξει ούτε αυτό. Δυστυχώς.

Με τον Κώστα Κουτσομύτη στα «Παιδιά της Νιόβης», για την οποία λέει ότι είναι η καλύτερή της δουλειά.

Αν δεν αναχωρούσατε στο εξωτερικό θα συνεχίζατε αυτή την ενασχόληση της πολιτικής;

Μόνο αν αλλάζαμε όλοι. Αν ο ένας δεν σκόνταφτε πάνω στα συμφέροντα του άλλου… Δεν ταυτίζομαι με κόμματα, αλλά με ιδεολογίες… Εχω βαθειά ενσυναίσθηση, κοινωνική και πολιτική, αλλά δεν είμαι οπαδός κανενός. Μόνο στο Δίκαιο θα μπορούσα να είμαι ακόλουθος.

Θα επιστρέφατε για μία καλή ταινία ή θεατρικό έργο;

Δεν εμποδίζει το ένα το άλλο!

Παρατηρώντας τον γιο σας, Ορφέα Αυγουστίδη, αισθάνεστε περήφανη γιατί κληροδοτήσατε σε αυτό το παλικάρι το μικρόβιο της ερμηνείας; Μήπως στην αρχή σάς φόβισε η απόφασή του να γίνει ηθοποιός; Τι λέτε τώρα όταν συναντιέστε;

Για τον Ορφέα νοιώθω βαθύτατη ευγνωμοσύνη. Που είναι αυτός που κάθε μητέρα θα ήθελε να έχει για γιο της! Που είναι δίκαιος άνθρωπος. Που αγαπά. Που είναι συνεπής με την αλήθεια του. Που είναι καλό πλάσμα. Φυσικά καμαρώνω και για τις επαγγελματικές του επιτυχίες. Πιο πολύ για την μεγάλη του πρόοδο, γιατί έχει γίνει σπουδαίος ηθοποιός στην γενιά του.

Δεν έχω νοιώσει ποτέ φόβο με τις επιλογές του Ορφέα. Του έχω απόλυτη εμπιστοσύνη! Σε όλα. Θα κάνει την διαδρομή του με όρθιο το κορμί και το βλέμμα ψηλά. Είναι καράβι που δεν θα βουλιάξει, όσες άγριες θάλασσες κι αν πλεύσει.

Η Μαρία Τζομπανάκη με τον για της Ορφέα Αυγουστίδη.

Πρόεδρος της ΜΚΟ «ORFEUS» και δημιουργός του Πολιτιστικού Κέντρου Πράσινου Τουρισμού «Μαργαρίτες», που ενοποιήθηκε με την «ORFEUS». Παραμένετε ενεργή πρόεδρος; Τι ακριβώς είναι αυτή η ΜΚΟ;

Βέβαια! Είναι Κέντρο Πολιτισμού και Πράσινου Τουρισμού. Με κεντρική αποστολή την διάσωση και την διάδοση του ελληνικού πολιτισμού, επικεντρωμένα στην Κρήτη. Με πολλές δράσεις στην Ελλάδα, καθώς και διεθνείς. Είμαι περήφανη για ό,τι έχει επιτευχθεί μέσα από αυτόν τον φορέα. Τελευταίο έργο του η συνεργασία με κινεζικά τηλεοπτικά κανάλια για την παραγωγή ντοκιμαντέρ που προωθούν τον πολιτισμικό τουρισμό.

Διοργανώνει επίσης ιδιαίτερες επισκέψεις στην Κρήτη, με πολιτισμική χροιά, όπου ο επισκέπτης έχει την ευκαιρία να ζήσει ένα πολιτισμικό παραμύθι άλλων εποχών! Επίσης διοργανώνει εκθέσεις, παραστάσεις, συναυλίες, συνέδρια. Και άλλα πολλά! Αυτό το ξεκίνησα πολύ πρώιμα πριν αυτά γίνουν της «μόδας».

Πριν 20 χρόνια. Εξ αυτών των δράσεων και για την συνεχή αφοσίωσή μου στην παράδοση και τον πολιτισμό της Κρήτης μου εδόθη από την Περιφέρεια της πατρίδας μου ο τιμητικός τίτλος της πρέσβειρας Πολιτισμού. Που φέρω με σεβασμό και υπερηφάνεια. Και προσπαθώ να μεταφέρω πάντα μηνύματα πολιτισμού.

Συνεχίζετε να διδάσκετε υποκριτική, σωματική έκφραση του θεατρικού λόγου και πολιτισμική αγωγή του σύγχρονου ηθοποιού;

Οχι, γιατί το έκανα στην Ελλάδα αυτό. Και μου λείπει. Η διδασκαλία διδάσκει και τον διδάσκοντα! Με τους μαθητές μου κρατώ επαφή και παρακολουθώ την πορεία τους.

Η Μαρία το 2011 στον Καύκασο.

Τελικά δεν μου φεύγει από το μυαλό ότι δεν μπορείτε να είστε μία ήσυχη νοικοκυρά; Καταγίνεστε με πολλά. Ησασταν έτσι από μικρή όταν μεγαλώνατε στα Χανιά ή είχατε μόνο στο νου σας να γίνεται ηθοποιός;

Νοικοκυρά είμαι! Αλλά όχι ήσυχη! (γελάει). Μου αρέσει πολύ η τάξη, το καλαίσθητο περιβάλλον και η μαγειρική! Εχω μάθει όλες τις τέχνες των χεριών, μεταξύ άλλων και υφαντική. Αν έπρεπε να ζήσω και με ελάχιστα μέσα, θα μπορούσα να ζήσω καλά! Την ομορφιά και τις ανάγκες τις κουβαλάμε εντός μας.

Ο φόβος, η απληστία, ο εγωισμός, είναι κακοί σύμβουλοι της ζωής. Οταν ψάχνεις και προωθείς την ομορφιά του κόσμου τούτου, τότε έχεις πολλές πιθανότητες να ζήσεις μια αξιοσημείωτη ζωή.

Μικρή πάντως ήθελα να γίνω γιατρός. Για χρόνια. Τυχαία έγινα ηθοποιός. Επειδή εκφραζόμουν πολύ καλά πάνω στη σκηνή στο σχολείο… σαν παιγνίδι το έβλεπα. Είχα ευκολίες και τις χρησιμοποιούσα. Γιατρός δεν ήθελαν οι γονείς μου να γίνω…, με ήξεραν καλά. Ελεγαν πως δεν ήθελαν τη μοναχοκόρη τους να θυσιαστεί χωμένη σε κάποιο εργαστήριο ή χειρουργείο (με ενδιέφερε η έρευνα και η χειρουργική).

Σε τρυφερή στιγμή με τον Γιάννη, στη Νέα Υόρκη.

Από την πολύπλευρη δραστηριότητά σας τι ξεχωρίζετε;

Την αγάπη μου για τον άνθρωπο.

Τώρα πόσο συχνά αποζητάτε μία ήσυχη βραδιά με τον σύζυγο;

Εχουμε και ήσυχες βραδιές και ήσυχες μέρες όταν το διαλέγουμε. Με τον Γιάννη είμαστε και καλοί φίλοι, γελάμε πολύ ο ένας με τον άλλον. Οταν καμιά φορά «τσακωνόμαστε» νομίζω πως είμαστε ακόμη πιο αστείοι, γιατί είμαστε σαν παιδιά που αγαπά πολύ το ένα το άλλο και παίζουν όταν μαλώνουν! Δεν θα τον άλλαζα τον άντρα μου! Είναι θησαυρός!

Εξακολουθείτε να έχετε οράματα και στόχους ή σιγά σιγά χαμηλώνετε ρυθμούς;

Δεν έχω χρόνο να γεράσω ή να πεθάνω γιατί το πιο μεγάλο όραμά μου είναι να αφήσω πίσω μου ένα βαθύ αποτύπωμα Αγάπης. Μέσα από τον πολιτισμό και τις σχέσεις μου με τους ανθρώπους.

Η Μαρία σε ηλικία 22 χρόνων.


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΑΡΙΑΣ ΤΖΟΜΠΑΝΑΚΗ

Η Μαρία Τζομπανάκη, γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Χανιά της Κρήτης. Αποφοίτησε από την Δραματική Σχολή Εθνικού Θεάτρου. Σπούδασε επίσης: κλασσική κιθάρα, τραγούδι, χορό, καθώς και χρήση μάσκας και Θέατρο Δρόμου με τον Ruben Franka (Piccolo Teatre).

Εχει πρωταγωνιστήσει έως τώρα, σε πολλές θεατρικές παραστάσεις, για το Εθνικό Θέατρο, το Κ.Θ.Β.Ε, το Π.Θ. Κρήτης και το ελεύθερο θέατρο με έργα από το κλασικό ελληνικό και διεθνές θεατρικό ρεπερτόριο.

Σε μεγάλα μουσεία του Κόσμου, πρωτοφανώς, έχει δώσει παραστάσεις απαγγελίας Ομήρου, από την Ιλιάδα και την Οδύσσεια.

Εχει σκηνοθετήσει επαναληπτικά την Συμφωνική Ορχήστρα Σόφιας, καθώς και άλλες θεατρικές παραστάσεις. Διδάσκει Υποκριτική για το θέατρο και το σινεμά και έχει πρωταγωνιστήσει σε πολλές παραγωγές για την τηλεόραση και το σινεμά.

Εξελέγη από το 2002-2010 δημοτική σύμβουλος στον Δήμο της Αθήνας και διετέλεσε αντιδήμαρχος στην Σχολική Μέριμνα, καθώς και πρόεδρος Ανάπτυξης και Στρατηγικής και Κοινωνικής Ευθύνης και υπεύθυνη Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων επί πέντε χρόνια στον Δήμο Αθηναίων. Ανέλαβε επίσης, την αναβάθμιση και επαναλειτουργία των Δημοτικών Κινηματογράφων.

Εξελέγη αντιπρόεδρος της Παγκρητίου Ενώσεως το 2000. Είναι πρόεδρος και ιδρυτής του πολιτιστικού πολύκεντρου «Μαργαρίτες» και πρόεδρος του Πολιτιστικού Κέντρου Πράσινου Τουρισμού «ΟRFEUS».

Από το θεατρικό έργο «Γλάρος» του Αντον Τσέχωφ.

ΟΙ ΔΡΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΕ ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Η μεγάλη αγάπη στην παράδοση και τον πολιτισμό της Κρήτης την ώθησε σε δράσεις που κάποιες για την εποχή τους ήταν πρωτοπόρες.

Το 1994 με προσωπική της πρωτοβουλία, αιτείται στον τότε υπουργό Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων έργων Κ. Λαλιώτη, να διασωθεί ο παραδοσιακός οικισμός Μαργαρίτες του νομού Ρεθύμνης, γενέτειρα της μητέρας της, κέντρο κεραμικής της Δυτικής Κρήτης και με παραδοσιακά κτίσματα του 14ου αιώνα.

Σαν αποτέλεσμα της πρωτοβουλίας αυτής, το 1995, με απόφαση της κυβέρνησης αρκετοί οικισμοί σε ολόκληρη την Κρήτη, μεταξύ των οποίων και οι Μαργαρίτες, χαρακτηρίζονται διατηρητέοι, υψηλής ή μεσαίας πολιτιστικής αξίας.

Το 1997 συντάσσει την ιδέα ενός φορέα πολιτισμού, που σαν «μητέρα» θα αναδείκνυε με δράσεις, τους φυσικούς πόρους, θα συνέλλεγε πολιτισμικά στοιχεία, θα βοηθούσε στην διάσωση και την διάδοση της πολιτισμικής κρητικής παράδοσης.

Ετσι δημιουργείται το: Πολιτιστικό Πολύκεντρο «Μαργαρίτες» και αργότερα το Κέντρο Πολιτισμού και Πράσινου Τουρισμού «ORFEUS» που αναπτύσσουν πανελλήνιες και διεθνείς δράσεις τα επόμενα 17 χρόνια. Συνεργάτες είναι επιστήμονες, αρχαιολόγοι, κεραμίστες, νέοι καλλιτέχνες της υφαντικής τέχνης, ζωγράφοι, ηθοποιοί, φωτογράφοι, ντοκιμαντερίστες με έμφαση στη συμμετοχική συνεργασία τής τοπικής κοινωνίας και των νέων.

Για λογαριασμό του Δήμου της Αθήνας, στο Πεδίον του Αρεως, οργανώνει και υλοποιεί, την παρουσίαση του Ελληνικού Πολιτισμού για τους ξένους ανταποκριτές. Αναλαμβάνει να διοργανώσει και να υλοποιήσει πολιτιστικές εκδηλώσεις στο πλαίσιο των Παραολυμπιακών στην Αθήνα.

Υλοποιεί την μεταφορά του κότινου στέφανου από την αρχαία ελιά των Βουβών, στο Πεκίνο για τους Ολυμπιακούς του 2008 και επίσης, οργανώνει και χρηματοδοτεί, Κεραμική Εκθεση με έργα σημαντικών Κρητών και Κυπρίων κεραμιστών για τους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Πεκίνο.

Το 2012 δέχεται ευρωπαϊκό βραβείο για Μελέτη, που ανέλαβε το Κέντρο για λογαριασμό του Επιμελητηρίου Ρεθύμνου μέσα από το έργο SMILES. Το έργο αφορά στην καταγραφή των ιερών Μονών και εκκλησιών του νομού Ρεθύμνου και του ρόλου που διαδραμάτισαν στην εξέλιξη και διάσωση του πολιτισμού σε διάφορες ιστορικές περιόδους.

Το 2014 γράφει το σενάριο και υλοποιεί την διεύθυνση παραγωγής για το HUBEI TV με θέμα την σύγχρονη Κρήτη και τον πολιτισμό της με τίτλο «CRETA A PARADISE LAND».

Το 2015 συνεργάζεται με τον σημαντικό αρχαιολόγο καθηγητή κ Ν. Σταμπολίδη και τη κ. Μ. Γιαννοπούλου, οι οποίοι συνέγραψαν το σενάριο για την παραγωγή ντοκιμαντέρ για την Μινωική Περίοδο στην Κρήτη.

Το ντοκιμαντέρ (4 ημίωρα) παρουσιάστηκαν στο πλαίσιο σειράς 100 ημίωρων επεισοδίων που παρουσίαζαν τους μεγάλους Πολιτισμούς του Κόσμου (σ.σ. για την Κρήτη αφιερώθηκαν 4 επεισόδια).

Η Μαρία Τζομπανάκη έχει διατελέσει, επίσης, μέλος κριτικής επιτροπής σε διεθνή φεστιβάλ κινηματογράφου (Αλεξάνδρεια και Δαμασκό).

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available