Μεσαία τάξη

(AP Photo/Petros Giannakouris, FILE)

Μέσα στον ορυμαγδό των χυδαιοτήτων που, πιθανότατα κατόπιν τακτικού σχεδιασμού, εξαπολύουν γνωστά κυβερνητικά στελέχη, απομακρύνεται από το επίκεντρο της προσοχής της κοινής γνώμης και του Ελληνα ψηφοφόρου μια από τις ολέθριες συνέπειες της μακράς οικονομικής κρίσης, αλλά και της ενσυνείδητης, σχεδιασμένης πολιτικής του κυβερνώντος κόμματος.

Η μεσαία τάξη στην Ελλάδα έχει αρχίσει να περιέρχεται στην κατηγορία των υπό εξαφάνιση ειδών.
Δεν είναι του παρόντος η λεπτομερής κοινωνική και οικονομική ανάλυση της έννοιας της μέσης τάξης.

Είναι όμως παγκοίνως γνωστό ότι με τον όρο αυτόν εννοούμε την μεγάλη εκείνη μερίδα του κοινωνικού συνόλου, η οποία τοποθετείται ανάμεσα στους ολίγους πολύ πλούσιους ή πλούσιους και στον κυμαινόμενο αριθμό των φτωχών ή πολύ φτωχών.

Παρά τις προβλέψεις των μαρξιστών και των πάσης φύσεως αριστερών, σήμερα σε όλες τις σύγχρονες δημοκρατικές χώρες είναι γενικά αποδεκτό ότι η πολυάριθμη μεσαία τάξη αποτελεί την σπονδυλική στήλη του λαϊκού κορμού και στηρίζει με την αξιόπιστη πολιτική, οικονομική και πολιτιστική της παρουσία τις ελεύθερες κοινωνίες.

Δημόσιοι υπάλληλοι, επιστήμονες, μικρομεσαίοι επιχειρηματίες, εκπαιδευτικοί και τόσοι άλλοι κλάδοι που την αποτελούν, συνεισφέρουν ουσιαστικά και σταθερά στα δημοσιονομικά, οικονομικά και πολιτικά δρώμενα.

Κι όμως, η κρίσιμα σημαντική και παραγωγική αυτή τάξη έχει γίνει σήμερα υπό την παρούσα κυβέρνηση, κυρίως από ιδιοτελή πολιτικό υπολογισμό στηριζόμενο και σε αριστερίστικες ιδεοληψίες, το μεγάλο θύμα της κυνικής κυβερνητικής κακοδιαχείρισης.

Οι μεγάλες περικοπές και κρατήσεις για φόρους και εισφορές εις βάρος των μισθωτών, ο διαβόητος ΕΝΦΙΑ, μια ουσιαστικά σταδιακή δήμευση της κατ’ εξοχήν επένδυσης των μέσων αστών, η βαρύτατη φορολογία που προβλέπεται να συνεχίσει να στραγγαλίζει κυρίως τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, πλήττουν στοχευμένα την μέση τάξη.

Ταυτόχρονα όλα μαρτυρούν την κυβερνητική επιδίωξη να ακυρωθούν ή να μειωθούν στο ελάχιστο οι φορολογικές εκείνες ελαφρύνσεις που θα μπορούσαν να ανακουφίσουν τον μικρομεσαίο επιχειρηματικό τομέα και τους αυτοαπασχολούμενους.

Ολα αυτά με προφανή σκοπό να μπορέσει η κυβέρνηση να χρηματοδοτήσει κυρίως την διατήρηση του ελάχιστου αφορολόγητου επιπέδου.

Εάν σε όλο αυτό το διαφανές κυβερνητικό σχέδιο συνυπολογισθούν και οι εντεινόμενες άφρονες μικροπολιτικές προεκλογικές παροχές και οι προθέσεις για πραγματοποίηση νέων χιλιάδων διορισμών στο Δημόσιο, καθίσταται προφανής ο αντικειμενικός στόχος της κυβέρνησης, αλλά και το κύριο θύμα αυτής της πολιτικής.

Η κυβέρνηση διακηρύσσει ότι επιθυμεί να στηρίξει έτσι τα λαϊκά στρώματα και να προστατεύσει τα «δικαιώματα των πολλών». Στην πραγματικότητα, με περισσή ιδεοληψία και κυνισμό, επιδιώκει να διατηρήσει την εκλογική της βάση, συνεχίζοντας έτσι να βλάπτει καίρια την παραγωγική μέση τάξη, η οποία αποτελεί και την κύρια ελπίδα για οικονομική και κοινωνική ανόρθωση του τόπου.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο και με αυτές τις προοπτικές, η ελληνική μέση τάξη, πέραν της ταλαιπωρίας και κακομεταχείρισης που είχε ήδη υποστεί από την αρχή της κρίσης, αντιμετωπίζει ένα ακόμη πιο αβέβαιο και ζοφερό μέλλον όπως προοιωνίζεται από την μυωπική και λαϊκίστικη κυβερνητική πολιτική.

Η οποία, εάν συνεχιστεί, θα παρεμποδίσει και θα ζημιώσει κάθε σοβαρή προοπτική για ανάπτυξη και παραγωγικότητα.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available