Νικ, ο θεός του ελληνικού μπάσκετ

Ο θρύλος του μπάσκετ Νίκος Γκάλης στο Hall of Fame του Μπάσκετ.

Η ζωή του και η άνοδός του στην κορυφή του ΝΒΑ είναι σαν ταινία, σαν παραμύθι. Οι γονείς του μετανάστες από την Νιγηρία στην Αθήνα, γεννημένος στα Σεπόλια, μικρός πουλούσε CD στα φανάρια, παράλληλα… μπίσταγε την «σπυριάρα», έπαιζε στον Φιλαθλητικό, δεν τον πίστεψαν οι «αιώνιοι», έγινε ντραφτ, πήγε στους Μπακς και κάθε χρόνο ο Γιάννης Αντετοκούνμπο γίνεται όλο και καλύτερος μπασκετμπολίστας και άνθρωπος.

Αποκορύφωμα (τουλάχιστον για τώρα) η ανάδειξή του ως Πολυτιμότερος Παίκτης του 2018-2019 και παράλληλα η δημιουργία Ακαδημιών μπάσκετ για παιδιά που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα. Από το καρδιοχτύπι της απέλασης από την Ελλάδα στην κορυφή του μπασκετικού κόσμου.

«Ε, δεν είναι ο καλύτερος Ελληνας αθλητής που έχει περάσει ποτέ;», με ρώτησε ένας αναγνώστης μας. Βεβαίως και είναι ό,τι καλύτερο έχει βγάλει η Ελλάδα, ανάμεσα στους κοινούς θνητούς αθλητές της. Φυσικά και ο Πύρρος Δήμας έχει κάνει τους Ελληνες περήφανους και να κλαίνε από χαρά και ευτυχία, ο Πετρούνιας, η Στεφανίδη, η μπασκετομάδα του 1987, η ποδοσφαιρομάδα του 2004, αλλά ο Γιάννης Αντετοκούνμπο είναι κάτι άλλο, ανάμεσα στους θνητούς…

Γιατί υπάρχει ένας που τους κοιτά από ψηλά. Από πολύ ψηλά. Σε σημείο που δεν μπορεί να τον φτάσει κανείς. Κυρίες και κύριοι, κατά την ταπεινή μου άποψη, ο κορυφαίος όλων και εκτός συναγωνισμού είναι ο ένας και μοναδικός Νίκος Γκάλης.

Ο Γκάλης είναι ο αθλητής που μας έμαθε το μπάσκετ. Ο αθλητής που αψήφησε τους νόμους της βαρύτητας, ο αθλητής που έκανε «χαζούς» ιερά τέρατα του μπάσκετ όπως Σαν Επιφάνιο, Ντορόν Τζάμσι, Τκατσένκο, Μαρτσιουλιόνις και ένα σωρό άλλους που έκαναν ό,τι μπορούσαν για να μην είναι στο κάδρο μαζί του…

Ο Γκάλης είναι ο αθλητής που μας δίδαξε το μπάσκετ. Που μας έμαθε πως παίζεται. Αυτός που το έβαλε στα σχολεία, αυτός που γέμισε την Ελλάδα μπασκέτες, αυτός που μας έβγαλε σαν Ελληνες για πρώτη φορά στους δρόμους, το 1987, αυτός που τον έβλεπες να μπαίνει στο παρκέ και σήκωνες το κεφάλι από την πολυετή… καρπαζιά των ξένων της Ευρώπης, αυτός που ήξερες ότι θα τους… χορέψει, αυτός που σε κάθε ματς έλεγες «τι έκανε ρε…».

Ο Νίκος Γκάλης είναι ο αθλητής πρότυπο για όλους. Ο Νίκος Γκάλης είναι ο λόγος που βγήκαν Φάνηδες, Αλβέρτηδες, Φασούλες, Γιαννάκηδες, Φώτσηδες και φυσικά Αντετοκούνμπο. Ο Νίκος Γκάλης είναι αυτός που ενέπνευσε τους πάντες να χτυπούν μία πορτοκαλί μπάλα του μπάσκετ. Αυτός που ενέπνευσε τους Γιαννακόπουλους, τους Αγγελόπουλους, τον Κόκκαλη και πολλούς άλλους να επενδύσουν και να είναι περήφανοι για τις Ευρωπαϊκές τους «κούπες», και ο ίδιος ας μην πήρε καμία. Ομως ο Νίκος Γκάλης είναι και κάτι άλλο.

Ηταν ο άψογος επαγγελματίας, αλλά όχι με την έννοια του «δώσε λεφτά για να παίξω». Οχι. Ηταν ο αθλητής που πήγαινε μία ώρα νωρίτερα από την προπόνηση της Εθνικής, του Αρη και του Παναθηναϊκού και έφευγε 1-2 ώρες πιο αργά. Ο αθλητής που έκανε μόνος του προπόνηση, ο αθλητής που δεν δημιούργησε ποτέ κανένα σκάνδαλο, ποτέ δεν προκάλεσε, ποτέ δεν έκανε κακό, και ποτέ δεν είχε να πει κανείς τίποτε αρνητικό.

Αψογος! Τέλειος! Σαν θεός. Ενας θεός του μπάσκετ. Μας έμαθε το μπάσκετ, μας το έβαλε στα σπίτια μας, μας ανάγκασε να το αγαπήσουμε και μας οδήγησε στην κορυφή. Τίποτα δεν θα ήταν ίδιο σήμερα (ευρωπαϊκές κούπες εθνικών ομάδων, συλλόγων, Αντετοκούνμπο κ.λπ.) αν δεν είχαμε τον Γκάλη. Σαν τον… Θεό που δημιούργησε τον κόσμο. Ετσι και ο Γκάλης, δημιούργησε τον δικό μας μπασκετικό κόσμο.

Και το σημαντικότερο όλων; Ο Νίκος Γκάλης ξεκίνησε μόνος. Δεν είχε έναν… Γκάλη μπροστά του να τον τραβήξει. Ηταν ο ίδιος το… βόδι που όργωνε με το άροτρο ένα κακοτράχαλο χωράφι όπως ήταν η μπασκετική Ελλάδα του 1980. Ενώ όλοι οι άλλοι μετά τον Γκάλη βγήκαν στο ήδη οργωμένο από τον Νικ χωράφι της μπασκετικής Ελλάδας με… τρακτέρ… Γι αυτό λοιπόν -κατά την γνώμη μου- σεβασμός και αναγνώριση στον τεράστιο και μοναδικό Νίκο Γκάλη ως τον κορυφαίο Ελληνα αθλητή που έχει βγάλει ποτέ η Ελλάδα.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available