Οι άνεμοι και η αντίσταση των -λίγων- αποφασισμένων

Από την εκδήλωση που ήταν αφιερωμένη στα Ελληνικά Γράμματα στα γραφεία του «Ε.Κ.» στη Νέα Υόρκη. Φωτογραφία: «Εθνικός Κήρυξ» - Κώστας Μπέη.

Ο καιρός στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» ήταν βαρύς, χειμωνιάτικος την Τετάρτη που μας πέρασε. Χρόνια, αν ποτέ, είχα να δω τόσο άσχημο καιρό στην Αθήνα.

Μαύρα σύννεφα κάλυπταν τον συνήθως καταγάλανο αττικό ουρανό. Ο αέρας φυσούσε δαιμονισμένα. Χρειαζόταν να κρατιέσαι από κάπου για να μην σε παρασύρει. Τόσο δυνατός ήταν.

Είναι όμως Ελλάδα. Σήμερα φυσά δυνατά, αύριο πέρασε. Βγήκε ο ήλιος, όλα γλυκαίνουν.

Ομως, εμείς, οι απόδημοι, αντιμετωπίζουμε άλλου είδους ανέμους, χωρίς τέλος, στην προσπάθειά μας για εθνική επιβίωση. Αλλά δεν το βάζουμε κάτω. Εχουμε περάσει από χίλια κύματα.

Είμαστε σκληρά καρύδια.

Καθώς λοιπόν περνούσα από το αεροδρόμιο και σκεφτόμουνα αυτές τις διαφορές η σκέψη μου γύρισε, στην ζεστή, οικογενειακή σχεδόν, εκδήλωση, την γεμάτη αγάπη και σκοπό, που είχαμε την Δευτέρα το βράδυ στα κεντρικά γραφεία της εφημερίδας.

Την εκδήλωση που ήταν αφιερωμένη στα Ελληνικά Γράμματα, στην οποία τιμήσαμε φέτος, ένα σχολείο, το Hellenic Classical Charter School, για την προσφορά του στην Ελληνική Παιδεία.

Εγώ θέλω από την στήλη αυτή να πω πως δεν βρίσκω λόγια να περιγράψω την δικαίωση που οι συνεργάτες μου κι εγώ αισθανθήκαμε για την απόφαση που πήραμε να τιμήσουμε αυτούς τους ανθρώπους των γραμμάτων, την άξια διευθύντρια, τις δασκάλες και τους παράγοντες του σχολείου που παραβρέθηκαν.

Θέλω επίσης να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στους γενικούς προξένους Ελλάδας και Κύπρου, καθώς και στους κορυφαίους παράγοντας της ομογενειακής μας Παιδείας που μας τίμησαν με την παρουσία τους.

Παραθέτω τα βασικότερα μέρη της ομιλίας μου:

«Εδώ στα γραφεία μας κάνουμε διάφορες εκδηλώσεις. Και θα κάνουμε περισσότερες. Για μένα καμιά δεν έχει την σημασία που αυτή η εκδήλωση έχει και που την κάνουμε για σχεδόν τριάντα χρόνια.

Γιορτάζουμε λοιπόν την μνήμη των Τριών Ιεραρχών, του Βασιλείου του Μεγάλου, του Ιωάννη του Χρυσοστόμου και του Γρηγορίου του Θεολόγου. Τους γιορτάζουμε γιατί οι Τρεις Ιεράρχες, ήταν άνθρωποι μορφωμένοι, σοφοί δάσκαλοι, φημισμένοι ρήτορες και συγγραφείς.

Το τροπάριό τους είναι ένα από τα ωραιότερα τροπάρια:

Τους Τρεις Μεγίστους Φωστήρας της Τρισηλίου Θεότητος,
τούς την οικουμένην ακτίσι δογμάτων θείων πυρσεύσαντας,
τους μελιρρύτους ποταμούς της σοφίας,
τούς την κτίσιν πάσαν θεογνωσίας νάμασι καταρδεύσαντας,
Βασίλειον τον Μέγαν,
και τον Θεολόγον Γρηγόριον,
συν τω κλεινώ Ιωάννη, τω την γλώτταν Χρυσορρήμονι,
πάντες οι των λόγων αυτών ερασταί, συνελθόντες ύμνοις τιμήσωμεν
αυτοί γαρ τη Τριάδι, υπέρ υμών αεί πρεσβεύουσιν.

Καθιερώσαμε λοιπόν αυτή την γιορτή εδώ στα γραφεία μας, για να τιμήσουμε και να αναγνωρίσουμε δημόσια τον δάσκαλο και την δασκάλα, τον μαθητή και την μαθήτρια, τον παράγοντα της κοινότητας και το σχολείο, τον κληρικό που προσφέρει τις υπηρεσίες του στην υπόθεση της ομογενειακής μας Παιδείας.

Φέτος κάνουμε κάτι το διαφορετικό: Τιμάμε δασκάλες και δασκάλους του Hellenic Classical Charter Schools, και στο πρόσωπό τους τιμούμε όλο το σχολείο. Και μόνον ο τίτλος του τα λέει όλα. Ηellenic Classical Charter School.

Θυμάμαι ότι όταν πρωτοξεκίνησαν τα charter schools υπήρχε μια ανησυχία για τις επιπτώσεις που θα μπορούσαν να είχαν στα ομογενειακά μας σχολεία. Νομίζω όμως ότι με τα πάροδο του χρόνου όλοι μας- ή σχεδόν όλοι μας – καταλάβαμε ότι τα charter schools συμπληρώνουν, δεν αντικαθιστούν τα ομογενειακά σχολεία.

Οπου δεν υπάρχουν οι δυνατότητες για ομογενειακό σχολείο το charter καλύπτει, μέχρι έναν βαθμό, τις ανάγκες των ομογενών μαθητών. Λέω μέχρι έναν βαθμό καθ’ ότι το charter δεν μπορεί να διδάξει Θεολογία.

Και θεωρώ πολύ σημαντικό ότι τα σχολεία αυτά διδάσκουν σε μη ελληνόπουλα τον ελληνικό πολιτισμό και την Ελλάδα. Τα κάνει τουλάχιστον φιλέλληνες. Μεγάλη υπόθεση. Κάποτε στην Αμερική δεν νοείτο μορφωμένος άνθρωπος αν δεν είχε σπουδάσει τους αρχαίους Ελληνες.

Αυτό όμως δεν ισχύει πλέον.

Πριν λίγα χρόνια κυκλοφόρησε ένα σπουδαίο βιβλίο με τον τίτλο: ‘Who killed Homer’ (‘Ποιος σκότωσε τον Ομηρο’), περιγράφοντας αυτή την κατάσταση.

Εσείς συμβάλλετε στην δημιουργία νέων φιλελλήνων.

Οι δάσκαλοι/λες και οι δημοσιογράφοι έχουμε πολλά κοινά σημεία: και οι δυο μας διδάσκουμε.
Οταν γιορτάσαμε τα 100 χρόνια από την ίδρυσή μας μεταξύ των ομιλητών ήταν και ο πρώην γερουσιαστής Πολ Σαρμπάνης, ο οποίος είπε: ‘Ο Εθνικός Κήρυκας είναι το σχολείο της Ομογένειας’.

Σήμερα, λοιπόν, τιμούμε τις δασκάλες στο πρόσωπο της διευθύντριας κ. Χριστίνας Τετώνη, του Hellenic Classical Charter School, την συγχαίρουμε και την ευχαριστούμε για την προσφορά της στην μεγάλη υπόθεση των Ελληνικών Γραμμάτων.

Και τελειώνω με τα εξής:

Ο αγώνας μας, ο αγώνας γενικά λίγων ανθρώπων για την διαφύλαξη της ταυτότητάς μας, που συμπεριλαμβάνει βέβαια και την γλώσσα, παρά την απόγνωση που καμιά φορά μας πιάνει, αποδίδει.

Είμαστε από τις λίγες μειονότητες που τα καταφέρνουμε τόσο καλά.
Συνεχίστε λοιπόν τον αγώνα. Δεν είστε μόνοι σας σήμερα.
Και δεν θα είστε μόνοι σας αύριο.

Είμαι βέβαιος γι’ αυτό».

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available