Οι Ελληνες μετανάστες στο Τέξας, ο ρατσισμός της ΚΚΚ και το ελληνικό φεστιβάλ (βίντεο)

Πηγή: Youtube/Εθνικός Κήρυξ.

ΤΕΞΑΣ. Οι παππούδες τους ήρθαν από την Ευρώπη, μόνο για να αντιμετωπίσουν δυσκολίες και τον εκφοβισμό από την Ku Klux Klan (ΚΚΚ) και να εργαστούν στα λιπάσματα για 10 δολάρια την εβδομάδα, «θυμάται» ο δημοσιογράφος Bud Kennedy στην εφημερίδα του Φορτ Γουόρθ του Τέξας, Star – Telegram, καταγράφοντας και τις αλλαγές που έχουν επέλθει ιστορικά μέχρι σήμερα στην ελληνική κοινότητα της περιοχής.

Το άρθρο επεσήμανε μεταξύ άλλων για τους Ελληνες μετανάστες στο Τέξας:

Ζούσαν στην «Greek Town», δίπλα στη «Bohunk Town» (σ.σ. υποτιμητικός όρος για τους Τσέχους και τους Ούγγρους) και αντιμετωπίζονταν ως ξένοι, οι οποίοι είχαν ως σημείο αναφοράς την Ορθόδοξη Εκκλησία.

Εναν αιώνα μετά, σχεδόν η μόνη φορά που μιλάμε για τους Ελληνες στο Φορτ Γουόρθ και τις ρίζες τους στην ανατολική Ευρώπη είναι ένα Σαββατοκύριακο του Νοεμβρίου. Ειδικά φέτος που η εκκλησία τους γιορτάζει το ελληνικό φεστιβάλ που κλείνει τα 50 χρόνια, με φαγητό, μουσική και χορό.

.

«Τα παιδιά μας βρίσκονται παντού τώρα, αλλά σίγουρα αγαπούν το ελληνικό φαγητό», δήλωσε η κ. Mary Kime, 84 ετών, η οποία γεννήθηκε στις ΗΠΑ, ενώ η οικογένειά της μιλούσε μόνο ελληνικά και τώρα είναι μία από τις πιο ηλικιωμένες στο ετήσιο φεστιβάλ που λαμβάνει χώρα στην εκκλησία, βορειοδυτικά από το κέντρο της πόλης.

Οι πρώτοι Ελληνες έφτασαν στο Stockyards το 1892, αλλά μέχρι το 1911 ο αριθμός του είχε αυξηθεί σε μερικούς εκατοντάδες. Το 1912, η Star-Telegram έκανε λόγο για «ιδιόμορφους» ξένους που εργάζονταν στη συσκευασία κρέατος.

Ζούσαν σε οικίες ανατολικά της North Main Street όπου σήμερα αποτελεί χώρο στάθμευσης για το εστιατόριο του Joe T. Garcia, το οποίο ήταν κάποτε ελληνικό παντοπωλείο.

«Ο πατέρας μου έφτασε στη Νέα Υόρκη και άκουσε πως το Stockyards προσλάμβανε πολύ κόσμο», σημείωσε η κ. Kime, περιγράφοντας τη ζωή στο μέρος αυτό ως «αρωματική». «Αν φυσούσε, το καταλάβαινες».

Περισσότεροι μετανάστες ήρθαν και δημιούργησαν φάρμες παραγωγής κατά τον Trinity River, όπου σήμερα αποτελεί αξιοθέατο του Fort Worth. Οι ελληνικές οικογένειες εγκαταστάθηκαν στην «περιοχή του ποταμού» «Η βόρεια πλευρά, ήταν πάντα για τους Ελληνες», σημείωσε η κ. Kime.

Αλλά η άφιξη τόσων μεταναστών, προσέλκυσε και μία άλλη οργάνωση: Την Fort Worth Klan No. 101 των Ιπποτών της Ku Klux Klan.

Το 1924, μία ομάδα της Klan πήγε στο 1006 N. Main St., εν μέρει επειδή εκεί ζούσαν οι κύριοι στόχοι τους, έγραψε η ιστορικός, J’Nell Pate το 1994 στο βιβλίο της «North of the River».

«Αυτοί οι νέοι μετανάστες δεν είχαν κοινή πεποίθηση για το αλκοόλ σε σχέση με τη συντηρητική προτεσταντική», ανέφερε η κ. Pate. Επιπρόσθετα, πήραν δουλειές στη συσκευασία. «Ετσι, η βόρεια πλευρά ‘ωρίμασε’ για δραστηριότητα της ΚΚΚ».

Το Φορτ Γουόρθ δεν είχε ποτέ τις διαδηλώσεις κατά των Ελλήνων, όπως σε άλλες πόλεις. Αλλά τον Αύγουστο του 1924, ένα μέλος του συμβουλίου πάρκων, ο C.A. Burton, ζήτησε οργάνωση ώστε να «μείνουν οι Ελληνες έξω από τα πάρκα». 40 Ελληνοαμερικανοί κάτοικοι υπέγραψαν μία διαμαρτυρία. Ο Burton έκανε πίσω.

Τα επόμενα χρόνια, οι Ελληνες μετανάστες και οι απόγονοι τους, από εργαζόμενοι στη συσκευασία κρέατος σε αγρότες και εν καιρώ πολέμου, περήφανοι γιοι που μάχονταν για την Αμερική.

Το 1956, σύμφωνα με τα αρχεία της Star-Telegram, οι γυναίκες της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Αγίου Δημητρίου, έκαναν κέικ, πίτες και μπακλαβά και είχαν την πρώτη εκδήλωση «πώλησης» προϊόντων ζαχαροπλαστικής έξω από ένα παντοπωλείο στη West Seventh Street κοντά στη γειτονιά του Monticello.

Μία από αυτές τις γυναίκες ήταν η Artemis Smith, της οποίας η οικογένεια ακόμη έχει στην ιδιοκτησία της το Paris Coffee Shop. «Εκαναν όλων των ειδών τα γλυκά, αλλά τα ελληνικά πάντα πωλούνταν πρώτα», είπε η κ. Kime. «Ειπαν, ‘γιατί δεν κάνουμε μία αντίστοιχη κοινοτική εκδήλωση;’».

Το 1967, η εκδήλωση επεκτάθηκε από μονοήμερη πώληση στην εκκλησία σε τριήμερο φεστιβάλ φαγητού. Αυτό σηματοδοτεί και τα 50 χρόνια φέτος, αν και η αριθμοδότηση ποικίλει. Η εκκλησία έχει αλλάξει το νούμερο του φεστιβάλ αρκετές φορές.

Για δεκαετίες το 1969 ήταν το 1ο φεστιβάλ. Αλλά αν μετρήσεις πίσω από το 1967, η εκδήλωση είναι 50 χρόνων και αυτό είναι η 51η φορά που πραγματοποιείται.

Ο εθελοντής, Gus Galantis δήλωσε πως το φεστιβάλ αποτελεί παράδοση. «Μπορείς να τους δεις όλους, ανθρώπους που δεν έχει δει για ένα χρόνο, εμφανίζονται στο φεστιβάλ φαγητού».

Η κ. Anna Panagopoulos ήρθε από την Ελλάδα και είναι η ίδια εθελόντρια στο φεστιβάλ για πάνω από 40 χρόνια. Ηταν 21 ετών όταν μετανάστευσε, αφού είχε ανταλλάξει φωτογραφίες με έναν Αμερικανό.

«Ο ξάδερφός του και η αδερφή του έκαναν προξενιά; Ετσι δεν το λέτε;», είπε η ίδια. «Ηρθε την Πέμπτη το βράδυ. Με είδε την Παρασκευή. Είπαμε ‘ναι’ την Παρασκευή το βράδυ», πρόσθεσε. Την επόμενη αρραβωνιάστηκαν και την εβδομάδα που ακολούθησε παντρεύτηκαν.

Για δεκαετίες βοηθούσε στην οργάνωση των εθελοντών, δουλεύοντας 12 ώρες την ημέρα για να ετοιμαστούν ελληνικά φαγητα. Εβαζε βούτυρο, έψηνε και έκοβε χιλιάδες κομμάτια μπακλαβά.

«Είναι η κυρία για τους λουκουμάδες», είπε η κ. Panagopoulos. Τα ελληνικά ντόνατ εμποτισμένα στο μέλι, εξηγούσε η εφημερίδα. «Αυτό είναι το σπίτι μου, η οικογένειά μου», δήλωσε η ομογενής. «Κάθε φορά που εργάζομαι εδώ, νιώθω πως αυτό είναι το σπίτι μου».

Οι ιστορίες ελληνικών οικογενειών δεν πάνε πίσω απλά για γενιές. Πάνε πίσω για αιώνες. Και έχουν φέρει και μισό αιώνα διασκέδασης στο Φορτ Γουόρθ.

Οσον αφορά στο ελληνικό φεστιβάλ, λαμβάνει χώρα από την Παρασκευή 10 Νοεμβρίου έως και την Κυριακή, 12 Νοεμβρίου, το απόγευμα στις 3 τοπική ώρα, στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, στο 2020 N.W. 21st St., Fort Worth.