Οι πάγοι λιώνουν πλέον πιο γρήγορα -και- στην Αλάσκα

(Philomena Keys via AP)

ΑΝΚΟΡΑΤΖ. ΑΛΑΣΚΑ. Δεν έφτασε ακόμη η άνοιξη στην Αλάσκα, αλλά είναι ένας εποχιακός διαχωρισμός που το ταξίδι πάνω σε πάγο δεν είναι ασφαλές. Μάλιστα φέτος η θερμοκρασία είναι 20 βαθμούς υψηλότερη. Το θερμόμετρο έδειξε την τελευταία μέρα του Μαρτίου 42 βαθμούς Φαρενάιτ, δηλαδή 30 βαθμούς πάνω από το σύνηθες.

Οπως αναφέρει σε δημοσίευμά της η εφημερίδα «New York Times», σε μία εποχή αλλαγής κλίματος, ο διαχωρισμός έχει έρθει πολύ πιο νωρίς φέτος. Ο πάγος έχει γίνει απρόβλεπτος, δημιουργώντας νέους, κάποιες φορές θανατηφόρους κινδύνους και μία σειρά πρακτικών προβλημάτων που διαταράσσουν την καθημερινότητα.

Οι παγωμένοι δρόμοι, από τους οποίους μεταφέρονται εμπορεύματα τον χειμώνα και την άνοιξη, έχουν μαλακώσει πρώιμα. Οι κυνηγοί δεν μπορούν να μετακινηθούν με ασφάλεια σε ανοιξιάτικους καταυλισμούς. Αγώνες ελκήθρων με σκυλιά έχουν ματαιωθεί.

Ο πληθυσμός που ταξιδεύει σε παγωμένους δρόμους με μηχανές A.T.V. (γουρούνες) ή χιονοποδήλατα πέφτουν στο παγωμένο νερό, μερικοί απεβίωσαν. Διασώστες που προσπαθούν να τους φτάσουν παρεμποδίζονται από λεπτό πάγο.

Οι κάτοικοι της Αλάσκας δεν είναι συνηθισμένοι μόνο σε παγωμένους χειμώνες, αλλά εξαρτώνται από αυτούς, για αναγκαίες μεταφορές και κυνήγι επιβίωσης για βιομηχανία και ψυχαγωγία. Οι παγωμένοι ποταμοί συνδέουν αγροτικά χωριά με τρόπους που οι αυτοκινητόδρομοι συνδέουν την υπόλοιπη χώρα.

Αλλά η Αλάσκα είναι η πολιτεία της Αμερικής που θερμαίνεται πιο γρήγορα, γεγονός που θερμαίνει την υπόλοιπη Αρκτική σε ποσοστό διπλάσιο από το παγκόσμιο, σύμφωνα με την 4η Εθνική Αξιολόγηση του Κλίματος. Οι θερμοκρασίες της άνοιξης είναι κατά μέσον όρο 2 με 5 βαθμούς υψηλότερες από 50 χρόνια πριν και υψηλές θερμοκρασίες σε όλη την πολιτεία τον Μάρτιο.

«Δεν ξέρω κανέναν στην Αλάσκα που αναρωτιέται για τις αλλαγές», δήλωσε ο Μπράιν Μπρετσνάιντερ (Brian Brettschneider), κλιματολόγος στο Πανεπιστήμιο Alaska Fairbanks: «Ο καθένας το βλέπει. Ο καθένας το αισθάνεται».

Ο Μαρκ Λέρι (Mark Leary) είναι μέλος της ομάδας που δημιουργεί έναν παγωμένο δρόμο κάθε χειμώνα κατά μήκος 200 μιλίων στον ποταμό Kuskokwim, με τον οποίο συνδέονται 13.000 άνθρωποι σε μικρές κοινότητες στην περιοχή της Νοτιοδυτικής Αλάσκας όπου απουσιάζουν κανονικοί δρόμοι.

«Ο ποταμός μάς διδάσκει πάντοτε», είπε. «Οσο πιο πολύ τον σέβεσαι και τον παρατηρείς τόσο μαθαίνεις».

Ο κ. Λέρι, που είναι και εθελοντής της διασωστικής ομάδας «Bethel Search and Rescue», δήλωσε ότι η ποιότητα του λεπτού πάγου, είναι μία μόνιμη ανησυχία δημόσιας ασφάλειας. Ο κόσμος οδηγεί τις «γουρούνες» ή τα χιονοποδήλατα χρησιμοποιούν μονοπάτια που γνωρίζουν για χρόνια χωρίς να σκέφτονται τις αλλαγές στις συνθήκες του πάγου, και όταν πίνουν γίνονται ακόμη πιο ριψοκίνδυνοι.

Πέντε άνθρωποι πέθαναν όταν ο πάγος έσπασε και έπεσαν μέσα στα παγωμένα νερά αυτή την άνοιξη, συμπεριλαμβανομένων δύο στις 31 Μαρτίου.

Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής ενισχύονται στην Αλάσκα επειδή ο θερμαινόμενος ωκεανός συγκρατεί λιγότερους πάγους, σύμφωνα με τον Ρικ Θόμαν (Rick Thoman), ερευνητή στο Κέντρο της Αλάσκας για την αξιολόγηση του κλίματος στο Πανεπιστήμιο Fairbanks. Ο πάγος αντανακλά το ηλιακό φως, είπε, ενώ το ανοιχτό νερό το απορροφά, θερμαίνοντας τον αέρα πάνω. Η μείωση της κάλυψης χιονιού έχει παρόμοια επίδραση στη Γη, πρόσθεσε.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available