Οχι στην απομόνωση των ΗΠΑ από τον υπόλοιπο Κόσμο

(AP Photo/Andrew Harnik)

Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στα στρατεύματα στο Ιράκ προέβη σε σημαντικές δηλώσεις για την εξωτερική πολιτική της Αμερικής.

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούν να συνεχίσουν να είναι ο χωροφύλακας του Κόσμου» είπε ο Αμερικανός Πρόεδρος. «Είναι άδικο -συνέχισε- να πέφτει ολόκληρο το φορτίο σε μας. Δεν είμαστε πλέον τα κορόιδα του Κόσμου».

Πρόκειται για πρωτοφανείς δηλώσεις.

Δηλώσεις που υπονοούν μια αισθητά διαφορετική αντίληψη της θέσης και του ρόλου των Ηνωμένων Πολιτειών στον Κόσμο.

Οι δηλώσεις αυτές, που σημειωτέον έγιναν σε ξένο έδαφος, αποτελούν συνέχεια της απόφασής του να αποσύρει τα στρατεύματα από τη Συρία παραχωρώντας, έτσι, τη θέση της Αμερικής στην Τουρκία και ενισχύοντας ακόμα περισσότερο τον ηγετικό περιφερειακό της ρόλο (δες σχόλιο με τίτλο «Πού είναι οι δικές μας διαμαρτυρίες;»).

Οι δηλώσεις αυτές που αποτελούσαν και προεκλογικές υποσχέσεις του είναι… μουσική στα αυτιά της πολιτικής βάσης του.

Και η αλήθεια είναι ότι έχει, εν μέρει, δίκιο. Εξηγούμαι:

Δεν μπορεί η Αμερική να είναι μπλεγμένη σε πολέμους χωρίς τέλος με ό,τι αυτό σημαίνει για τα παιδιά της, για τον προϋπολογισμό της, αλλά και για τους πληθυσμούς των χωρών αυτών και των τριγύρω περιοχών τις οποίες με τις μακροχρόνιες στρατιωτικές επιχειρήσεις τις αποσταθεροποιεί.

Δεν μπορεί η Αμερική να συνεχίζει, για παράδειγμα, τον πόλεμο στο Αφγανιστάν για… 18 χρόνια.

Ούτε όμως μπορεί και να τα μαζεύει να φεύγει σε μια νύχτα και να προδίδει πιστούς φίλους και συμμάχους, όπως τους Κούρδους. Δεν θα την εμπιστευτεί ξανά κανείς. Κυρίως οι μικρές χώρες.

Από την άλλη, όμως, πλευρά πρέπει να υπογραμμιστεί ότι ο ρόλος του χωροφύλακα που μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο έχει επωμιστεί η Αμερική δεν είναι μόνο προς το συμφέρον του υπόλοιπου Κόσμου αλλά και προς το δικό της συμφέρον.

Για παράδειγμα, η επέμβαση στο Αφγανιστάν έγινε μετά τις επιθέσεις της 9/11 στους Δίδυμους Πύργους στη Νέα Υόρκη και στο Πεντάγωνο, με στόχο να αποδεκατίσει την Αλ Κάιντα και να ενισχύσει το κράτος αυτό, ούτως ώστε να μην αποτελεί φυτώριο διεθνών τρομοκρατών που σκορπίζουν τον θάνατο σε Αμερική και Ευρώπη.

Εξάλλου, σ’ αυτόν τον πόλεμο δεν είναι μόνο η Αμερική, αν και αυτή βέβαια σηκώνει το μεγαλύτερο μέρος.

Είναι και 39 άλλες δημοκρατικές χώρες που συμμετέχουν και πληρώνουν μέρος του κόστους.

Το ίδιο γίνεται και στον εμφύλιο πόλεμο στη Συρία. Δεν συμφέρει την Αμερική να επιτρέψει σε δυνάμεις όπως η Ρωσία και το Ιράν να αλωνίζουν τη Μέση Ανατολή και να απειλούν τις διάφορες πετρελαιοπαραγωγές χώρες.

Αλλά η αμερικανική στρατιωτική παρουσία και ισχύς ενεργούν θετικά για την ίδια και σε θέματα εμπορίου, καθώς αξιοποιείται η αυξημένη επιρροή που διαθέτει για να επιβάλλει ευνοϊκότερους όρους συναλλαγών για την ίδια από ό,τι άλλες χώρες.

Ενώ λοιπόν ο Αμερικανός Πρόεδρος έχει δίκιο, ως προς ένα σημείο, στην τοποθέτησή του αυτή, και εκφράζει την άποψη σημαντικής μερίδας της αμερικανικής κοινής γνώμης, την εποχή τούτη το κόστος από την απομόνωση της χώρας από τον υπόλοιπο Κόσμο θα είναι ασύγκριτα πολύ μεγαλύτερο.

Και πάντως αποτελεί ειρωνεία ότι πολλοί από αυτούς που ζητούσαν «America go home» σήμερα αναγνωρίζουν τον, σε γενικές γραμμές αναγκαίο και αναντικατάστατο, ρόλο της Αμερικής στον Κόσμο.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available