Ούτε υπερβολές, μήτε μηδενισμός

Στιγμιότυπο από τη συνέντευξη Τύπου του Αμερικανού ΥΠΕΞ Μ. Πομπέο, του Προέδρου Αναστασιάδη, του Ισραηλινού πρωθυπουργού Νετανιάχου και του Ελληνα πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα μετά την ολοκλήρωση της Συνόδου Κορυφής της Ιερουσαλήμ (Jim REUTERS/Jim Young/Pool via AP).

Τα αποτελέσματα της πρόσφατης συνόδου της Ιερουσαλήμ -τριμερής Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ που μετετράπη σε τετραμερή με τις ΗΠΑ λόγω της παρουσίας Πομπέο- ήταν οπωσδήποτε θετικά για την προώθηση της ενεργειακής ασφάλειας στην περιοχή και ευνοϊκά για τους σχεδιασμούς και τους στόχους της ελληνικής πλευράς. Δεν χωρούν ωστόσο θριαμβολογίες, μια τάση που παρατηρήθηκε στην κάλυψη της συνόδου από πολλά ελληνικά και κυπριακά ΜΜΕ.

Η σύνοδος, αυτή καθ’ εαυτή, ήταν σίγουρα αναβαθμισμένη σε σύγκριση με προηγούμενες τριμερείς συναντήσεις μόνο και μόνο με την παρουσία Πομπέο. Και η συμμετοχή του Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών δεν έγινε μόνο για πολιτική στήριξη του Βενιαμίν Νετανιάχου εν όψει εκλογών στο Ισραήλ αλλά σχετίζεται και με το αναβαθμισμένο ενδιαφέρον των Ηνωμένων Πολιτειών για την περιοχή, μετά τις σημαντικές ανακαλύψεις υδρογονανθράκων στο τεμάχιο 10 της κυπριακής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης που ανακοίνωσε πρόσφατα η αμερικανική εταιρεία ExxonMobil. Οι Αμερικανοί έχουν πλέον συμφέροντα από την κυπριακή ΑΟΖ και δεν πρόκειται να τα εγκαταλείψουν. Αυτό είναι δεδομένο. Οπως δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ και η πολιτική ολοκληρωτικής στήριξης του Ισραήλ από τις εκάστοτε κυβερνήσεις στην Ουάσιγκτον.

Η προσοχή στρέφεται τώρα στα επόμενα βήματα και τους σχεδιασμούς που θα γίνουν στα ενεργειακά, με το Ισραήλ να επιθυμεί διακαώς την κατασκευή του αγωγού EastMed και την Ελλάδα, την Κύπρο αλλά και την Ιταλία να ευνοούν περισσότερο την κατασκευή τερματικού υγροποίησης φυσικού αερίου. Ενας από τους λόγους που το Ισραήλ θέλει τον συγκεκριμένο αγωγό είναι γιατί θέλει να αποφύγει την Τουρκία γιατί δεν την εμπιστεύεται παρά το γεγονός ότι είναι μια λύση πολύ πιο συμφέρουσα. Και αυτό φέρεται να το ξεκαθάρισε ο Νετανιάχου στον Πομπέο. Ωστόσο, οι Αμερικανοί είναι επιφυλακτικοί με την Τουρκία με την οποία έχουν αυτή την περίοδο προβλήματα, δεν θέλουν όμως την ίδια ώρα να την κάνουν «δώρο» στον «άξονα του κακού» που γι’ αυτούς είναι στην περιοχή η Ρωσία και το Ιράν. Χώρες που κατονόμασε -μαζί και την Κίνα- και στις δηλώσεις του μετά τη σύνοδο της Ιερουσαλήμ ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών. Σε αντίθεση με την Τουρκία την οποία «φωτογράφισαν» αλλά δεν κατονόμασαν στην κοινή δήλωση που εξέδωσαν. Η αναφορά σε «κακοήθεις επιρροές (malign influences) στην Ανατολική Μεσόγειο» αφορούσε σαφώς και την Τουρκία -όχι μόνο τη Ρωσία- και η στόχευση ήταν ο ίδιος ο Ερντογάν, η τυχοδιωκτική πολιτική του οποίου ενοχλεί αφάνταστα όχι μόνο εμάς αλλά και την Ουάσιγκτον και την Ιερουσαλήμ.

Υπάρχει όμως και ένα ανοικτό κυπριακό πρόβλημα και το ζήτημα των υδρογονανθράκων, σύμφωνα με την επίσημη πολιτική που ακολουθούν οι ΗΠΑ, το επηρεάζει. Αυτή η επίσημη πολιτική των ΗΠΑ επανατονίστηκε μόλις την περασμένη εβδομάδα με τη γραπτή τοποθέτηση που έκανε η νέα πρέσβειρα της χώρας στη Λευκωσία, Τζούντιθ Γκέιλ Γκάρμπερ, κατά την επίδοση των διαπιστευτηρίων της στον πρόεδρο Αναστασιάδη. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, είχε πει η κ. Γκάρμπερ, υποστηρίζουν το κυριαρχικό δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας για εκμετάλλευση της Αποκλειστικής Οικονομικής της Ζώνης, όμως οι φυσικοί πόροι του νησιού θα πρέπει να κατανεμηθούν δίκαια ανάμεσα στις δύο κοινότητες, Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους. Θέση που παραπέμπει σε επίλυση του Κυπριακού ή κάποια άλλη διευθέτηση που θα βάζει και την τουρκική πλευρά στο ενεργειακό παιχνίδι. Συνεπώς, τα πράγματα δεν είναι τόσο εύκολα, απλά τώρα αρχίζουν να γίνονται πιο δύσκολα γιατί θα πρέπει να βρεθούν λύσεις.

Η αξιοποίηση του φυσικού πλούτου θα πρέπει να σχεδιαστεί οπωσδήποτε με τέτοιο τρόπο που θα προνοεί και την επίλυση ενός προβλήματος που παραμένει μια ανοικτή πληγή για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available