Ο Γιάννης Χατζηλοϊζου της Φιλαρμονικής Αθηνών στον «Ε.Κ» για τη συναυλία στο Carnegie Hall

Ο Γιάννης Χατζηλοϊζου ιδρυτής, πρόεδρος, καλλιτεχνικός και μουσικός διευθυντής της Φιλαρμονικής Αθηνών. Φωτογραφία: Ευγενική παραχώρηση: Yiangos Photography

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. Την Πέμπτη, 10 Οκτωβρίου, η Φιλαρμονική Αθηνών πραγματοποιεί την πρεμιέρα της στο Carnegie Hall, σε μια ειδική συναυλία υπό την διεύθυνση του Γιάννη Χατζηλοϊζου (Yiannis Hadjiloizou), ιδρυτή, πρόεδρο, καλλιτεχνικό και μουσικό διευθυντή της Φιλαρμονικής. Την Φιλαρμονική Αθηνών θα συνοδεύσει η χορωδία New York Choral Society, η υψίφωνος Λαρίσα Μαρτίνεζ και η Ελληνοαμερικανίδα μεσόφωνος Νταβέντα Καράνας.

Τα έσοδα της παράστασης θα διατεθούν για την ανακατασκευή του Ναού του Αγίου Νικολάου στο Σημείο Μηδέν, ο οποίος καταστράφηκε από τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11η Σεπτεμβρίου, 2001.

Ο Κύπριος μαέστρος μίλησε στον «Εθνικό Κήρυκα» για την συναυλία και την Φιλαρμονική Αθηνών.

«Εθνικός Kήρυκας»: Ποιες είναι οι σκέψεις σας για το ντεμπούτο της Φιλαρμονικής Αθηνών στο Carnegie Hall;

Γιάννης Χατζηλοϊζου: Η μουσική, ως το πνευματικό μέσο προς την ουσία των πραγμάτων, μας εμπλουτίζει με μοναδικές ευαισθησίες και εμείς οι μουσικοί έχουμε την διαρκή ευθύνη στην εξάπλωση του λόγου.

Ιδρυσα την Φιλαρμονική Αθηνών νωρίτερα μέσα στο έτος έχοντας πλήρη κατανόηση του παρελθόντος και του παρόντος, καθώς και ένα ξεκάθαρο όραμα για το μέλλον. Ως ιδρυτής, πρόεδρος, καλλιτεχνικός και μουσικός διευθυντής της Φιλαρμονικής Αθηνών έχω τον πλήρη έλεγχο για το πώς πρέπει να γίνουν τα πράγματα. Ετσι, φροντίζω για τη μεταβίβαση του προσωπικού, καλλιτεχνικού και επαγγελματικού ήθους που πρέπει να διαθέτουμε ως μέλη αυτού του οργανισμούς, όλοι οι μουσικοί και η διοίκηση. Ως συνθέτης και μαέστρος, είναι μεγάλη μου τιμή να έχω την ευκαιρία να ακολουθήσω τα βήματα των σπουδαίων δασκάλων του παρελθόντος, να έχω τη δυνατότητα να παρουσιάσω την δική μου μουσική, όπως και αυτή του πατέρα μου, μαζί με την μνημειώδη Συμφωνία Νο. 2 του Μάλερ (Mahler), με την ορχήστρα μου. Στην εποχή μας, κατά την οποία ένας «κρυφός» πόλεμος είναι εμφανής στην καθημερινή μας ζωή, η θρησκεία πολλές φορές διχάζει αντί να ενώνει και η κλιματική αλλαγή απειλεί τον πλανήτη μας, θυμάμαι το «Imagine» του Τζον Λένον. Το ταξίδι μου από την Κύπρο στην Αθήνα και από την Αθήνα στην πόλη της Νέας Υόρκης είναι μια μελωδία που θα μπορούσε μόνο να αντηχεί ανάμεσα στα τείχη της αίθουσας Stern Auditorium στο Carnegie Hall.

«Ε.Κ.»: Πόσο χρόνο σας πήρε η πραγμάτωση της ιδέας για την συναυλία υπέρ του ναού;

Γ.Χ: Ηταν μόλις νωρίς μέσα στον Ιούνιο όταν έλαβα μια πρόσκληση να συναντήσω τον Σεβασμιότατο Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ελπιδοφόρο στην Εδεσσα, λίγο πριν ταξιδέψει για την ενθρόνισή του στην Νέα Υόρκη. Στα μάτια του, την αύρα του και τη συμπεριφορά του, είδα έναν άντρα με χρυσή καρδιά, έναν σύγχρονο πνευματικό ηγέτη για τα έθνη και μία σπουδαία προσωπικότητα.

Μετά τα τραγικά γεγονότα της 9/11, ο Ναός του Αγίου Νικολάου κατέρρευσε, σαν ένας τρίτος πύργος, απλώς διαφορετικής φύσης. Παραμένει το τελευταίο κομμάτι του παζλ που πρέπει να τοποθετηθεί και το μόνο πνευματικό σπίτι του Παγκοσμίου Κέντρου Εμπορίου. Ο νέος αρχιτεκτονικός σχεδιασμός του Σαντιάγκο Καλατράβα για τον ναό σέβεται το παρελθόν, προκαλεί το παρόν και ιντριγκάρει το μέλλον της πίστης και της θρησκείας, ενώ συνδυάζεται αρμονικά με το νέο φυσικό περιβάλλον, μετατρεπόμενος σε ένα <μουσείο της πίστης> παρά ένα μονόπλευρο σπίτι τυφλής λατρείας. Ενα πραγματικό μνημείο διεθνούς ενότητας και περηφάνιας που προσομοιάζει με την ουσία του Παγκόσμιου Ελληνισμού, καθώς και ένα θησαυροφυλάκιο όσων αντιπροσωπεύει η ίδια η Νέα Υόρκη.

Ο καθορισμός των καλλιτεχνικών στοιχείων που θα διαμορφώσουν την Ορχήστρα ώστε να παίξει σε μία συναυλία που να ταιριάζει στα παραπάνω, απαιτεί ένα ξεκάθαρο όραμα, αφοσιωμένους επιδέξιους επαγγελματίες και ατελείωτη σκληρή δουλειά. Το να βάζεις όλα αυτά τα πράγματα μαζί μέσα σε μόλις τρεις μήνες ακούγεται ασυνήθιστο. Για εμάς είναι πάθος.

«Ε.Κ»: Πώς επιλέχθηκαν τα κομμάτια της συναυλίας;

Γ.Χ.: Η πρέσβειρα Κατερίνα Ναυπλιώτη Παναγοπούλου (Katerina Nafplioti Panagopoulos) διαδραματίζει έναν σημαντικό ρόλο στο ταξίδι μας, ως μια σύγχρονη ευεργέτιδα. Η ίδια η ζωή και η προσωπικότητά της έχουν κερδίσει το σεβασμό της διεθνούς κοινότητας. Το χάρισμα και η ευαισθησία της την έχουν καταστήσει προστάτιδα της Φιλαρμονικής Αθηνών. Η αγάπη και η αφοσίωση στον σύζυγό της και την κληρονομιά του καθόρισαν τη φύση του ρεπερτορίου αυτού του ειδικού προγράμματος. Ο Περικλής Παναγόπουλος θεωρούσε τον ελλιμενισμό του «Royal Odyssey» στην πόλη της Νέας Υόρκης τη σημαντικότερη στιγμή του ταξιδιού του στις θάλασσες.

Ο Αγιος Νικόλαος -πολιούχος των ναυτικών, ο Ελπιδοφόρος – αγγελιαφόρος της νέας ελπίδας και η κ. Παναγοπούλου – μία ιδανική Ελληνίδα πολίτης του κόσμου, καθώς και η αντίληψή μου για την <Ανάσταση> έκανε το έργο του Μάλερ την μοναδική μου επιλογή. Ερχόμενος στο Μανχάταν για να συζητήσω τις λεπτομέρειες με το Carnegie Hall και τους εκπροσώπους μου, και καθώς μάθαιναν περισσότερα πράγματα για εμένα, έλαβα τη συμβουλή να συμπεριλάβω έργα δικά μου και του πατέρα μου στο πρόγραμμα. Η όπερα/μελόδραμα του πατέρα μου είναι το πιο ευρέως διαδεδομένο έργο λυρικού ρεπερτορίου στην Κύπρο και το μπαλέτο που προέκυψε από αυτό θεωρήσαμε πως θα μπορούσε να είναι ένα σπουδαίο άνοιγμα αυλαίας, τόσο από την άποψη της χρονολογικής σειράς όσο και της καταλληλότητας. Ο δικός μου, ο “Σέρβικος”, είναι ένας παραδοσιακός κυπριακός χορός και ένα ορχηστρικό κομμάτι, παρόμοιου ύφους με τους χορούς του Brahms και Dvořák. Είναι, επίσης, το πιο ευρέως εκτελεσμένο έργο ορχηστρικού ρεπερτορίου στην Κύπρο. Αυτά τα δύο έργα δείχνουν τον τόπο της Κύπρου στην ιστορία της Κλασσικής Μουσικής και χρησιμεύουν ως ένα καλό άνοιγμα για το αθάνατο έργο του Μάλερ.

«Ε.Κ.»: Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση και η μεγαλύτερη επιβράβευση της δουλειά σας στην νεοϊδρυθείσα Φιλαρμονική Αθηνών;

Γ.Κ.: Το να λαμβάνω τις ανησυχίες και τα χαμόγελα, τον ενθουσιασμό και τα κλάματα, το άγχος και την πίστη όλων όσοι βρίσκονται γύρω από εμένα, ενώ βρισκόμουν στην διαδικασία της απόσυρσης από την δημόσια ζωή με σκοπό να εισέλθω στον κόσμο του Μάλερ, του πατέρα μου και του δικού μου, με έχει γεμίσει με μεγαλύτερη ευθύνη ώστε να εμπνεύσω όλους όσοι βρεθούν στο Stern Auditorium στις 10 Οκτωβρίου.

«Ε.Κ.»: Τι είναι αυτό που σας εμπνέει περισσότερο ως συνθέτη;

Γ.Κ.: Η έμπνευση έρχεται από μέσα μου και αυτό που τα μάτια, το μυαλό και η καρδιά μου έχουν αναπτύξει ως ψυχή μου.

«Ε.Κ.»: Ποια είναι τα επερχόμενα έργα/παραστάσεις σας;

Γ.Κ.: Κάθε έργο που συνθέτω και κάθε παράσταση που εκτελώ συνδέεται με το μονοπάτι που ακολουθώ από το ξεκίνημά μου. Αυτό της αιωνίας διαφώτισης. Το μόνο έργο για το οποίο μπορώ να μιλήσω αυτή τη στιγμή, είναι το ντεμπούτο μου στο Carnegie Hall με τη Φιλαρμονική Αθηνών, την New York Choral Society, την σοπράνο Larisa Martínez και την μεσόφωνο Daveda Karanas.

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available