Ο διχαστικός λόγος του Τσίπρα

Ο κ. Αλέξης Τσίπρας. Φωτογραφία αρχείου: EUROKINISSI/ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ.

Οταν ακούς τον Ελληνα Πρωθυπουργό αντιλαμβάνεσαι ότι έχει μία επικοινωνιακή ευκολία, έχει μία άνεση λόγου που θα μπορούσε να τον καταστήσει συμπαθή στους ακροατές του, ακόμη κι αν δεν ανήκουν στον κομματικό μηχανισμό του.

Αυτή ήταν η εντύπωση που έδινε πριν εκλεγεί πρωθυπουργός.

Βεβαίως να πούμε ότι είναι ο μόνος πολιτικός αρχηγός μεγάλου κόμματος που δεν εξελέγη στην ηγεσία του κόμματος με ψήφο από τον λαό κατευθείαν. Επιλέχθηκε από τον πρώην μέντορά του Αλέκο Αλαβάνο που στη συνέχεια στράφηκε εναντίον του.

Νέος άνθρωπος, με συνθήματα που έβρισκαν απήχηση, μέχρι που ακούστηκε το τερατώδες «ή αυτοί θα μας τελειώσουν ή εμείς αυτούς»!

Η μετάλλαξη του Αλέξη Τσίπρα ήταν σταδιακή από το 2015 έως σήμερα και σταδιακά αυξανόμενος ο διχαστικός του λόγος. Οσο μειώνονταν τα ερείσματα στην κοινωνία λόγω τεράστιων λαθών και ψεύτικων υποσχέσεων τόσο αυξανόταν ο διχαστικός του λόγος. Ενίοτε περνούσε τη νοητή γραμμή της υβρεολογίας.

Δεν είναι τυχαία η επιλογή του κ. Τσίπρα σε αυτό τον λόγο.

Πρώτον, δεν έχει τη γνώση να αναφέρεται στο κυβερνητικό έργο όταν πρόκειται για εξειδικευμένα επιχειρήματα. Πόσω μάλλον όταν το κυβερνητικό έργο πάσχει.

Δεύτερον, γνωρίζει ότι λαϊκίζει και ότι μόνο σε κοινωνικά στρώματα που βαριούνται να σκεφτούν απευθύνεται. Προσπαθεί να ενεργοποιεί πάντα το θυμικό και όχι τη λογική των ψηφοφόρων.

Θυμίζει τον Ευάγγελο Γιαννόπουλο, μόνο που ο αείμνηστος είχε γνώση και εμπειρία, αλλά και τα πρωτοσέλιδα της «Αυριανής».

Χρησιμοποιεί ορολογίες που έχουν χάσει την αξία τους και πετάει συνεχώς λάσπες στον ανεμιστήρα.
Χαρακτηρίζει υβριδικό νεοφιλελεύθερο το κόμμα του Κυριάκου Μητσοτάκη, όταν δεν ξέρουν καν τι σημαίνει ο όρος.

Κατηγορεί τη Φώφη Γεννηματά ότι ονειρεύεται συγκυβέρνηση με τη ΝΔ και βεβαίως ήταν ο κύριος υπεύθυνος που λασπολογήθηκε στην αρχή ο επικεφαλής του Ποταμιού, όσο κανείς άλλος.

Οσο η χώρα πλησιάζει σε εκλογές τόσο ανεβαίνει ο διχαστικός του λόγος. Δεν έχει αλλάξει. Χρησιμοποιεί τα ίδια τσιτάτα που ενδεχομένως να τα λέει και ο Μαδούρο. Του στυλ ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι με τους πολλούς και ενάντια στην ελίτ που υπερασπίζεται η ΝΔ.

Ακούγεται αστείο όταν ο κ. Τσίπρας λιάζεται σε γιοτ εφοπλιστών, τους οποίους περιόρισε την οικονομική εθελοντική συνεισφορά στα 75 εκατ. ευρώ από τα 140 που είχε συμφωνηθεί επί Σαμαρά – Βενιζέλου.

Και πέραν τούτου ακούγεται υβριστικό όταν είναι αυτός που αποτελείωσε την μεσαία τάξη.

Θα μπορούσε ο κ. Τσίπρας με την ευφράδειά του να αναφέρεται σε πραγματικά γεγονότα. Ακόμη και να διαστρεβλώνει υποσχέσεις του. Θα μπορούσε σίγουρα να αποφεύγει το διχασμό και το υβρεολόγιο. Δεν το θέλει. Γι’ αυτό είναι φίλος με τον Πολάκη.

Το χειρότερο όμως είναι ότι μέσα σε 4 χρόνια και οι πιο σοβαροί στο κόμμα του άρχισαν πλέον να του μοιάζουν. Ο,τι έλεγε στο άρθρο του και ο πρώην διευθυντής του FBI Τζέιμς Κόμεϊ για τον Τραμπ, ισχύει και για τον Τσίπρα… Με το να μην του αντιτίθεται γίνονται σαν αυτόν.

Ευτυχώς η λαϊκή τιμωρία πλησιάζει.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available