Ο Μιχάλης Δουκάκης για την εκλογική αναμέτρηση του 1988: Εγώ φταίω όχι ο Μπους

Ο Μάικλ Δουκάκης τον Σεπτέμβριο του 1988 (AP Photo/Bob Jordan, File).

ΒΟΣΤΩΝΗ. Ο θάνατος του πρώην προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Τζορτζ Μπους του πρεσβύτερου, έφερε στην επιφάνεια την ομογενειακή διάσταση γεγονότων τα οποία συνδέθηκαν με το πρόσωπό του και επηρέασαν άμεσα την Ομογένεια, η οποία ίσως να ήταν διαφορετική κατά πολύ για τον εξής λόγο:

Ο Μιχάλης Δουκάκης, ο οποίος έχει γίνει ο θρύλος της Ομογένειας, ήταν ο πρώτος από τα σπλάγχνα της ο οποίος τόλμησε το έτος 1988 και χτύπησε την πόρτα του Λευκού Οίκου και μάλιστα πλησίασε τόσο κοντά, έχοντας αντιμέτωπό του τον αείμνηστο Τζορτζ Μπους τον πρεσβύτερο.

Υπενθυμίζεται ότι η συντριπτική πλειοψηφία της Ομογένειας τάχθηκε στο πλευρό του Μιχάλη Δουκάκη. Ηταν ένας ξεσηκωμός αυθόρμητος διότι υπήρχε το συνειδός ότι ο Ελληνισμός της Αμερικής έγραφε ιστορία. Οτι η Ομογένεια είχε ενηλικιωθεί σε τέτοιο μάλιστα σημείο που διεκδικούσε τον Λευκό Οίκο.

Και γιατί όχι; Μήπως οι άλλοι που είχαν γίνει ή που θα γίνονταν, όπως ο Τζορτζ Μπους ο νεότερος, ήταν καλύτεροι από τον Δουκάκη; Τη στιγμή που η Αμερική έβγαλε για Πρόεδρο τον Ρίγκαν, γιατί να μην εκλέξει τον Δουκάκη ο οποίος είχε δύναμη λόγου, παιδείας, δημοτικότητα;

Βέβαια αυτό που δεν είχε ο Δουκάκης ήταν ο μηχανισμός και τα κυκλώματα έναντι του Μπους. Να πούμε και τούτο, πως υπήρξαν και μερικοί τότε, ανάμεσά τους και ο μακαριστός Ιάκωβος, που για τους δικούς τους λόγους ήταν ακόλουθοι και υπερασπιστές του Μπους. Δυστυχώς χάθηκε η ευκαιρία διότι ο Δουκάκης δεν έκανε αντεπίθεση στις επιθέσεις του Μπους κι έτσι του επέτρεψε και δημιούργησε αμφιβολίες στις καρδιές των ψηφοφόρων.

Συγκεκριμένα, ο Δουκάκης είχε προβάδισμα από τον Μπους κατά 20 μονάδες έως ότου η εκστρατεία του Μπους χρησιμοποίησε δοκιμαστικά την αποφυλάκιση του Γουίλι Χόρτον (William R. Horton), ενός Αφροαμερικανού κατάδικου για έγκλημα, ο οποίος είχε αποφυλακισθεί βάσει ενός προγράμματος που υπήρχε στην πολιτεία της Μασαχουσέτης στην οποία κυβερνήτης ήταν ο Μιχάλης Δουκάκης.

Ευρισκόμενος ο Χόρτον εκτός φυλακής, βίασε μία γυναίκα και μαχαίρωσε τον σύντροφό της, με αποτέλεσμα να ξεσηκωθεί κατακραυγή εναντίον του Δουκάκη και η εκστρατεία του Μπους να το κάνει σημαία εναντίον του, παρουσιάζοντάς τον με αλλεπάλληλες διαφημίσεις στα Μέσα Ενημέρωσης ως τον πολιτικό και υποψήφιο εκείνον ο οποίος ανέχεται τους εγκληματίες, τους αποφυλακίζει και τους προστατεύει.

Η αντίδραση του Δουκάκη, ο οποίος σήμερα διανύει το 85ο έτος της ηλικίας του, και εξακολουθεί να διδάσκει στα πανεπιστήμια Northeastern της Βοστώνης και της Καλιφόρνιας, δεν ήταν δυναμική, αλλά χαλαρή και για την οποία βέβαια στο τέλος το μετάνιωσε όπως επανειλημμένα έχει δηλώσει σε συνεντεύξεις στον «Εθνικό Κήρυκα», αλλά και πρόσφατα το υπενθύμισε σε δηλώσεις του στο Ειδησεογραφικό Πρακτορείο «Associated Press» όταν είπε:

«Κοιτάξτε ήταν δικό μου λάθος που δεν ξεκίνησε μία ισχυρή άμυνα γι’ αυτό το θέμα και δεν μέμφομαι κανέναν άλλον αλλά τον εαυτό μου». Πρόσθεσε πως «όφειλα να είχα κάνει πολύ καλύτερη δουλειά να αντιμετωπίσω αυτό το θέμα».

Ο Δουκάκης έχασε την ευκαιρία τότε κατά την προεκλογική εκστρατεία να αναδείξει το θέμα της επιείκειας του ομοσπονδιακού προγράμματος αποφυλάκισης βαρυποινιτών εγκληματιών, το οποίο καθιερώθηκε όταν Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ ήταν ο Μπους.

Ο Δουκάκης είπε επίσης, πως «η μεγαλύτερη επιτυχία του Τζορτζ Μπους ήταν η προσπάθειά του να τερματιστεί ο Ψυχρός Πόλεμος».

Πρόσθεσε πως «αυτονόητα διαφωνούσαμε πολύ έντονα για θέματα εσωτερικής πολιτικής και τακτικής και δεν ήμουν ενθουσιασμένος με το είδος της προεκλογικής εκστρατείας που διεξήγαγε, αλλά νομίζω ότι η μεγαλύτερη συνεισφορά του ήταν η διαπραγμάτευση με τον Σοβιετικό ηγέτη Μιχαήλ Γκορμπατσόφ να λήξει ο Ψυχρός Πόλεμος». Πρόσθεσε πως «αυτό που είναι ειρωνικό και ανησυχητικό σήμερα, καθώς φεύγει ο Τζορτζ Μπους, είναι ο γεγονός ότι οδηγούμαστε πάλι σε έναν άλλον βλακώδη Ψυχρό Πόλεμο».

Ο Δουκάκης και ο Μπους δεν έγιναν ποτέ φίλοι, ωστόσο συναντήθηκαν μερικές φορές μετά τις εκλογές τις οποίες κέρδισε ο Μπους, ο οποίος υπηρέτησε μία μόνο Προεδρική θητεία, συμπεριλαμβανομένης και της συνάντησης του Δεκεμβρίου του 1998 στην οικία του Αντιπροέδρου.

Ο Δουκάκης όντας άνθρωπος εκ φύσεως ανώτερος και ευγενικός ούτε καν ανέφερε στους Μπους το θέμα του κατάδικου Χόρτον το οποίο ουσιαστικά του κόστισε την Προεδρία.

Υπενθυμίζεται ακόμα η στενή φιλία και εγγύτητα του αείμνηστου Αρχιεπισκόπου Ιακώβου με τον Μπους, ο οποίος δεν έκρυβε την προτίμηση και βοήθειά του προς τον υποψήφιο Μπους, παρά τις περί του αντιθέτου προσπάθειες που είχε καταβάλλει στην Κληρικολαϊκή Συνέλευση της Βοστώνης να δείξει συμπάθεια και προς τον Δουκάκη.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *