«Ο πολιτικός μηχανικός Ανδρέας Κ. Δρακόπουλος», συνδέει την Αθήνα με το παρελθόν της (βίντεο)

Πλήθος κόσμου στην παρουσίαση του βιβλίου. Στο βήμα ο συλλέκτης Γιάννης Λ. Λάμπρου στο αρχείο του οποίου στηρίχθηκε η έκδοση. Φωτογραφία: Εθνικός Κήρυξ.

ΑΘΗΝΑ. Το βιβλίο του συλλέκτη Γιάννη Λ. Λάμπρου «Ο πολιτικός μηχανικός Ανδρέας Κ. Δρακόπουλος. Οδοιπορικό σε οικοδομικά και τεχνικά έργα που σχεδίασε και επέβλεψε (1912-1945)» που συνδέει το παρελθόν της Αθήνας -και όχι μόνο- με το παρόν και δείχνει την ιστορική συνέχεια των κτηρίων και εν τέλει της ζωής στις πόλεις προς τα εμπρός, παρουσιάστηκε την Δευτέρα, παρουσία πλήθους κόσμου στον Φάρο του Κέντρου Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος.

Ενδεικτικό της συνέχειας σε μία πόλη, την οποία αναδεικνύει το βιβλίο, πέρα από το σπάνιο υλικό που υπάρχει στις σελίδες του, είναι ότι η κατασκευή του πρωτοποριακού για την εποχή έργου του Ιπποδρόμου στο Δέλτα Φαλήρου έγινε από τον πολιτικό μηχανικό Ανδρέα Κ. Δρακόπουλο, στο σημείο όπου δεκαετίες αργότερα «γεννήθηκε», με δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος και προεδρεύοντος του συνονόματου, εγγονού του, Ανδρέα Κ. Δρακόπουλου, το Κέντρο Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος.

Ειδικότερα, το βιβλίο είναι αφιερωμένο στον πολιτικό μηχανικό Ανδρέα Κ. Δρακόπουλο (1891-1973),  ο οποίος ήταν μέτοχος και τεχνικός διευθυντής σε μία από τις μεγαλύτερες κατασκευαστικές εταιρίες των δεκαετιών 1920 και 1930, την «Εργοληπτική ΑΕ» που προήλθε από τη συγχώνευση με τη «Γενική Εταιρία Μπετόν Αρμέ», και οι δύο δημιουργήματα του πολιτικού μηχανικού Μόσχου Διαμαντόπουλου.

Ο Ανδρέας Δρακόπουλος, σχεδίασε, επέβλεψε και είχε την ευθύνη μεγάλου αριθμού ιδιωτικών και δημοσίων έργων, τα περισσότερα από τα οποία πραγματοποιήθηκαν στην Αθήνα. Το έργο του αναδεικνύεται μέσα από ένα σπάνιο υλικό, αυτό του Αρχείου της «Εργοληπτικής» που διέσωσε ο συλλέκτης Γιάννης Λ. Λάμπρου.

Χιλιάδες έγγραφα, φωτογραφίες και σχέδια δίνουν πληροφορίες για την κατασκευή  εκατοντάδων κτηρίων -κάθε χρήσης-, πληροφορίες που για πρώτη φορά έρχονται στο φως εμπλουτίζοντας τις γνώσεις μας για κτήρια, πολεοδομικά και τεχνικά θέματα αλλά και για το έργο σπουδαίων αρχιτεκτόνων και πολιτικών μηχανικών που συνεργάστηκαν με την «Εργοληπτική».

Στο βήμα η συντονίστρια της MONUMENTA, αρχαιολόγος, Ειρήνη Γρατσία. Στο πάνελ, από αριστερά, ο κ. Σταύρος Ζουμπουλάκης, ο κ. Παναγιώτης Τουρνικιώτης ο κ. Δημήτρης Φιλιππίδης και ο Γιάννης Λ. Λάμπρου. Φωτογραφία: Εθνικός Κήρυξ.

Την παρουσίαση του βιβλίου διοργάνωσε η MONUMENTA (αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία για την προστασία της φυσικής και της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς Ελλάδας και Κύπρου), που ανέλαβε και την έκδοση. Στην εκδήλωση μίλησαν η αρχαιολόγος, επιμελήτρια του βιβλίου και συντονίστρια της MONUMENTA κ. Ειρήνη Γρατσία, ο πρόεδρος του Εφορευτικού Συμβουλίου της Εθνικής Βιβλιοθήκης Ελλάδος (ΕΒΕ), κ. Σταύρος Ζουμπουλάκης, ο καθηγητής του Ε.Μ.Π. κ. Παναγιώτης Τουρνικιώτης, ο ομότιμος καθηγητής του Ε.Μ.Π. κ. Δημήτρης Φιλιππίδης και ο συγγραφέας, Γιάννης Λ. Λάμπρου.

Μετά την εισαγωγική ομιλία της κ. Γρατσία, η οποία έδωσε στοιχεία για την MONUMENTA και το βιβλίο, σύντομο χαιρετισμό, γεμάτο από συγκίνηση με πολλές ευχαριστίες για το ΙΣΝ και προσωπικά τον συμπρόεδρο του Ιδρύματος, κ. Ανδρέα Δρακόπουλο και στα αδέρφια του, Ευγενία και Αλέξανδρο, απεύθυνε ο συλλέκτης Γιάννης Λ. Λάμπρου.

Ο κ. Λάμπρου είδε το πλούσιο αρχειακό του υλικό να «παίρνει μορφή» και να διανέμεται πλέον στο ευρύ κοινό προς ανάγνωση και έρευνα. «Μέσα από την λήθη να ζωντανέψουμε την ιστορία κτηρίων που κοσμούν μέχρι σήμερα την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, αλλά και αυτών που κατεδαφίστηκαν μεταπολεμικά», πρόσθεσε για την προσπάθεια διάσωσης σε συνεργασία με την MONUMENTA.

Από την παρουσίαση του βιβλίου. Στο βήμα ο κ. Ζουμπουλάκης. Φωτογραφία: Εθνικός Κήρυξ.

Λίγο πριν ο κ. Σταύρος Ζουμπουλάκης της ΕΒΕ, αναφέρθηκε στην ιστορία των κτηρίων της Αθήνας και πως μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο είχε «εξαφανιστεί» μεγάλο μέρος αυτών, καθώς και οι ιστορίες τους, είτε τεχνικές λεπτομέρειες της κατασκευής, είτε αφηγήσεις ανθρώπων που έζησαν σε αυτά ή γνώριζαν σχετικά.

Υπογράμμισε τη σημασία του έργου της MONUMENTA να διασωθεί αυτή η κληρονομιά και πώς αυτό θα πρέπει να διευρυνθεί και μίλησε για «πεπρωμένο» όσον αφορά στη συνάντηση της μη κερδοσκοπικής αυτής εταιρείας με τον συλλέκτη, Γιάννη Λ. Λάμπρου.

Η ΕΒΕ, τόνισε ο κ. Ζουμπουλάκης, μετά και την μετεγκατάστασή της στο ΚΠΙΣΝ, «είναι εδώ», σε μία πολύ καλή συγκυρία να παραλάβει αρχεία, να τα συντηρήσει, να τα αναδείξει, να τα ψηφιοποιήσει και να τα παραδώσει στο ευρύτερο κοινό, επιστημονικό και μη. «Τώρα είναι η στιγμή», δήλωσε.

Ο καθηγητής, Παναγιώτης Τουρνικιώτης, στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία του αρχείου της «Εργοληπτικής», που απέκτησε ο Γιάννης Λάμπρου και στο οποίο στηρίχθηκε η έκδοση για την διάσωση της κληρονομιάς της συγκρότησης της πόλης της Αθήνας, που είναι παράλληλη με την ιστορία της οικοδομής.

Ο ομότιμος καθηγητής, Δημήτρης Φιλιππίδης, με αφηγηματική προσέγγιση, μίλησε για την δική του έρευνα επί του οπλισμένου σκυροδέματος, το οποίο στις αρχές του 20ου αιώνα άλλαξε την ιστορία των κατασκευών στην Ελλάδα. Αναφέρθηκε στο πόσο πολύτιμο είναι τελικά το αρχείο του Γιάννη Λ. Λάμπρου για το έργο του πολιτικού μηχανικού Ανδρέα κ. Δρακόπουλου και της εταιρείας «Εργοληπτικής».

Ο συμπρόεδρος του ΙΣΝ, κ. Ανδρέας Δρακόπουλος με τον συλλέκτη, κ. Γιάννη Λ. Λάμπρου και την αρχαιολόγο, συντονίστρια της MONUMENTA, κ. Ειρήνη Γρατσία. Φωτογραφία: ΙΣΝ/Μαριλένα Κατσίνη.

Στα εισαγωγικά σημειώματα του βιβλίου, ξεχωρίζει αυτό των εγγονιών του Ανδρέα Κ. Δρακόπουλου, Ευγενίας, Αλέξανδρου και Ανδρέα Δρακόπουλου:

Ο συγγραφέας Γιάννης Λάμπρου έχει επιτύχει με αφοσίωση, συνέπεια και αγάπη να συλλέξει ένα τεράστιο αρχειακό υλικό, που στο μεγαλύτερο μέρος του αφορά την αρχιτεκτονική της Αθήνας, διασώζοντας έτσι τεράστιο όγκο πολύτιμων ιστορικών στοιχείων για την κατασκευή σημαντικών κτηρίων και τον ρόλο πολλών εκ των πρωταγωνιστών στην οικοδομική ανάπτυξη της πόλεως τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα.

Το ευρύτερο έργο του Γιάννη Λάμπρου, ελάχιστο τμήμα του οποίου είναι το παρόν λεύκωμα, αποτελεί ανεκτίμητη συνεισφορά στη διάσωση και την τεκμηρίωση αυτής της ιδιαίτερης πτυχής της ιστορίας της νεότερης Αθήνας.

Ειδικότερα, μέσα από τον φωτογραφικό υλικό, τα σχέδια και τα έγγραφα που παρουσιάζονται η οικογένειά μας έμαθε πολλά για την προσωπικότητα και την επαγγελματική διαδρομή του παππού μας, Ανδρέα Κ. Δρακόπουλου, και τη σημαντική συνεισφορά του στην οικοδομική δραστηριότητα της εποχής του.

Επίβλεψη έργου από τον Ανδρέα Κ. Δρακόπουλο. Φωτογραφία του συλλέκτη Γιάννη Λάμπρου από το αρχείο της «Εργοληπτική». Ευγενική παραχώρηση στον «Ε.Κ.» από την MONUMENTA.

Ιδιαίτερη συγκίνηση νιώσαμε όταν είδαμε μέσα από φωτογραφίες και έγγραφα τον παππού μας να να επιβλέπει την κατασκευή του Ιππόδρομου στο Δέλτα του Φαλήρου, εκεί όπου μετά από δεκαετίες κτίστηκε το Κέντρο Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Τότε το έργο μεταμόρφωσε την περιοχή που μάστιζαν τα έλη, τώρα το Κέντρο Πολιτισμού μετέτρεψε την περιοχή σε μια όαση πολιτισμού.

Για όλα τα παραπάνω θα θέλαμε να εκφράσουμε στον Γιάννη Λάμπρου τις θερμότερες ευχαριστίες μας. Ευχαριστίες θα θέλαμε να εκφράσουμε στη MONUMENTA και ειδικά στην αρχαιολόγο Ειρήνη Γρατσία για την όλη συνεισφορά και στον αρχιτέκτονα Γιώργο Νίνο για την ταύτιση πολλών κτηρίων και την επεξεργασία αεροφωτογραφιών της Αθήνας. Τέλος, ευχαριστούμε ιδιαιτέρως τον Βασίλη Κασκαρέλη και τον Θεόδωρο Μαραβέλια για τη συνεργασία τους προκειμένου το βιβλίο να γίνεο πραγματικότητα.

Από την παρουσίαση του βιβλίου. Στην πρώτη σειρά διακρίνονται από δεξιά: Γιάννης Μπιλιμάτσης, Λίτσα Διαματάρη, Αννα Κασκαρέλη, Βασίλης Κασκαρέλης, Μαίρη Διαμαντοπούλου, Ελένη Μερκάτη-Δρακοπούλου, Ειρήνη Βαζαίου, Δημήτρης Βαζαίος. Φωτογραφία: Εθνικός Κήρυξ.

Ο κ. Γιάννης Λ. Λάμπρου αναφέρει:

Μία από τις σημαντικότερες κατασκευαστικές εταιρείες των δεκαετιών του 1920 και 1930 υπήρξε η «Εργοληπτική», δημιούργημα του πολιτικού μηχανικού Μόσχου Α. Διαμαντόπουλου. Η εταιρεία ανέλαβε μεγάλο αριθμό ιδιωτικών και δημοσίων έργων, τα περισσότερα από τα οποία πραγματοποιήθηκαν στην Αθήνα. Σπουδαίοι αρχιτέκτονες και πολιτικοί μηχανικοί ανέλαβαν να σχεδιάσουν και να κατασκευάσουν κτήρια που κοσμούν μέχρι σήμερα τις ελληνικές πόλεις.

Το παρόν λεύκωμα είναι αφιερωμένο σε έναν από τους πολιτικούς μηχανικούς της «Εργοληπτικής», στον Ανδρέα Κ. Δρακόπουλο, μέτοχο και τεχνικό διευθυντή της εταιρείας, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την κατασκευή μεγάλου αριθμού έργων της.

Στο βήμα ο συλλέκτης, Γιάννης Λ. Λάμπρου. Φωτογραφία: Εθνικός Κήρυξ.

Οι πληροφορίες, οι φωτογραφίες και το αρχειακό υλικό που αναδεικνύουν τη ζωή και κυρίως το έργο του Ανδρέα Δρακόπουλου, προέρχεται από το προσωπικό μου αρχείο, το οποίο περιλαμβάνει μεγάλο τμήμα του αρχείου της «Εργοληπτικής». Με το βιβλίο αυτό φιλοδοξώ να ξεκινήσει η παρουσίαση του πλούσιου αυτού αρχείου που παρέχει πλήθος πληροφοριών για την κατασκευαστική διαδικασία των κτηρίων, ειδικών αυτών που κτίστηκαν με οπλισμένο σκυρόδεμα, αλλά και για την ιστορία της εταιρείας και των πόλεων, στις οποίες αναγέρθηκαν τα κτήριά της.

Ο Ανδρέας Κ. Δρακόπουλος (1891 – 1973) ήταν ένας άνθρωπος με όραμα και αστείρευτη δημιουργικότητα. Ανέλαβε να σχεδιάσει και να κατασκευάσει έργα στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις με επαγγελματισμό και αγάπη, όπως αποκαλύπτουν τα απειράριθμα έγγραφα και οι φωτογραφίες των έργων. Ενα από αυτά, για το οποίο διαθέτουμε πλήθος στοιχείων είναι ο Ιππόδρομος στο Δέλτα του Φαλήρου.

Ο Ανδρέας Δρακόπουλος, το 1924, ήταν υπεύθυνος του έργου που σχεδίασε ο αρχιτέκτων Αλέξανδρος Νικολούδης και αναβάθμισε την ταλαιπωρημένη από το έλος περιοχή. Εκεί, όπου σήμερα βρίσκεται το Κέντρο Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος.

Το λεύκωμα «Ο πολιτικός μηχανικός Ανδρέας Κ. Δρακόπουλος» προσφέρει μία πλούσιοα συλλογή φωτογραφιών της περιόδου 1912 – 1945. Αποτελεί μία παρουσίαση του φωτογραφικού και αρχειακού υλικού της συλλογής και ευελπιστώ λοτι θα φανεί χρήσιμο σε ειδικούς και στο ευρύ κοινό.

Τοβιβλίο χωρίζεται σε δύο ενότητες. Στην πρώτη περιλαμβάνονται φωτογραφίες και έγγραφα από την περίοδο των σπουδών και της θητείας του Ανδρέα Δρακόπουλου, ως στρατιωτικού μηχανικού, στην περιφέρεια της Ηπείρου την περίοδο 1913-17, καθώς επίσης υλικό που παρουσιάζει τις εταιρίες, «Μπετόν Αρμέ» και «Εργοληπτική», στις οποίες εργάστηκε.

Στη δεύτερη ενότητα παρουσιάζονται τα κτήρια και τα έργα που επέβλεψε στο πλαίσιο της συνεργασίας του με τις παραπάνω εταιρείες.

Συγκεκριμένα παρουσιάζονται σχέδια, έγγραφα, επιστολές και φωτογραφίες των κτηρίων κατά την κατασκευή και μετά την ολοκλήρωσή τους.

Από την παρουσίαση του βιβλίου. Φωτογραφία: Εθνικός Κήρυξ.

Η κ. Ειρήνη Γρατσία, αρχαιολόγος, συντονίστρια MONUMENTA, από την πλευρά της επισημαίνει:

Τα πέντε τελευταία χρόνια η Αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία για την προστασία της φυσικής και αρχιτεκτονικής κληρονομιάς Ελλάδας και Κύπρου, MONUMENTA, καταγράφει και ερευνά τα κτήρια που κτίστηκαν τον 19ο και το πρώτο μισό του 20ού αιώνα στην Αθήνα και στην Θεσσαλονίκη με αποκλειστική δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος. Χιλιάδες κτήρια, ανεξάρτητα από την χρήση τους ή τον βαθμό διατήρησης, γεμάτα ζωή ή εγκαταλειμμένα, είναι πια καταχωρισμένα στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων www.docathens.org.

Η έρευνα δεν περιορίζεται στη φωτογράφιση και την καταγραφή, αλλά αναζητά πληροφορίες, μέσα από συνεντεύξεις, από τους ιδιοκτήτες και τους ενοίκους -παλαιούς και νυν- των κτηρίων και μέσα από ιδιωτικά και δημόσια αρχεία.

Και τα δυο, προφορικές μαρτυρίες και αρχεία, αναδεικνύουν αναμνήσεις, συναισθήματα, ιστορίες αποκαλύπτοντας ότι τα κτήρια δεν είναι μόνο κέλυφος, είναι μικρές και μεγάλες ιστορίες και κυρίως μιλούν για τους ανθρώπους που τα έφτιαξαν και τα έζησαν.

Σε αυτή μας την αναζήτηση γνωρίσαμε τον συλλέκτη Γιάννη Λάμπρου, που εδώ και πολλά χρόνια συλλέγει αρχεία που αφορούν σε μεγάλο βαθμό παλαιά κτήρια. Ενα από αυτά είναι το αρχείο της κατασκευαστικής εταιρείας «Εργοληπτική ΑΕ», ένα αρχείο θησαυρός για την ιστορία και την αρχιτεκτονική της Αθήνας, του Πειραιά, της Θεσσαλονίκης και άλλων πόλεων.

Σχέδιο της πολυκατοικίας Παπαλεονάρδου, στην οδό Πατησίων, 61. Φωτογραφία του συλλέκτη Γιάννη Λάμπρου από το αρχείο της «Εργοληπτική». Ευγενική παραχώρηση στον «Ε.Κ.» από την MONUMENTA.

Τα πολυάριθμα τεκμήρια (έγγραφα, σχέδια, φωτογραφίες) για εκατοντάδες κτίσματα, κατά κύριο λόγο γνωστών αρχιτεκτόνων, είναι ένα μοναδικό εύρημα που σώθηκε χάρη στην επιμονή και το απεριόριστο ενδιαφέρον του συλλέκτη. Στόχος είναι σιγά σιγά το αρχειακό υλικό να αναδειχθεί και να γίνει γνωστό στο επιστημονικό και ευρύ κοινό.

Το παρόν λεύκωμα αποτελεί ένα πρώτο βήμα και είναι αφιερωμένο σε έναν από τους πιο σημαντικούς συνεργάτες της «Εργοληπτικής», τον πολιτικό μηχανικό Ανδρέα Κ. Δρακόπουλο, που με τις γνώσεις του, την πλούσια εμπειρία του και τη μεθοδικότητά του σχεδίασε και κυρίως κατασκεύασε πολυάριθμα κτήρια. Τα τεκμήρια που παρουσιάζονται έφεραν στο φως έργο του, άγνωστο πριν την εύρεση του αρχείου, όπως άγνωστη ήταν η κατασκευαστική διαδικασία των περισσότερων κτηρίων που ανέλαβε.

Η αξία του αρχείου είναι μέγιστη και είναι μεγάλη χαρά για τη MONUMENTA που συμμετέχει σε όλη αυτή την προσπάθεια.

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Ειδικότερα, το βιβλίο είναι αφιερωμένο στον πολιτικό μηχανικό  Ανδρέα Κ. Δρακόπουλο (1891-1973),  ο οποίος ήταν μέτοχος και τεχνικός διευθυντής σε μία από τις μεγαλύτερες κατασκευαστικές εταιρίες των δεκαετιών 1920 και 1930, την «Εργοληπτική ΑΕ» που προήλθε από τη συγχώνευση με τη «Γενική Εταιρία Μπετόν Αρμέ», και οι δύο δημιουργήματα του πολιτικού μηχανικού Μόσχου Διαμαντόπουλου.

Ο Ανδρέας Δρακόπουλος, σχεδίασε, επέβλεψε και είχε την ευθύνη μεγάλου αριθμού ιδιωτικών και δημοσίων έργων, τα περισσότερα από τα οποία πραγματοποιήθηκαν στην Αθήνα. Το έργο του αναδεικνύεται μέσα από ένα σπάνιο υλικό, αυτό του Αρχείου της «Εργοληπτικής» που διέσωσε ο συλλέκτης Γιάννης Λάμπρου.

Χιλιάδες έγγραφα, φωτογραφίες και σχέδια δίνουν πληροφορίες για την κατασκευή  εκατοντάδων κτηρίων -κάθε χρήσης-, πληροφορίες που για πρώτη φορά έρχονται στο φως εμπλουτίζοντας τις γνώσεις μας για κτήρια, πολεοδομικά και τεχνικά θέματα αλλά και για το έργο σπουδαίων αρχιτεκτόνων και πολιτικών μηχανικών που συνεργάστηκαν με την «Εργοληπτική».

Το εξώφυλλο του βιβλίου για τον Ανδρέα Κ. Δρακόπουλο.

Το 340 σελίδων βιβλίο χωρίζεται σε δύο ενότητες.

Στην πρώτη περιλαμβάνονται φωτογραφίες και έγγραφα από την περίοδο των σπουδών και της θητείας του Ανδρέα Δρακόπουλου, ως στρατιωτικού μηχανικού, στην περιφέρεια της Ηπείρου την περίοδο 1913-17, καθώς επίσης υλικό που παρουσιάζει τις εταιρίες, «Μπετόν Αρμέ» και «Εργοληπτική».

Στη δεύτερη ενότητα παρουσιάζονται τα κτήρια και τα έργα που επέβλεψε στο πλαίσιο της συνεργασίας του με τις παραπάνω εταιρίες.

Συγκεκριμένα παρουσιάζονται σχέδια, έγγραφα, επιστολές και φωτογραφίες των κτηρίων κατά την κατασκευή και μετά την ολοκλήρωσή τους.

Ενδεικτικά αναφέρουμε ορισμένα από τα έργα που επέβλεψε:

Το κτήριο Γκίνη στο Ε.Μ.Π., το Μέγαρο του Χρηματιστηρίου, την οικοδομή Γεωργίου Βεντούρη (ξενοδοχείο Μαζέστικ) στην οδό Πανεπιστημίου, την επέκταση του ξενοδοχείου «Μεγάλη Βρετανία», την οικοδομή Μαλλούχου στην οδό Πραξιτέλους, τους Μύλους Αγίου Γεωργίου στο Κερατσίνι, την καπναποθήκη Τρ. Βάρδα στη Θεσσαλονίκη, το Μέγαρο Βάτη στον Πειραιά και πολλά άλλα.

Βιογραφικό Ανδρέα Κ. Δρακόπουλου

Ο Ανδρέας Δρακόπουλος γεννήθηκε το 1891 στον Ατσίλοχο Γορτυνίας. Πέρασε τα παιδικά του χρόνια σε μια τοποθεσία με πλούσιο φυσικό περιβάλλον και μνημειακό πλούτο. Στις αρχές του 20ού αιώνα τον βρίσκουμε στην Αθήνα να σπουδάζει στη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών του Ε.Μ.Π. που ιδρύθηκε το 1887.

Αποφοίτησε το 1912 και την ίδια χρονιά ξεκίνησε τη στρατιωτική του θητεία στην Ηπειρο. Υπηρέτησε την Ε’ Διεύθυνση Μηχανικού, όπου ασχολήθηκε με τον σχεδιασμό και την κατασκευή διαφόρων στρατιωτικών έργων, όπως του Στρατώνα Ιωαννίνων.

Με την ολοκλήρωση της στρατιωτικής του θητείας, το 1918, ανέλαβε τη θέση του Τεχνικού Διευθυντή της Γενικής Εταιρείας Beton Arme Διαμαντόπουλος & ΣΙΑ. Τη θέση αυτή διατήρησε και μετά τη συγχώνευση της εταιρείας με τη «Γενική Εργοληπτική».

Ο Ανδρέας Δρακόπουλος, το διάστημα 1918 – 1945, όσο δηλαδή συνεργάστηκε με την κατασκευαστική εταιρεία, σχεδίασε και, κυρίως επέβλεψε την κατασκευή εκατοντάδων κτηρίων στην Αθήνα, τον Πειραιά, τη Θεσσαλονίκη κ.α. Συνεργάστηκε με σπουδαίους αρχιτέκτονες (Ι. Ζολώτα, Α. Κριεζή, Εμμ. Κριεζή, Κ. Κιτσίκη, Εμμ. Λαζαρίδη, Α. Μεταξά, Αλ. Νικολούδη κ.ά.), τα έργα των οποίων υλοποίησε υποδειγματικά, ως βαθύς γνώστης του νέου υλικού κατασκευής, του οπλισμένου σκυροδέματος, που η χρήση του ξεκίνησε τη δεκαετία του 1910 και κορυφώθηκε την δεκαετία του 1930.

Ενδεικτικά αναφέρουμε το κτήριο Γκίνη στο Ε.Μ.Π. το μέγαρο του Χρηματιστηρίου, την οικοδομή Γεωργίου Βεντούρη (ξενοδοχείο Μαζέστικ) στην οδό Πανεπιστημίου, την επέκταση του ξενοδοχείου «Μεγάλη Βρετανία», την οικοδομή Μαλλούχου στην οδό Πραξιτέλους, τον Ιππόδρομο στο Δέλτα Φαλήρου, την κατοικία του Δ. Σκαρμούτσου στον Πειραιά, τους μύλους Αγίου Γεωργίου στο Κερατσίνι, την καπναποθήκη Τρ. Βάρδα στη Θεσσαλονίκη και πολλά άλλα.

Ηταν μέλος του Τ.Ε.Ε με αριθμό μητρώου 351.

Εγγραφα, σχέδια και φωτογραφίες του αρχείου της «Εργοληπτικής» παρουσιάζουν ένα δραστήριο και μεθοδικό μηχανικό, που παρακολουθεί ανελλιπώς την κατασκευή, οργανώνει αποτελεσματικά τα συνεργεία και επιλύει άμεσα κάθε τεχνικό πρόβλημα. Καθοριστική λοιπόν η συμβολή του στον μεγάλο αριθμό κατασκευασμένων έργων από την εταιρεία στην οποία εργάζεται, αλλά και συμμετέχει ως μέλος της στο Διοικητικό Συμβούλιο.

Στα χρόνια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου η «Εργοληπτική» υπολειτουργεί και ο Ανδρέας Δρακόπουλος έχει την ευθύνη της διανομής τροφίμων στους εργαζομένους. Μετά τον πόλεμο η εταιρεία δεν θα ξαναβρει την παλιά της δυναμική. Ο βασικός της συνεργάτης θα παραιτηθεί το 1945 από μέλος του Δ.Σ. και θα ασχοληθεί με άλλες δραστηριότητες.

Ο Ανδρέας Δρακόπουλος νυμφεύθηκε τη Μαρία Νιάρχου, αδελφή του εφοπλιστή Σταύρου Νιάρχου και απέκτησαν έναν γιο, τον Κωνσταντίνο Δρακόπουλο.

Απεβίωσε το 1973.

Από την παρουσίαση του βιβλίου. Φωτογραφία: Εθνικός Κήρυξ.

Ο κ. Λάμπρου γράφει στον επίλογο

Στιγμες όπως αυτή, όταν ολοκληρώνεται η γοητευτική, γεμάτη ένταση και συγκίνηση διαδρομή στο αρχείο της «Εργοληπτικής», έρχεται σαν λογική απόρροια του ταξιδιού μας το χρέος. Τι εννοούμε λέγοντας χρέος; Ξεφυλλίζοντας το κολοσσιαίο σε έκταση και τόσο σπουδαίο σε πληρότητα αρχείο, το οποίο αποτελείται από χιλιάδες έγγραφα, αρχιτεκτονικά σχέδια, σπανιότατα και κάθε είδους τεκμήρια, δεν θαυμάζουμε μόνο, αλλά -ας μου επιτραπεί η έκφρασ- τρομάζουμε.

Ενας δέος μας καταλαμβάνει και μας οδηγεί προ των ευθυνών μας. Ανθρωποι κραταιοί, διάσημοι επιστήμονες με αναμφισβήτητο κύρος και εργασία πάλεψαν όλη τους τη ζωή και άφησαν σε εμάς τους νεότερους μια παρακαταθήκη πλούσια και αξιολόγη.

Αρχιτέκτονες και μηχανικοί, όπως ο Αναστάσιος Μεταξάς, ο Αλέξανδρους Νικολούδης, ο Ανδρέας Κριεζής, ο Ιωάννης και Μιλτιάδης Αξελός, ο Ιωάννης Υδραίος, ο Κώστας Κιτσίκης, ο Παναγιώτης Σαρρής, ο Γεώργιος Διαμαντόπουλος, ο Ιωάννης Δεσποτόπουλος, ο Ιωάννης Ζολώτας, ο Κωνσταντίνος Κυριακίδης, ο Λεωνίδας Μπόνης, ο Ανδρέας Δρακόπουλος, ο Μόσχος Διαμαντόπουλος, ο Αναστάσιος Ορλάνδος, ο Διονύσιος Παπαλεονάρδος, ο Χαρίλαος Γκορίτσας, ο Νικόλαος Μπαλάνος, ο Ηλίας Οικονόμου, μαζί με τους δεκάδες συνεργάτες τους, τεχνίτες διαφόρων ειδικοτήτων και εργαζόμενους, σχεδόν χειρωνακτικά και με ελάχιστα μέσα κατάφεραν το ακατόρθωτο. Εδωσαν την ψυχή τους και δημιούργησαν αντιστοίχως έργα μα ψυχή. Κτήρια σε τέλεια μορφή, έργα με ποιότητα ήταν ο απότοκος της προσπάθειάς τους. Κτήρια που διασώθηκαν από την μεταπολεμική μανία της αντιπαροχής, αντέχουν στον χρόνο και ως αληθινά διαμάντια κοσμούν την Αθήνα, τον Πειραιάς και άλλες πόλεις δίνοντάς τους χρώμα και αξία.

Τα κτήρια αυτά του Μεσοπολέμου διαμορφώνουν ένα περιβάλλον τόσο ξεχωριστό, τόσο ανθρώπινο, τόσο ζεστό. Αυτή είναι η επιτυχία τους, η απόλυτη επιβράβευση του κόπου τους. Εργο που δεν οφείλουμε μόνο -και πολλές φορές ανούσια- να μνημονεύουμε, αλλά διακρώς να το τιμούμε (εκτιμούμε) και να το «αποκαλύπτουμε» στους νεότερους.

Αυτό είναι το χρέος μας. Αυτό το χρέος έρχεται με αυτό το υπέροχο αρχείο των εγγράφων, των σχεδίων, των φωτογραφιών της «Εργοληπτικής», αβίαστα και δυνατά να μας υπενθυμίσει, ταράζοντας τα νερά και βγάζοντάς μας από τον επικίνδυνο λήθαργο.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *