Ο πρόεδρος της Πειραιώς στον «Ε.Κ.» για την βράβευσή του, τις τράπεζες, τα «κόκκινα δάνεια»

Ο κ. Γιώργος Χατζηνικολάου, πρόεδρος της Τράπεζας Πειραιώς (φωτογραφία αρχείου: «Ε.Κ.»/Κώστας Μπέη)

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. Για την επικείμενη βράβευσή του από την Ενωση Περίστης Αμερικής «Αγιος Αθανάσιος», αλλά και τη σχέση ζωής και «καρδιάς» που έχει αναπτύξει με την ελληνοαμερικανική ομογένεια και τη Νέα Υόρκη, μίλησε στον «Ε.Κ.» ο πρόεδρος του Δ.Σ. της Τράπεζας Πειραιώς, Γιώργος Χατζηνικολάου.

Ο κ. Χατζηνικολάου, ο οποίος κατάγεται από την Περίστα Ναυπακτίας, θα τιμηθεί στην εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 10 Νοεμβρίου, στις 7:30 το απόγευμα, στο «Terrace on the Park», μαζί με τους Κωνσταντίνο Καγκάνη και Γιάννη Κέφα, για τη συμπλήρωση 100 ετών από την ίδρυση του Αγίου Αθανασίου.

«Ο Σύλλογος σήμερα έχει 200 μέλη, έστω κι αν τα ενεργά είναι λιγότερα. Είναι πολύ σημαντικό ότι η σκυτάλη περνάει από τους παλαιούς μετανάστες της Περίστης στην πρώτη γενιά Ελληνοαμερικανών, που διατηρεί τις ρίζες και την επαφή με την ιδιαίτερη πατρίδα μας. Στο πλαίσιο των εορτασμών των 100 ετών, που πραγματοποιούνται εδώ αλλά και στην Ελλάδα, επέλεξαν να τιμήσουν τρεις ανθρώπους, μεταξύ των οποίων κι εμένα. Χαίρομαι ιδιαίτερα, γιατί έχω προσπαθήσει να βοηθήσω τον Σύλλογο. Μάλιστα, στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην Περίστα, παραβρέθηκαν ακόμη και τέταρτης γενιάς Περιστιανοί, που ήθελαν να δουν το χωριό των προγόνων τους», δηλώνει στον «Ε.Κ.» ο κ. Γιώργος Χατζηνικολάου.

Ο κ. Γιώργος Χατζηνικολάου δεν είναι ξένος στη Νέα Υόρκη και την Ομογένεια. Οταν τον Ιανουάριο του 1976 ταξίδεψε στην αμερικανική μεγαλούπολη για το μεταπτυχιακό του, έμελλε να χτίσει μια σημαντική ακαδημαϊκή και ευρύτερα επαγγελματική σταδιοδρομία.

Παρέμεινε συνεχόμενα στην πόλη έως το 1983, δίδαξε στο NYU και το Μπαρούκ, μετακόμισε στην Ουάσιγκτον και, στη συνέχεια, επέστρεψε στη Νέα Υόρκη, πριν αναχωρήσει για την Ευρώπη και το Λονδίνο, όπου παρέμεινε για έξι χρόνια. Κατόπιν γύρισε στις ΗΠΑ και μετά από μια «στάση» στο Σαν Φρανσίσκο, πραγματοποίησε την τρίτη – και μεγαλύτερη θητεία του – στη Νέα Υόρκη, από το 1996 έως το 2007.

Τότε, επέστρεψε στο Λονδίνο και την Ελλάδα, για να φτάσει σε σημείο να αναλάβει πρόεδρος του Δ.Σ. της Τράπεζας Πειραιώς (2016) και, αργότερα, του Χρηματιστηρίου Αθηνών.

«Εχω σπίτι στη Νέα Υόρκη ενώ η σύζυγός μου είναι Ελληνοαμερικανίδα, συνεπώς έχουμε στενούς συγγενείς και φίλους εδώ. Οταν επισκέπτομαι την πόλη, ποτέ δεν προλαβαίνω να τους συναντήσω όλους», αναφέρει μεταξύ άλλων.

Ο κ. Γιώργος Χατζηνικολάου βοήθησε εμπράκτως τον Σύλλογο «Αγιος Αθανάσιος», ο οποίος, μέχρι να ασχοληθεί ο ίδιος προσωπικά, είχε άτυπο χαρακτήρα, χωρίς νομική μορφή. Ο πρόεδρος του Δ.Σ. της Τράπεζας Πειραιώς, αξιοποιώντας τις γνώσεις και την ευελιξία που προσφέρει την επαγγελματική κατάρτισή του, αφού έδωσε οντότητα και στα χαρτιά, δημιούργησε σταθερή πηγή εσόδων από μετοχές, που φτάνουν πλέον τα 6500 δολάρια τον χρόνο και σταθερά ανεβαίνουν.

«Ιδρυσα έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό, εξασφάλισα την φορολογική ενημερότητα και μάζεψα πίσω τις μετοχές, που είχαν χαθεί, φτιάχνοντας ένα κληροδότημα, το οποίο αξιοποιείται οικονομικά από τον Σύλλογο. Προς το παρόν, εποπτεύω προσωπικά τη διαχείριση, αλλά στόχος μου είναι να ‘θωρακίσω’ αυτά τα έσοδα, μέσω διασφάλισης μιας διαχρονικής σωστής διαχείρισης, κάτι που είναι πολύ κρίσιμο», τονίζει χαρακτηριστικά.

«Διαφορετική η κρίση στην Ελλάδα»

Σε ερώτηση του «Ε.Κ.» για τον ρόλο του στην Τράπεζα Πειραιώς, ο Γιώργος Χατζηνικολάου ξεκαθάρισε ότι το Δ.Σ. εποπτεύει, ουσιαστικά, τον Διευθύνοντα Σύμβουλο και πως δεν υπάρχει στέλεχος με απόλυτη εξουσία.

«Ως πρόεδρος του Δ.Σ. δεν έχω εκτελεστικό ρόλο. Υπάρχει σωστή εταιρική διακυβέρνηση και διαχωρισμοί των ρόλων. Η απόλυτη εξουσία, διαχρονικά, δημιουργεί προβλήματα. Διακριτός είναι και ο ρόλος του Διευθύνοντος Συμβούλου. Ως Δ.Σ. έχουμε γενική εποπτική ιδιότητα, εποπτεύουμε δηλαδή τον Δ/ντα Σύμβουλο, κάνουμε ανεξάρτητους ελέγχους και κατευθύνουμε την εξέλιξη της Τράπεζας», εξηγεί ο πρόεδρος του Δ.Σ. της Τράπεζας Πειραιώς, διευκρινίζοντας ότι η ελληνική κρίση, δεν έχει σχέση με την αμερικανική.

«Στις ΗΠΑ, το 2008, το πρόβλημα στην Οικονομία δημιουργήθηκε από τις τράπεζες. Στην Ελλάδα, το πρόβλημα το δημιούργησε το ελληνικό δημόσιο. Ξέφυγαν τα δημοσιονομικά και δεν μπορούσε να αναχρηματοδοτήσει τα υφιστάμενα χρέη. Αυτό οδήγησε στα προβλήματα με τις τράπεζες. Οι τράπεζες είχαν κρατικά ομόλογα και ανακεφαλαιώθηκαν αρχικά το 2013 και, στη συνέχεια, άλλες δυο φορές. Η Ελλάδα έχασε σχεδόν 30% από το εγχώριο προϊόν. Αν λοιπόν συγκρίνεις την κρίση αυτή με κάποια κατάσταση στην Αμερική, θα πας πίσω στο 1929. Εχεις μεγάλη ανεργία, ύφεση, αποτυγχάνουν επιχειρήσεις και δεν εξυπηρετώνται χρέη. Ολα αυτά, μεταφέρθηκαν στις τράπεζες με την μορφή των κόκκινων δανείων».

Σύμφωνα με τον κ. Χατζηνικολάου, τα κόκκινα δάνεια περιλαμβάνουν δάνεια μεγάλων και μικρομεσαίων επιχειρήσεων, καταναλωτικά και στεγαστικά. Με δεδομένο ότι για αυτά των μεγάλων επιχειρήσεων η λύση λίγο έως πολύ βρέθηκε, ενώ τα καταναλωτικά πωλούνται, μένουν αυτά των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και τα στεγαστικά να αποτελούν τεράστιο «αγκάθι» για τις τράπεζες, όχι μόνο για τεχνικούς, αλλά και για πολιτικούς – κοινωνικούς λόγους.

«Υπάρχουν πολλά δάνεια τα οποία, εξ αντικειμένου, δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν. Ας πούμε ότι μια επιχείρηση που πήρε δάνειο είχε καταστροφική πορεία. Θα πάρεις τίποτα; Αυτά τα χρέη, λογικά, πρέπει να διαγραφούν. Ομως, όταν διαγράφεις χρέη, διαγράφεις ‘και’ κεφάλαιο. Το κεφάλαιο που έχουν οι τράπεζες δεν είναι απεριόριστο. Αυτό πρέπει να γίνει με σύνεση. Μια νέα ανακεφαλαιοποίηση θα είναι καταστροφική για τους μετόχους. Πιστεύω ότι τα κόκκινα δάνεια έπρεπε να είχαν αντιμετωπιστεί με μια ‘bad bank’».

Μάλιστα, ο Γιώργος Χατζηνικολάου υπενθύμισε ότι, εκτός από τα κόκκινα δάνεια, οι ελληνικές τράπεζες είχαν να αντιμετωπίσουν και την απόσυρση καταθέσεων, ιδίως το 2015, όταν η περιρρέουσα πολιτική ατμόσφαιρα έδειχνε μια πιθανή έξοδο από την ευρωζώνη, κάτι που παραλίγο να συμβεί τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς.

«Με τα γεγονότα του 2015, παραλίγο να… ξεχειλίσει η χώρα. Οι καταθέσεις σιγά – σιγά επιστρέφουν, αλλά σίγουρα όχι με τον ρυθμό που έφυγαν το 2015. Οταν έχουν φύγει καταθέσεις και τα μισά δάνεια δεν εξυπηρετούνται, αντιλαμβάνεστε τι συμβαίνει. Δεν είναι εύκολος ο αγώνας, ο όγκος των κόκκινων δανείων είναι μεγάλος, στο 50% αντί για 5% που είναι σε άλλες χώρες. Οι προκλήσεις για τις τράπεζες φοβάμαι ότι θα συνεχιστούν, τουλάχιστον για μια πενταετία ακόμα».

«Οι τράπεζες έδιναν αφειδώς δάνεια, αλλά…»

Την περίοδο των «παχέων αγελάδων», όταν οι τράπεζες προσέφεραν πιστωτικές κάρτες και άλλου είδους δάνεια αφειδώς και χωρίς ελέγχους, ο κ. Χατζηνικολάου απουσίαζε στο εξωτερικό. Οταν ρωτήθηκε από τον «Ε.Κ.» εάν οι τράπεζες ήταν αυτές που δελέασαν τους καταναλωτές με «εύκολο χρήμα» και δημιούργησαν την «φούσκα», όπως υποστηρίζουν πολλοί δανειολήπτες και όχι μόνο, θεωρεί ότι η απόδοση ευθυνών δεν είναι τόσο απλή.

«Εάν γνωρίζεις ότι είσαι άρρωστος και σου δίνει κάποιος πιστοποιητικό υγείας, πάει να πει ότι είσαι υγιής;», αναφέρει αρχικά, για να εξηγήσει ακριβώς τι εννοεί.

«Αυτό που συνέβη στην Ελλάδα, κυρίως από το 2004 έως το 2007, την εποχή της μεγάλης ρευστότητας, συνέβαινε και σε άλλες χώρες, π.χ. στις ΗΠΑ. Είχαν χαμηλώσει τα κριτήρια παροχής πιστωτικής γραμμής, με αποτέλεσμα να δίνουν εύκολα δάνεια. Οταν σου δίνουν, δεν σημαίνει ότι πρέπει να το πάρεις κι όλας. Ως υπεύθυνος πολίτης πρέπει να αποφασίζεις εσύ, όχι να λες ‘μου τηλεφώνησαν, το έδωσαν και το πήρα’ και να αποποιείσαι των ευθυνών σου. Ηταν εύκολα χρήματα, οι τράπεζες έκαναν την δουλειά τους και έσπρωχναν το προϊόν. Οι καταναλωτές πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους», είναι η άποψη του Γιώργου Χατζηνικολάου, ο οποίος βέβαια ξεκαθαρίζει πως, εκτός από τις τράπεζες και τους καταναλωτές, τη σημαντικότερη, ενδεχομένως, ευθύνη, φέρουν οι εποπτικές αρχές.

«Οι τράπεζες είναι ειδικά μαγαζιά. Μαζεύουν τις καταθέσεις του κόσμου και προσφέρουν δάνεια. Αυτός είναι και ο λόγος που εποπτεύονται από ειδικές αρχές. Πού ήταν αυτή η εποπτεία; Για τα δάνεια, η τράπεζα είναι υποχρεωμένη να έχει κριτήρια. Ξέφευγαν, λοιπόν. Πού είναι ο επόπτης, να πει: ‘Σταματήστε, κύριε. Δίνετε δάνεια με λάθος κριτήρια’. Πού ήταν αυτοί; Στην ερώτηση για το ποιος φταίει, αυτή είναι απάντησή μου: Είναι τρεις οι ‘παίκτες’: Οι τράπεζες που έδιναν αφειδώς δάνεια, οι καταναλωτές που δεν είχαν αίσθηση ευθύνης και οι επόπτες που έβλεπαν το σκηνικό και δεν έκαναν τίποτα», καταλήγει ο κ. Χατζηνικολάου.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *