Πίσω από τις λέξεις μας: Στρωμένα τραπέζια στο Αυθεντικό Απέραντο Γαλάζιο 2018

Υποβρύχια έκθεση φωτογραφίας του Στέφανου Κοντού. Φωτογραφία ευγενική παραχώρηση του ίδιου.

Η αρχαιοελληνική και η βυζαντινή τράπεζα και το νεοελληνικό τραπέζι είναι λέξεις πολυσήμαντες στην ελληνική γλώσσα.

Το ελληνικό τραπέζι

Στο τραπέζι – τράπεζα εναποθέτουμε τα καλούδια μας, τα αγαθά μας, εξού και η τράπεζα καταθέσεων. Μάλιστα στην τράπεζα, που βρίσκεται μέσα σε κάθε ορθόδοξη εκκλησία, τοποθετούνται τα Αγια των Αγίων της θρησκείας μας, στην Αγία Τράπεζα.

Παράλληλα, το τραπέζι είναι χώρος κοινωνικός, συνάθροισης, κεφιού και γλεντιού και χώρος χαλάρωσης: το τραπέζι της ταβέρνας και το τραπέζι του καφενείου. Στη χώρα μας έχουν και διαφορετικό σχήμα και κατασκευάζονται από διαφορετικά υλικά. Μικρά, στρογγυλά με περίτεχνα ποδάρια του καφενείου, παλιότερα με μαρμάρινα καπάκια. Ελαφρά, ώστε να μετακινούνται εύκολα και να ενώνονται οι παρέες.

Ξύλινα, στιβαρά και ορθογώνια τα τραπέζια στις ταβέρνες, ώστε να οριοθετείται ο χώρος της συγκεκριμένης παρέας ή της οικογένειας στην έξοδό της. Αντίθετα οι μοναστηριακές τράπεζες είναι επιμήκεις, ώστε όλοι οι συνδαιτημόνες να τρώνε μαζί, σε κοινό τραπέζι. Τρεις γενιές πίσω τα τραπέζια ήταν χαμηλά, σοφράδες. Το βράδυ τα σήκωναν όρθια στον τοίχο, για να μένει ο χώρος να στρώσει να κοιμηθεί η οικογένεια. Μονόχωρα τότε τα καλύβια.

Τη λέξη έχουν δανειστεί οι τραπεζικοί οργανισμοί. Ο παραλληλισμός είναι σαφής. Οπως στα τραπέζια εναποθέτουμε τα αγαθά, έτσι και στις τράπεζες εναποθέτουμε τις οικονομίες μας για να τις έχουμε για τις δύσκολες και για τις ευχάριστες στιγμές μας.

Της θάλασσας και του νησιού. Φωτογραφία: Δήμητρα Ποντοπόρου.

Στην Αμοργό στρώσαν τραπέζια

Η πλέον παραδοσιακή έκφραση της ελληνικής φιλοξενίας είναι το «σου κάνω το τραπέζι». Στα αιγαιοπελαγίτικα νησιά μας στρωμένα τραπέζια συνοδεύουν τις εποχιακές εκδηλώσεις. Δείγμα φιλοξενίας, αλλά και προβολής της τοπικής κουζίνας. Και δίκαια. Τα περισσότερα νησιά μας έχουν διατηρήσει την παραδοσιακή γαστρονομία τους χρησιμοποιώντας εκλεκτά υλικά από τη γη τους.

Η Αμοργός είναι ένα κυκλαδονήσι, που έχει διατηρήσει σε μεγάλο βαθμό τον αυθεντικό χαρακτήρα του. Η αυθεντικότητά της, το καλοκαιρινό κέφι και τα χρώματα της θάλασσάς της γοητεύουν τους επισκέπτες του νησιού.

Ρεβύθια στο τσουκάλι. Φωτογραφία: Δήμητρα Ποντοπόρου.

Φέτος το Σεπτέμβρη για δεύτερη συνεχή χρονιά η Αμοργός έστρωσε τραπέζια παράλληλα με τη διοργάνωση του Authentic Big Blue Free Diving Competition και μας προσκάλεσε σε μία πολυδιάστατη γαστρονομική εμπειρία. Αμοργιανό πρωινό με φρεσκοκομμένα φραγκόσυκα και σύκα, αμοργιανές τυρόπιτες και μυρωδάτες χορτόπιτες, λουκουμάδες με ντόπιο μέλι από ένα νησί που μοσχοβολάει από τα βότανα.

Κέρασμα αμοργιανό λουκούμι και παραδοσιακή ψημένη ρακή τους στο μοναστήρι της Χοζοβιώτισσας. Γεύματα με ποικιλία χορτοφαγικών πιάτων με εκλεκτά ντόπια υλικά: ντοματοκεφτέδες και κολοκυθοκεφτέδες, σαλάτες με πεντανόστιμες λιλιπούτειες ξηρικές ντομάτες, ξινομυζήθρα, ρεβύθια αργομαγειρεμένα στο τσουκάλι, φάβα Σχοινούσας με ντόπια κάπαρη, ντολμάδες στα κληματόφυλλα.

Κυκλαδίτικη φάβα με ντόπια κάπαρη. Φωτογραφία: Δήμητρα Ποντοπόρου.

Ασύγκριτης νοστιμιάς τα αμοργιανά κατσικάκια, που βόσκουν ελεύθερα στις παρυφές των λόφων του νησιού και τα χταπόδια των Μικρών Κυκλάδων. Στη Λότζα της Χώρας μια ποικιλία γλυκών: από το παραδοσιακό παστέλι στα λεμονόφυλλα, ώς το μιλφέιγ και τον κορμό σοκολάτας. Μαγειρεμένα από μαγείρους του νησιού και των Μικρών Κυκλάδων, αλλά και από το γνωστό σεφ Αλέξανδρο Παπανδρέου. Τα βράδια εμπειρίες οινογευσίας στο λιμάνι στα Κατάπολα με κρασιά από όλη την Ελλάδα.

Υπό το Απέραντο Γαλάζιο

Παράλληλα στο βυθό της παραλίας του Αγίου Παύλου γινόταν ο διαγωνισμός ελεύθερης κατάδυσης. Η διοργάνωση ξεκίνησε με πρωτοβουλία της δημοσιογράφου Βιβής Δρακά, αλλά πραγματοποιήθηκε χάρη στη συνεργασία εκατοντάδων ανθρώπων, εθελοντών, ντόπιων, χορηγών, κρατικών και ιδιωτικών φορέων, υποστηρικτών ενός εγχειρήματος που προβάλλει και μια άλλη διάσταση του Αιγαίου και της Αμοργού. Μάλιστα η φετινή διοργάνωση ήταν επετειακή.

Συμπληρώθηκαν 30 χρόνια από την πρώτη προβολή της πολυβραβευμένης ταινίας «Απέραντο Γαλάζιο», που αναφέρεται σε αγώνες ελεύθερης κατάδυσης στην Αμοργό από τους κορυφαίους ανταγωνιστές αθλητές της εποχής: Τον Ζακ Μαγιόλ και τον Εντσο Μαγιόρκα.

Κυκλαδίτικα τυρία. Φωτογραφία: Δήμητρα Ποντοπόρου.

Φέτος με μιαν ανάσα 65 αθλητές από 18 χώρες βουτούσαν στη διαφάνεια των νερών της Αμοργού δοκιμάζοντας τις αντοχές τους και συναγωνιζόμενοι τα δελφίνια. Τα δελφίνια είναι θηλαστικά που στην ουσία αναπνέουν έξω από το νερό και κρατούν την ανάσα τους όσο κολυμπούν, μάθαμε από την ταινία Dolphin Man, του σκηνοθέτη Λευτέρη Χαρίτου, που αναφέρεται στον άνθρωπο-δελφίνι, τον Ζακ Μαγιόλ, που μαγεμένος από την εμπειρία της ελεύθερης κατάδυσης, πειραματίστηκε, πρόβαλε και καθιέρωσε το άθλημα.

«Η ελεύθερη κατάδυση είναι εκπληκτική. Ενας άλλος κόσμος, έξω από την πραγματικότητα που ζούμε καθημερινά», μας επαναλάμβαναν οι αθλητές. Η επιτυχία της διοργάνωσης ήταν μεγάλη. Προσέλκυσε αθλητές από όλες τις ηπείρους, μία ολόκληρη ομάδα από τη μακρινή Κορέα, ακόμα και από τη Χιλή. Οι φωτογραφίες των καταδύσεών τους στο γαλάζιο της χώρας μας ταξίδεψαν σε 18 χώρες του πλανήτη προσκαλώντας στα νερά της γητεύτρας θάλασσάς μας.

Μία υποβρύχια έκθεση φωτογραφίας

Οχι. Δεν έγινε μέσα σε πισίνα. Ο φωτογράφος και ελεύθερος δύτης Στέφανος Κοντός πραγματοποίησε το όνειρό του. Μέσα σε μία υποβρύχια σπηλιά βάθους 7 έως 17 μέτρων τοποθέτησε πίνακες φωτογραφιών του από τους βυθούς της Ελλάδας.

Οι επισκέπτες με μιαν ανάσα εισχωρούσαν από το μικρό άνοιγμα στην ευρύχωρη αίθουσα της σπηλιάς, όπου εκτός των φωτογραφιών συναντούσαν δύτες χωρίς μπουκάλες οξυγόνου να αναπαύονται κινούμενοι ράθυμα στο βυθό, απολαμβάνοντας τη γαλήνη ενός τελείως διαφορετικού κόσμου από τον υπέργειο.

Αν με ρωτήσετε εάν υπάρχουν γοργόνες, θα πω ναι.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *