Παράδειγμα για μας ο «Αίαντας»

Εξαλλα πανηγύρια των παιχτών του Αγιαξ για το 4-1 στη Μαδρίτη (AP Photo/Manu Fernandez)

Ρεάλ Μαδρίτης – Αγιαξ. Από τα παιχνίδια που δεν ήθελες να τελειώσουν. Από τα παιχνίδια που αν υποστήριζες τον «Αίαντα» αισθανόσουν περήφανος, ενώ αν υποστήριζες την Ρεάλ έλεγες «να είχα μία τέτοια ομάδα»…

Χωρίς αμφιβολία ο Αγιαξ είναι συνώνυμο του ωραίου ποδοσφαίρου. Του ποδοσφαίρου που έχει τη βάση του στο επιθετικό στιλ με πρώτο επιθετικό τον… τερματοφύλακα και πρώτο αμυντικό τον… σέντερ φορ. Με λίγα λόγια ο Αγιαξ είναι συνώνυμο του ολοκληρωτικού ποδοσφαίρου: 11 άμυνα, 11 επίθεση.

Το είδαμε στο Γουέμπλεϊ με τον Παναθηναϊκό στην αρχή της ευρωπαϊκής κυριαρχίας του με τρία σερί Πρωταθλητριών και το βλέπουμε και ανά διαστήματα. Κι εδώ θέλω να σταθώ.

Ο «Αίας ο Τελαμώνιος» -το κεφάλι του Ελληνα ήρωα του Τρωικού πολέμου βρίσκεται στο έμβλημα της κορυφαίας ολλανδικής ομάδας και από αυτόν πήρε το όνομά του- είναι ένα σχολείο ποδοσφαίρου. Ενα σχολείο από το οποίο πολλοί Ελληνες ποδοσφαιριστές και προπονητές έχουν πάρει μαθήματα. Είναι ένας σύλλογος που έχει προσφέρει πολλά στο ποδόσφαιρο και του έχει ανεβάσει επίπεδο. Ενας σύλλογος που έχει δεθεί με το ποδόσφαιρο και έχει στενές σχέσεις με την Ελλάδα. Αλλωστε μην ξεχνάμε ότι στον «Αίαντα» έχουν αγωνιστεί οι Νίκος Μαχλάς (1999-2002), Γιάννης Αναστασίου (2004-2006) και ο Αγγελος Χαριστέας (2005-2006).

Ο Αγιαξ είναι αυτό που λέμε «ποδοσφαιρική σχολή». Μία ποδοσφαιρική σχολή που δεν είναι απρόσωπη, δεν είναι μακριά από την ελληνική πραγματικότητα και κυρίως δεν κάνει απαγορευτικά για την Ελλάδα πράγματα. Ενα κάνει και είναι πολύ απλό για μας τους Ελληνες στην Ελλάδα: Μαζεύει παιδιά στις σχολές του και τους μαθαίνει από την αρχή σωστά το ποδόσφαιρο που παίζει η πρώτη ομάδα του συλλόγου. Είτε το 10χρονο είτε ο Ντε Γιονγκ κάνουν την ίδια γυμναστική, παίζουν τα ίδια συστήματα. Μαθαίνουν πάνω στο στιλ παιχνιδιού που εφαρμόζει ο Αγιαξ από τις παιδικές ομάδες μέχρι την μεγάλη. Αυτός ο τρόπος μαζί με το «παιδομάζωμα» που κάνει από όλα τα μήκη και πλάτη της γης έχουν δημιουργήσει αυτό τον Σύλλογο – παράδειγμα προς μίμηση. Κι εδώ έρχεται η Ελλάδα.

Οι ελληνικές ομάδες είναι πολύ εύκολο να «ξεπατικώσουν» το σύστημα του Αγιαξ, αλλά πάντα τηρουμένων των αναλογιών -μην ξεχνάμε πως η Ολλανδία είχε πολλές αποικίες. «Παιδομάζωμα» από όλη την Ελλάδα σε σχολές ποδοσφαίρου και εκμάθηση του ποδοσφαίρου που παίζει η πρώτη ομάδα. Με ανιχνευτές ταλέντων που θα έχουν μάτια, αυτιά και πόδια παντού και προπονητές που θα εφαρμόζουν το σύστημα που θέλει να ακολουθήσει η ομάδα. Παράλληλα όποια παιδιά ξεχωρίζουν να ανεβαίνουν στην πρώτη ομάδα και να στηρίζονται μέχρι κεραίας. Ακόμα και σε ηλικίες μικρές, 17-18 ετών να παίρνουν τις ευκαιρίες τους.

Οπως ακριβώς κάνει ο Αγιαξ όλα αυτά τα χρόνια. Βγάζει παιδιά 17-18-19 ετών και τους δίνει φανέλα βασικού ακόμα και σε αγώνες Τσάμπιονς Λιγκ. Ετσι και τα εμπιστεύεται και τα κερδίζει σαν ποδοσφαιριστές. Αποτέλεσμα αυτού του συστήματος; Το νέο γήπεδο του Αγιαξ, το «Αμστερνταμ Αρένα» κόστισε περί τα 130 εκ. δολάρια και όλα τα χρήματα βγήκαν από την πώληση παιχτών του Αγιαξ!!!
Σίγουρα ο Αγιαξ παίρνει παίκτες από άλλες ομάδες, αλλά πάνω από το 60% είναι δικά του παιδιά. Και όσο βγάζει παιδιά και τους δίνει φανέλα βασικού και τα εμπιστεύεται τόσο του έρχονται κι άλλα παιδιά και του βγαίνουν κι άλλα παιδιά…
Αλλά στην Ελλάδα, ακόμα μιλάμε υποτιμητικά για τους… Γκουμομπασινάδες…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available