Παράδειγμα προς αποφυγή

(AP Photo/Virginia Mayo, FILE).

Οσο και να το αναβάλει η βρετανική κυβέρνηση δεν θα μπορέσει να αποφύγει την τελική και οριστική αντιμετώπιση του μεγάλου προβλήματος που δημιουργήθηκε με την απόφαση του βρετανικού λαού να εγκαταλείψει την Ευρωπαϊκή Ενωση.

Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, την εβδομάδα που μας έρχεται το βρετανικό Κοινοβούλιο θα κληθεί να αποφασίσει εάν θα επιδεχθεί την συμφωνία εξόδου στην οποία κατέληξε η Πρωθυπουργός με τις Βρυξέλλες ή εάν, απορρίπτοντάς την, θα προτιμήσει να αφήσει την χώρα να συρθεί σε μια άτακτη αποχώρηση χωρίς συμφωνημένους κανόνες και όρους, εξέλιξη την οποία όλοι θεωρούν ότι θα είναι καταστρεπτική για τα βρετανικά συμφέροντα.

Πρέπει όμως ταυτόχρονα να υπογραμμισθεί ότι η έξοδος της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ενωση και ο τρόπος με τον οποίο θα πραγματοποιηθεί θα έχει βαρύνοντα αντίκτυπο όχι μόνο για την Βρετανία, αλλά και για την υπόλοιπη Ευρώπη και κατ’ επέκταση την παγκόσμια οικονομία, αφού οι οικονομικές, αλλά και οι συναφείς πολιτικές και ψυχολογικές επιπτώσεις αναμένονται ιδιαίτερα σημαντικές.

Εχουν γίνει για το θέμα αμέτρητες αναλύσεις και δημοσιεύματα. Ας θυμηθούμε, έστω εν συντομία, ότι σήμερα είναι γενικά αποδεκτό ότι η απόφαση εκείνη ήταν ένα μεγάλο ιστορικό λάθος του βρετανικού λαού, ο οποίος έπεσε θύμα αχαλίνωτης δημαγωγίας και σημαντικής παραπληροφόρησης.

Εντούτοις, παρά την συνειδητοποίηση του λάθους αυτού από τα περισσότερα ηγετικά στελέχη του πολιτικού κόσμου στο εσωτερικό της χώρας, αλλά και την μέγιστη πλειοψηφία της διεθνούς κοινής γνώμης, η Βρετανία ευρίσκεται σήμερα παγιδευμένη και αναγκάζεται να εξακολουθήσει μια πορεία άκρως ζημιογόνα για τα σημερινά πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα της χώρας.

Πορεία η οποία έρχεται, και αυτό αφορά ολόκληρη την Ευρώπη, αλλά και την διεθνή πολιτική σκηνή, σε αντίθεση με την βρετανική πολιτική αιώνων. Διότι, όπως είναι γνωστό, η Βρετανία στο παρελθόν διεξήγαγε μείζονες πολέμους, μεταξύ άλλων, εναντίον της Ισπανίας, της Γαλλίας, αλλά και δυο φορές εναντίον της Γερμανίας, για να μην επιτρέψει σε άλλη μεγάλη ευρωπαϊκή δύναμη να αποκτήσει μονοπωλιακή επιρροή στην Γηραιά Ηπειρο.

Σήμερα η βρετανική ηγεσία γνωρίζει πολύ καλά ότι με το μεγάλο λάθος της απόφασης για αποχώρηση αφήνει το πεδίο της επιρροής επί των τεκταινομένων στην Ευρώπη ελεύθερο, πρωτίστως στην Γερμανία και βεβαίως την Γαλλία. Ενώ ταυτόχρονα θέτει την χώρα στο περιθώριο των εξελίξεων της πολύπλευρης ευρωπαϊκής ενσωμάτωσης και ολοκλήρωσης.

Εν τούτοις, όλα δείχνουν ότι η Βρετανία πρόκειται την προσεχή εβδομάδα να αντιμετωπίσει και να διαχειριστεί μια «τέλεια καταιγίδα», αφού τόσο στο εσωτερικό της, όσο και στο διεθνές περιβάλλον, η χρονική συγκυρία οδηγεί, όπως φαίνεται αναπότρεπτα, στην ιστορική αυτή άκρως επιζήμια για την ίδια, αλλά και για τα ευρωπαϊκά και τα γενικότερα δυτικά συμφέροντα εξέλιξη.

Η Αμερική, ο παραδοσιακός αυτός πυλώνας αλληλεγγύης και στήριξης των βρετανικών συμφερόντων, σύμφωνα με όλα τα δεδομένα δεν επικεντρώνεται ή δεν ενδιαφέρεται πλέον όπως στο παρελθόν για τα ευρωπαϊκά δρώμενα. Οι υπόλοιπες μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες λόγω εσωτερικής τους πολιτικής αβεβαιότητας, αλλά και ενδεχόμενης πολιτικής υστεροβουλίας, δείχνουν να έχουν αδυναμία, ανάμεικτη ίσως με απροθυμία, να κάνουν το καλύτερο που μπορούν για να αποτραπεί, έστω και την τελευταία στιγμή, μια άτακτη βρετανική έξοδος.

Τέλος, όλες οι πλευρές της βρετανικής ηγεσίας, παρά την διαφαινόμενη εξέλιξη, φαίνεται ότι έχουν εμπλακεί σε έναν «θανατηφόρο εναγκαλισμό» και οδεύουν ανήμποροι προς τον γκρεμό.

Πολλοί είναι εκείνοι που ελπίζουν ότι το Λονδίνο, προ του φάσματος της καταστρεπτικής εξόδου, θα θελήσει να καταφύγει στον ύστατο εκείνο χειρισμό που πολλοί σκέπτονται αλλά λίγοι ελπίζουν ότι θα συμβεί. Δηλαδή, σε μια νέα προσφυγή στην ετυμηγορία του βρετανικού λαού στον οποίο, σε τελική ανάλυση, πρέπει να δοθεί το δικαίωμα να ζυγίσει σοβαρά τις φανερές πλέον συνέπειες της προηγούμενης απόφασής του, η οποία ήταν προφανές προϊόν δημαγωγίας, παραπληροφόρησης και επιπολαιότητας.

Συμπερασματικά από γενικότερης σκοπιάς, εκτιμώντας την φοβερή αυτή περιπλοκή που έχει προκύψει και εν αναμονή της ψήφου του βρετανικού Κοινοβουλίου, δεν μπορεί κανείς να μην τονίσει ότι η περίπτωση του προηγούμενου βρετανικού δημοψηφίσματος είναι για όσους επαγγέλλονται τέτοιου είδους πολιτικές διαδικασίες παράδειγμα προς αποφυγή.

Ενα παράδειγμα ιδιαίτερα χρήσιμο και για τον ελληνικό λαό, ο οποίος είχε πρόσφατα μια παρόμοια εμπειρία, δυσανάλογη μεν σε ό,τι αφορά τις πολιτικές και οικονομικές συνέπειες, αλλά πολύ παρόμοια σε ό,τι αφορά την ολέθρια επίδραση του λαϊκισμού.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *