Ποιος ενδιαφέρεται;

(AP Photo/ Evan Vucci)

Το κλείσιμο της κυβέρνησης της χώρας ημών ταύτης, της μεγάλης και τρανής κατά πάντα, μπαίνει στον έναν μήνα, ενώ η εναντίωση ένθεν κακείθεν, δηλαδή ανάμεσα στον πρόεδρο Τραμπ και στην ηγεσία των Δημοκρατικών καλά κρατεί.

Τείχος ζητά ένας επειδή το υποσχέθηκε προεκλογικά με την προοπτική να τον πληρώσει το Μεξικό, όμως ντόλαρ γιοκ λένε οι Δημοκρατικοί και το αδιέξοδο συνεχίζεται και μαζί και το παγκόσμιο ρεζιλίκι. Γιατί περί αυτού πρόκειται, περί ρεζιλέματος εις πάντα τα έθνη τα οποία έχουν στραμμένα τα βλέμματά τους με δέος στις Ηνωμένες Πολιτείες την καλύτερη αυτοκρατορία του σύγχρονου κόσμου και ιδού η κυβέρνηση κατέβασε τα ρολά και ταμπουρώθηκαν οι υπεύθυνοι.

Βέβαια τα θύματα δεν είναι οι κυβερνώντες και οι πολιτικοί αμφοτέρων των παρατάξεων διότι γι’ αυτούς ο κορβανάς είναι ανοικτός και ρέει ντόλαρς, ασφάλειες, γεύματα και μεγαλεία. Τα θύματα είναι οι οκτακόσιες και βάλε χιλιάδες εργαζόμενοι υπάλληλοι, οι οποίοι περιμένουν οι άνθρωποι να ζήσουν από τον μισθό τους, να πληρώσουν το ενοίκιο ή το δάνειο της υποθήκης τους, τα σχολεία των παιδιών τους, τις δόσεις του αυτοκινήτου τους, τη θέρμανση, τον ηλεκτρισμό, όλα τους επιτέλους τα έξοδα. Αλλά ποιος ενδιαφέρεται γι’ αυτούς; Εδώ ισχύει η σοφή λαϊκή φράση «ο χορτάτος τον πεινασμένο δεν τον λογαριάζει».

Προεδρικοί και του Κογκρέσου μπορεί να έχουν τις κομματικές τους αγκυλώσεις και φαγωμάρες, αλλά τι φταίνε οι άνθρωποι που τύχη κακή τους έριξε να εργάζονται για ένα παράλυτο και κλειστό κράτος;

Θ.Κ.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *