Πού είναι οι δικές μας διαμαρτυρίες;

O Λευκός Οίκος. Φωτογραφία αρχείου: AP Photo/Pablo Martinez Monsivais.

Βρισκόμαστε στα πρόθυρα μιας χωρίς προηγούμενο, για τις τελευταίες δεκαετίες, τουλάχιστον, επαναχάραξης της σφαίρας επιρροής στη Μέση Ανατολή με την Αμερική να προσφέρει στην Τουρκία ηγετικό ρόλο και την εκπροσώπησή της στη Συρία, που την «καίει», λόγω Κούρδων και πετρελαίου.

Αυτό είναι το αποτέλεσμα της απόφασης του προέδρου Τραμπ να αποσύρει τον στρατό από τη Συρία και να αναθέσει στην Τουρκία τον ρόλο που η Αμερική μέχρι τώρα διαδραμάτιζε εκεί, προδίδοντας τους Κούρδους.

Οπως σημειώνει ο Γιάροσλαβ Τροφίμοβ (Yaroslav Trofimov) σε ανάλυσή του στη «Wall Street Journal», «η μετάβαση της περιοχής στον τουρκικό στρατιωτικό έλεγχο ξεπερνά τις πιο απίθανες επιθυμίες (expectations) του Τούρκου προέδρου Ερντογάν».

Η ξαφνική αυτή δραματική εξέλιξη επηρεάζει και την ασφάλεια της Ελλάδας και της Κύπρου. Για αυτό και πρέπει να αντιδράσουν άμεσα.

Μία διορατική ανάλυση εκ μέρους του υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδος και της Κύπρου θα προέβλεπε ότι η συμφωνία Τραμπ και Ερντογάν είναι δυνατόν να οδηγήσει σε πλήρη επικράτηση των Τούρκων στην περιοχή, στην ουσιαστική εξασθένηση των Κούρδων και τον αποδεκατισμό του ISIS.

Μπορεί δηλαδή να τους λύσει τα χέρια από την περιοχή αυτή και να τους επιτρέψει να προχωρήσουν στη «λύση» και άλλων θεμάτων, όπως στο Αιγαίο και στην Κύπρο.

Είναι εντυπωσιακό ότι από την ελληνική πλευρά και τις ελληνικές οργανώσεις δεν έχει ακουστεί η παραμικρή διαμαρτυρία για την ιερά συμμαχία που διαμορφώνεται μεταξύ των Τραμπ και Ερντογάν.

Αντίθετα, Αμερικανο-Εβραίοι ηγέτες θορυβημένοι από την αναχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων και την ανάθεση του ρόλου τους στους Τούρκους περνούν στην αντεπίθεση.

Συγκεκριμένα, ο γνωστός μας Αμπραχαμ Φόξμαν (Abraham Foxman) πρώην διευθυντής του Anti-Defamation League (ADL), δήλωσε: «Ο τελευταίος εναγκαλισμός της Τουρκίας ως στρατηγικός συνέταιρος σ’ αυτή τη ‘νέα’ αμερικανική πολιτική αναφορικά με τον ISIS, τη Συρία και τους Κούρδους, θα πρέπει να σημάνει συναγερμό στο Ισραήλ και στην φιλο-ισραηλινή κοινότητα στις ΗΠΑ».

Αν και ο κ. Τραμπ έχει αποδεχθεί πρόσκληση του κ. Ερντογάν να επισκεφθεί την Τουρκία μέσα στο 2019, όλα αυτά είναι πιθανόν να αλλάξουν από στιγμή σε στιγμή λόγω του απρόβλεπτου και παρορμητικού χαρακτήρα του Αμερικανού Προέδρου.

Είναι επίσης πιθανόν, ότι η Τουρκία υπό τον νέο της ρόλο θα εμπλακεί σε περιπέτειες που θα χρειαστούν χρόνια για να τις ξεπεράσει.

Και είναι ακόμα πιθανόν ότι ο Τραμπ δεν θα επανεκλεγεί ή και ακόμα ότι δεν θα τελειώσει τη θητεία του και έτσι η συμμαχία δεν θα προχωρήσει.

Αυτά, όμως, αποτελούν μικρή ανακούφιση για την Ελλάδα και την Κύπρο.

Είναι τόσο σημαντική η στροφή που γίνεται τώρα υπέρ της Τουρκίας και θα ενισχυθεί από τις ΗΠΑ τόσο πολύ για να μπορέσει να αντεπεξέλθει στο νέο της ρόλο, που θα την καταστήσουν μία ισχυρότατη περιφερειακή δύναμη επικίνδυνη για τον εαυτό της αλλά και για τους γείτονές τους.

Δυστυχώς η Ελλάδα συνεχίζει να πλάθει όνειρα για πιθανή αποσταθεροποίηση της Τουρκίας.

Τίποτα δεν θα μπορούσε να είναι πιο μακριά από την πραγματικότητα στο άμεσο μέλλον. Μαζί με την αναβάθμισή της -η οποία πέρα από τον στρατιωτικό τομέα θα επεκταθεί και στον εμπορικό- θα ισχυροποιηθεί ακόμα περισσότερο και η ήδη δεσπόζουσα θέση του Ερντογάν στην πολιτική σκηνή της χώρας του.

Κι όμως, η Ελλάδα εξακολουθεί να μην έχει Υπουργό Εξωτερικών, να έχει ακατάλληλο Υπουργό Αμυνας, να μην αναβαθμίζει την Οικονομία της, να μοιράζει παροχές και υποσχέσεις.

Τριγύρω της, ωστόσο, χτίζεται ένας νέος κόσμος επικίνδυνος για την ασφάλειά της.

Οσο πιο γρήγορα το καταλάβουν οι κυβερνώντες, τόσο καλύτερο θα είναι.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *