Πρόοδος στον έλεγχο των όπλων

(Brad Horrigan/Hartford Courant via AP, File)

Δεν περνά πολύς καιρός χωρίς να έχουμε ένα μακελειό. Είτε εδώ, είτε σε κάποιο άλλο σημείο του Κόσμου. Αυτή την εβδομάδα είχαμε δυο.

Την Τετάρτη δυο παιδιά, ηλικίας 17 και 25 ετών, σκότωσαν πέντε μαθητές και δυο μέλη της διεύθυνσης ενός σχολείου κοντά στην πρωτεύουσα της Βραζιλίας, Σάο Πάολο.

Την Παρασκευή ένας νεαρός, περίπου 28 χρόνων, πανίσχυρα οπλισμένος, όρμησε σε δυο τζαμιά την ώρα που οι άνθρωποι προσεύχονταν και για δυο λεπτά πυροβολούσε αδιακρίτως.

Ο απολογισμός τραγικός: Τουλάχιστον 49 νεκροί -ναι 49 νεκροί- και ένας μεγάλος αριθμός τραυματιών.

Το τραγικό αυτό γεγονός συνέβη στη Ν. Ζηλανδία, σε μια χώρα φιλήσυχη, εκεί δηλαδή που δεν το περιμένεις.

Κι όμως, κανείς και πουθενά δεν είναι πια ασφαλής. Ασχέτως θρησκείας, χρώματος ή φύλου.

Ενας λόγος για τον μεγάλο αριθμό των θυμάτων είναι η χρήση όπλων σχεδιασμένων για πολεμικές επιχειρήσεις, τα οποία όμως εύκολα μπορεί να τα προμηθευτεί κανείς στην αγορά.

Αυτό το καθεστώς ισχύει και στη Ν. Ζηλανδία.

Προσέξτε. Δεν μιλώ για κυνηγετικά όπλα. Εχω φίλους κυνηγούς και γνωρίζω ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν αποτελούν κανέναν απολύτως κίνδυνο για οποιονδήποτε με τα όπλα τους. Είναι όπλα για κυνήγι και τα χρησιμοποιούν μόνο για κυνήγι.

Δεν μπορώ όμως να καταλάβω καθόλου -μα καθόλου- ποια είναι η λογική να πωλούνται στην αγορά όπλα που χρησιμοποιεί ο Στρατός. Τι χρήση έχουν τα όπλα αυτά στους δρόμους της Νέας Υόρκης ή σε οποιαδήποτε άλλη πόλη στον Κόσμο;

Ολοι μας καταλαβαίνουμε γιατί συμβαίνουν αυτά. Οι εταιρείες που τα κατασκευάζουν διαθέτουν μεγάλη δύναμη. Και ξοδεύουν μεγάλα ποσά σε λόμπυ και παραπληροφόρηση. Η ΝΡΑ (National Rifle Association), η Εθνική Εταιρεία Οπλων, λέει ότι έχει 5 εκατομμύρια μέλη!

Να σας ρωτήσω κάτι: Γνωρίζουμε ότι επειδή τα ναρκωτικά σκοτώνουν, σε μεγάλες δόσεις, απαγορεύεται να πωλούνται ελεύθερα στους δρόμους και σε καταστήματα.

Το ίδιο συμβαίνει και με τα φάρμακα που μας δίνει ο γιατρός. Χρειαζόμαστε συνταγή.

Αφού λοιπόν αυτό γίνεται με ναρκωτικά και φάρμακα, τότε γιατί επιτρέπεται να πουλάνε όπλα στρατιωτικών προδιαγραφών ελεύθερα στις πόλεις και τα χωριά της χώρας, όταν γνωρίζουμε ότι αργά ή γρήγορα μερικοί τρελοί θα τα χρησιμοποιήσουν για να σκοτώσουν μαζικά αθώους ανθρώπους (49 άτομα, ούτε στον πόλεμο του Αφγανιστάν να ήταν).

Την Πέμπτη όμως έγινε ένα μεγάλο βήμα προόδου προς την κατεύθυνση του ελέγχου των πωλήσεων των όπλων αυτών.

Το Ανώτατο Δικαστήριο του Κονέκτικατ κατάφερε ένα ισχυρό πλήγμα στις εταιρείες που τα κατασκευάζουν.

Συγκεκριμένα, αποφάσισε να επιτρέψει την υποβολή μηνύσεων εναντίον των εταιρειών που κατασκεύασαν τα όπλα που χρησιμοποιήθηκαν στο μακελειό στο Δημοτικό Σχολείο Σάντι Χουκ (Sandy Hook), όπου σκότωσαν 26 ανθρώπους, 20 εκ των οποίων ήταν παιδιά.

Η απόφαση αυτή είναι πολύ σημαντική, γιατί επιτέλους θα υπάρξουν οικονομικές συνέπειες σ’ αυτές τις εταιρείες. Μπορεί να καταστεί οικονομικά ασύμφορη η πώληση των όπλων αυτών στο κοινό.

Ωστόσο, ακόμα και στην καλύτερη περίπτωση, θα περάσουν χρόνια μέχρι να αποσυρθούν τα όπλα από την αγορά.

Ας γίνει όμως μια αρχή.

Αυτό που γίνεται μέχρι τώρα είναι πέρα από κάθε λογική. Εντελώς.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available