Η «ΝΥΤ» για το πώς θα μπορούσε να συμβεί μία ύφεση της οικονομίας των ΗΠΑ το 2020

(AP Photo/Brynn Anderson, File)

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. Την πιθανότητα μίας ύφεσης που απασχολεί τελευταία πολλούς οικονομολόγους και επενδυτές αποπειράται να αναλύσει ο κ. Νιλ Ιργουιν (Neil Irwin) στη «New York Times» με το ερώτημα αν θα μπορούσε να συμβεί ύφεση μέσα στο 2020.

Οπως επισημαίνει, αυτή την περίοδο τρία πράγματα είναι αληθινά: Οι ΗΠΑ βεβαίως δεν βρίσκονται τώρα σε ύφεση. Μπορούν να αποφύγουν μία στο ορατό μέλλον. Αλλά οι πιθανότητες να πέσει το Εθνος σε ύφεση αυξήθηκαν δραστικά τις τελευταίες δύο εβδομάδες.

Αυτό είναι το αλάνθαστο μήνυμα που στέλνουν οι παγκόσμιοι επενδυτές ομολόγων. Τα μακροπρόθεσμα επιτόκια έχουν βυθιστεί από τα τέλη Ιουλίου – μια μετατόπιση που ιστορικά τείνει να προβλέψει βραδύτερη ανάπτυξη, περικοπές επιτοκίων από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ και αυξημένο κίνδυνο να κυλήσει η Οικονομία σε πλήρη συρρίκνωση.

Αυτό συμβαίνει σε μία Οικονομία, που κατά τους περισσότερους δείκτες, είναι σταθερή. Η Οικονομία των Ηνωμένων Πολιτειών αυξάνεται με ρυθμό περίπου 2% και συνεχίζει να προσθέτει θέσεις εργασίας σε υγιή βάση. Δεν υπάρχει κανένα σημάδι για το είδος των τεράστιων, προφανών φυσαλίδων που προκάλεσαν τις δύο τελευταίες υφέσεις, το ισοδύναμο των αποθεμάτων μετοχών το 2000 ή των ακινήτων το 2007.

Ετσι, αν πρόκειται να υπάρξει ύφεση το 2020 -αν τα απαισιόδοξα σημάδια των αγορών αποδειχτούν σωστά- πώς θα συμβεί; Υπάρχουν πολλά στοιχεία στις λεπτομέρειες των πρόσφατων αναφορών, στα σημάδια των αγορών και στην πρόσφατη ιστορία των υφέσεων και των σχεδόν υφέσεων.

Ο πρόεδρος Τραμπ, με την συχνή απειλή του εμπορικού πολέμου με την Κίνα και άλλες χώρες, έφερε αβεβαιότητα στη λήψη αποφάσεων των επιχειρήσεων. Οι δαπάνες για εταιρικές επενδύσεις λιγοστεύουν, παρά τη μεγάλη φορολογική περικοπή που δήλωσε ο Τραμπ ότι θα τις ευνοούσε.

Και ο συνδυασμός των Κεντρικών Τραπεζών που βρίσκονται στα εξωτερικά όρια της ικανότητάς τους να τονώσουν την ανάπτυξη και μια εσωστρεφή εξέλιξη σε πολλές χώρες, θα μπορούσε να καταστήσει τις κυβερνήσεις λιγότερο αποτελεσματικές στην αντιμετώπιση της ύφεσης.

«Είναι δυνητικά ένας τύπος ύφεσης που προκαλείται μόνη της», δήλωσε η Τάρα Σινγκλέρ (Tara Sinclair), οικονομολόγος που μελετά επιχειρηματικούς κύκλους στο Πανεπιστήμιο George Washington. «Αλλά πόσο βαθιά αυτή η τρύπα πάει εξαρτάται από πολλά άλλα χαρακτηριστικά της Οικονομίας και την πολιτική απόκριση που θα έχει στη συνέχεια».

Υπάρχουν συγκριτικά παράλληλα με το παρελθόν. Συχνά, μια ύφεση προκύπτει όταν κάποια ευρέως διαδεδομένη πίστη για τον κόσμο αποδεικνύεται λανθασμένη. Το 2001, ήταν ότι μια τεχνολογική έκρηξη θα μπορούσε να τροφοδοτήσει την Οικονομία και τη χρηματιστηριακή αγορά επ’ αόριστον.

Το 2007, ήταν η αγορά στέγης οι τιμές της οποίας δεν θα έπεφταν ποτέ σε όλες τις περιοχές ταυτόχρονα.

Τώρα είναι η πίστη στην αμφιβολία, ο κόσμος θα γίνει πιο σταθερός και διασυνδεμένος με την πάροδο του χρόνου, και ότι το εμπόριο, το νόμισμα και οι διπλωματικές σχέσεις μπορούν να ληφθούν υπόψη.

Οι πιθανότητες μιας βραχυπρόθεσμης ύφεσης είναι περίπου μία στις τρεις, σύμφωνα με τις περισσότερες προβλέψεις. Αλλά αν σημειωθεί το μεγάλο ερώτημα θα είναι αν τα συνήθη εργαλεία για την καταπολέμησή της είναι έτοιμα για χρήση.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available