Ραγδαία κρίση νερού αντιμετωπίζει το 1/4 της ανθρωπότητας

(AP Photo/Manish Swarup)

ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ. Χώρες, οι οποίες φιλοξενούν το ένα τέταρτο του πληθυσμού της Γης, αντιμετωπίζουν έναν τεράστιο και άμεσο κίνδυνο: την προοπτική να ξεμείνουν από νερό.

Από την Ινδία και το Ιράν, έως τη Μποτσουάνα, 17 χώρες ανά τον Κόσμο αντιμετωπίζουν σήμερα τεράστιες ελλείψεις νερού, εννοώντας πως χρησιμοποιούν σχεδόν όλο το νερό που διαθέτουν, σύμφωνα με νέα έρευνα του «Διεθνούς Ινστιτούτου Πόρων» (World Resources Institute), η οποία δημοσιεύθηκε την Τρίτη.

Πολλές χώρες είναι ξηρές, κάποιες σπαταλούν το νερό που διαθέτουν, ενώ πολλές βασίζονται στα υπόγεια ύδατα τα οποία θα έπρεπε αντιθέτως να αναπληρώνουν και να αποταμιεύουν για τις περιόδους ξηρασίας.

Σε αυτές τις χώρες υπάρχουν αρκετές μεγάλες, διψασμένες πόλεις που προσφάτως έχουν αντιμετωπίσει τεράστιες ελλείψεις, όπως το Σάο Πάολο στην Βραζιλία, το Τσενάι στην Ινδία και το Κέιπ Τάουν στην Νότια Αφρική, αναφέρει στο σχετικό δημοσίευμα η «New York Times».

«Είναι πιθανό να δούμε περισσότερες Ημέρες Μηδέν (Day Zeros)», δήλωσε η Μπέτσι Οτο, η οποία διευθύνει το πρόγραμμα παγκόσμιου νερού στο Διεθνές Ινστιτούτο Πόρων. «Η εικόνα είναι ανησυχητική για πολλά μέρη στην Κόσμο», πρόσθεσε.

Η κλιματική αλλαγή αυξάνει τον κίνδυνο. Και, καθώς οι βροχοπτώσεις καθίστανται πιο ασταθείς , η παροχή νερού γίνεται λιγότερο αξιόπιστη. Την ίδια στιγμή, καθώς οι ημέρες γίνονται πιο θερμές, περισσότερο νερό εξατμίζεται από τις δεξαμενές ενώ η ζήτηση για νερό αυξάνεται.

Κάποια μέρη έχουν υποστεί διπλή κατάρα, σημειώνει η «ΝΥΤ». Το Σάο Πάολο επλήγη από πλημμύρες ένα χρόνο αφότου οι βρύσες σχεδόν στέγνωσαν, ενώ η Τσενάι υπέφερε από θανατηφόρες πλημμύρες τέσσερα χρόνια πριν και τώρα οι δεξαμενές είναι σχεδόν άδειες.
Τα υπόγεια ύδατα εξαφανίζονται ταχέως

Η Πόλη του Μεξικού, απομυζεί τα υπόγεια ύδατα τόσο γρήγορα που η πόλη σχεδόν βυθίζεται. Η Ντάκα στο Μπαγκλαντές βασίζεται τόσο πολύ στα υπόγεια ύδατα τόσο για τους κατοίκους της, όσο και για την βιομηχανία ρουχισμού της που τώρα αντλεί νερό από υδροφορείς σε βάθος εκατοντάδων ποδιών.

Οι διψασμένοι κάτοικοι της Τσενάι, συνηθισμένοι να βασίζονται στα υπόγεια ύδατα επί χρόνια, πλέον βλέπουν πως έχουν εξαντληθεί εντελώς. Ανά την Ινδία και το Πακιστάν, οι αγρότες αποστραγγίζουν τους υδροφόρους ορίζοντες για να καλλιεργούν σοδειές όπως το βαμβάκι και το ρύζι.

Οι προβλέψεις μιλούν για περισσότερες ελλείψεις

Σήμερα, ανάμεσα στις πόλεις με πάνω από 3 εκατομμύρια ανθρώπους, οι ερευνητές του «Διεθνούς Ινστιτούτου Πόρων» συμπέραναν πως 33 εξ’ αυτών, με συνολικό πληθυσμό πάνω από 225 εκατομμύρια κατοίκους, αντιμετωπίζουν εξαιρετικά σημαντικές ελλείψεις νερού με πιθανές επιπτώσεις στην δημόσια υγεία και σε κοινωνικές αναταραχές.

Πώς λύνεται το πρόβλημα;

Αυτά που διακυβεύονται είναι σημαντικά για τα μέρη με έλλειψη νερού. Οταν μία πόλη ή χώρα χρησιμοποιεί σχεδόν όλο το διαθέσιμο νερό, μία ξηρασία μπορεί να αποβεί καταστροφική.
Μετά από τρία χρόνια ξηρασίας, το Κέιπ Τάουν το 2018 αναγκάστηκε να λάβει σημαντικά μέτρα για να περισώσει το ελάχιστο νερό που είχε μείνει στις δεξαμενές του.

Αυτή η οξεία κρίση μεγιστοποίησε ένα χρόνιο πρόβλημα. Οι 4 εκατομμύρια κάτοικοι του Κέιπ Τάουν ανταγωνίζονται με τους αγρότες για τους περιορισμένους υδάτινους πόρους.

Ομοίως και στο Λος Αντζελες. Η πιο πρόσφατη ξηρασία σταμάτησε φέτοςς. Αλλά η παροχή νερού δεν συμβαδίζει με τη ζήτηση και τάση για ιδιωτικές πισίνες δεν βοηθά και πολύ, αναφέρει σκωπτικά η Νεοϋορκέζικη εφημερίδα.

Ωστόσο, πολλά είναι εκείνα που μπορούν να γίνουν για να βελτιωθεί η διαχείριση του νερού.
Κατ’ αρχάς, οι αξιωματούχοι των πόλεων μπορούν να σταματήσουν της διαρροές του συστήματος ύδρευσης. Το νερό που χάνεται μπορεί να ανακυκλωθεί.

Η βροχή μπορεί να συγκομιστεί και να αποθηκευτεί για δύσκολους χρόνους: οι λίμνες και οι υγρότοποι μπορούν να καθαριστούν και τα παλιά πηγάδια μπορούν να αποκατασταθούν. Και οι αγρότες μπορούν να αλλάξουν τις καλλιέργειες που χρειάζονται πολύ νερό, όπως το ρύζι, και να καλλιεργήσουν λιγότερο διψασμένα φυτά όπως το κεχρί.

«Το νερό είναι τοπικό πρόβλημα και χρειάζεται τοπικές λύσεις», ανέφερε η Πριάνκα Τζαμγουολ, καθηγητής στο «Ashoka Trust for Research in Ecology and the Environment», της Μπαγκαλόρ στην Ινδία.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available