Κλαίω κάθε μέρα και θέλω να επιστρέψω στην Αθήνα από τη Νέα Υόρκη

Αγαπητή Σταυρούλα,

Ηρθα στη Νέα Υόρκη τον Αύγουστο μαζί με τον άντρα μου που είναι Αμερικανός πολίτης και τον τρίχρονο γιο μας, αφού χάσαμε την επιχείρησή μας στην Αθήνα, λόγω κρίσης. Εγώ είμαι καθηγήτρια Αγγλικών και έκανα φροντιστήρια, αλλά τα βγάζαμε πέρα με πολύ ζόρι.

Ο άντρας μου έχει συγγενείς εδώ και επέμενε πολύ να έρθουμε, παρά τις δικές μου αντιρρήσεις. Από τότε που ήρθα, κλαίω κάθε μέρα και θέλω να επιστρέψω στην Αθήνα. Δεν μου αρέσει τίποτα, μου λείπουν οι δικοί μου, δεν μπορώ να συνηθίσω τη ζωή εδώ, νιώθω μόνη, γιατί εκείνος δουλεύει όλη μέρα και εγώ προσέχω το παιδί. Βλέποντάς με σε αυτήν την κατάσταση μου πρότεινε να γυρίσω πίσω και αυτός να μείνει εδώ να δουλέψει μέχρι να ξεχρεώσουμε. Δεν ξέρω τι να κάνω.

Χαρά

Αγαπητή Χαρά,

Δεν μπορώ να σε συμβουλέψω αν πρέπει να μείνεις ή να φύγεις, αυτό είναι δική σου απόφαση και πρέπει να την πάρεις, αφού σκεφτείς πολύ προσεχτικά. Πρέπει να σκεφτείς το μέλλον του παιδιού σου, αλλά και το μέλλον του γάμου σου. Θα είσαι καλύτερα στην Ελλάδα μεγαλώνοντας ένα παιδί χωρίς τον πατέρα του και μακριά από τον άντρα σου;

Θα μπορέσεις να εξασφαλίσεις στο παιδί σου καλές σπουδές και επαγγελματική αποκατάσταση ή θα αναγκαστείς να επιστρέψεις ξανά στην Αμερική, αναστατώνοντας για ακόμη μία φορά τη ζωή του και μάλιστα σε μεγαλύτερη ηλικία;

Θα πρέπει να λάβεις υπόψη σου και ποια θα είναι η εξέλιξη της σχέσης σου με τον άντρα σου αν φύγεις. Δεν αποφάσισε να εγκαταλείψει την Ελλάδα επειδή ξαφνικά αποφάσισε να ζήσει στην Αμερική, αλλά γιατί έμεινε χωρίς δουλειά.

Και ξέρεις πως δεν μπορεί να γυρίσει στην Ελλάδα αν δεν μπορεί να εργαστεί. Και ο άντρας σου αυτήν την περίοδο περνάει δύσκολα, έχει αναλάβει όλη την οικονομική ευθύνη της οικογένειας, παράλληλα και με την δική του προσαρμογή στην Αμερική. Ακόμη κι αν σου λέει να φύγεις πίσω για να είσαι χαρούμενη, δεν ξέρω αν κάτι τέτοιο θα μπορούσε να μην τον επηρεάσει αρνητικά. Εχει και αυτός μεγάλη ανάγκη από τη δική σου συμπαράσταση.

Χωρίς καμιά αμφιβολία δεν είναι εύκολο να αφήνει κανείς την πατρίδα του και να έρχεται με ένα μικρό παιδί να ζήσει σε μια πόλη όπως η Νέα Υόρκη. Σίγουρα είναι πολλά αυτά που σου λείπουν από την Ελλάδα και κυρίως οι συγγενείς και οι φίλοι. Από το γράμμα σου όμως καταλαβαίνω ότι έχεις και εδώ συγγενείς από τη μεριά του άντρα σου.

Δεν μου γράφεις ποια είναι η σχέση σου μαζί τους, σίγουρα όμως έχεις κάπου να βασιστείς αν χρειαστείς βοήθεια. Αν μάλιστα γνωρίσεις καλύτερα τους συγγενείς σου, μπορεί να λάβεις βοήθεια και συμπαράσταση που τώρα δεν φαντάζεσαι. Αν δώσεις μια ευκαιρία στους ανθρώπους του περιβάλλοντός σου μπορεί να αποκτήσεις στενούς φιλικούς δεσμούς και να μη νιώθεις πια μόνη. Θα σε συμβούλευα, επομένως, να προσπαθήσεις σε πρώτη φάση να καλλιεργήσεις σχέσεις με τους ανθρώπους εδώ.

Μην ξεχνάς πως έχεις έρθει σε μια χώρα που σου προσφέρει σημαντικές ευκαιρίες εξέλιξης, την δυνατότητα να αγωνιστείς για τα όνειρά σου και να πετύχεις με την αξία σου. Εσύ μάλιστα, έχεις την τύχη να μπορείς να είσαι νόμιμα στην Αμερική, έχοντας ήδη τα χαρτιά σου, αφού έχεις παντρευτεί Αμερικανό Υπήκοο.

Είναι, λοιπόν, ευκαιρία να επαναπροσδιορίσεις τους επαγγελματικούς στόχους και να τους κυνηγήσεις. Γιατί δεν δοκιμάζεις να εργαστείς κάποιες ώρες έστω και από το σπίτι; Υπάρχουν εταιρείες μέσω των οποίων μπορείς να διδάξεις Αγγλικά online. Αν μπεις σε μια καθημερινή ρουτίνα εργασίας θα σου είναι πολύ πιο εύκολο να προσαρμοστείς εδώ.

Τέλος, υπάρχουν τόσα πολλά πράγματα να δεις και να ζήσεις στη Νέα Υόρκη. Γιατί δεν δοκιμάζεις να γνωρίσεις την πόλη αυτή, παρέα με το παιδάκι σου, να επισκεφτείς τα μουσεία της, τα πάρκα της, να δεις ό,τι όμορφο έχει να προσφέρει, ιδιαίτερα όσο δεν χρειάζεται να δουλεύεις; Εχεις την τύχη να ζεις σε μια πόλη που θεωρείται ένα από τα πιο σημαντικά κέντρα πολιτισμού σε όλον τον Κόσμο.

Μήπως πρέπει να δώσεις λίγο χρόνο στον εαυτό σου να συνηθίσει εδώ, ώστε να μην πάρεις μία βιαστική απόφαση για την οποία μπορεί στο μέλλον να μετανιώσεις;

8 Comments

  1. Ψωνιο….και γνωριζει και Αγγλικα! Αισχος! Εγωιστρια φουλ, στην Νεα Υορκη ειναι οχι στην Ζιμπαουα! Αντε ρε απο ‘δω!

    1. Στη Ζιμπάμπουε είμαι σίγουρη θα απαντούσαν με περισσότερη ευγένεια σε κάποιον που έχει δυσκολίες στη ζωή του.

  2. Άλλοι παρακαλάνε να έρθουν εδώ και ετούτη δω είχε την ευκαιρία και παραπονιέται. Να φύγει να πάει στην Ελλάδα. Σιχτίρια πια μ’ αυτούς που πάνε σε ένα ξένο κράτος να αρπάξουν μόνο και χωρίς κανένα ενδιαφέρον να ολοκληρωθούν στην κοινωνία του κράτους αυτού.

  3. Λυπάμαι πολύ με τις απαντήσεις των αναγνωστών/αναγνωστριών, αντί να προσπαθήσουν ν’ απαλύνουν την αγωνία που περνάει σε μια ξένη χώρα, προσφέροντας εμπειρίες άλλων που είχαν βρεθεί στην ίδια θέση! Μια οποιαδήποτε συμπαράσταση θα βοηθούσε πολύ & θα ήταν πιο ανθρώπινες!!!

    Συγχαρητήρια Σταυρούλα με τις συνετές συμβουλές σου!!!

  4. .ζήτα απο τον Ιησού οτι θέλεις με ταπείνωση .και θα το έχεις

  5. Χαρα μου, σε νοιωθω. Τα ίδια πέρασα και εγώ πριν 5 χρόνια που ηρθα ΝΥ, και πολλοί άνθρωποι εδω. Θέλει δυναμη, θελει να πατάς γερά και τα δύο σου πόδια . Ένα πόδι εδω και ένα στην Ελλαδα,δεν σε οδηγεί πουθενα. Θέλει χρόνο τον οποίο οφείλεις να δώσεις στον εαυτό σου και στην οικογένεια σου. Γνώμη μου να μεινεις να το παλέψεις. Σκέψου το σαν ευκαιρία ζωής που λίγοι την έχουν.
    *Η Σταυρούλα υπεροχη!

  6. Προσπαθησε να κανεις υπομονη- και ταυτοχρονα προσπαθησε σιγα-σιγα να γνωρισεις τον τροπο ζωης αυτης της χωρας…Ειναι μεγαλη χωρα με πολες διαφορετικες φυλες και κουλτουρες
    Ο αντρας σου πρεπει να σε βοηθησει να προσαρμοστης…
    Αλλα αυτα που αισθανεσαι ειναι απολυτως φυσιολογικα.
    Καινουργια χωρα, σε μεγαλη ηλικια – εινα φυσιολογικο.
    Αλλα μετα που θα προσαρμωστης, οσο κι’αν σου φαινεται παραξενο, η Ελλαδα, θα σου φαινεται περιεργη…
    Υπομονη και καλο κουραγιο….

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available