Ρωτήστε τη Σταυρούλα: H πρώην σύζυγός μου με υποτιμά μπροστά στο παιδί μας

Αγαπητή Σταυρούλα,

Είμαι χωρισμένος εδώ και 5 χρόνια και έχω ένα γιο 12 ετών. Η πρώην γυναίκα μου πρόσφατα ξαναπαντρεύτηκε και τώρα είναι έγκυος. Από την στιγμή που παντρεύτηκε μου στέλνει συνεχώς μηνύματα για το πόσο ανοιχτοχέρης είναι ο νέος σύζυγός της (ενώ εγώ όχι όπως λέει), πόσο ακριβά ρούχα του αγοράζει, πόσο ευτυχισμένη οικογένεια είναι, ότι εγώ δεν φροντίζω το παιδί μου, ότι το κακοποιώ ψυχολογικά, ότι θα μου κάνει ασφαλιστικά μέτρα, θα με πάει στα δικαστήρια, κλπ. Με βρίζει, με καταριέται και με κακολογεί μπροστά στο παιδί, δεν συνεργάζεται σε περίπτωση που χρειαστώ κάποια προσαρμογή στο πρόγραμμα επικοινωνίας λόγω δουλειάς, μου έχει στείλει εξώδικο, επειδή κάποια βράδια τα περάσαμε στο πατρικό μου και πολλά άλλα δυσάρεστα. Με αυτή της τη στάση έχει κόψει τις γέφυρες επικοινωνίας μαζί μου και η οποιαδήποτε πολιτισμένη επικοινωνία μεταξύ μας φαντάζει αυτήν τη στιγμή αδύνατη.

Από την πλευρά μου προσπαθώ να αποφεύγω τις συγκρούσεις μαζί της, γιατί θεωρώ ότι δεν έχουν κανένα νόημα, είμαι τυπικός στα οικονομικά και στην επικοινωνία με το παιδί το οποίο το βλέπω 2 απογεύματα κάθε εβδομάδα και κάθε δεύτερο Παρασκευοσαββατοκύριακο. Τώρα που είναι έγκυος δεν εμπλέκομαι σε ανούσιες συγκρούσεις μαζί της, είτε της απαντώ ευγενικά είτε και καθόλου, παρότι με προκαλεί συνεχώς. Ωστόσο, επειδή δεν βλέπω να τελειώνει όλο αυτό, αναρωτιέμαι μήπως θα έπρεπε να αντιδράσω διαφορετικά, ώστε να μην με ξαναενοχλήσει ή ιδανικά να βελτιωθούν οι σχέσεις μας, ώστε τελικά να καταφέρουμε να συνεργαζόμαστε για το παιδί μας.

John

Αγαπητέ John,

Οπωσδήποτε ένα διαζύγιο είναι μία κατάσταση που επηρεάζει πολύ τη ζωή ενός παιδιού, ιδιαίτερα αν ηλικιακά βρίσκεται λίγο πριν ή κατά τη διάρκεια της εφηβείας. Αυτό όμως που πραγματικά είναι καταστροφικό για την ψυχική του υγεία είναι οι συγκρούσεις των γονέων και η αδυναμία τους να συνεννοηθούν, για όσα ζητήματα το αφορούν, ύστερα από το χωρισμό τους. Οταν το παιδί γνωρίζει ότι οι γονείς του δεν αποδέχονται ο ένας τον άλλον, νιώθει μπερδεμένο, μπορεί να έχει ενοχές κάθε φορά που θέλει να αναφερθεί στο γονιό που λείπει, μπορεί να φοβάται να εκφράσει τα συναισθήματά του. Αλλες φορές πάλι, μεγαλώνοντας «εκμεταλλεύεται» την αδυναμία των γονιών να επικοινωνήσουν, επιτυγχάνοντας υποχωρήσεις από τη μεριά του ενός ή και των δύο και μάλιστα σε θέματα που οι γονείς θα έπρεπε να έχουν κοινό, σταθερό τρόπο αντιμετώπισης.

Γι’ αυτό και η λύση στις περιπτώσεις σαν την δική σου, δεν είναι να κοπούν οι γέφυρες επικοινωνίας αλλά να ενισχυθούν με κάθε τρόπο, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι κάποιος από τους δύο γονείς θα θυσιάσει τον εγωισμό του ή την ικανοποίηση να «την πει» στον άλλο, ή να του φερθεί με τον τρόπο που θεωρεί ότι του αξίζει. Και συνήθως την αρχή την κάνει ο πιο ώριμος, αυτός που μπορεί να καταλάβει ότι, όταν φέρεται άσχημα στον πρώην, στην ουσία βλάπτει το παιδί του και ότι τίποτα δεν έχει μεγαλύτερη σημασία από το να είναι το παιδί του ψυχικά ήρεμο και ασφαλές μέσα στην καινούρια κατάσταση που είναι υποχρεωμένο να συνηθίσει.

Πολλές φορές, όταν πρέπει να επικοινωνήσουμε με έναν πρώην σύζυγο και οι διαφορές μας δεν έχουν επιλυθεί βγαίνουν στην επιφάνεια συναισθήματα θυμού, απογοήτευσης, πικρίας που είναι δύσκολα διαχειρίσιμα και συχνά εισβάλουν στον τρόπο που αντιδρούμε απρόσκλητα και με αρνητικά αποτελέσματα. Προσπάθησε να τα διακρίνεις μέσα σου και να δεις την μητέρα του παιδιού σου χωρίς την παρεμβολή τους. Προσπάθησε να την αντιμετωπίζεις αν όχι με αγάπη, με κατανόηση.

Πρακτικά αυτό σημαίνει, ότι συνεχίζεις να φέρεσαι με ευγένεια στις προκλήσεις της πρώην συζύγου, αποφεύγεις τις συγκρούσεις και ενισχύεις με κάθε τρόπο την ήρεμη και πολιτισμένη επικοινωνία σας. Δεν απαντάς σε προσβλητικά μηνύματα και κόβεις ευγενικά τη συνομιλία, όταν εκείνη παρεκτρέπεται.
Ζήτησέ της να συζητήσετε ήρεμα για το πρόβλημα στην επικοινωνία σας και για το πώς μπορείτε να το λύσετε. Δώσε της να καταλάβει ότι χαίρεσαι για την αλλαγή στη ζωή της, για το γάμο της και την εγκυμοσύνη και ότι θα την βοηθήσεις κρατώντας περισσότερο τον γιο σας, όταν θα έρθει το μωρό και θα έχει ανάγκη να ξεκουραστεί. Τόνισέ της ότι θα ήθελες να συζητάτε για όσα αφορούν το παιδί χωρίς την παρουσία του, με ήρεμο και πολιτισμένο τρόπο, γιατί οι φωνές, οι κατάρες και οι βρισιές μόνο πληγώνουν και μάλιστα τον πιο αδύναμο που σε αυτήν τη φάση είναι το παιδί σας. Θύμισέ της ότι ο τρόπος της δικής σας επικοινωνίας αποτελεί πρότυπο για το παιδί σας.

Το καλύτερο θα ήταν να επισκεφτείτε μαζί ένα ειδικό, για να προσπαθήσετε μαζί να βρείτε έναν τρόπο υγιούς επικοινωνίας με στόχο το καλό του παιδιού σας. Αυτός θα σας βοηθήσει να διαχειριστείτε με ομαλό τρόπο τις συγκρούσεις.

Αυτό που επίσης είναι σημαντικό είναι ο τρόπος που χτίζεις και διατηρείς τη σχέση με το παιδί σου. Φρόντισε, όταν έχεις το παιδί σου να του αφιερώνεις τον περισσότερο από το χρόνο σου και να μοιράζεστε στιγμές, συζητήσεις και δραστηριότητες μαζί. Ακόμη και αν η μητέρα προσπαθήσει να εμποδίσει την επικοινωνία του μαζί σου, αν το παιδί σου νιώθει όμορφα στον χώρο σου και περνάτε καλά μαζί, θα επιδιώκει εκείνο την επαφή μαζί σου.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available